واقعا هیت ندادن به یه فندوم خیلی کار راحتیه
جدی بین یه نفر که اتاقش پر از پوسترهای امینم‌ـه و یه نفر که اتاقش پر از پوسترای BTS عه چه فرقی هست؟

دلیل این حجم هیت به اون فندوم زن‌ستیزیه. هربار هم مشخص میشه ولی باز کسی دلش نمی‌خواد قبول کنه.
I said what I said 🤷🏽‍♀

فارغ از جهت سیاسی و جنسیت، خیلی‌ها زن‌ستیزیشون از هر آرمان دیگه‌ایشون پررنگ‌تره.

بچه ها اگه با چنلی برخورد کردید که عکس‌ها یا اطلاعات خصوصی دیگران رو بدون اجازه منتشر می‌کنه و ناشناسش «Safe Chat» هست، حتماً گزارشش کنید. تا از ربات مسدودشون کنیم.
ما اجازه نمیدیم از ربات سیف چت کسی برای چنین مواردی استفاده کنه

بیاید سوال بپرسید بخندیم (چون بیشتر از این گریه کنیم کور میشیم)
http://t.me/TxtUnknownbot

سیلک سانگ رو ۱۰۰ درصد کردی؟

از اولین پیامای چنل این بود که سیلک سانگو خریدم
راستش سر باس تو bilewater اینقدر گیر کردم که ریج کوییت کردم تا همین چند روز پیش =)

تازه last judge رو زده بودم و رسیده بودم به سیتادل
یعنی حتی نیاز نبود اون باس مسخره رو بزنم ولی سوزنم گیر کرده بود

چرا همه موفق به نظر می رسن ولی وقتی خودت اون کارا رو می کنی چیز خاصی به نظر نمی رسه؟

یه تیکه تو انیمیشن Soul هست.
آقاهه بعد مدت‌ها به آرزوش که اجرا کردن تو یه jazz club بوده میرسه. بعد اجرا به خانومی که رئیس باره میگه خب فردا چی؟
خانومه میگه فردام میای و همین برنامه رو از اول اجرا میکنی دیگه
آقاهه میگه ینی همین؟ همش همینو تکرار میکنیم؟
خانومه یه داستان واسش تعریف میکنه:
یه ماهی جوون میره پیش یه ماهی پیر و بهش میگه "میخوام این چیزی که بهش میگن اقیانوس رو پیدا کنم"
ماهی پیر می‌پرسه "اقیانوس؟ همین الان تو اقیانوسی"
ماهی جوون جواب میده "این؟ نه، اینی که توشیم آبه. چیزی که من میخوام اقیانوسه".

https://t.me/fishispunk/2098
هیچ‌وقت نفهمیدم دقیقاً منظورش چیه.😑

هیچی اونقدر خاص نیست و هیچی اونقدر ساده و بی‌اهمیت نیست. هیچی بی‌نقص نیست ولی نقص‌هاش باعث نمیشه بی‌ارزش باشه.
زندگی یک سری لحظات خیلی بزرگ و تاثیرگذار و مهم نیست. زندگی مجموعه بهم پیوسته ثانیه‌هاست.
حتی بزرگترین رویاهات هم وقتی بهشون برسی کم‌کم برات عادت میشن. این به معنی بی‌ارزش بودنشون نیست. صرفا جوریه که زندگی کار میکنه.

انیمیشن رو کامل ببینی واضح‌تره

البته یه جورایی برداشت آزاده.
این برداشت من بود.

https://t.me/fishispunk/2100

همیشه دلم میخواست بدونم بعضی آدم ها همین کارهای "عادی" رو چجوری با شوق انجام میدن.شاید تنها چیزی توی این آدم ها باشه که بی نهایت دوست داشتم داشته باشم ولی همیشه حتی برای بیرون از تخت هم خسته بودم:>

واسه من اینجوریه که هرچقدر بیشتر میدونم چیزا چطور کار میکنه بیشتر بهشون حس خوبی دارم

مثلا یه باغچه تو مسیرم هست که خیلی قشنگه.
ولی این گلا همینجوری اینجا سبز نشدن. یک (یا چند) نفر کلی زمان و زحمت گذاشتن تا این گلا اینجا باشن. فقط یه باغچه نیست، ردیه از آدمایی که اینجا بودن.

چه جوری تناقض دو جمله زیر رو برا خودت حل کردی؟
مسیر خودت رو برو ادم های زندگیت خودشون پیدا می شن.( دوست/پارتنر و..)
دوست های آدم رو اینده آدم تاثیر می ذارن.

هر آدمی میاد تو زندگیت لازم نیست تو زندگیت بمونه. منفعل نیستی که‌. خیلی وقتا نمیتونی کنترل کنی کِی و کجا با کی آشنا میشی ولی میتونی کنترل کنی که اون آدم تو زندگیت بمونه یا نه.

چند وقته حس میکنم تمام زندگیم رو به رومه اما من قرار نیست به اهدافم برسم، حس میکنم تهش قراره یکی از همون dreamer هایی بشم که در نهایت یه زندگی NPC طور رو تجربه میکنن. همه میگن اگه اینطور فکر کنی تهش واقعا همین میشی، اما نمیتونم خوشبین باشم واقعا