من هنوز به همه‌چیز فکر می‌کنم. هیچوقت نتونستم هیچی رو رها کنم. من هنوز تو اون شب سال ۹۸ جا موندم. بین بچه‌هایی که ۴۰۱ از بین اشک‌آورهای تو کوچه‌مون فرار می‌کردن جا موندم. من هنوز رد خونی که ۱۹ دی روی کرکره‌ها موند رو می‌بینم.

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

–سعدی

دیدن بدتر شدن آدما قلبمو می‌شکونه.

این ماه‌ها روز به روز بدتر شدن آدما رو تماشا کردم و کاری از دستم برنیومد‌.
چه دوستان و اطرافیانم، چه کسایی که فالوشون می‌کردم و دوستشون داشتم.
همه بدتر شدن.
خودم هم همینطور. احتمالا بیشتر از چیزی که متوجهشم.
به قولی همه از تقوا افتادیم.

احساس می‌کنم داریم یه چیز مهمی رو فراموش می‌کنیم. یه چیزی توی خون و گل و اشک و عرق گم شده.

شما رو نمی‌دونم ولی برای من خیلی راحته که نگم "فلان چیز از آخوند بدتره" یا "فلانیا از عرزشیا بدترن". چون می‌دونم بدترین آفتی که ما دچارشیم همینان.

اینا اثرات طولانی مدت به چمن دست نزدنه.
کل زندگیت تو فضای مجازی باشه یهو فکر میکنی اینکه چند نفر تو توییتر و اینستا بهت فحش دادن با اینکه یه گروه به طور سیستماتیک سرکوبت کنن و جونتو به خطر بندازن یکیه.

فکر کن طرفدارای یه بند رو با یه سری قاتل روانی پدوفیل جانی مقایسه کنی

واقعا هیت ندادن به یه فندوم خیلی کار راحتیه
جدی بین یه نفر که اتاقش پر از پوسترهای امینم‌ـه و یه نفر که اتاقش پر از پوسترای BTS عه چه فرقی هست؟

دلیل این حجم هیت به اون فندوم زن‌ستیزیه. هربار هم مشخص میشه ولی باز کسی دلش نمی‌خواد قبول کنه.
I said what I said 🤷🏽‍♀

فارغ از جهت سیاسی و جنسیت، خیلی‌ها زن‌ستیزیشون از هر آرمان دیگه‌ایشون پررنگ‌تره.

بچه ها اگه با چنلی برخورد کردید که عکس‌ها یا اطلاعات خصوصی دیگران رو بدون اجازه منتشر می‌کنه و ناشناسش «Safe Chat» هست، حتماً گزارشش کنید. تا از ربات مسدودشون کنیم.
ما اجازه نمیدیم از ربات سیف چت کسی برای چنین مواردی استفاده کنه

بیاید سوال بپرسید بخندیم (چون بیشتر از این گریه کنیم کور میشیم)
http://t.me/TxtUnknownbot

سیلک سانگ رو ۱۰۰ درصد کردی؟

از اولین پیامای چنل این بود که سیلک سانگو خریدم
راستش سر باس تو bilewater اینقدر گیر کردم که ریج کوییت کردم تا همین چند روز پیش =)

تازه last judge رو زده بودم و رسیده بودم به سیتادل
یعنی حتی نیاز نبود اون باس مسخره رو بزنم ولی سوزنم گیر کرده بود

چرا همه موفق به نظر می رسن ولی وقتی خودت اون کارا رو می کنی چیز خاصی به نظر نمی رسه؟

یه تیکه تو انیمیشن Soul هست.
آقاهه بعد مدت‌ها به آرزوش که اجرا کردن تو یه jazz club بوده میرسه. بعد اجرا به خانومی که رئیس باره میگه خب فردا چی؟
خانومه میگه فردام میای و همین برنامه رو از اول اجرا میکنی دیگه
آقاهه میگه ینی همین؟ همش همینو تکرار میکنیم؟
خانومه یه داستان واسش تعریف میکنه:
یه ماهی جوون میره پیش یه ماهی پیر و بهش میگه "میخوام این چیزی که بهش میگن اقیانوس رو پیدا کنم"
ماهی پیر می‌پرسه "اقیانوس؟ همین الان تو اقیانوسی"
ماهی جوون جواب میده "این؟ نه، اینی که توشیم آبه. چیزی که من میخوام اقیانوسه".

https://t.me/fishispunk/2098
هیچ‌وقت نفهمیدم دقیقاً منظورش چیه.😑

هیچی اونقدر خاص نیست و هیچی اونقدر ساده و بی‌اهمیت نیست. هیچی بی‌نقص نیست ولی نقص‌هاش باعث نمیشه بی‌ارزش باشه.
زندگی یک سری لحظات خیلی بزرگ و تاثیرگذار و مهم نیست. زندگی مجموعه بهم پیوسته ثانیه‌هاست.
حتی بزرگترین رویاهات هم وقتی بهشون برسی کم‌کم برات عادت میشن. این به معنی بی‌ارزش بودنشون نیست. صرفا جوریه که زندگی کار میکنه.