شاید ناامیدکننده‌ترین روزها.

واقعا شانس آوردم قبل از اینکه فالووری پیدا کنم به شخصیت منسجمی رسیده بودم.
اگر زمانی که درک درستی از خودم نداشتم این تجربیات رو داشتم قطعا خودم رو از دست می‌دادم.

هم ریاضی هم ادبیات به عنوان درس حفظی با تاکتیک «بخون به زور بکن تو مغزت لازم نیست بفهمی فقط حفظ کن» آموزش داده میشن.
در مورد ریاضی تقریبا همه می‌دونن که این رویکرد نسبت به آموزشش اشتباهه ولی درمورد ادبیات این مدل تدریس روش استاندارده.

اصلا همینکه کلی درس «حفظی» داریم که چرت و پرت محضن و فقط باید به زور فرو کنیشون تو مغزت که یه نمره‌ای بگیری و یه جورایی فهمیدن نمیخوان، کم کم همین «نفهمیدن» رو آموزش میده.

ادبیات هم با درسی مثل دینی میره تو دسته درس‌های حفظ کردنی.

درسی که باید درک مطلب و زبان رو بهمون آموزش بده، تبدیل میشه به درسی که یاد میگیری نفهمیش.

کتاب درسی هم عمداً پر از چرندیاته. خیلی از اشعار قشنگ رو که از کتاب‌های ادبیات حذف کردن. همونایی که موندن هم به درستی آموزش داده نمیشن.
براتون که تعریف کردم یکی از معلم ادبیاتامون چه ورقی بود. خیلی کم پیش میومد معلم ادبیاتی داشته باشی که میل داشته باشه شما رو به فارسی علاقمند کنه.

نه فقط درس ادبیات. تعداد معلم‌هایی که واقعا علاقه دارن به شما آموزش بدن و مطالب رو به شما بفهمونن حالا تو هر درسی، خیلی خیلی کمتر از معلماییه که هرچیزی براشون اهمیت داره جز درسی که میدن.

همون سالی که اون معلم ادبیات موشدوست رو داشتیم یه معلم زبان داشتیم که شاید تنها معلم خوب اون مدرسه بود.
خیلی هم به ادبیات و شعر علاقه داشت و سعی می‌کرد با آوردن ترجمه انگلیسی اشعار سعدی یکم بچه‌ها رو به خوندن شعر علاقمند کنه.

تو مدرسه به جای اینکه به ما آموزش داده بشه مفهوم متنی که می‌خونیم رو بفهمیم، یه مشت کلمه میدادن بنویسیم بالای شعری که حتی یه بار هم از روش نخونده بودیم.

به جای اینکه با قشنگی اشعار حافظ یا شاهنامه آشنا بشیم، در خشک‌ترین حالت ممکن چپونده شدن بین یه مشت شعر و نوشته در وصف موش‌ها.

برای آشنایی با تاریخ ادبیات هم فقط قرن و اسم حفظ می‌کردیم بدون توضیحی برای اینکه خب چی در مورد این فرد و آثارش مهمه؟ چرا قشنگه؟ اصلا چی هست؟

سر ریاضی، با «هیچوقت این چیزا لازممون نمیشه» درس رد میشد و خیلی وقتا معلم با اینکه دانش ریاضیش خوب بود، توان آموزش و انتقال اون مطالب رو نداشت.

یه سری از مطالب خیلی پایه و مهم در مورد بدن و زیست شناسی، فقط تو کتاب زیست رشته تجربی هستن و رشته‌های دیگه هیچوقت اینارو نمی‌خونن.
نکات خیلی پایه زیست، فقط در این حد که به عنوان یک انسان، بدونیم بدنمون چطور کار میکنه؟

مسائل خیلی پایه زیست هیچوقت به درصد زیادی از دانش‌آموزها آموخته نمیشه.

شیمی و فیزیک درست آموزش داده نمیشن که بعدا آدم بتونه اون چیزی که خونده رو تو دنیای واقعی هم ببینه. اصلا بخش‌های آزمایشگاه شیمی تو اکثر مدارس نادیده گرفته میشه.

ریاضی کوبیده میشه تو سر دانش‌آموزا ولی حل مسئله آموزش داده نمیشه.

ادبیات بیشتر از اینکه دانش‌آموز رو علاقمند بکنه، باعث میشه بچه‌ها زده شن.

دو زبان انگلیسی و عربی «مثلا» آموزش داده میشن ولی به حدی ناکارآمد و به درد نخور که بعد از ۶ سال با آموزه‌های اون کتاب‌ها حتی نمیتونی تو یه کشور انگلیسی یا عرب زبان از مغازه یه آب معدنی بخری.

کلی درس دینی و مذهبی چرت و پرت میخونی که بیشتر از اینکه چیزی بهت یاد بدن، بهت یاد میدن چیزی یاد نگیری. بهت یاد میدن مطالب رو بدون پردازش کردن حفظ کنی و تکرار کنی.

یعنی اینطور نیست که فقط «درک مطلب رو به ما آموزش ندن». به ما دقیقا برعکس رو آموزش میدن.
مطلب رو درک نکن. نفهم. تکرار کن. فکر نکن. سوال نپرس. هرچی بیشتر فکر کنی سخت‌تر میشه. فکر نکن‌. حفظ کن. تکرار کن. به زور بکنش تو مغزت.

اولی که کتابا رو عوض کرده بودن تو کتاب علوم هفتم عکس یه ترازو بود یه طرف یه وزنه یک کیلویی و یه طرف ۲ تا وزنه ۵۰۰ گرمی، و دو تا وزنه ۵۰۰ گرمی رو سنگین‌تر نشون میداد ✨️

به نظرم تو مدارس ایران (حداقل مدرسه دخترونه اینطوره) در طول ۱۲ سال مدرسه بیشتر از هرچیزی، این اصل بهت آموزش داده میشه:
«ما حق انتخاب برای خودمون نداریم ولی برای بقیه چرا».

تو اجازه نداری پوشش خودت رو انتخاب کنی ولی اجازه داری به یکی دیگه بابت پوششی که داره گیر بدی.
اجازه نداری کاری که خودت دلت میخواد رو بکنی ولی اجازه داری به یکی دیگه بابت هرکاری که می‌کنه گیر بدی.
تو اختیار بدن خودت رو نداری ولی اختیار بدن بقیه رو چرا.
نمیتونی موهاتو رنگ کنی ولی یکی دیگه موهاشو رنگ کنه می‌تونی گزارشش بدی و بهش گیر بدی. خودت هم اگه موهاتو رنگ کن بقیه می‌تونن بهت گیر بدن و بهت گیر خواهند داد.

خلاصه بهش فکر نکن.
واسه چی داری فکر می‌کنی؟
همینو تکرار کن.
از هرچیزی سطحی‌ترین برداشت ممکنو بکن.
به جز اونجایی که حافظ گفته «تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه / هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی»، اونجا حافظ منظورش خدا بوده. بهش فکر نکن همینو قبول کن.

چی؟ ۱۲ سال کص و شر به بچه‌ها آموزش دادیم حالا که وارد جامعه شدن درک مطلبا ضعیفه؟ اعصابا تخمیه؟ اطلاعاتشون پایینه؟ درس خوندن دوست ندارن؟ کلی عقاید جنسیت‌زده دارن؟ به همه‌چیز بدبینن؟
تقصیر خودشونه بابا
من یکی که هیچ دلیل و توضیح خاصی بابت این وضعیت به ذهنم نمیرسه حالا شما رو نمی‌دونم 🤷🏽‍♀

بدتر از همه اینا وضعیت آموزش جنسی

آموزش جنسی تو مدارس فقط وقتی معلمای دینی عشوه ریختن برای شوهر آموزش میدن

یا یکی با خودش گوشی میاره پورن نشون بچه‌ها میده