یه سری بحثا اینجوری پیش میره:

من: "یه نگاه از بالا به پایینی وجود داره"
طرف درحال ترور شخصیتی کردن من برای اثبات اینکه نگاه از بالا به پایین وجود نداره:

من: "دعوایی نیست کسی عصبی نیست داریم حرف می‌زنیم"
طرف درحال فرستادن عکس از قمه‌ش:

درود
نزدیک به یک ساله دنبالت می‌کنم
راستش چون حجم فعالیتت بالاست نمیتونم همه صحبت هات رو بخونم ولی در کل وقتی صحبتی می‌کنی یا قبولت دارم، یا اگه هم مخالف باشم حداقل جوری حرفت رو میزنی که معلومه یه منطقی پشتشه.
از طرفی شبیه دوستای کامیونیتی‌ خودم هستی که باعث میشه بیشتر بهت اعتماد کنم
ولی با همه این حرفا نمی‌دونم کی‌ای:))
یعنی نه تو اینستا دیدم هایلایت یا پستی گذاشته باشی نه تلگرام به چشمم خورده.
ممکنه یه معرفی کلی بکنی؟ بیشتر دوست دارم اینا رو بدونم که چند سالته، چه رشته‌ای خوندی یا فعالیت می‌کنی، شغلت چیه و مهم‌تر از همه هدفت از این مدل فعالیت رسانه‌ای چیه، چی شد که شروعش کردی؟

یه مورد دیگه هم راجع به پست آخرت. گفتی اگه کسی بگه مردم نمی‌فهمن بحث رو ترک می‌کنی و گفتی که خودت قبلا میگفتی. به نظرت اگه با اون موقع خودت رو به رو می‌شدی، ترجیح می‌دادی بحث رو ترک کنی یا باهاش مباحثه کنی؟

توی پست گفتم چیزی که باعث شد نظرم عوض شه مخالفتایی که با اون حرف شد نبود. چیزی که نظرمو عوض کرد این بود که دیدم چه آدمایی دارن موافقت می‌کنن.
اگر با خودِ اون زمانم یا یکی که شبیه اون موقع من فکر می‌کنه روبرو میشدم هم همینو بهش میگفتم: ببین کیا دارن باهات موافقت می‌کنن. باهاشون هم‌نظری؟ اگر نیستی چطور می‌تونی خودتو متمایز کنی چون الان باهاشون هم‌نظر دیده میشی.

نظر نامحبوب:
به نظرم یه ذره اشتباه تلفظ کردن کلمات غیر فارسی اوکیه 🚶🏽‍♀️

مثلا واقعا به نظرم اِستاپ تلفظ کردن stop مشکل بزرگی نیست

نمیدونم من زیاد از این آدما به پستم خورده یا واقعا موضوعیه که زیاد بهش گیر میدن، ولی به نظرم اصلا اهمیتی نداره که یکی study رو بگه اِستادی.

https://t.me/fishispunk/1852

مخصوصا وقتی داره توی جمله‌ی فارسی استفاده میشه. یعنی داریم فارسی صحبت میکنیم و یهو یه کلمه‌ای ترجمه‌ی فارسیش جالب نیست و از انگلیسیش استفاده میکنیم که بامزه‌تره، بنظرم اینجا اصلا دقیقا آمریکایی تلفظ کردن اون کلمه مسخرست. یه حس عجیبی میده وسط جمله فارسی.

همین. دقیقا همینو میخواستم بگم الان

خب حرفی که می‌خواستم بزنمو بگم

نمیشه هربار تک تک استثنائات موضوعی که راجع بهش حرف زده میشه رو تکرار کرد.
اینطوری کل زمان حرف زدن به تکرار مکررات و یادآوری دوباره تبصره‌ها می‌گذره.
وقتی یک بار راجع به نکته‌ای در مورد موضوعی حرف زده شده، نمیشه دوباره اول پست تکرار بشه.
آدم نمی‌تونه توی هر ویدئو و هر پیام، ۳ بند اول و آخر رو اختصاص بده به یادآوری موضوعات پیشین بحث.
اینجوری دیگه فضایی برای اصل حرف نمی‌مونه.
وقتی درباره یه موضوع صحبت می‌کنیم، لازم نیست تک‌تک استثناها رو بشماریم یا مدام تبصره اضافه کنیم. همه‌چیز لازم نیست مستقیم گفته بشه.

قرار نیست همه‌ی ظرافت‌ها، استثناها و منظورهای ضمنی هر بار با صدای بلند گفته بشن. قرار نیست هر منظور ضمنی، جداگانه توضیح داده بشه.

اصرار بر تکرار و گیر دادن به اینکه «چرا به
فلان نکته و فلان موضوع و فلان استثنا اشاره نکردی» نه تنها به جلو رفتن موضوع کمک نمی‌کنه، بلکه باعث میشه مکالمه از اون جمله اول جلوتر نره و همچنان رو مرحله پیشگفتار باقی بمونه.

اینو خیلی تو بحثای فضای مجازی می‌بینم که یه نفر همش به چیزایی گیر میده که نه تنها واضحه، بلکه قبلا گفته شده و صرفا تکرار نشده.
به نظر من همچین کاری جلوی پیشرفت مکالمه رو می‌گیره و تو مرحله ابتدایی نگهش میداره و باعث میشه از اون مرحله گذر نکنیم.

بعد یه چیز دیگه

من نمی‌فهمم چرا برداشت مضاعف از اینکه یه نفر نظر میده اینه که گفته «هیچکس جز من نظر نده»؟
چرا پیش‌فرض خیلیا اینه که طرف مقابلشون آدم بدیه و ازشون متفره؟

واقعا واسم سواله، موقع حرف زدن با یه نفر، چرا باید دلت بخواد که اون طرف آدم بدی باشه و ازت بدش بیاد؟
چرا میل و ترجیح یه نفر باید این باشه آدما عوض نشن و اشتباهشون رو قبول نکنن و با همه مشکل داشته باشن؟

نمی‌دونم واضح دارم میگم حرفمو یا نه ولی جدی نمی‌فهمم چرا یه سریا ترجیحشون اینه که طرف مقابل رو آدم بدی ببینن؟