ادیت‌های زخم کاری>>> خود زخم کاری

حسن فتحی بین تمام کارگردانای ایرانی کلاسیک‌ترین سبک کارگردانی و میزانسن و قاب رو داره. [این ربطی به کلاسیک بودن تم سریالاش نداره]
شهرزاد ولی از بین تمام سریالا استانداردترین و کلاسیک‌ترین میزانسن و قاب رو داره. مدار صفر درجه هم خیلی بهش نزدیکه اما شهرزاد درکل کارگردانی خیلی قوی‌تری داره.
فقط نمی‌دونم جریان جیران چیه که انقدر افتضاحه.

من فکر می‌کنم حضور جواد توی زخم کاری بازگشت [بجز قسمت آخر] هیچ کمکی به پیش بردن داستان نکرد.
واقعا چرا انقدر حیفش کرد اون سورپرایز قسمت آخر و؟ اگر هیچ ساینی از زنده بودن جواد نبود، اگر سریال جور دیگه‌ای شروع میشد و ما اصلا هیچ ایده‌ای از زنده بودن جواد نداشتیم و قسمت آخر یهو می‌دیدیمش فکر می‌کنید چی میشد؟

ویلنی خوبه که مثل لرد شن (اون طاووسه توی پاندای کونگ‌فو کار) یا لوکی یه گذشته‌‌ای داشته باشه و کاریزماتیک باشه.
یا مثلا مثل ثانوس یه دلیل منطقی برای کارهاش داشته باشه و با جهان‌بینی مخصوص خودش در تلاش‌ باشه برای نجات دنیا و انجام دادن کاری که کس دیگه‌ای حاضر نمیشه انجامش بده.

و مرگی برای قهرمان خوبه که در بدترین شرایط برای نجات دیگران یک تنه بجنگه حتی اگر درک نشه.

و قهرمانی خوبه که سفید مطلق نباشه.

به قول زیمو یه رگه‌ی سبز توی چشم‌های آبیش باشه. [نه که کپ کرکتر پرفکتی باشه و نه که اینا مربوط به مارول باشه MCU]

دالی زوم:
#ifyouknowyouknow

Gladiator. Ridley Scott. 2000. 9/10.

با دانسته‌ای که از قبل و حالا با ریواچ این فیلم از #ridley_scott دارم این و میگم که:
۱. این آدم، آدمِ پروژه‌های بزرگه و خوب می‌تونه منیجشون کنه.
۲. تم اکثر فیلم‌هاش شرافت و جاه طلبی انسانه.
۳. زوم این.

جریان این zoom-inهای ریدلی اسکات اینه که ازشون برای زیبایی شناسی استفاده نمی‌کنه و در خدمت زیرمتنن و این چیزیه که می‌پسندم.
در رابطه با گلادیاتور، برای افزایش به حساسیت صحنه‌های خاصه و انتقال افکار کرکتر به مخاطب.

لوسیا: هنوز از تاریکی می‌ترسی؟
کامدئوس: همیشه. من همیشه در تاریکیم.
#Qoute

این دیالوگ با این نور و این قاب خیلی می‌سازه.

و این میزانسن استانداردترین و درست‌ترین میزانسنه.
و جالبته که بدونید توی ایران فقط حسن فتحی تابحال استانداردترین حالتش رو ارائه داده. [توی سریال #شهرزاد]

بهترین سکانس گلادیاتور:

این چند ثانیه از همه لحاظ تفاوت شخصیتی کامدئوس و مکسیموس رو به تصویر می‌کشه. مخصوصا که کمی بعد قراره جنگی بینشون رخ بده.

کمی قبل از این سکانس کامدئوس پیش خواهرش به خودش لقب بخشنده رو داد. حالا اینجا لباسش سفیده.
سفید نشان چیه؟ پاکی و فلان.
کامدئوس پاک و نیکو و بخشنده‌اس؟ نه. فقط می‌خواد مردم و گول بزنه :)
از طرفی لباسای ماکسیموس خیلی ساده و متواضعانه و ایناست :)
سر کامدئوس بالاست چونکه مغروره و پادشاهه. سر مکسیموس پایینه چونکه متواضعه.
و نور به تنش سکانس می‌افزاید. نقطه.

اما این قاب رو هرچقدر که بهش فکر می‌کنم نمی‌تونم درست تحلیل کنم.

Chef. Jon Favreau. 2014. 7/10.
اینجا این و بهتون بگم،
این فیلم یه فیلم جاده‌ایه و خیلی هم قشنگ و حال خوب کنه.
اما یه پوینت دیگه هم داره، توش هم اسکارلت جوهانسن بازی کرده هم رابرت دونی هم هپی. :)