کاری که این سکانس باهام کرد کل فیلمایی که امسال دیدم نکرد :)
[پیام کمی مبالغه آمیز است]

Noble Pelican: Young one... put me out of my misery. My wing is broken. I cannot fly.

Mahito Maki: That's what you get for trying to attack the Warawara!

Noble Pelican: We did not choose this life. My kind were brought to this hellscape so we could eat the Warawara. This sea... has few fish we can eat. My kind... were all starving... We flew as high as we could, as high and far as our wings could carry us... but it always ended the same way. We could only reach this island. Now... our newborns are forgetting how to fly. We eat the Warawara... The Fire Maiden burns us...

Noble Pelican: This sea here... is... cursed...

-The boy and the heron

من هر ثانیه‌ی قسمت ۱۲ گناه فرشته:

گوشه‌ی مبل جمع شده بودم داد می‌زدم یا ابولفضل
واقعا چشما و گوشام....

این توییت Shameik Moore صداپیشه مایلزه بعد از اینکه اسکار به The boy and the heron رسید.
و من موافقم باهاش.
یعنی انیمه میازاکی فوق‌العاده بود، اما اسپایدرمن فاکینگ بی‌نقص بود.

علفزار نسبت به فیلم‌هایی که اون سال جشنواره بودن فیلمنامه‌ی خیلی منسجم‌تری داره اما مشکل زیاد داره.
حتی دو کرکتر اصلی هم شخصیت‌ پردازی کاملی ندارن.
اینکه دلیل انتقالی پژمان جمشیدی خیلی مشخص نیست. کرکتر پژمان عجیبه، اینکه اول کاری به وجدان نداشت و بدون هیچ حرفی کارت شهردار و گرفت و ممتنع بود، حتی بخاطر خودخواهی به سارا بهرامی گفت که زندگی خواهرت بهم می‌ریزه‌ها، و حتی اون آخر وقتی خانواده‌ی اون بچه‌ای که مرده بود رو دید راهش و کشید و در رفت. قهرمانی درکار نیست.

ما می‌بینیم که سارا بهرامی میگه من بخاطر بچه‌م این کار و می‌کنم اما منطقیش اینه که اگر بخاطر بچته، اون بچه وقتی که مادرش و از دست بده بیشتر ضربه می‌خوره و اگر اونا مجازات نشن اتفاق خاصی براش نمی‌افته و حتی بچه رو هم می‌زنه پس سارا بهرامی بیشتر داره خودخواهی می‌کنه. چهار اینکه ما از بچه بجز یه پلان ریز و یه پلان گریه او هم بخاطر دعوا هیچ ترسی نسبت به اون ادما نمی‌بینیم. قهرمانی در کار نیست.

اینکه دلیل اولیه ستاره پسیانی برای نگفتن ماجرای تجاوز مشخص نیست. سوال دیگه‌م اینه که شوهر ستاره پسیانی چطور اولش قبول کرده بود که چیزی نگه؟ ‌

فیلم کاملا تیره‌اس و هیچ قهرمانی وجود نداره. نه بین قشر سیاستمدار و آقازاده‌ها و نه بین قشر معمولی. اون دیالوگ خانوم صادقی به سارا بهرامی سفیدنمایی الکیه.

موسیقی متن فیلم اما افتضاحه.

پرداخت به داستانک‌های دیگه هم اشتباه بوده. اینکه مثلا داستان سکانس اول اصلا داستان پسری که تیر می‌خوره نیست و داستان یک گروه خفت‌گیره که نقطه‌ی برخوردش با بازپرس میشه تیر خوردن بچه اما از فیلمنامه حذف شده و در نهایت فیلمنامه اشتباه نوشته و پرداخته شده.

داستان زن و مرد معتاد هم باز اشتباه پرداخت شده به طرزی که مخاطب متعجب میشه از اینکه چرا مادری که درگیر اعتیاده بیشتر از پدر سالم نگران بچشه؟ شاید این یکی تقصیر ارشاد باشه اما بازم حرف اینه که نباید اینجا می‌بود چون تمرکز و از روی پرونده‌ی اصلی برداشته بود.

اما با همه‌ی اینا من اینکه قهرمان نداره و کاری به جایگاه آدما نداره همه رو میشوره می‌ذاره کنار رو دوست دارم.

پال مسکال نقش اصلیه ولی همه اول به پدرو پاسکال اهمیت میدن :) i like it :)

می‌دونید، حتی دیگه جواد عزتی زخم کاریم خوب نیست.
اما چیه که باعث میشه من هنوز تماشاش کنم؟ اینکه واقعا کنجکاوم بدونم در آخر چی میشه و این باعثش چیه؟ فصل یک.

دارم به وقت شام می‌بینم و بچه‌ها
من واقعا خیلی بابک حمیدیان و دوست دارم :)

مگه میشه یه نفر همیشه و همه جوره خوب باشه؟ این آدم هست. غیر از این مورد نادر.