رسیدم به اون قسمت گناه فرشته که شهاب میگه نگران نباشی عزیزم.. و 🤢🤮

قرار نبود از صبح من و بکاری

Just finished watching "the boy and the heron" :)

مگه تو به وقت شام هادی بابای بابک حمیدیان بود :)))))))) وای یادم نمیاد :)

بابک ۵ سال از هادی کوچیک‌تره :)

The boy and the heron. 2023. Hayao Miyazaki. 8.5/10.

تمام مدت تماشای این انیمه بی‌قرار بودم و روی قلبم احساس سنگینی داشتم. خیلی جادوییه و تقریبا همون حسی رو میده که خوندن شازده کوچولو می‌داد‌. انگار که می‌خواد راز بزرگی به شما بگه اما؛

من این احساس رو تمام مدت فیلم به دوش می‌کشیدم تا اینکه چهار جا زد تو ذوقم و بعد پایانش تیر آخر رو زد. جوری شما رو امیدوار می‌کنه و جادو می‌کنه که انگار قراره راز بزرگی به شما بگه اما در انتها شما رو به حال خودتون رها می‌کنه. برای من نسبتا پایان ناامید کننده‌ای داره نه بخاطر فلسفه‌ای که ارائه میشه و اتفاقی که میفته که معرکه‌اس بلکه شاید بخاطر کم جزئیات بودنش. نمی‌دونم اما؛

من واقعا با ترکیب پلان‌های بی‌صدا و بلند وقتی اتفاق خاصی نمی‌افته، موسیقی صبور و هماهنگ با تصویر جادو شدم.

می‌تونم تا ساعت‌ها به ذات هستی و غم فکر کنم. به سختی انتخاب بین موندن و رفتن. به دست و پا زدن‌های دقایق آخر. به تمام مسائلی که همزمان بهشون پرداخته میشه.

اول از همه..
واقعا انتظار جزئیات و سلیقه‌ی بیشتری داشتم برای این طوطیا. انتظار چیزی رو داشتم که از میازاکی بر میاد.

و بعد فکر می‌کنم که این دوتا می‌تونستن بجای سیاه بودن پشت به مخاطب باشن یا هرچی.

در آخر، مرغ ماهی‌خوار خاکستری که..
خب شاید این یکی مشکل من باشه اما با دیدن تریلرا فکر می‌کردم قراره با یک کرکتر عاقل و راهنما مواجه بشم. با اینکه این آقاییم موجود باحالی بود..

شاید نباید تریلرا رو می‌دیدم...

کاری که این سکانس باهام کرد کل فیلمایی که امسال دیدم نکرد :)
[پیام کمی مبالغه آمیز است]

Noble Pelican: Young one... put me out of my misery. My wing is broken. I cannot fly.

Mahito Maki: That's what you get for trying to attack the Warawara!

Noble Pelican: We did not choose this life. My kind were brought to this hellscape so we could eat the Warawara. This sea... has few fish we can eat. My kind... were all starving... We flew as high as we could, as high and far as our wings could carry us... but it always ended the same way. We could only reach this island. Now... our newborns are forgetting how to fly. We eat the Warawara... The Fire Maiden burns us...

Noble Pelican: This sea here... is... cursed...

-The boy and the heron