قسمت جدید فصل سوم زخم کاری رو دیدم. داستان و که حدس می‌زدم بلایی که سر فصل ۲ اومد دوباره تکرار بشه.

دیالوگا با یک درصد پیشرفت هنوز همون مزخرفیه که فصل ۲ بود. مهدویان درس نگرفته علی بحرینی و اخراج کنه...

تنها پیشرفتی که فصل ۳ نسبت به فصل ۲ داره موسیقی متنه. یه ساز به سازاش اضافه شده 😂.

جزئیات مسخره‌ای هم داره. سکانس اول سمیرا واقعا بی‌خود بود. این جریان پسته خیلی بی‌جا و مجددا بی‌خوده. واسه‌ی چی اصلا؟ سکانس اول سیما هم همینطور. واقعا که چی؟ دقیقا هدفش چیه؟ هیچی. وقتی چیزی دلیلی نداره چرا وجود داره؟

رفتارهای سمیرا دیگه داره لوس و خسته کننده میشه از بس تکرار شده. دوست نداشتنیه. من حتی از جواد عزتی هم چیز خاصی نمی‌بینم.
الناز ملک واقعا بازیگر بدیه. @مهدویان اصرارت چیه واقعا؟
تنها بازی‌ای که یکمی باهاش حال می‌کنم بازی کامبیزه. رعنا و جواد عزتی تو رده‌ی دومن اونم به زور. باقی اصلا به حساب نمیان.
نقش‌های فرعی دست سومش که افتضاحن.

به دستیار دومش (یونس حران‌اف) هم بیشتر از فصل دو بازی داده. انگار مثلا اینایی که بازیگرن چه گلی به سرش زدن.

ولی دلم می‌خواد بدونم تو سریال داریوش چه خبره. با این موسیقی...

اولین تیزر داریوش.
داریوش چهارشنبه‌‌ها از فیلم‌نت به کارگردانی هادی حجازی‌فر و تهیه کنندگی نوید محمود پخش میشه.

فقط امیدوارم که مثل حیثیت گمشده نشه. می‌دونید منظورم چیه؟ منظورم اینه که حیثیت گمشده قرار بود پیرو قالب کاری مهدویان باشه و بد بود.
حالا داریوش و داریم تو قالب پوست شیر. با تقریبا همون بازیگرا، همون فیلمبرداری، همون اصطلاح رنگ.
من موقعیت مهدی و عاشورا رو از هادی حجازی‌فر دوست دارم. امیدوارم داریوشم دوست داشتنی باشه.

ولی خوشحالم که عباس جمشیدی‌فر توشه. ترکیب عباس جمشیدی و هادی حجازی‌فر باید جالب باشه...

ولی فیلم‌نت کابوس ساتراست😂.

و نیم فصل دوم هم خوب نبود.

Re-watching x-men

"فکر نمی‌کنم اگه رویاهات رو زندگی نکنی به این معنی باشه که شکست خوردی و زندگی کردن رویاهات هم همیشه به معنی موفقیت نیست."

-2521

می‌دونید همه‌مون از کجا فهمیدیم که تایپمون مردای آسیب دیده‌ن؟ اون اپیزود از لاکپشت‌های نینجا که لئو تک و تنها با شریدر درگیر شد و کلی زخمی شد و بردنش خونه‌ی مادربزرگ کیسی

Incendies. 2010. Denis Villeneuve. 10/10.

شعله‌های آتش یا Incendies بهترین فیلمی بود که امسال دیدم. دیوانه کننده بود. واقعا دیوانه کننده بود... ویلنو یه وقفه‌ی بلند بین کاراش انداخت برای اینکه کیفیت کارهاش و بالا ببره و بالا برد.
فیلم راجع به زنیه که به بچه‌هاش میگه یک برادر گمشده و پدری دارید که زنده است و نمی‌دونستید، حالا برید پیداشون کنید.

فیلم با یک سکانس محشر شروع میشه و تعلیق محشری داره، روایت با همزمانی بین دو بازه‌ی زمانی متفاوت ادامه پیدا می‌کنه و سبُک و گیراست شما با شخصیت‌ها و سرگذشت آدم‌ها آشنا می‌شید، کنارش از وقایع تاریخی باخبر میشید و در نهایت با یک پلات توییست دیوانه‌وار فیلم جوری به پایان می‌رسه که شما رو مجبور می‌کنه بعد از پایان فیلم برای چند ساعت فقط به یه گوشه زل بزنید و فکر کنید. همین.

زندگی‌تون به قبل و بعد از دیدن شعله‌های آتش [یا ویرانه] تقسیم میشه. جالبه که مردم از کارای ویلنو تا دم در پریزنرز میان ولی یکم عقب‌تر نمیان که Incendies و ببینن :)

سکانس اول :))))))))))))))))))
[اسپویل نداره]

"ژن.. یک بعلاوه یک، یک میشه؟"

-Incendies

وای چه دیالوگی :)))))))))))))))))))))))))))))))
این سکانس رو هزار بار دیدم انقدر که کیف داد. انقدر که دیالوگا خفن بود. انقدر که بازی دختره بهم چسبید.