اما سوالی که از نویسنده‌ی بی‌بدن دارم اینه که یه نفر می‌تونه به بازپرس پرونده‌ش بگه من برای نجات پسرم سر تو رو می‌برم می‌ذارم رو سینه‌ت؟
and like get away with it?

ولی،

"برو که یار دیر دیداری و ماه زود هجران‌."

Hits bad..

نقاشی در سینما

چقدر مسخره و منفعل و شل و وارفته و پرپفیوزه اختتامیه.

از زیبایی سینماتوگرافی پور ثینگز بگم براتون

این چیزی که می‌بینید فقط سینماتوگرافی نیست،
ترکیبیه از زیبایی طراحی صحنه و لباس و نور و هنر کالریست و طراح چهره و در نهایت کارگردانی و سینماتوگرافی.

The cinematography of oppenheimer

انقدر Blade Runner رو دوست داشتم که چی بگم؟

90 درصد فیلم‌هایی که توی یه ژانر پیشگام بودن یا چیزی شبیه به اون صرفا چون اولین‌ها بودن و توی دوران خودشون [صرفا چون جز اونا چیز دیگه‌ای نبوده] خیلی خوب بودن هنوز ازشون خیلی یاد میشه. اما مثلا من یکی نمیرم پرومتئوس و ول کنم برم بیگانه ۱ ببینم. اما بلید رانر کلا یه چیز دیگه اس.

بلید رانر از نظر بصری و سینماتوگرافی اونقدری جذابه که نفس‌تون رو می‌بره بدون مبالغه.
و سوای اینا واقعا جلوه‌های ویژه‌ش اصلا تو ذوق نمی‌زنه و خیلی هم کیف میده انگار نه انگار که فیلم ساخت سال ۱۹۸۲عه. وایب و طراحی صحنه‌ش چقدر جذابه و چقدر اون لامپای نئونی خوب کار کردن!
و داستان چقدر جذابه!

تنها چیزی که من راجع به این فیلم دوست نداشتم موسیقی متن بود.

طعنه‌ای که به زندگی ماشینی ۲۰۱۹ می‌زنه و ساختمون های بلند و هوای الوده جالب و درسته.
یعنی اینکه جوری به تصویر کشیدتشون که هستن و ما نمی‌بینیم. ما خیلی دنیامون و خوشگلسازی کردیم اما می‌دونیم در باطن چه خبره. [تو ایران کمتر تو آمریکا بیشتر.]

همه چیز راجع به این فیلم خیلی جذابه.
یه چیز خیلی جذاب‌تری که داره جی. اف. سباستینه. خودش، کارگاهش، شباهتش به دکتر فرانکشتاین، وایب، تم اخ خیلی جذابه.

ریدلی اسکات بخاطر تحسین فرهنگ ژاپنی، تصمیم داشت Blade Runner 1982 رو توی شیبویای توکیو فیلمبرداری کنه اما بخاطر کمبود بودجه، شیبویای توکیو رو به بلید رانر آورد :). همه جای بلید رانر یه اثری از ژاپن دیده میشه و روی تابلو برق‌های بزرگ گیشاهای ژاپنی که سیگار می‌کشن و تبلیغ قرص ضد بارداری می‌کنن.

و یه چیزی بگم؟ ریدلی اسکات تایید کرده که دکر هم یه ریپلیکانته =)
و مدرک هم این عکسه =)

گاف یه مامور پلیسه که همه جا دنبال دکر میره. زمانی که اولین بار به دکر پیشنهاد کشتن ریپلیکانتا رو میدن دکر به سختی قبول می‌کنه و اونجا، گاف اوریگامی یه مرغ رو درست می‌کنه که معنیش میشه ترسو بودن دکر. بعد از دیدن ریچل، گاف با چوب کبریت یه آدمک درست می‌کنه که وقتی ببینیدش متوجه میشید منظورش تمایلات دکر نسبت به ریچله. توی سکانس یکی به آخر، دکر و ریچل می‌خوان با هم فرار کنن، دکر می‌دونه که گاف از جای ریچل خبر داره اما چیزی که نمی‌دونه اینه که گاف از تمام زندگی‌ش خبر داره. توی سکانس آخر دکر اوریگامی یه تک شاخ رو پیدا می‌کنه. اون تک شاخ میشه نماد دکر. دکر یه ریپلیکانته. اما تک شاخ زیادی خاصه، پس دکر هم خاصه.

چهارتا تا حیوون دیگه هم توی فیلم استفاده شدن. یه جغد که مال تایرل بود و نماد خرد و دانش تایرله.
یه مار که مال سالومه بود و نماد شرِ عهد عتیقه.
یه دیالوگی بود برای معرفی سالومه: خانم ها و آقایان! تافی لوئیس خانم سالومه و مار را معرفی می‌کند. تماشا کنید که او از ماری که زمانی انسان را فاسد کرده بود لذت می‌برد.
رابی صدای یه گرگ و در می‌آورد و نماد شکارچی بودنش برابر دکره و یه کبوتر که رابی دستش گرفته بود و نشان پاکی‌ش آخرای فیلمه.

انقدر تجربه‌ی خوبی بود دیدنش و انقدر کیف داد و جذاب بود... وای خیلی کیف داد... ۱۰/۱۰

چجوری عکساش و بفرستم که زیاد نشه؟