بررسی توانایی ها و قیاس دو جنگنده سوخو۳۰ روسی با اف/ای-۱۸ سوپرهورنت (قسمت چهارم)
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
خب تا این قسمت بخش پیشرانه و الکترونیک دو جنگنده بررسی و با هم قیاس گردید در ادامه به آیتم بعدی یعنی سطح مقطع راداری میرسیم
سوخوی30 پرنده بزرگی است درست است رادار دوربردی دارد ولی زودتر نیز کشف میشود. در مورد اینکه سطح مقعطی سوخوی30 چقدر است همیشه بحث بوده است. روسها یک بار عدد 5 متر مربع را اعلام کردند و هندی ها در یک گزارش 21 متر مربع البته این مسئله بعید است زیرا سطح مقطعی سوخوی27 بین 15 تا 20 متر مربع اعلام کرده اند و با در نظر گرفتن استفاده از مواد ترکیبی در ساخت سوخوی30 (در حالی که سوخوی27 الومنیومی بود) از این رو عدد 21 متر مربع برای سوخوی30 تا حد زیادی مسخره است. کلا خانواده فلانگر مانند سوخوی27 سطح مقطی بزرگی دارند(منظور از سطح مقطعی میزان امواج رادار برگشتی از جنگنده) که دلیل ان به صورت خاص ورودی هوایی در زیر بدنه است که امواج زیادی را بر میگرداند. ورودی هوایی سوخوی30 به دلیل شکل خاص خود از جمله جلوتر بودن لبه بالای باعث افزایش امواج بازگشتی از ان می شود این در حالی است که سوپر هورنت بخاطر استفاده زیادی که از مواد ترکیبی در ساخت بدنه ان شده دارای سطح مقطعی 1 تا ۲/۵ مترمربع است این رو سوخوی30 همان طور که رادار دوربرتری دارد ولی زود تر هم کشف میشود(حالا نداشت سامانه جنگ الکترونیک به خوبی رقیب غربی هم مزید بر علت است) پس اگر ما حتی پایین ترین عددی را که برای سطح مقطعی سوخو-۳۰ عنوان کرده اند یعنی ۵ متر مربع را که البته عدد واقعی ان بیشتر از این است را در نظر بگیریم باز هم در برابر سوپر هورنت بسیار بزرگ است در کل سوپر هورنت از سطح مقطعی پایینی در بین جنگنده های غربی برخوردار است ولی در مقابل استرایک ایگل سطح مقطعی بسیار بالایی دارد و در حد سوخو-۲۷ است
پس در ایتم سطح مقطعی راداری هم سوپر هورنت امتیاز بیشتری میگیرد
خب در قسمت پیشین و در ایتم رادار و تجهیزات گفتیم که سوخو-۳۰ دارای یک سامانه کاونده حرارتی در دماغه است که سوپر هورنت فاقد ان است حال به آیتم غلافهای قابل حمل دو جنگنده میرسیم که این ضعف سوپر هورنت در این بخش جبران میشود در زمینه غلاف خارجی سوخوی30 غلاف های مختلفی حمل میکند . برای نمونه غلاف شناسایی ام 400 که توان تصویر بردار در روز وشب را دارد و از یک رادار نقشه بردار سه بعدی با توان تصویر برداری از یک جسم دو متری را در برد 100 کیلومتری بهره می برد . دوربین شناسایی نیز از برد 70 کیلومتری میتواند دست به تصویر برداری با کیفیت بالا بزند و تصاویر را تا برد 400 کیلومتری به صورت زنده بدون نیاز به ماهواره ارسال کند
دیگر غلاف این جنگنده ، غلاف ساپسان- ایی است که یک غلاف نشان گذاری و ناوبری شبانه است که برای شناسایی و نشان گذاری لیزری به کار می رود و گفته شده توان تشخص هدف را از برد 25 کیلومتری و نشان گذاری از 15 کیلومتری را دارد
حال به سوپر هورنت میپردازیم که در این بخش بسیار مجهز میباشد و چندین غلاف بسیار پیشرفته حمل میکنند. غلاف ناوبری شبانه پیشرفته لانتیرین که برای پرواز در ارتفاع پایین در شب استفاده میشود و تصاویر ان روی اچ یو دی به خلبان نشان داده می شود و یا غلاف ناوبری و نشان گذاری لیزری اسرائیل لیتینیگ که غلاف بسیار مشهوری است و در 15 ارتش جهان از جمله ارتش امریکا استفاده می شود ویا غلاف نشان گذاری اسناپیر که چند سال است در ارتش امریکا وارد خدمت شده است همچنین غلاف نشان گذاری و ناوبری ای اس کیو 228 را حمل میکند که تنها در نیروی دریایی و روی سوپر هورنت استفاده میشود و گفته شده از تمامی غلاف های نیروی هوایی برتر است و توان کشف یک هدف را از برد 55 کیلومتری دارد . همچنین این غلاف را میتوان برای کشف اهداف هوایی نیز استفاده کرد از این رو نداشتن کاونده تصویر ساز حرارتی همانند نمونه نصب شده در دماغه سوخوی30 به خوبی در سوپر هورنت جبران شده است در کل سوپر هورنت توانایی حمل تمامی غلافهای موجود غربی را دارد که این خود نه تنها در مقابل سوخو-۳۰ بلکه در مقابل جنگنده های غربی چون اف -۱۶ و استرایک ایگل نیز برتر است
در کل چیزی که مشخص است این است که ما از کارایی غلاف های غربی اگاه هستیم زیرا بارها خود را میدان نبرد ثابت کرده اند ولی در مورد نسخه های روسی چیزی زیادی نمی دانیم ولی در کل اگرچه سوخوی30 غلاف های لازم را دارد ولی نمیتوان گفت غلاف هایش به خوبی نسخه های غربی هستند زیرا این غلاف ها به ندرت صادر شده اند و دست کم اندونزی و هند از غلاف های اسرائیلی ویا اروپایی روی سوخوی30 خود بهره می برند و چین نیز غلاف بومی بلو اسکای روی سوخوی30 خود بهره می برد
خب به کابین خلبان و تجهیزات ان میرسیم در زمینه کابین سوخوی30 دارای سه نمایشگر رنگی دست کم در نسخه های فعلی تولیدی در هر کابین است و کابین بروز و پیشرفته ای دارد که از نمایشگرهای ساخت فرانسه که در روسیه مونتاژ می شوند بهره می برد
سوخوی30 پرنده بزرگی است درست است رادار دوربردی دارد ولی زودتر نیز کشف میشود. در مورد اینکه سطح مقعطی سوخوی30 چقدر است همیشه بحث بوده است. روسها یک بار عدد 5 متر مربع را اعلام کردند و هندی ها در یک گزارش 21 متر مربع البته این مسئله بعید است زیرا سطح مقطعی سوخوی27 بین 15 تا 20 متر مربع اعلام کرده اند و با در نظر گرفتن استفاده از مواد ترکیبی در ساخت سوخوی30 (در حالی که سوخوی27 الومنیومی بود) از این رو عدد 21 متر مربع برای سوخوی30 تا حد زیادی مسخره است. کلا خانواده فلانگر مانند سوخوی27 سطح مقطی بزرگی دارند(منظور از سطح مقطعی میزان امواج رادار برگشتی از جنگنده) که دلیل ان به صورت خاص ورودی هوایی در زیر بدنه است که امواج زیادی را بر میگرداند. ورودی هوایی سوخوی30 به دلیل شکل خاص خود از جمله جلوتر بودن لبه بالای باعث افزایش امواج بازگشتی از ان می شود این در حالی است که سوپر هورنت بخاطر استفاده زیادی که از مواد ترکیبی در ساخت بدنه ان شده دارای سطح مقطعی 1 تا ۲/۵ مترمربع است این رو سوخوی30 همان طور که رادار دوربرتری دارد ولی زود تر هم کشف میشود(حالا نداشت سامانه جنگ الکترونیک به خوبی رقیب غربی هم مزید بر علت است) پس اگر ما حتی پایین ترین عددی را که برای سطح مقطعی سوخو-۳۰ عنوان کرده اند یعنی ۵ متر مربع را که البته عدد واقعی ان بیشتر از این است را در نظر بگیریم باز هم در برابر سوپر هورنت بسیار بزرگ است در کل سوپر هورنت از سطح مقطعی پایینی در بین جنگنده های غربی برخوردار است ولی در مقابل استرایک ایگل سطح مقطعی بسیار بالایی دارد و در حد سوخو-۲۷ است
پس در ایتم سطح مقطعی راداری هم سوپر هورنت امتیاز بیشتری میگیرد
خب در قسمت پیشین و در ایتم رادار و تجهیزات گفتیم که سوخو-۳۰ دارای یک سامانه کاونده حرارتی در دماغه است که سوپر هورنت فاقد ان است حال به آیتم غلافهای قابل حمل دو جنگنده میرسیم که این ضعف سوپر هورنت در این بخش جبران میشود در زمینه غلاف خارجی سوخوی30 غلاف های مختلفی حمل میکند . برای نمونه غلاف شناسایی ام 400 که توان تصویر بردار در روز وشب را دارد و از یک رادار نقشه بردار سه بعدی با توان تصویر برداری از یک جسم دو متری را در برد 100 کیلومتری بهره می برد . دوربین شناسایی نیز از برد 70 کیلومتری میتواند دست به تصویر برداری با کیفیت بالا بزند و تصاویر را تا برد 400 کیلومتری به صورت زنده بدون نیاز به ماهواره ارسال کند
دیگر غلاف این جنگنده ، غلاف ساپسان- ایی است که یک غلاف نشان گذاری و ناوبری شبانه است که برای شناسایی و نشان گذاری لیزری به کار می رود و گفته شده توان تشخص هدف را از برد 25 کیلومتری و نشان گذاری از 15 کیلومتری را دارد
حال به سوپر هورنت میپردازیم که در این بخش بسیار مجهز میباشد و چندین غلاف بسیار پیشرفته حمل میکنند. غلاف ناوبری شبانه پیشرفته لانتیرین که برای پرواز در ارتفاع پایین در شب استفاده میشود و تصاویر ان روی اچ یو دی به خلبان نشان داده می شود و یا غلاف ناوبری و نشان گذاری لیزری اسرائیل لیتینیگ که غلاف بسیار مشهوری است و در 15 ارتش جهان از جمله ارتش امریکا استفاده می شود ویا غلاف نشان گذاری اسناپیر که چند سال است در ارتش امریکا وارد خدمت شده است همچنین غلاف نشان گذاری و ناوبری ای اس کیو 228 را حمل میکند که تنها در نیروی دریایی و روی سوپر هورنت استفاده میشود و گفته شده از تمامی غلاف های نیروی هوایی برتر است و توان کشف یک هدف را از برد 55 کیلومتری دارد . همچنین این غلاف را میتوان برای کشف اهداف هوایی نیز استفاده کرد از این رو نداشتن کاونده تصویر ساز حرارتی همانند نمونه نصب شده در دماغه سوخوی30 به خوبی در سوپر هورنت جبران شده است در کل سوپر هورنت توانایی حمل تمامی غلافهای موجود غربی را دارد که این خود نه تنها در مقابل سوخو-۳۰ بلکه در مقابل جنگنده های غربی چون اف -۱۶ و استرایک ایگل نیز برتر است
در کل چیزی که مشخص است این است که ما از کارایی غلاف های غربی اگاه هستیم زیرا بارها خود را میدان نبرد ثابت کرده اند ولی در مورد نسخه های روسی چیزی زیادی نمی دانیم ولی در کل اگرچه سوخوی30 غلاف های لازم را دارد ولی نمیتوان گفت غلاف هایش به خوبی نسخه های غربی هستند زیرا این غلاف ها به ندرت صادر شده اند و دست کم اندونزی و هند از غلاف های اسرائیلی ویا اروپایی روی سوخوی30 خود بهره می برند و چین نیز غلاف بومی بلو اسکای روی سوخوی30 خود بهره می برد
خب به کابین خلبان و تجهیزات ان میرسیم در زمینه کابین سوخوی30 دارای سه نمایشگر رنگی دست کم در نسخه های فعلی تولیدی در هر کابین است و کابین بروز و پیشرفته ای دارد که از نمایشگرهای ساخت فرانسه که در روسیه مونتاژ می شوند بهره می برد
سوخوی30 همچنین از هشدار دهنده راداری اس پی او 15 و در برخی نسخه های صادراتی مانند نسخه هندی و مالزیایی دارای هشدار دهنده غربی است و این دو نسخه همچنین سامانه های دیگر غربی از جمله غلاف جنگ الکترونیک و یا اچ یو دی و خط ارتباط داده غربی بهره میبرند
ادامه دارد
ادامه دارد
بررسی توانایی ها و قیاس دو جنگنده سوخو۳۰ روسی با اف/ای-۱۸ سوپرهورنت (قسمت پنجم)
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
خب به ادامه قیاس دو جنگنده میرسیم و حال به آیتم مهم بعدی یعنی توانایی تسلیحاتی دو جنگنده میپردازیم
در زمینه میزان سلاح قابل حمل سوخوی 30 توان حمل هشت تن سلاح را دارد. در یک لود سنگین میتواند تا 28 بمب 250 کیلوگرمی و یا 32 بمب 100 کیلوگرمی و یا هشت بمب 500 کیلوگرمی و یا شش بمب 1500 کیلوگرمی را حمل کند در مقام مقایسه سوپر هورنت نیز بصورت اسمی از توان مشابهی برخوردار است و تا ده بمب مارک 82 و چهار بمب مارک 84 میتواند حمل کند اگرچه این لودهای سنگین در برد جنگنده تاثیر بسیار دارد و در میدان نبرد کاربردی ندارند و تنها به عنوان مثال گفته شد. سوخوی 30 دارای 12 جایگاه جنگ افزاری است که شامل چهار عدد زیر هر بال ، یکی زیر هر ورودی هوا و دو عدد میان ورودی هوا
در زمینه میزان سلاح قابل حمل سوخوی 30 توان حمل هشت تن سلاح را دارد. در یک لود سنگین میتواند تا 28 بمب 250 کیلوگرمی و یا 32 بمب 100 کیلوگرمی و یا هشت بمب 500 کیلوگرمی و یا شش بمب 1500 کیلوگرمی را حمل کند در مقام مقایسه سوپر هورنت نیز بصورت اسمی از توان مشابهی برخوردار است و تا ده بمب مارک 82 و چهار بمب مارک 84 میتواند حمل کند اگرچه این لودهای سنگین در برد جنگنده تاثیر بسیار دارد و در میدان نبرد کاربردی ندارند و تنها به عنوان مثال گفته شد. سوخوی 30 دارای 12 جایگاه جنگ افزاری است که شامل چهار عدد زیر هر بال ، یکی زیر هر ورودی هوا و دو عدد میان ورودی هوا
در زمینه سلاح هدایت شونده سوخوی30 تمامی سلاح های هدایت شونده روسها را پرتاب میکند و توان حمل انواع بمب های هدایت لیزری و اپتیکی سری کاب 500 و 1500 ، موشک های هدایت لیزری و اپتیک خا 29 و 25 ، موشک های دوربرد اپتیکی خا 59، هر دو نسخه ضد کشتی و ضد رادار موشک خا 31 و موشک ضد کشتی خا 35 را دارد .ولی در زمینه تاثیر پذیری سلاح ، سوپر هورنت در یک عملیات تهاجمی برتری کامل دارد
در زمینه تسلیحاتی سوپر هورنت دارای یک لیست پر و پیمان تسلیحاتی است و به غیر از سلاح های هدایت لیزری و اپتیکی (مانند بمب های جی بی یو12/10 و 24 و بی جی ام 15 و ای جی ام 130 و بمب هدایت لیزری جی بی یو 12و 10 که همگی مشابه روسی دارند ولی چند سلاح اصل که دست کم به صورت عملیاتی روسها مشابه ان را ندارند را نیز حمل میکند
برای نمونه میتواند بمب اس دی بی را حمل کند. اس دی بی یک سلاح هدایت ماهوار ه ای بالدار بدون پیشرانه هواسر است که بسته به ارتفاع پروازی از 30 تا 120 کیلومتر برد دارد . هدایت ماهوارای یعنی اینکه می توان تعداد زیادی بمب اس دی بی را با دقت کمتر از شش متر از فاصله 30 تا 1200 کیلومتری بر ضد اهدف مختلف استفاده کرد زیرا به هر کدام مختصاد یک هدف جدا را می دهد…سلاحی مشابه با چنین کارایی در روسیه فعلا نداریم
سوپر هورنت همچنین قادر به حمل انواع بمب هدایت ماهواره ای 225 کیلوگرمی ویا میتواند بمب هدایت ماهواره ای سری جی دم را حمل کند که با برد 28 کیلومتر و دقت زیر 6 متر در هر شرایط اب وهوایی کاربرد دارد ..اگرچه روسها نیز برای سری بمب های کاب خود نسخه هدایت ماهواره ای با هدایت گلناس ساخته اند(کاب 500 اس ایی) ولی هرگز به صورت عملیاتی دیده نشده در حالی که بمب های سری جی دم در بیش از 20 کشور جهان در خدمت است و امریکا در چند جنگ، اسرائیل و عربستان در منطقه خاورمیانه بارها جی دم را افکنده اند. امتیاز بمب های هدایت ماهواره ای در این است که می شود چندین تیر ان را همزمان از یک جنگنده پرتاب نمودو هر کدام را به یک هدف مختلف کوبید ، این یعنی مثلا ۱۰ بمب و ۱۰ هدف که به ان اجازه درگیر با اهداف متحرک و ثابت را میدهد(سلاح های ماهواره ای برای انهدام اهداف ثبات هستند). چنین سلاحی نیز توسط جنگنده های روسی پرتاب نمی شود
دیگر برتری تسلیحاتی سوپر هورنت بر سوخوی30 موشک ها و سلاح های شلیک کن و فراموش کن دوربرد است. این جنگنده توان پرتاب سلاح دور ایستایی هواسر ای جی ام 154 با برد 130 کیلومتر با هدایت ماهواره ای و موشک ای جی ام 158 با برد 370 کیلومتر ان نیز با هدایت ماهواره ای ویا موشک اسلم از جمله نسخه ER بار برد 270 کیلومتری نیز با هدایت ماهواره ای را در لیست تسلیحاتی خود دارد. این مسئله مفید است که بدانیم که نسخه جدید ای جی ام 158 با برد 1000 کیلومتر یک سالی است که عملیاتی شده و اگرچه همکنون از بمب افکن ب1 پرتاب میشود ولی به زودی از جنگنده های معمولی نیز پرتاب می شود . سوخوی30 میتواند موشک های خانواده خا 59 را با برد بیش از 200 کیلومتر پرتاب کند ولی موشک خا 59 به طرف منطقه هدف پرتاب میشود، دوربین سر موشک از جلوی موشک تصویر برداری میکند ، تصاویر را برای جنگنده ارسال میکند و بعد از رویت هدف توسط افسر اسلحه دوربین روی ان قفل شده و موشک با هدف درگیر میشود. این بدان معنی است که خا 59 روسی شلیکی از سوخوی30 شلیک کن و فراموش کن نیست و نیاز به هدایت کاربر دارد ولی چند سلاح نام برده شده سوپر هورنت بعد از شلیک کاملا خودمختار هستن.....
ادامه دارد
در زمینه تسلیحاتی سوپر هورنت دارای یک لیست پر و پیمان تسلیحاتی است و به غیر از سلاح های هدایت لیزری و اپتیکی (مانند بمب های جی بی یو12/10 و 24 و بی جی ام 15 و ای جی ام 130 و بمب هدایت لیزری جی بی یو 12و 10 که همگی مشابه روسی دارند ولی چند سلاح اصل که دست کم به صورت عملیاتی روسها مشابه ان را ندارند را نیز حمل میکند
برای نمونه میتواند بمب اس دی بی را حمل کند. اس دی بی یک سلاح هدایت ماهوار ه ای بالدار بدون پیشرانه هواسر است که بسته به ارتفاع پروازی از 30 تا 120 کیلومتر برد دارد . هدایت ماهوارای یعنی اینکه می توان تعداد زیادی بمب اس دی بی را با دقت کمتر از شش متر از فاصله 30 تا 1200 کیلومتری بر ضد اهدف مختلف استفاده کرد زیرا به هر کدام مختصاد یک هدف جدا را می دهد…سلاحی مشابه با چنین کارایی در روسیه فعلا نداریم
سوپر هورنت همچنین قادر به حمل انواع بمب هدایت ماهواره ای 225 کیلوگرمی ویا میتواند بمب هدایت ماهواره ای سری جی دم را حمل کند که با برد 28 کیلومتر و دقت زیر 6 متر در هر شرایط اب وهوایی کاربرد دارد ..اگرچه روسها نیز برای سری بمب های کاب خود نسخه هدایت ماهواره ای با هدایت گلناس ساخته اند(کاب 500 اس ایی) ولی هرگز به صورت عملیاتی دیده نشده در حالی که بمب های سری جی دم در بیش از 20 کشور جهان در خدمت است و امریکا در چند جنگ، اسرائیل و عربستان در منطقه خاورمیانه بارها جی دم را افکنده اند. امتیاز بمب های هدایت ماهواره ای در این است که می شود چندین تیر ان را همزمان از یک جنگنده پرتاب نمودو هر کدام را به یک هدف مختلف کوبید ، این یعنی مثلا ۱۰ بمب و ۱۰ هدف که به ان اجازه درگیر با اهداف متحرک و ثابت را میدهد(سلاح های ماهواره ای برای انهدام اهداف ثبات هستند). چنین سلاحی نیز توسط جنگنده های روسی پرتاب نمی شود
دیگر برتری تسلیحاتی سوپر هورنت بر سوخوی30 موشک ها و سلاح های شلیک کن و فراموش کن دوربرد است. این جنگنده توان پرتاب سلاح دور ایستایی هواسر ای جی ام 154 با برد 130 کیلومتر با هدایت ماهواره ای و موشک ای جی ام 158 با برد 370 کیلومتر ان نیز با هدایت ماهواره ای ویا موشک اسلم از جمله نسخه ER بار برد 270 کیلومتری نیز با هدایت ماهواره ای را در لیست تسلیحاتی خود دارد. این مسئله مفید است که بدانیم که نسخه جدید ای جی ام 158 با برد 1000 کیلومتر یک سالی است که عملیاتی شده و اگرچه همکنون از بمب افکن ب1 پرتاب میشود ولی به زودی از جنگنده های معمولی نیز پرتاب می شود . سوخوی30 میتواند موشک های خانواده خا 59 را با برد بیش از 200 کیلومتر پرتاب کند ولی موشک خا 59 به طرف منطقه هدف پرتاب میشود، دوربین سر موشک از جلوی موشک تصویر برداری میکند ، تصاویر را برای جنگنده ارسال میکند و بعد از رویت هدف توسط افسر اسلحه دوربین روی ان قفل شده و موشک با هدف درگیر میشود. این بدان معنی است که خا 59 روسی شلیکی از سوخوی30 شلیک کن و فراموش کن نیست و نیاز به هدایت کاربر دارد ولی چند سلاح نام برده شده سوپر هورنت بعد از شلیک کاملا خودمختار هستن.....
ادامه دارد
بررسی توانایی ها و قیاس دو جنگنده سوخو۳۰ روسی با اف/ای-۱۸ سوپرهورنت (قسمت ششم)
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
بطور کل در عملیات تهاجمی دست برتر با سوپر هورنت است این یک اصل کلی میباشد که تقریبا تمامی جنگنده های غربی به دلیل داشتن توان پرتاب بمب ها و تسلیحات دوربرد هدایت ماهواره ای از جنگنده های روسی برتر هستند مگر اینکه در آینده روسها چالش بوجود آمده را پوشش دهند و فکری برای توسعه مهمات هدایت ماهواره ای کنند جالب است بدانید در این ضمینه حتی چین هم از روسیه جلو افتاده و توانسته نسخه بومی چنین مهماتی را تولید کند حالا اینکه کیفیت دارد یا نه و توان رقابت با نسخه غربی را داشته باشد مقوله ای جداست
همانگونه که گفته شد جنگنده های غربی همگی بر سوخوی30 برتر هستند که متکی به بمب و موشک های هدایت لیزری و اپتیکی هستند. همچنین تنوع تسلیحات دوربرد در سوپر هورنت شامل دست کم 7 نوع موشک میشود این میزان برای سوخوی30 معطوف به خا 59 است. البته در نمایشگاه ماکس 2015 روسها نسخه جدید از موشک خا 59 با نام خا 59 ام کا 2 را به نمایش گذاشتند که با برد 200 کیلومتر دارای سامانه هدایت ماهواره ای است و توان شلیک کن و فراموش کن را دارد ولی باید دید در اینده ایا به شکل فراگیر وارد خدمت میشود و یا نه
تسلیحات هوا به هوا
خب در زمینه تسلیحات هوا به هوا سوخوی30 توان حمل تعداد زیادی موشک را در یک پرواز دارد . این هواپیما سه نوع موشک هوا به هوا را اتش میکند. موشک هوا به هوای فروسرخ کوتاه برد ار 73، نسخه های مختلف موشک هوا به هوای ار 27 در انواع رادار نیم فعال و فروسرخ و دیگری موشک هوا به هوای رادار فعال ار 77.
سوخوی30 میتواند تا 12 موشک هوا به هوا مانند شش تا هشت موشک ار 77 و یا ار 27 و چهار موشک ار 73 را حمل کند اگرچه در یک پرواز گشتی شش موشک راداری و دو موشک فروسرخ حمل میکند.در قیاس سوپر هورنت توان حمل چهار امرام و دو سایدواندر و سه مخزن سوخت خارجی را دارد . البته سوپر هورنت میتواند موشک های بیشتری را نیز حمل کند ولی در یک پرواز گشتی دوربرد از داشتن مخزن سوخت خارجی محروم میشوند
همانگونه که گفته شد جنگنده های غربی همگی بر سوخوی30 برتر هستند که متکی به بمب و موشک های هدایت لیزری و اپتیکی هستند. همچنین تنوع تسلیحات دوربرد در سوپر هورنت شامل دست کم 7 نوع موشک میشود این میزان برای سوخوی30 معطوف به خا 59 است. البته در نمایشگاه ماکس 2015 روسها نسخه جدید از موشک خا 59 با نام خا 59 ام کا 2 را به نمایش گذاشتند که با برد 200 کیلومتر دارای سامانه هدایت ماهواره ای است و توان شلیک کن و فراموش کن را دارد ولی باید دید در اینده ایا به شکل فراگیر وارد خدمت میشود و یا نه
تسلیحات هوا به هوا
خب در زمینه تسلیحات هوا به هوا سوخوی30 توان حمل تعداد زیادی موشک را در یک پرواز دارد . این هواپیما سه نوع موشک هوا به هوا را اتش میکند. موشک هوا به هوای فروسرخ کوتاه برد ار 73، نسخه های مختلف موشک هوا به هوای ار 27 در انواع رادار نیم فعال و فروسرخ و دیگری موشک هوا به هوای رادار فعال ار 77.
سوخوی30 میتواند تا 12 موشک هوا به هوا مانند شش تا هشت موشک ار 77 و یا ار 27 و چهار موشک ار 73 را حمل کند اگرچه در یک پرواز گشتی شش موشک راداری و دو موشک فروسرخ حمل میکند.در قیاس سوپر هورنت توان حمل چهار امرام و دو سایدواندر و سه مخزن سوخت خارجی را دارد . البته سوپر هورنت میتواند موشک های بیشتری را نیز حمل کند ولی در یک پرواز گشتی دوربرد از داشتن مخزن سوخت خارجی محروم میشوند
در رزم هوایی نزدیک فعلا باز برتری با سوپر هورنت است. روسها در دهه 1980 موشک ار 73 را معرفی کردند . این موشک در اواخر دهه 1980 دارای زاویه جستجوی 60 درجه بود زاویه که در غرب بی مانند بود در بهترین حال سایندواندر نسخه (ام) و یا ماژیک 2 در ان زمان 40 درجه توان جستجو داشتند. همچنین ار 73 با سامانه نصب شده روی کلاه خلبان این اجازه را میداد که در هنگام نبرد به جای اینکه تمام منطقه پیش روی خلبان توسط کاونده موشک جستجو شود، تنها با نگاه کردن خلبان به هدف جستجو گر موشک به همان سمت متمرکز شود و همانجا را جستجو کند
این یک برتری کامل بود از این رو ار 73 جهشی در غرب برای مقابله با خود ایجاد کرد که نسل جدید موشک های فروسرخ با کاونده تصویر بردار فروسرخ وارد میدان شدند. این نسل جدید به جای یک کاونده فروسرخ که طول موج فروسرخ خروجی موتور هواپیما دشمن را پیدا می کرد و روی ان قفل میشد دارای یک دوربین بودند که به صورت حرارتی تصویر برداری میکرد از این رو حتی گرمایی کوچکی نیز برای کسب هدف کافی بود مانند گرما در ریشه بال ویا دماغه که به دلیل برخورد هوا ایجاد میشد
جنگنده غربی از موشک های نوینی چون سایندوندر ایکس و یا اسرام و یا IRIS-T بهره می برند که اگرچه زاویه جستجو ان با ار 73 برابر است ولی به دلیل داشتن کاونده تصویر ساز فروسرخ شان یک نسل برتر از موشک ار 73 است. از جمله قابلیت های این نمونه ها نسبت به ار 73 توان درگیر در همه جهت است یعنی میشود موشک را بدون قفل نیز شلیک کرد. در این روش مثلا جنگنده دشمن در زاویه دور از دستراس خلبان است حتی پشت سر جنگنده، خلبان موشک را بدون قفل شلیک میکند، موشک یک چرخش 180 درجه انجام داده و به عقب بر میکردد(البته با یک زاویه بسته ) و بعد با کاونده خود به دنبال هدف گشته و با ان درگیر میشود .این قابلیت درگیری در همه سمت یک امتیاز است که نیاز به چالاکی بالا را از بین می برد .البته روسها اعلام کرده اند نسخه جدید از موشک ار 73 (و شایدم کا 74) با چنین قابلیتی در سال 2016 برای پاکفا وارد خدمت خواهند کرد و احتمالا روی سوخوی30 نیز سوار خواهد شد.
البته همکنون نیز ار 73 کارایی بسیار بالای دارد
موشک رادار نیم فعال ار 27 را با وجود برد بلندش باید فراموش کرد زیرا موشک های رادار نیم فعال متعلق به گذشته بوده و امروزه هیچ نسخه ای در جهان در خط تولید نیست. نیاز به هدایت تا لحظه اخر و صدمه پذیری بالا در برابر جنگ الکترونیک از مشکلات این نوع موشک ها است
در زمینه موشک های راداری وقعا نمی توان در موردش با قاطعیت صحبت کرد.موشک رادار فعال ار 77 چالاکی بالایی دارد که بیشتر به دلیل بالچه عقبی شبکه ای ان است احتمالا از امرام بسیار چالاکتر است . ار 77 در نسخه فعلی حدود 80 کیلومتر برد دارد که کمتر از امرام نسخه سی با برد حدود 108 کیلومتر ولی بردش کافی است .موشک های رادار فعال اینگونه هدایت می شوند که موشک قبل از شلیک اطلاعات هدف را از رادار جنگنده دریافت میکند که شامل موقعیت فعلی و مسیر حرکت جنگنده دشمن است. همچنین محاسبه میشد که موشک باید چه مسیر را طی کند که در ثانیه های اینده به محدوده پرواز جنگنده دشمن برسد . این مسیر به صورت اینرسی طی میشود تا اینکه در نهایت هدف توسط رادارموشک کسب شود. اینکه ار 77 و یا امرام و هر موشک رادار فعال دیگری چقدر شانس موفقیت در برد بالای ۵۰ یا ۷۰ کیلومتر دارند به عوامل زیادی مثل سرعت، ارتفاع و زاویه حرکت جنگنده دشمن بر میکردد. اینکه جنگنده نزدیک میشود یا دور میشود ویا نسبت به خط افق در حال حرکت از روبرو است همگی تاثیر دارد ولی چیزی که مهم است اینکه استفاده از موشک رادار فعال در نقش شلیک کن و فراموش کن بر ضد یک هدف در فاصله بیش از ۶۰ کیلومتر ریسک بزرگی است زیرا در صورت داشتن سامانه هشدار دهنده رادار توسط جنگنده دشمن(که امروزه تمامی جنگندها دارند ) جنگنده دشمن بلافاصله بعد از دریافت هشدار میتواند دست به مانورهای شدید و تلاش در دور شدن از محدود محاسباتی پیش روی موشک بکند. تنها انگشت شماری درگیر هوایی در برد بیش از 60 کیلومتر انهم مربوط به فونیکس در جنگ ایران و عراق انهم بر ضد جنگنده های نسل دوم و سوم موفق بوده
از این رو برد 80 تا 110 کیلومتری برای ار 77 کافی است اگرچه مسئله دیگری نیز در این میان است. موشک امرام نسخه دی با برد 180 کیلومتر دارای توان نبرد شبکه محور هست این بدان معنی است که موشک شلیک میشود و حتی اگر هدف دست به یک تغییر جهت اساسی در برد و زاویه حرکت بزند، موشک میتواند مختصاد جدید هدف را از یک منبع دیگر که ممکن است یک جنگنده دیگر ویا یک اواکس باشد دریافت کند.
از این رو در چنین درگیر جنگ الکترونیک رادار و هشدار دهنده ها نتیجه را مشخص میکنند......
ادامه دارد
این یک برتری کامل بود از این رو ار 73 جهشی در غرب برای مقابله با خود ایجاد کرد که نسل جدید موشک های فروسرخ با کاونده تصویر بردار فروسرخ وارد میدان شدند. این نسل جدید به جای یک کاونده فروسرخ که طول موج فروسرخ خروجی موتور هواپیما دشمن را پیدا می کرد و روی ان قفل میشد دارای یک دوربین بودند که به صورت حرارتی تصویر برداری میکرد از این رو حتی گرمایی کوچکی نیز برای کسب هدف کافی بود مانند گرما در ریشه بال ویا دماغه که به دلیل برخورد هوا ایجاد میشد
جنگنده غربی از موشک های نوینی چون سایندوندر ایکس و یا اسرام و یا IRIS-T بهره می برند که اگرچه زاویه جستجو ان با ار 73 برابر است ولی به دلیل داشتن کاونده تصویر ساز فروسرخ شان یک نسل برتر از موشک ار 73 است. از جمله قابلیت های این نمونه ها نسبت به ار 73 توان درگیر در همه جهت است یعنی میشود موشک را بدون قفل نیز شلیک کرد. در این روش مثلا جنگنده دشمن در زاویه دور از دستراس خلبان است حتی پشت سر جنگنده، خلبان موشک را بدون قفل شلیک میکند، موشک یک چرخش 180 درجه انجام داده و به عقب بر میکردد(البته با یک زاویه بسته ) و بعد با کاونده خود به دنبال هدف گشته و با ان درگیر میشود .این قابلیت درگیری در همه سمت یک امتیاز است که نیاز به چالاکی بالا را از بین می برد .البته روسها اعلام کرده اند نسخه جدید از موشک ار 73 (و شایدم کا 74) با چنین قابلیتی در سال 2016 برای پاکفا وارد خدمت خواهند کرد و احتمالا روی سوخوی30 نیز سوار خواهد شد.
البته همکنون نیز ار 73 کارایی بسیار بالای دارد
موشک رادار نیم فعال ار 27 را با وجود برد بلندش باید فراموش کرد زیرا موشک های رادار نیم فعال متعلق به گذشته بوده و امروزه هیچ نسخه ای در جهان در خط تولید نیست. نیاز به هدایت تا لحظه اخر و صدمه پذیری بالا در برابر جنگ الکترونیک از مشکلات این نوع موشک ها است
در زمینه موشک های راداری وقعا نمی توان در موردش با قاطعیت صحبت کرد.موشک رادار فعال ار 77 چالاکی بالایی دارد که بیشتر به دلیل بالچه عقبی شبکه ای ان است احتمالا از امرام بسیار چالاکتر است . ار 77 در نسخه فعلی حدود 80 کیلومتر برد دارد که کمتر از امرام نسخه سی با برد حدود 108 کیلومتر ولی بردش کافی است .موشک های رادار فعال اینگونه هدایت می شوند که موشک قبل از شلیک اطلاعات هدف را از رادار جنگنده دریافت میکند که شامل موقعیت فعلی و مسیر حرکت جنگنده دشمن است. همچنین محاسبه میشد که موشک باید چه مسیر را طی کند که در ثانیه های اینده به محدوده پرواز جنگنده دشمن برسد . این مسیر به صورت اینرسی طی میشود تا اینکه در نهایت هدف توسط رادارموشک کسب شود. اینکه ار 77 و یا امرام و هر موشک رادار فعال دیگری چقدر شانس موفقیت در برد بالای ۵۰ یا ۷۰ کیلومتر دارند به عوامل زیادی مثل سرعت، ارتفاع و زاویه حرکت جنگنده دشمن بر میکردد. اینکه جنگنده نزدیک میشود یا دور میشود ویا نسبت به خط افق در حال حرکت از روبرو است همگی تاثیر دارد ولی چیزی که مهم است اینکه استفاده از موشک رادار فعال در نقش شلیک کن و فراموش کن بر ضد یک هدف در فاصله بیش از ۶۰ کیلومتر ریسک بزرگی است زیرا در صورت داشتن سامانه هشدار دهنده رادار توسط جنگنده دشمن(که امروزه تمامی جنگندها دارند ) جنگنده دشمن بلافاصله بعد از دریافت هشدار میتواند دست به مانورهای شدید و تلاش در دور شدن از محدود محاسباتی پیش روی موشک بکند. تنها انگشت شماری درگیر هوایی در برد بیش از 60 کیلومتر انهم مربوط به فونیکس در جنگ ایران و عراق انهم بر ضد جنگنده های نسل دوم و سوم موفق بوده
از این رو برد 80 تا 110 کیلومتری برای ار 77 کافی است اگرچه مسئله دیگری نیز در این میان است. موشک امرام نسخه دی با برد 180 کیلومتر دارای توان نبرد شبکه محور هست این بدان معنی است که موشک شلیک میشود و حتی اگر هدف دست به یک تغییر جهت اساسی در برد و زاویه حرکت بزند، موشک میتواند مختصاد جدید هدف را از یک منبع دیگر که ممکن است یک جنگنده دیگر ویا یک اواکس باشد دریافت کند.
از این رو در چنین درگیر جنگ الکترونیک رادار و هشدار دهنده ها نتیجه را مشخص میکنند......
ادامه دارد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵انهدام تانک T90 پیشرفته ترین تانک روس ها با موشک جاولین اوکراین
این تصویر هم تقدیم به کاربرای بروجردی البته اگر از اهالی بروجرد و لرستان هم در کانال داشته باشیم
تصویر ماکتی در ابعاد واقعی از بالگرد AH-1کبرا که در خیابان تختی کنار تپه چغا که منطقه ای توریستی است نصب شد
آقای گودرزی که این تصویر را ارسال فرمودن توضیح دادن که شهید کشوری خلبان بالگرد کبرا اهل روستایی اطراف بروجرد هستند
تصویر ماکتی در ابعاد واقعی از بالگرد AH-1کبرا که در خیابان تختی کنار تپه چغا که منطقه ای توریستی است نصب شد
آقای گودرزی که این تصویر را ارسال فرمودن توضیح دادن که شهید کشوری خلبان بالگرد کبرا اهل روستایی اطراف بروجرد هستند
تصویری نادر از جنایات صدام در جنگ تحمیلی👆👆👆👆👆👆👆
تصویر صحنه بمباران مناطق مسکونی شهرستان بروجرد واقع در استان لرستان را در زمان جنگ نشان میدهد عکس از تپه چغا گرفته شده است
گردو خاک ناشی از انفجار بمب ها در وسط تصویر کاملا مشخص است
تصویر کوچک هم همان خیابان تختی را در زمان حال و تغییرات در دو مقطع زمانی را نشان میدهد
میناگلرو
تصویر صحنه بمباران مناطق مسکونی شهرستان بروجرد واقع در استان لرستان را در زمان جنگ نشان میدهد عکس از تپه چغا گرفته شده است
گردو خاک ناشی از انفجار بمب ها در وسط تصویر کاملا مشخص است
تصویر کوچک هم همان خیابان تختی را در زمان حال و تغییرات در دو مقطع زمانی را نشان میدهد
میناگلرو
تصویر جالبی از قهرمانان پرسنل پروازی نیروی هوادریای بوشهر در دوران آموزشی در کارخانه هلیکوپتر سازی سیکورسکی آمریکا در نیویورک
این عکس در اواخر 1350 شمسی گرفته شده است.
اسامی قهرمانان هوادریا به ترتیب از راست عبارتند از :
استاد معلم دوره، سودوراسکی
نفرات بعدی به ترتيب، جناب صارمیان، جناب نوربخش شاه ابراهیمی، جناب داوود نعمتی، جناب عزیز احمد زاده، شهید ابوالفضل ایلیکانی قنبری، مرحوم نجفی، جمشيد واحدی، جناب مقدم، جناب مهدی سعادت پور
بلند آوازه باد نام و یاد دلاوران و مدافعان ایران زمین از ابتداي تاریخ تا کنون 🌹🌹🌹🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷
این عکس در اواخر 1350 شمسی گرفته شده است.
اسامی قهرمانان هوادریا به ترتیب از راست عبارتند از :
استاد معلم دوره، سودوراسکی
نفرات بعدی به ترتيب، جناب صارمیان، جناب نوربخش شاه ابراهیمی، جناب داوود نعمتی، جناب عزیز احمد زاده، شهید ابوالفضل ایلیکانی قنبری، مرحوم نجفی، جمشيد واحدی، جناب مقدم، جناب مهدی سعادت پور
بلند آوازه باد نام و یاد دلاوران و مدافعان ایران زمین از ابتداي تاریخ تا کنون 🌹🌹🌹🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷
بررسی توانایی ها و قیاس دو جنگنده سوخو۳۰ روسی با اف/ای-۱۸ سوپرهورنت (قسمت هفتم) و پایانی
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
میناگلرو
#قیاس_جنگنده_ها
#سوخو۳۰
#سوپرهورنت
در زمینه برد رزمی سوخوی30 در یک ماموریت دفاع هوایی با هشت موشک شامل شش موشک ار 77 و یا ار 27 و دو آر 73 دارای برد 1400 کیلومتر است و برای سوپر هورنت با چهار موشک امرام و دو سایدواندر و سه مخزن سوخت خارجی 1500 کیلومتر است پس در این آیتم هم سوپر هورنت به لطف حمل و برخورداری از منبع سوخت خارجی برد بیشتری دارد و صاحب امتیاز بهتری میشود
در عملیات تهاجمی سوخوی30 با سه تن مهمات (که میتواند ترکیبی از سلاح هوا به زمین و هوا به هوا باشد) برای نمونه چهار بمب هدایت شونده کاب500 و چهار موشک هوا به هوا دارای برد 850 کیلومتر است در مقام قیاس سوپر هورنت با با دو بمب 900 کیلوگرمی ، دو سایدواندر ، دو غلاف خارجی و سه مخزن سوخت 930 کیلومتر تمامی اعداد گفته شده در ارتفاع بالای می باشد پس در زمینه برد رزمی در هر حالتی برتری با سوپر هورنت میباشد و اگرچه سوخو-۳۰ سوخت داخلی بسیار بیشتری حمل میکند ولی بخاطر موتور پر مصرف تر و همچنین وزن و جثه بزرگتر مصرف سوخت بیشتری هم دارد در کل در ضمینه برد رزمی چه در میان جنگنده های غربی و چه در میان رقبای روسی هیچکدام به پای سلطان اف -۱۵ استرایک ایگل نمیرسند برد رزمی استرایک ایگل حتی از سوخو-۳۴ هم بیشتر است وبا کمک مخازن سوخت تطبیقی خود ۳ برابر سوخو-۳۰ سوخت حمل میکند در کل برد رزمی بالا و توان حمل مهمات بالا از ویژگی های بارز خانواده اف -۱۵ میباشد
در عملیات تهاجمی سوخوی30 با سه تن مهمات (که میتواند ترکیبی از سلاح هوا به زمین و هوا به هوا باشد) برای نمونه چهار بمب هدایت شونده کاب500 و چهار موشک هوا به هوا دارای برد 850 کیلومتر است در مقام قیاس سوپر هورنت با با دو بمب 900 کیلوگرمی ، دو سایدواندر ، دو غلاف خارجی و سه مخزن سوخت 930 کیلومتر تمامی اعداد گفته شده در ارتفاع بالای می باشد پس در زمینه برد رزمی در هر حالتی برتری با سوپر هورنت میباشد و اگرچه سوخو-۳۰ سوخت داخلی بسیار بیشتری حمل میکند ولی بخاطر موتور پر مصرف تر و همچنین وزن و جثه بزرگتر مصرف سوخت بیشتری هم دارد در کل در ضمینه برد رزمی چه در میان جنگنده های غربی و چه در میان رقبای روسی هیچکدام به پای سلطان اف -۱۵ استرایک ایگل نمیرسند برد رزمی استرایک ایگل حتی از سوخو-۳۴ هم بیشتر است وبا کمک مخازن سوخت تطبیقی خود ۳ برابر سوخو-۳۰ سوخت حمل میکند در کل برد رزمی بالا و توان حمل مهمات بالا از ویژگی های بارز خانواده اف -۱۵ میباشد
در کل همانطور که دیدیم سوپر هورنت در اغلب موارد دست برتر را نسبت به سوخو-۳۰ دارد
سوخو-۳۰ در ایتم توان موتور به لطف موتور قدرتمند خود در رانش به وزن و چالاکی با اختلاف جزئی برتری را از ان خود نموده ولی در باقی ایتمها مانند عمر تعمییراتی موتور ، هزینه عملیاتی ، رادار و الکترونیک ، برد رزمی ، برتری بی چون و چرا از ان سوپر هورنت بود در بخش تسلیحات هم اگر چه سوخو-۳۰ از توانایی بالایی در ضمینه حمل تسلیحات برخوردار است و به میزان کافی سلاح حمل میکند ولی سوپر هورنت به لطف برخورداری از طیف گسترده ای از تسلیحات مدرن برتری را از ان خود نموده است در کل جنگنده های غربی همگی جنگ دیده تر و میدانی تر هستند و بخاطر حضور در میادین جنگ واقعی بخوبی تست شده و نقاط ضعف و قوت انها مشخص شده و در ارتقاهای بعدی مورد بهسازی قرار گرفته و نقاط ضعف انها برطرف گردیده به طور مثال شما اگر سوپر هورنت را با پدر خود یعنی هورنت مورد قیاس قرار دهید میبینید که جنگنده در توان حمل مهمات و برد رزمی که دو نقطه ضعف هورنت بحساب می امد بصورت چشمگیری بهبود یافته است
در مقابل جنگنده های روسی در میادین جنگ واقعی مورد محک و آزمایش قرار نگرفته اند و تمامی آمار و ارقام نیز یا مربوط به اعلام کارخانه سازنده است یا رزمایش های معمولی در نهایت اگر کشوری حق انتخاب در تهیه جنگ افزارهای مورد نیاز خود را داشته باشد انتخاب جنگ افزارهای غربی به مراتب قابل اعتماد تر و کارا تر هستند و اگر چه مشابه روسی ان از قیمت به مراتب ارزانتری برخوردار هستند ولی در دراز مدت و با صرفه جویی که در هزینه عملیاتی جنگنده میشود بهای بالاتر ان نیز جبران میشود
بطور مثال ایران در اوایل دهه ۱۹۷۰ اقدام به خرید فانتوم و تامکت نمود و این جنگنده ها در یک جنگ تمام عیار و فرسایشی ۸ ساله نیز شرکت داشتند و علیرغم تحریم غرب در زمینه عدم ارسال لوازم یدکی با این وجود بخش چشمگیری از ناوگان از توانایی عملیاتی برخوردار هستند انهم بعد از نیم قرن که از خرید انها میگذرد در مقابل میگ های ۲۹ که نزدیک به ۲۰ سال جوانتر از ناوگان غربی هستند و در جنگی هم شرکت نداشته اند امروز اغلب زمینگیر و از رده خارج هستند
دست اخر سوخوی30 نسبت به رقیب غربیش برابر است و حتی میتوان گفت در رزم هوایی برتر نباشد کمتر هم نیست که شاید به این بر می گردد که ریشه شکاری دارد و البته در زمینه تاثیر پذیری حملات هوا به زمین و برد رزمی و به دلیل تنوع کمتر سلاح های دوربرد کارایی کلی پاینتری دارد .
ولی بزرگترین برتری سوخوان داشتن 40 تا 50 درصد قیمت کمتر است که به دلیل اختلاف قیمت روبل با دلار ویا یورو است و حدود ۳۰ درصد ارزانتر رقیب غربی خود است
سوخوی30 در چندنی کشور به خدمت گرفته شد. هند، اندونزی ، الجزیره، ونزوئلا ، مالزی، چین، قزاقستان ،ویتنام، اوگاندا و انگولا… در این میان هند با داشتن 200 فروند سوخوی30 (همکنون کا سفارشات 272 فروند است) بزرگترین دارنده این جنگنده است که انها را در داخل تولید میکند. تاکنون 5 فروند سوخوی30 هندی از دست رفته ای مسئله باعث بحث های در مورد ایمنی ان شده است ولی واقعیت این است بر خلاف تمامی جنجال ها هند ناوگان بزرگی دارد و شما اگر در کشورهای دیگر که همین میزان از یک نوع جنگنده دارند دقت کنید همین میزان سانحه را طی 15 سال داشته اند. البته هندیکه مشکل را از سوخوی30 میدانند و روسها معتقدند مشکل در نسخه تولید هندی از جمله سیستم پرواز دیجیتال با سیم است ولی ادعای روسها از این رو قابل پذیرفتن که چرا حتی یک مورد سقوط سوخوی30 در دیگر کشورها گذارش نشده است و همچنین هند میزان سانحه بالای در ناوگان غربی نیز است برای نمونه 15 جگوار در بین بیش از 140 جگوار در خدمت ویا 6 فروند میراژ 2000 در بین 59 میراژ به خدمت گرفته شده ویا در مورد جالب دیگر در مورد سی هارییر های نیروی دریایی هند که از 30 فروند تحویلی تنها 12 فروند ان همکنون در خدمت است و مابقی بدون درگیر در جنگی در حوادث غیر رزمی از دست رفته و یا از دست رفتن 15 بالگرد غربی الوئت 2 و 3 طی ده سال (همگی تولید هند بودند). واقعیت این است مشکل تعمیر و نگهداری در ناوگان غربی هندی ها نیز وجود دارد و حتی هند یک فروند از 6 فروند سوپر هرکولس خود را که کمتر از سه سال بود تحویل گرفته از دست داده است .از این رو می توان دید عملا از دست دادن 5 فروند سوخوی30 در ارتش هند بین 200 جنگنده با در قیاس با دیگر جنگنده های هندی امار کمی نیز است
سوخوی30 در هیچ میدان جنگی شرکت نکرده است ولی در چند تمرین با جنگنده های غربی شرکت داشته و خلبانان غربی تحت تاثیر چالاکی ان قرار گرفته اند
پایان
سوخو-۳۰ در ایتم توان موتور به لطف موتور قدرتمند خود در رانش به وزن و چالاکی با اختلاف جزئی برتری را از ان خود نموده ولی در باقی ایتمها مانند عمر تعمییراتی موتور ، هزینه عملیاتی ، رادار و الکترونیک ، برد رزمی ، برتری بی چون و چرا از ان سوپر هورنت بود در بخش تسلیحات هم اگر چه سوخو-۳۰ از توانایی بالایی در ضمینه حمل تسلیحات برخوردار است و به میزان کافی سلاح حمل میکند ولی سوپر هورنت به لطف برخورداری از طیف گسترده ای از تسلیحات مدرن برتری را از ان خود نموده است در کل جنگنده های غربی همگی جنگ دیده تر و میدانی تر هستند و بخاطر حضور در میادین جنگ واقعی بخوبی تست شده و نقاط ضعف و قوت انها مشخص شده و در ارتقاهای بعدی مورد بهسازی قرار گرفته و نقاط ضعف انها برطرف گردیده به طور مثال شما اگر سوپر هورنت را با پدر خود یعنی هورنت مورد قیاس قرار دهید میبینید که جنگنده در توان حمل مهمات و برد رزمی که دو نقطه ضعف هورنت بحساب می امد بصورت چشمگیری بهبود یافته است
در مقابل جنگنده های روسی در میادین جنگ واقعی مورد محک و آزمایش قرار نگرفته اند و تمامی آمار و ارقام نیز یا مربوط به اعلام کارخانه سازنده است یا رزمایش های معمولی در نهایت اگر کشوری حق انتخاب در تهیه جنگ افزارهای مورد نیاز خود را داشته باشد انتخاب جنگ افزارهای غربی به مراتب قابل اعتماد تر و کارا تر هستند و اگر چه مشابه روسی ان از قیمت به مراتب ارزانتری برخوردار هستند ولی در دراز مدت و با صرفه جویی که در هزینه عملیاتی جنگنده میشود بهای بالاتر ان نیز جبران میشود
بطور مثال ایران در اوایل دهه ۱۹۷۰ اقدام به خرید فانتوم و تامکت نمود و این جنگنده ها در یک جنگ تمام عیار و فرسایشی ۸ ساله نیز شرکت داشتند و علیرغم تحریم غرب در زمینه عدم ارسال لوازم یدکی با این وجود بخش چشمگیری از ناوگان از توانایی عملیاتی برخوردار هستند انهم بعد از نیم قرن که از خرید انها میگذرد در مقابل میگ های ۲۹ که نزدیک به ۲۰ سال جوانتر از ناوگان غربی هستند و در جنگی هم شرکت نداشته اند امروز اغلب زمینگیر و از رده خارج هستند
دست اخر سوخوی30 نسبت به رقیب غربیش برابر است و حتی میتوان گفت در رزم هوایی برتر نباشد کمتر هم نیست که شاید به این بر می گردد که ریشه شکاری دارد و البته در زمینه تاثیر پذیری حملات هوا به زمین و برد رزمی و به دلیل تنوع کمتر سلاح های دوربرد کارایی کلی پاینتری دارد .
ولی بزرگترین برتری سوخوان داشتن 40 تا 50 درصد قیمت کمتر است که به دلیل اختلاف قیمت روبل با دلار ویا یورو است و حدود ۳۰ درصد ارزانتر رقیب غربی خود است
سوخوی30 در چندنی کشور به خدمت گرفته شد. هند، اندونزی ، الجزیره، ونزوئلا ، مالزی، چین، قزاقستان ،ویتنام، اوگاندا و انگولا… در این میان هند با داشتن 200 فروند سوخوی30 (همکنون کا سفارشات 272 فروند است) بزرگترین دارنده این جنگنده است که انها را در داخل تولید میکند. تاکنون 5 فروند سوخوی30 هندی از دست رفته ای مسئله باعث بحث های در مورد ایمنی ان شده است ولی واقعیت این است بر خلاف تمامی جنجال ها هند ناوگان بزرگی دارد و شما اگر در کشورهای دیگر که همین میزان از یک نوع جنگنده دارند دقت کنید همین میزان سانحه را طی 15 سال داشته اند. البته هندیکه مشکل را از سوخوی30 میدانند و روسها معتقدند مشکل در نسخه تولید هندی از جمله سیستم پرواز دیجیتال با سیم است ولی ادعای روسها از این رو قابل پذیرفتن که چرا حتی یک مورد سقوط سوخوی30 در دیگر کشورها گذارش نشده است و همچنین هند میزان سانحه بالای در ناوگان غربی نیز است برای نمونه 15 جگوار در بین بیش از 140 جگوار در خدمت ویا 6 فروند میراژ 2000 در بین 59 میراژ به خدمت گرفته شده ویا در مورد جالب دیگر در مورد سی هارییر های نیروی دریایی هند که از 30 فروند تحویلی تنها 12 فروند ان همکنون در خدمت است و مابقی بدون درگیر در جنگی در حوادث غیر رزمی از دست رفته و یا از دست رفتن 15 بالگرد غربی الوئت 2 و 3 طی ده سال (همگی تولید هند بودند). واقعیت این است مشکل تعمیر و نگهداری در ناوگان غربی هندی ها نیز وجود دارد و حتی هند یک فروند از 6 فروند سوپر هرکولس خود را که کمتر از سه سال بود تحویل گرفته از دست داده است .از این رو می توان دید عملا از دست دادن 5 فروند سوخوی30 در ارتش هند بین 200 جنگنده با در قیاس با دیگر جنگنده های هندی امار کمی نیز است
سوخوی30 در هیچ میدان جنگی شرکت نکرده است ولی در چند تمرین با جنگنده های غربی شرکت داشته و خلبانان غربی تحت تاثیر چالاکی ان قرار گرفته اند
پایان