کاش خوشبختی مانند مرگ حق هر انسانی بود.

از maybe in the another life خسته‌ام، چرا نباید همین زندگی، همین الان، همون چیزی باشه که من میخوام؟

به من دروغ نگید، من میفهمم فقط حوصله ندارم واکنش نشون بدم.

به منم دروغ نگین میفهمم مادرتونو میگام

اعتمادم به آدما در این حده که همش
حس میکنم همچی یه نقشه ست!

بیناموسم بعد تو عاشق بشم.

من فقط تظاهر میکنم که پذیرفتم عشق برای من نیست، نپذیرفتم، بابتش غمگینم، ولی واقعیت اینه که دارم سعی میکنم عادی زندگی کنم و بهش فکر نکنم، گاهی حس میکنم شاید مشکل از منه، شاید زمانش نرسیده، نمیدونم، فقط میدونم هنوز ته دلم یه جای خالی هست که نمیتونم انکارش کنم.

وقتی میفهمی نمی‌ارزید که دیر شده.

سیگار اول صبی>>>>>

اونی که نشسته چوب تو کونش شکسته

تو کون تو بیشعور

من اینطوریم که سر تا سر بدنم قلبه، نمیتونم سیاست داشته باشم، نمیتونم کسی رو کم دوست داشته باشم، اگه بخوام یکی رو دوست داشته باشم با همه قلبم دوستش دارم چون این رو در مورد خودم میدونم و هر کسی رو لایق نمیدونم، آدم‌های کمی رو دوست دارم ولی واسشون سنگ تموم میذارم.

تو ذاتت کثیفه،مثل هوای طهران.

شاید تو دنیای موازی رسیده باشیم به هم:)

تولدمه فردا.

تنها کسی ‌که پام موند شلوارم بود