🔴معرفی فیلم The Organizer

🔻 «خواهش می‌کنم رفقا، آروم باشید... نه رفقا، اونا بزدل نیستن، اونا اکثریتن و اکثریته که میگه چی عاقلانه ا‌ست. این شمایید که دیوونه‌اید... شمایی که فکر می‌کنید روزی 14 ساعت کار زیاده. شمایی که یک ذره مزد بیشتری می‌خواید. شمایی که دلتون نمی‌خواد کارتون به بیمارستان بکشه. این اکثریتن که عاقلن، به حقوقی که می‌گیرن قانع هستن، دلیلش هم که واضحه، چون تا حالا هیچ‌کس از گرسنگی نمرده و آمار نشون میدن که فقط 20% شما به خاطر حوادث دچار نقص عضو می‌شید... چند نفر آدم الان اینجاست؟ 500 نفر؟ پس فقط 100 نفرتون چلاق می‌شید...»

🔻 از خلال فعالیت‌های صبح‌گاهی نوجوانی کارگر، به اواخر قرن 19 در تورین ایتالیا کوچ می‌کنیم. با دریافت جزئیاتی اندک، ظریف و کافی، متوجه مختصات کلی خانواده و اوضاع آن‌ شده و سپس تصویری کلی‌تر از جامعه‌ و دیگر کارگران کارخانه‌ی نساجی منطقه می‌بینیم؛ با مجادلات جزئی آن‌ها آشنا می‌شویم، با میزان ساعت کار روزانه و فعالیت‌های آن‌ها، با نحوه‌ی گذران اندک زمان فراغت‌شان برای صرف ناهار، با خستگی و ملال ساعت‌های پایانی کار و نهایتاً حادثه‌ای که حین کار برای یکی از کارگران اتفاق افتاده و آسیب شدیدی به دستش وارد می‌شود. اگرچه که به نظر می‌رسد برای بیننده، چنین اتفاقی حائز اهمیت بیشتری است، اتفاقی است خارج از روزمرگی معمول و احتمالاً موتور داستان قرار است از این‌جا روشن شود، اما فیلم بارها و به اشکال گوناگون این حقیقت تلخ را یادآور می‌شود که همین حادثه و تمام اتفاقات پس از آن هم جزوی از این روزمرگی است. استفاده‌ی موتیف‌واری که فیلم از نوجوان در حال جمع‌آوری پول برای کمک به کارگران از کار افتاده یا مشکل‌دار می‌کند، به خوبی اتحاد و هم‌بستگی ابتدایی جوانه زده در آن‌ها را نشان داده و هم‌چنین نشانه‌ای است از تعدد و روزمرگی حوادث و اتفاقاتی که حتی زندگی محقر معمول کارگران را نیز مختل می‌کنند. در بخشی از فیلم، از زبان سرکارگر چانه‌زن کارخانه می‌شنویم که «دوست من، حادثه حادثه است دیگه. فقط باید مواظب باشی و امیدوار باشی که پیش نیاد». دیالوگ و وضعیت بسیار آشنایی است؛ با این که تصویر، بازنمایی موقعیتی است در یک فیلم ساخت دهه‌ی 60 میلادی درباره‌ی شرایط کار در اواخر قرن 19 در ایتالیا.

📍 ادامه‌ی بررسی فیلم را در instant view بخوانید.

📥 برای دانلود یا تماشای آنلاین فیلم اینجا کلیک کنید.

⭐ @fanni_lib

🔴«توسعۀ فردی» و «موفقیت» چگونه موجب پوشش تضادهای اجتماعی می‌شوند؟

🔻 برای فهم آنکه شدت و حدت تبلیغات «پکیج‌های موفقیت» را بفهمیم لازم نیست راه دوری برویم. هنگام پیاده‌روی در خیابان انواع کتاب‌های موفقیت نظیر«تلاش کن، طلاش کن»، «تخت‌خوابت را مرتب کن» و «48 قانون قدرت» را می‌توان دید. با نگاه به کتابفروشی‌های مجازی نیز کثرت این کتب به وضوح قابل مشاهده است. در فضای مجازی روان‌شناسی انگیزشی و مباحث مربوط به «توسعۀ فردی» به سرعت گسترش یافته و شامل مجموعه‌ای از آموزش‌های «انگیزشی»، «مهارت‌های زندگی» و «موفقیت» در قالب فیلم‌ها، کتاب‌ها، سخنرانی‌ها، جلسات عمومی و انواع سمینارها است و«جردن پیترسون»هایی که در بازار جای باز می‌کنند.

🔻 همواره از افراد ثروتمند و موفق تقدیر می‌شود و آنها بدل به قهرمانان بشریت می‌گردند. باقیِ افراد نیز باید شبیه به آنان باشند، تصاویر و فیلم‌های زیادی از عیاشی‌ها و خوش‌گذرانی‌های این افراد «موفق» منتشر و دست‌ به دست می‌شود. شما باید همانند آنان لباس بر تن کنید، راه بروید، سفر کنید، غذا بخورید، حرف بزنید، بخوابید، تحصیل ثروت کنید و... چرا که اگر اینگونه نباشد شما از «چیزی» عقبید، مضطرب خواهید شد که چرا هنوز زندگیِ شما تفاوت زیادی با این افراد ثروتمند دارد؟ هرچقدر به لحاظ سبک زندگی و طرز تفکر از این افراد دورتر باشید، گویی انسان پست‌تری هستید، در واقع شاید اصلاً انسان نباشید. چرا که این افرادِ موفق هستند که انسان‌هایی کامل‌اند. از سویی پیگیری منافع شخصی در جامعۀ سرمایه‌داری در رقابت و ضدیت با سایرین ممکن می‌شود. سرمایه برای پایش خود بایستی بتواند تمام جوانب زندگی و هویت افراد را در بربگیرد. در ادامه سرمایه با حد زدن به تمامیِ اعمال روزمره و حتی اوقات فراغت، آن‌ها را به چیزی شبیه به خود می‌سازد و شکل مصرفی به خود می‌گیرند. مصرف در مناسبات سرمایه‌داری به افراد شأن، شخصیت و جایگاه اجتماعی می‌بخشد. در نتیجه خودنمایی بدل به تلاشی اغراق‌آمیز می‌گردد که در جهت کسب جایگاه و مقام بالاتری در سلسله مراتب اجتماعی مبتنی بر ارزش‌های امروزین خواهد بود. ارزش‌هایی که خود ساختارِ سرمایه‌داری وضع کرده است. در این گفتمان‌ها، منطق سرمایه به‌گونه‌ای ارائه می‌شود که نه‌تنها پنهان بلکه مقدس و همیشگی به نظر برسد. این امر باعث می‌شود که ذهن مخاطبان بر اساس نیازهای سرمایه شکل بگیرد، تا جایی که در افکار و قوانینی گرفتار می‌شوند که نمی‌توانند از آن‌ها فرار کنند. این آموزه‌ها به سوژه‌های سرمایه‌داری می‌گویند اگر در جامعه و اقتصاد فعلی شاد و موفق نیستید، تنها مشکل خودتان هستید.

📍 متنِ کامل را در instant view بخوانید.

⭐ @fanni_lib

🔴 کارگرانِ در مسلخ و طبقه‌متوسطی‌های شاکی!

🔻 طبقه‌متوسط دون‌مایه‌ای که حاصل پرواری شدن در طول چند دهه‌ی گذشته به دستان حارسان سرمایه در جغرافیای ایران بوده‌است، شرم و حیا را به کناری نهاده و دیگر طلب‌کارانه زیست شریف کارگران و زحمت‌کشان را "وقیحانه" می‌داند.
اینان خود نمی‌دانند اگرکه می‌خورند و می‌خسبند، ول می‌گردند و بدون هیچ منفعتی برای جامعه، زیست انگل‌وار خود را امتداد می‌بخشند، تنها به این دلیل است که طبقات پایین‌دست، توانایی خرید "کیک تولدی" ناچیز برای فرزندان خود را نداشته باشند.

🔻 مگامال‌ها، پنت‌هاوس‌ها و ویلاهای آخرهفته‌ی‌شان سر به آسمان می‌کشند، درحالی‌که ده‌ها میلیون نفر به گرداب فقر مبتلا می‌شوند. کارگران و زحمت‌کشان با عرق شرم بر جبین، خجالت‌زده از ناتوانی خویش در پاسخ به "گوشت" تقاضا کردن فرزندان  دلبندشان (چه برسد به "کیک تولد"؛ چه کوتاه‌نظرند اینان)، ناتوان از گذران زندگی عزیزشان حتی گاه دست به خودکشی می‌زنند. [برای مثال نگاه کنید به این لینک]

🔻 بگذارید این طبقه‌متوسطی‌ها اشک شوقشان را برای آزاد شدن واردات گوشی آیفون با دل خوش بریزند. در نهایت این طبقه‌ی کارگر است که اندوخته‌هایشان را به چاه فاضلاب میفکند.

⭐ @fanni_lib

🔴 دعوت به گفت‌وگو پیرامون مسائل اجتماعی-سیاسی

🔴 راه ارتباطی با ادمین:
@Fannilib_Admin

⭐ @fanni_lib

🔴 اسطوره‌های اقتصاد لیبرال؛ در باب تصویب تعرفه‌های اضافی بر خودروی چینی توسط کمیسیون اروپا

🔻 بار‌ها به ما گفته شده راز رشد و پیشرفت کشور‌ها   اقتصاد باز و آزاد‌سازی تجاری است و ریشه تمام بدبختی‌ها را می‌بایست در نبود آزادی اقتصادی و مداخله بی‌حد و حصر دولت جست‌وجو کرد.  یکی از اشکال مداخله دولت در فعالیت‌های اقتصادی وضع موانع تعرفه‌ای است که معمولا هدف آن ایجاد درآمد برای دولت و حمایت از بنگاه‌ها و تامین‌کنندگان منابع اولیه برای صنایع داخلی عنوان می‌شود. به تعبیر دیگر دلیل تعرفه‌گذاری دولت لزوم مداخله دولت و حمایت از صنایع داخلی است. درمقابل اما ایدئولوژی متعارف اقتصاد لیبرال، مداخله دولت را همواره مسبب عدم تخصیص کارآمد و انحراف منابع می‌داند.

🔻 در اقتصاد مبتنی بر مکانیسم بازار، دولت‌ها نباید با تعرفه‌گذاری مانع حرکت آزاد جریان سرمایه و کالاها شوند. از سوی دیگر وضع تعرفه منجر به کاهش سطح رفاه مصرف کنندگان می‌شود، زیرا حق انتخاب آنها را محدود می‌کند و مصرف‌کنندگان ناچارند کالای نه‌چندان با کیفیت داخلی را به قیمت بیشتری بخرند. با وجود این، گویا این اصول انکارناپذیر اقتصادی همواره توسط واقعیت‌ نقض می‌شوند. برای مثال می‌توان به وضع تعرفه‌های اضافی اخیرِ اتحادیه اروپا بر واردات خودروهای برقی از چین اشاره کرد. طبق استانداردهای اتحادیه اروپا، تعرفه واردات خودروهای الکتریکی ۱۰ درصد است اما کمیسیون اروپا با وضع ۳۵.۳ درصد تعرفه بیشتر آن را به ۴۵.۳ درصد رسانده است. کمیسیون اروپا با توجه به یارانه‌هایی که چین برای شرکت‌های سازنده خودروهای الکتریکی، از جمله ارائه کمک‌هایی برای تامین باتری و مواد خام در نظر گرفته، وضع این تعرفه‌های اضافی را امری ضروری عنوان کرده است.

🔻 حال پرسش اینجا است، اگر آزاد‌ی اقتصادی و تجارتی را از اصول اساسی و مقدس اقتصاد لیبرال بدانیم، پس چرا کشور‌های غربی که خود شارع این اصول ازلی و مدعی پایبندی به آن هستند نیز در تجاوزی آشکار به ساحت ملکوتی بازار، آن را نقض کرده‌اند؟

⭐ @fanni_lib

⭐ @fanni_lib

🔻‌ امروز، ۱۹ آبان ۱۴۰۳ در همان حالی که مرگ سه کارگر در همدان مخابره می‌شد ویدیویی در فضای مجازی با محتوایی بسیار شرم‌انگیز منتشر شد که در آن کارفرما (سرپرست و یا هر منصب‌دار دیگری) ظاهر کارگران را به تمسخر گرفته و ایشان را حقیرانه، تحقیر می‌کند. همان کارگرانی که نانشان را در خونشان آغشته می‌کنند تا خود و خانواده‌شان، زندگی محقرانه خویش را بتوانند بگذرانند. همان کارگرانی که خوب می‌دانیم حیات جامعه به کار ایشان بند است؛ حتی امثال آن زالوصفت دون‌مایه‌‌‌ی داخل ویدیو.

🔻 واکنش‌ها را می‌توان پیش‌بینی کرد: دل‌سوزاندن‌های بی‌مایه‌ی طبقه‌ی متوسط داخل فضای مجازی و احتمالاً اقدامی از سمت دستگاه قضایی ج.ا.ا به دلیل "تشویش اذهان عمومی". اما کیست که نداند این نوع رفتار با کارگران و زحمت‌کشان، در نظام سرمایه رفتاری‌ست همیشگی، تکرارشونده و بی‌علاج.

🔻 نکته‌ی مهم چیز دیگری‌ست. نگاهی به چهره‌ی کارگران بیندازید؛ چهره‌ای مشحون از شرم و خشم. شرم‌زده از آن‌که تحقیر شده است. شرم‌زده از آن‌که فکر فرزندش را می‌کند که مبادا دهان به اعتراض گشودن، بی‌کارش کند و قاصر از خرجی دادنش. و اما اگر به چشمان کارگر دقت کنیم این شرم همراه است با خشمی مقدس: خشم طبقاتی که دودمان سرمایه و خادمانش را بر باد خواهد داد. همین خشم مقدس است که زمینه‌چینی خواهد کرد، متراکم خواهد شد و توان عظیمش را به رخ خواهد کشید. و همین خشم است که سرمایه‌داران و اعوان و انصارشان را به جوخه‌های اعدام خواهد کشانید. این چشم‌ها را به خاطر بسپارید.

⭐ @fanni_lib

⭐ @fanni_lib

🔴 معرفی فیلم "I Am Cuba"
حاصل همکاری کوبا و اتحاد جماهير شوروی

🔻 اکنون که بورژوازی با بزرگنمایی‌ها، دروغ‌ها، فریب‌ها و کتمان بخش اعظم واقعیت، سعی در به نام خود زدن سند تاریخ دارد، شاید و باید آن است که به خود تاریخ رجوع کنیم؛ البته نه آن‌طور که بورژوازی و دم‌ودستگاه وی روایتش می‌کنند.

🔻 کوبا، کشوری هرچند کوچک و کم‌جمعیت، در جولانگاه سیاست همواره محل بحث بوده است؛ چه زمانی که جنبش‌های چریکی و مترقی از آن مبارزات پارتیزانی را مشق می‌کردند و چه اکنون که هر از چندگاهی مسائل بغرنج داخلی‌اش به گوش می‌رسد. جدای از آن‌که عربده‌کشان و مزدوران سرمایه، اگر که مثلا قطعی برق اخیر را پیراهن عثمان می‌کنند، موقع همین قطعی برق در مناطق جنوبی ایالات متحده، هائیتی و دومنیکن (که یا خود مهد سرمایه‌اند و یا غلام حلقه به گوش آن) لال‌مانی می‌گیرند و کلمات در حلقومشان می‌خشکد، باید دید چرا و چگونه کوبایی‌ها دوام می‌آورند، صبر می‌کنند و حتی به خود افتخار می‌کنند.

🔻 فیلم معرفی‌شده در چهار داستان، که مربوطند به قبل از انقلاب کوبا و در بحبوحه‌ی آن، روایتی تاریخی به دست می‌هد تا بتواند به این سوالات پاسخ دهد. داستان اول زندگی دختری بومی را که برای گذران زندگی ناچار به فروش تن خویش به یانکی‌های سرمایه‌دار است به تصویر می‌کشد. چه که معروف است این فاحشه‌خانه‌ی امریکایی‌ها بودن کوبا قبل از انقلاب میهنی. داستان دوم زندگی کشاورزی کوبایی را روایت می‌کند که توسط کمپانی صاحب زمین (احتمالا یونایتد فروت امریکایی) از زمین خویش رانده می‌شود. کشاورز به نشانه‌ی اعتراض خود و زمینش را به آتش می‌کشد.

🔻 داستان سوم و چهارم روشن شدن شعله‌ی مبارزات میهنی را به تصویر می‌کشند؛ داستان سوم درباره‌ی یک دانشجو/ و انقلابیون و داستان چهارم درباره‌ی یک دهقان/ و توده‌ی به سطوح آمده.

🔻 جنایات امپریالیسم را ندیدن و مبارزات غرورآمیز و رهایی‌بخش فرودستان و استثمارشدگان را به فراموشی سپردن - یعنی تاریخ یک ملت/ جامعه را حذف کردن از متن تاریخ - دقیقا همان کاری‌ست که بورژوازی با دم‌ودستگاه خویش دارد انجام می‌دهد.

📥 برای دانلود یا تماشای آنلاین فیلم اینجا کلیک کنید.

⭐ @fanni_lib

👈 دو گفت‌آورد از فیلم:

🔻 صدای کوبا: من کوبا هستم. وقتی انسان‌ها به دنیا می‌آیند، دو مسیر پیش رویشان است. مسیر بردگی - که خرد می‌کند و زوال می‌آورد. و مسیر ستاره - که روشنایی می‌بخشد اما می‌کشد. تو ستاره را انتخاب خواهی کرد. مسیرت دشوار خواهد بود و با خون نشان‌گذاری خواهد شد. اما به نام عدالت، هر جا که یک نفر قدم بگذارد، هزاران نفر دیگر برخواهند خاست. و وقتی دیگر هیچ انسانی نماند، سنگ‌ها برخیزند. من کوبا هستم. وقتی انسان‌ها به دنیا می‌آیند، دو مسیر وجود دارد. تو ستاره را انتخاب خواهی کرد... مسیر دشوار خواهد بود و با خون نشان‌گذاری خواهد شد.

----------------------------------------

🔻 ملوانان مست آمریکایی [در حال آواز خواندن]:
ما دور دنیا را سفر می‌کنیم،
به تمام نقاط دور و نزدیک،
ما اهل بزرگ‌ترین کشور روی زمین هستیم،
آمریکا، آن سرزمین شریف که زادگاه ماست!

دخترهای جذاب در گوانتانامو،
هرچه بخواهیم به ما می‌دهند و هرگز "نه" نمی‌گویند،
بیایید نوشیدنی بخوریم، بیایید مست شویم، امشب آزادیم،
نیروی دریایی می‌آید، هورا!

ما قهرمانان عمو سام هستیم،
هرجا که او به مشکل برمی‌خورد، ما آنجاییم،
ما اهل بزرگ‌ترین کشور روی زمین هستیم،
آمریکا، آن سرزمین شریف که زادگاه ماست!

بارها تا سپیده‌دم باز هستند،
ما جشن می‌گیریم تا وقتی که لنگرها بالا کشیده شوند،
امشب در شهر قدیمی شبی داغ خواهد بود،
چون نیروی دریایی می‌آید، هورا!

⭐ @fanni_lib

🔴 به مناسب سالگرد درگذشت فیدل کاسترو

🔻 25 نوامبر، یادآور روزی است که سوسیالیسم یکی از برجسته‌ترین رهبران خود را از دست داد. فیدل کاسترو، فرمانده‌ای که شجاعانه در برابر امپریالیسم ایستاد، نمادی از مقاومت و ایستادگیِ توده‌ای بود که از زنجیرهای استعمار و استثمار رهایی یافتند.

🔻 کوبا، تحت رهبری او، به چراغی درخشان برای تمام کارگران جهان بدل گشت و نشان داد که با اتحاد و ایمان به اصول مارکسیسم-لنینیسم، می‌توان در برابر فشارهای امپریالیستی ایستادگی کرد و جامعه‌ای را به دست گرفت که کارگران آن را بنا کرده‌اند. 

🔻 فیدل کاستور هرگز تنها یک فرد نبود؛ او صدای تمام کسانی بود که در جهت منافع عینی-تاریخی کارگران گام در مسیر مبارزه‌ی طبقاتی نهادند. یاد او را گرامی می‌داریم و عهد می‌بندیم که راهش را ادامه دهیم، تا جهانی بسازیم که در آن هیچ‌کس تحت سلطه سرمایه‌داری و استثمار نباشد.

وظیفه انقلابیون این است که بدانند چگونه دگرگونی‌ها را تشخیص داده و چگونه از تغییراتی که در همبستگی نیروها در جهان صورت گرفته است استفاده کنند، و دریابند که این تغییرات، مبارزه‌ی خلق‌ها را سهولت می‌بخشد. وظیفه‌ی انقلابیون این نیست که به امید تغییر در همبستگی نیروها منتظر بمانند تا معجزه‌ای در انقلابات اجتماعی رخ دهد، بلکه وظیفه‌ی آنان این است که از هرچه در این قاره موافق حرکت انقلابی است حداکثر استفاده را برده و انقلابات را برپا کنند.

✍ فیدل کاسترو

⭐ @fanni_lib