‍ کتابخانه‌ی دانشجویی دانشکده‌ی فنی، کانونی فرهنگی و کاملاً مستقل از تشکل‌های دانشجویی است که در دو دهه فعالیت خود علاقه‌مندان به کتاب و کتابخوانی و مباحث علوم انسانی را گرد هم آورده و با برگزاری حلقه‌های مطالعاتی گوناگون در زمینه‌های فلسفی، اقتصاد سیاسی، تاریخی و هنری محفلی بوده برای دانشجویان دغدغه‌مند. بسیاری از دانشجویانی که وارد رشته‌های فنی می‌شوند علی‌رغم علاقه‌ی زیادی که نسبت به علوم انسانی داشته‌اند زیر فشار خانواده و یا به دلیل دوراندیشی‌های شغلی به سمت دانشکدگان فنی کشانده شده‌اند. کتابخانه‌ی دانشجویی فنی با محفل‌های گرم و محیط دوستانه‌اش فرصت مناسبی را برای این دسته از دانشجویان علاقه‌مند فراهم می‌کند. اگر از سروکله زدن با معادلات دیفرانسیل و فرمول‌های ریاضی کمی خسته شده‌اید و می‌خواهید زندگی‌تان را از حالت تک‌بعدی ماقبل کنکوری خارج کنید شاید خوب باشد سری به کتابخانه فنی بزنید. قطعاً مرحله‌ی دانشگاه باید تغییری کیفی در زندگی همه‌مان ایجاد کند و صرفاً حضور و غیاب روزمره‌ در کلاس‌ها و شرکت در جمع‌های پیش پا افتاده‌ و اکیپ‌های سطحی شما را از تجربه‌های غنی در مقام یک دانشجوی دانشگاه تهران محروم خواهد کرد. همه‌ی ما برآمده از جامعه‌مان هستیم و قطعاً دانشجو بودن خود سطحی از حساس بودن نسبت به جامعه را از ما طلب می‌کند. محفل‌های کتابخانه‌ی فنی می‌تواند با بحث‌های داغش شاخک‌هایمان را نسبت به جامعه تیزتر و زندگی‌مان را معنادارتر کند و از بلاتکلیفی و نداشتن افق مشخص در زندگی خارجمان کند. 
اما دو نکته:
* کتابخانه‌ی فنی تنها مختص به دانشجویان فنی نیست و پذیرای تمام دانشجویان از تمام رشته‌ها است.
* زمان برگزاری حلقه‌ها بر اساس توافق علاقه‌مندان تعیین می‌شود.
منتظرتان هستیم.
سردبیر کتابخانه دانشجویی دانشکده فنی
@fanni_lib
راه ارتباط با ادمین جهت هماهنگی:
@Fannilib_Admin

راه ارتباط با ادمین جهت هماهنگی:
@Fannilib_Admin

🔗 @fanni_lib

The Act of Killing 2012
(عملِ کشتن)

معرفی مستند «The Act of Killing»

مستند «عمل کشتن» به کشتارهایی که پس از کودتا علیه دولت سوکارنو، رئیس جمهور سوسیالیست اندونزی، به دست ژنرال سوهارتو صورت گرفت می‌پردازد. کشتاری که کشته‌های آن را تا ۳ میلیون نفر هم تخمین زده‌اند. در این مستند خاطرات یکی از افرادی (انور) که در این کشتارها شرکت داشته است بازگو می‌شود. در طی یادآوری خاطرات کارگردان مستند سعی می‌کند تا بعضی از صحنه‌های قتل را بازسازی کند. صحنه‌هایی که در جایی سبب می‌شود تا حتی فردی که به تنهایی ۱۰۰۰ نفر را در آن زمان سر بریده، دچار تهوع شود.
بورژوازی در طول تاریخ مبارزه‌ی طبقاتی با به خطر افتادن منافع‌اش هیچگاه از هرگونه سبعیتی دریغ نکرده است. از کشتار ۲۰ هزار کارگر انقلابی در طول یک روز بعد از فروپاشی کمون پاریس تا کودتای خونین ژنرال پینوشه با کمک امپریالیسم امریکا در شیلی. رسانه‌های بورژوازی و جریان اصلی با تبلیغات دروغین پی‌درپی و رجوع به آمارهای جعلی درباره‌ی شوروی و تاریخ آن، قصد دارند تا نه‌تنها سرپوشی بر جنایت‌های خود بگذارند بلکه از این باب پروپاگاندای همه جانبه‌ی خود را علیه سوسیالیسم گسترده‌تر سازند.
البته مسئله صرفا تنها بر سر جان انسان‌ها نیست. ایدئولوژی بورژوازی قصد دارد تا با تجرید انسان از شرایط اجتماعی خود و جایگاه طبقاتی‌اش، وی را انسانی درخود و جدا افتاده از شیوه‌ی زیستش تلقی کند. قطعا جان انگل‌های بورژا و طبقات حامی آن‌ها که از شیرهٔ جان پرولتاریا تغذیه می‌کند نه تنها واجد ارزش نیست بلکه پرولتاریا برای پیش‌برد مبارزه‌اش و تاریخ بشری، گاه ناگزیر به از میان برداشتن‌اش می‌شود.
بورژوازی با دست‌چین کردن فاکت‌ها طبق میل خود اگر که حتی «ارزش جان زیبا» را در بوق و کرنا کند، بی‌اصولی خویش را هرچه بیشتر برای ما عیان می‌سازد. همین ایدئولوژی «جان زیبا» هنگامی که به جان سوسیالیست‌های اندونزی می‌رسد لال می‌شود.
جان آن ۳ میلیون سوسیالیست اندونزی (و تمام کشته‌شدگان در راه سوسیالیسم) برای ما عزیز است چرا که ایشان در راه پیش‌برد تاریخ و رهایی بشریت قدم گذاشتند.

🔗 @fanni_lib

🔸طبقه‌ی کارگر چگونه شکل گرفت؟

🔺شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری یا منطق تولید برای کسب سود نه یک امر فراتاریخی بلکه خصوصیتی است که در دوره‌ای از تاریخ و به واسطه رویدادهای طبیعی و اجتماعی مشخص شکل گرفته است. بسیاری از اموری که در نظر انسان مدرن طبیعی جلوه می‌کند خود حاصل سال‌ها تکامل شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری در جوامع گوناگون بوده است. نحوه شکل‌گیری طبقات کارگر و سرمایه‌دار امری است که تاریخ پرفراز و فرود مختص خود را دارد و اشاره به آن می‌تواند درکی از مناسبات تولیدی در جامعه سرمایه‌داری به خوانندگان بدهد.

🔺می‌دانیم نظام‌های اقتصادی، تلاش انسان را برای بهره‌وری از طبیعت سامان می‌دهند و در عصر پیش از سرمایه‌داری که همان دوره‌ی فئودالی (ارباب-رعیت/دهقان) بود فرآیند تولید به‌واسطه غیرجمعی بودن کار بسیار کم بازده‌تر از نظام پس از خود بود. در این دوره شکل فردی تولید در کشت محصول کشاورزی امکان گردآوری حجم بالایی از مواد موردنیاز بشر را ناممکن می‌ساخت. بورژوازی انقلابی که در رقابت با اشراف و در فرایند صنعتی‌سازی جامعه توانسته بود بخشی از ابزار تولید را در اختیار بگیرد با جمعی کردن شکل تولید و قرار دادن تعداد زیادی کارگر در مکانی محدود تولید منابع موردنیاز بشر را به‌صورت بهینه‌تر از قبل سامان بخشید.

🔺متن کامل را در این‌جا بخوانید.

🔗 @fanni_lib