هیچوقت فکر نمیکردم این صحنه رو با چشمای خودم ببینم. اینکه جین یونگ قدم بزنه و با مادرش و خواهرش حرف بزنه و تلفن بزنه و بخنده و لبخند بزنه.

یکم که گذشت کارم رو تموم کردم و باید میرفتم یچیزی بخورم تا بتونم سر وقت داروهام رو مصرف کنم. یه دوست کره ای که اون طرف کافه نشسته بود اومد و دعوتم کرد برای غذا.

تصمیم گرفتیم گوشت گریل شده بخوریم برای همین به بون اشاره کردم که بریم غذا بخوریم ولی اون گفت سیره. اونقدر با پی جین یونگ شیرینی خورده که گشنه اش نیست و همینجا با پی جین یونگ می مونه.

۴ ۵ بار بهش گفتم ولی قبول نکرد. ولی نمیتونستم بچم رو تنها بذارم و برم غذا بخورم🤣🤣 کلی باهم حرف زدیم. در نهایت جین یونگ اومد و پرسید

🍑: چی شده؟
👩🏻: میخوایم بریم شام بخوریم
🍑: آره باید برید دیروقته
👩🏻: بون باهام نمیاد
🍑: تو برو و بذارش اینجا. من مراقبش هستم

پارک جین یونگ گفت بچه من رو نگه میداره😭😭 شوکه شده بودم. نمیخواستم مزاحمش باشم و با خودم گفتم اون پارک جین یونگه!

👩🏻: نه نیازی نیست. فقط میشه کمکم کنی بهش بگم باهام بیاد؟ فقط بهش بگو کار داری
🍑: نه من وقتم آزاده. تو برو. من یه سربازم. میتونم ازش مراقبت کنم.

بعد منو هل داد به سمت در🤣🤣 و گفت

🍑: برو برو با دوستات از شام لذت ببر.

من بچم رو سپردم به هنرمندی که دوستش دارم😭

رفتیم بیرون و منتظر ماشین شدیم تا به هتل برگردیم. سرم رو چرخوندم و دیدم جین یونگ داره میزا رو تمیز میکنه، صندلی ها رو مرتب میکنه و سینی های روی میزا رو جمع میکنه و پشت پیشخوان میذارشون.

باورنکردنیه که آیدل هایی که در سطح جهان معروفن اینقدر کیوت و دوستانه و متواضع باشن🥰