امروز به این فکر کردم که اگر دو سال پیش بخاطر مهاجرتم یادگیری طراحی داخلی رو رها نکرده بودم؛ امروز کجای کار بودم. ولی بخودم حق دادم بابت کنار گذاشتنش تو اون زمان. من بعد از مهاجرتم بلافاصله یه باشگاه ثبت‌نام کردم و خیلی وقتا بعد دانشگاه تو سرما و گرما با یه کوله سنگین که لپ‌تاپ توش بود با اتوبوس از این سر شهر میرفتم اون سر شهر که به تمرینم برسم، بیبی‌سیتر دیانا و لیدیا شدم و سه چهار روز در هفته کار میکردم و تمام روزهای هفته کلاس داشتم و درس‌های ترم یکمون خیلی پیچیده بود.
فقط یه ابرانسان میتونست کنار همه اینها طراحی داخلی هم ادامه بده که خب من نبودم.
ولی وقتی سرم خلوت‌تر شد تونستم چیزی که نصفه‌نیمه رها کرده بودم و فکرش از سرم نرفته بود رو از سر بگیرم.

هنوز هم خیلی‌وقتا بخودم میگم همه‌چیز رو باید باهم انجام بدی، ورزشت زبانت درست کارت علاقت ولی خیلی اوقات نمیشه و این طبیعیه.
یه یاداوری کوچیک به خودم و امثال من… این طبیعیه که تو نتونی همه‌چیز رو همزمان هندل کنی و مجبور هم نیستی☺❤