راستش به نظرم کل زندگی در مورد جسارته...
جسارت تجربه کردن، جسارت تغییر دادن همه چیز برای رسیدن به شرایط، روزها و آدم‌های بهتر، جسارت عاشق شدن، جسارت شکست خوردن، جسارت دوباره بلند شدن، جسارت زیر میز زدن و عصیان کردن.
این جسارته که به زنده بودن معنای زندگی میده.

یه‌جا خوندم نوشته بود:
«انسان وقتی با هم‌سطح خودش رابطه برقرار نکنه،
فرسوده می‌شه» و واقعاً هم همین‌طوره.
چیزی که ما اسمشو «رابطه» می‌ذاریم،
فقط با کسی معنا پیدا می‌کنه که انرژی و
سازگاری روانی‌ش با ما هم‌تراز باشه،
در غیر این‌صورت چیزی جز
بار و رنج مضاعف نخواهد بود.

«مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ»
آنچه خدا بخواهد صورت میپذیرد
و هیچ نیرویی جز قدرت خدا نیست.

پند امروز واسه پاک‌سازی روح شما:
باید از تفاوت‌ها عبور کرد و به اشتراکات رسید.
ناماسته، قربت الی الله
باااای🐍

تایپ من پسریه که ظاهرش کم تستوسترون باشه ولی از رفتارش تستوسترون بباره. متوجه میشید منظورمو ؟

بابای من همیشه یه چیزی رو خوب به من یاد داد اونم جوگیر نشدن بود.
درس خوندی؟ تحصیلاتت بالاست؟ خارج رفتی؟ مهاجرت کردی؟ درامدت بالاست؟ ازدواج خوب کردی؟ استقلال داری؟ اوکی‌. آفرین بهت ولی جوگیر نشو و مثل آدم آروم زندگیتو کن.

کال، میرسه
خراب، خرابه

وان را که منم چاره، بیچاره نخواهد شد…

این چند وقت که ایرانم خیلی پرینسس تریتمنت شدم.
تا از خواب بیدار میشم بابا شیرکاکائو درست میکنه برام.
جایی میخوام برم یا بابا یا داداشم میرسونن منو.
کلا قدر خونواده رو بیشتر فهمیدیم.
دوستامم خیلی هوامو دارن؛ همشون بهترینن.

ایشالا درسو تموم کنم بیام همینجا.
حیف عمر نیست تو دوری از اینا بگذره؟

‏وقتی کسی واقعاً دوستت داره
بزرگترین ترسش از دست دادن تو نیست
بلکه آسیب زدن به توئه
اما وقتی ؛
کسی فقط "حسی" که بهش میدی رو دوس داره
بزرگترین ترسش اینه که
دیگه در دسترسش نباشی
این تفاوت رو درک‌ کنید.