میدونی سونگهون...
بعضی روزا اتفاق خاصی نمیفته، هیچ‌کس ناراحتت نمی‌کنه، هیچ خبری هم نیست... اما یهو وسط یه لحظه‌ی معمولی، دلت می‌خواد سرتو روی شونه‌ی یکی بذاری و فقط چند دقیقه هیچی نگی.
امروز یکی از همون روزا بود.
ناخودآگاه گوشی‌مو برداشتم که بهت پیام بدم. نه برای حرف مهمی، نه برای درد دل کردن... فقط چون همیشه اولین نفری بودی که دلم می‌خواست سراغش برم.
بعد یادم اومد که مدت‌هاست دیگه نمی‌تونم. و عجیب بود که هنوزم فکر کردن به این حقیقت، به همون اندازه‌ی روز اول درد داره.

هیچ‌کس نفهمید رفتنت چقدر عجیب بود،
چون این بار کسی کسی رو ترک نکرده بود.
نه حرفی بود که تمومش کنه، نه احساسی که از بین رفته باشه.
فقط شرایطی بود که تصمیمش رو به جای ما گرفت.
ما هنوز همون آدم‌هایی بودیم که همدیگه رو می‌فهمیدن،
فقط دیگه اجازه نداشتیم مثل قبل کنار هم باشیم.
و شاید سخت‌ترین خداحافظی،
خداحافظی با کسیه که هنوز دوستش داری،
اما مجبور می‌شی بدون اون ادامه بدی.

༺کاش میتوانستم برگردم به شبی که باهم آشنا شدیم
همان لحظه‌ ای که اسمت برایم غریبه بود
نمیدانستم روزی تمام خاطراتم با تو گره میخورد
اگر میدانستم آشنایی با تو قرار است روزی به این اندازه دردناک تمام شود
شاید هیچوقت دست‌ هایت را نمیگرفتم
هیچوقت اجازه نمیدادم قلبم تو را به خانه‌ای تبدیل کند
که حالا دیگر راه برگشتی به آن ندارم

بعضی شب‌ ها دلم میخواهد برایت بنویسم
برای اینکه بدانی هنوز هم میان تمام آدم‌ ها
دنبال نشانه‌ای از تو میگردم
دلم برای خودت تنگ نشده
دلم برای ما تنگ شده که دیگر وجود ندارد

کاش میتوانستم فقط یک بار دیگر ببینمت، قبل از اینکه به دو غریبه برای هم تبدیل شویم

اگر روزی از من بپرسی «اگر میتوانستی، دوباره من را انتخاب میکردی؟»
نمیدانم چه جوابی باید بدهم
چون هنوز دوستت دارم
اما اگر دوباره انتخابت کنم
باید تمام این دردها را دوباره زندگی کنم

کاش حداقل میتوانستم برای آخرین بار ببینمت
و این بار، قبل از اینکه برای همیشه از هم دور شویم
از تو خداحافظی کنم ⊹܀🎞