این ماهی از عجیب‌ترین ماهی‌های آب شیرینه. اسم علمیش Apteronotus albifrons هست و بومی رودخانه‌های آمریکای جنوبی، از جمله آمازون. تقریباً تمام بدنش مشکیه و فقط دو حلقه سفید روی دم و گاهی یک خط سفید روی بینی داره.
می‌تونه هم به جلو و هم به عقب شنا کنه، چیزی که بین ماهی‌ها خیلی معمول نیست.
شب‌فعاله و در نور کم فعال‌تر میشه.
برای پیدا کردن غذا از یک میدان الکتریکی ضعیف استفاده می‌کنه؛ یعنی اطرافش رو با حس الکتریکی درک می‌کنه.
برخلاف ظاهر ترسناکش معمولاً آرامه، ولی ماهی‌های خیلی کوچک رو ممکنه شکار کنه.
تا حدود ۵۰ سانتی‌متر رشد می‌کنه و برای همین به آکواریوم بزرگ نیاز داره.

بلک دایموند یکی از لوکس‌ترین و مشهورترین سفره‌ماهی‌های آب شیرین دنیاست. معمولاً به گونه Potamotrygon leopoldi (استینگ‌ری رود شینگو) نسبت داده می‌شود. بدنش زمینه‌ای مشکی زغالی یا ذغالی تیره دارد و روی آن خال‌های سفید یا کرم روشن دیده می‌شود.
بومی رودخانه‌های آمازون در آمریکای جنوبی است.
روی کف آکواریوم حرکت می‌کند و بیشتر وقتش را آنجا می‌گذراند.
با رشد کامل می‌تواند به اندازه‌ای بزرگ شود که به آکواریوم بسیار وسیع نیاز داشته باشد.
مثل سایر استینگ‌ری‌ها روی دمش نیش دفاعی دارد و باید با احتیاط نگهداری شود.
چیزی که بلک دایموند را خاص می‌کند رنگش نیست؛ کنتراست شدید مشکی و سفید است. بعضی نمونه‌ها آن‌قدر تیره‌اند که خال‌های سفیدشان شبیه ستاره‌های آسمان شب دیده می‌شود. به همین دلیل بعضی پرورش‌دهندگان به بعضی لاین‌ها لقب Galaxy Ray هم می‌دهند.

این ماهی در اصل یک بتا (Betta splendens) است که به خاطر دم بسیار بزرگ و رنگ نقره‌ای-خاکستری خاصش محبوب شده. اسم «هاف‌مون» به این خاطر است که وقتی دمش را کاملاً باز می‌کند، تقریباً یک نیم‌دایره ۱۸۰ درجه تشکیل می‌دهد.
نرها معمولاً رنگ و باله‌های بزرگ‌تری نسبت به ماده‌ها دارند.
بیشتر وقتش را آرام شنا می‌کند و گاهی بین گیاهان یا نزدیک سطح آب استراحت می‌کند.
مثل بقیه بتاها یک اندام تنفسی ویژه دارد و می‌تواند مستقیماً از سطح آب هوا بگیرد.
در طبیعت اجداد بتاها در شالیزارها و آب‌های کم‌عمق جنوب شرق آسیا زندگی می‌کردند، به همین دلیل هنوز هم با آب‌های آرام سازگارند.
نرها برای جفت‌گیری روی سطح آب لانه حبابی می‌سازند و بعد از تخم‌ریزی از تخم‌ها مراقبت می‌کنند.

پرپل میستری اسنیل یک حلزون آب شیرین از گونه Pomacea diffusa است که صدفی به رنگ بنفش دودی، آلویی یا یاسی تیره دارد. این رنگ در واقع یک مورف (رنگ‌بندی) خاص از حلزون میستری است، نه یک گونه جداگانه.
معمولاً تا ۴ تا ۶ سانتی‌متر رشد می‌کند وحدود ۱ تا ۳ سال عمر دارد.
روی شیشه، گیاهان و سنگ‌ها حرکت می‌کند و از جلبک‌ها و باقی‌مانده غذاها تغذیه می‌کند.
گاهی برای تنفس به سطح آب می‌آید چون هم آبشش دارد و هم اندامی شبیه ریه.
درباره حافظه و هوش هم، حلزون‌ها سیستم عصبی خیلی ساده‌تری نسبت به ماهی‌ها دارند. می‌توانند بعضی چیزهای ساده مثل محل غذا یا شرایط محیط را یاد بگیرند، اما رفتارهای پیچیده و حافظه قویِ ماهی‌های باهوش را ندارند. به همین خاطر بین آبزی‌های آکواریومی جزو موجودات کم‌تعامل‌تر و ساده‌تر محسوب می‌شوند.