یک چیزی هست، اینکه تا شهرستانی نباشید و تو شهرای بدون امکانات زندگی نکرده باشین هیچوقت نمیتونین بفهمین چرا بعضیا میگن "ترجیح میدم یه تهرانیه بدبخت باشم"

هر موقع ایران بودم بدددد جوری از دختر داییم که تو تهران بود حسودی میکردم

فکر کن توی کصکش ترین شهرستان کیری ممکن توی آذربایجان فاکینگ شرقی کصی بدبخت زندگی کرده باشی، بری تهران و فقط ناله بشنوی

میخواستم جدی خودمو بکشم چون منظورت چیه حداقل یه سال تازه وقت برد بی حجابی و پوشیدن چیزای “باز” تر بیاد شهر من ولی هنوز هنوزه هم که میرم میبینم هنوز شهر من مغز پوسیده زیاد داره

تهرانی وای تهرانی کرجی وای کرجی هیچچچوقت نمیفهمین چقدرررر حسودیتونو‌ میکردم و هنوزم هر موقع برمیگردم، می‌کنم

کاش تبریزی بودم

توی شهرستان جدی تو فقط یدونه پارک کیری پر معتاد داری و شاید دوتا کافه خوب

تهران بودم یا حتی تبریز جدی داشتم زنددددگی میکردم

کافه های استتیکشون………. وای نگم کتابخونه هاش. شهرستان من دوتا کتابخونه داشت یکیش که هیچوقت نرفتم و اونیکی داشت جدی میریخت از بس قدیمی بود

بعد حداقللللل تهران یا کرج یا شهرای بزرگ shopping mall دارن

میدونی ما چی داشتیم و هنوز داریم توی شهرستانم. فاکینگ بازار خراب و خسته

واااااااای

This entire conversation just opened up my deep hatred

و وقتی میگم شهرستانی‌ام‌ فکر نکنینا‌ نمی‌دونم شیرازی یزدی نمی‌دونم چی چی چی

تو فکر کن فاکینگ بناب. تو‌فکر کن مراغه. تو فکر کن آذرشهر

شماها نمیدونین که اینا کجاننننن I’m FUCKING NICHE

بناب… وااااای