Oh my god I’m so in love I’m so in love

@CutFiresupp
اینو کانال خیلی معروف دیاستومی معرفی کرد من برای همین اطمینان کردم :)) از همین دسته دوم بود

چقدر ادم درامدشون با همین اینترنته. شب عیدی کار و کاسبیشون رو کساد کردن

و این مشکل با هزینه کردن از طرف خودشون هم حل نمیشه. خودشون هزینه کنن بیان وصل شن محصولشون رو به کی بفروشن؟ همه قطعن.

فاکینگ شب عید. کم مردم رو بخاطر ماه رمضونتون و اینکه حتما باید تا افطار تعطیل باشن از کسب و کار انداختین حالا اون دسته کسب و کار مجازیم از کار میندازین؟

I’m so in love with him I’m so in love with him I love him so much

My Fushiguro how I adore you

I need him I need him oh my god Megumi oh my god oh mybgod Fushiguro oh mybgod

Do I need a boyfriend like Megumi Fushiguro or do I need Megumi Fushiguro?

One ideology of his that is flawed and yet I relate to is saving people unfairly.

I am not the type of person to agree that all people especially the bad ones need to be forgiven or saved. Some people lwk deserve bad things because they keep on harming the innocent and the innocent deserve to be treated better and with fairness so in other words “if only more good people could receive fairness, I’ll save people whether or not it’s fair!” - Megumi Fushiguro

How do I get a Megumi Fushiguro kinnie bf while also kinning him me thinks

I love him I love him

IM GONNA FUCK UPU RAW

مهسا داشت خبرا رو می‌خوند، دید نزدیک خونه‌ی ما رو زدن. گفتن تقاطع فلان و بهمان خیابون چی بوده؟ هرچی به مغزم فشار آوردم دیدم فقط یادم میاد یه سری بانک بود و نهایت چهار تا مغازه‌ی رندم. اومد پایین‌تر‌ خودش جواب خودشو داد که سحاب‌پرداز بوده.
خانواده هفته‌ی پیش بدون این که من مثل همیشه هزار جور قسم و آیه بدمشون، انقدر اوضاع بد بوده که جمع کردن رفتن شمال. برای والدینی که هردو موشک‌باران عراق رو دیدن و یکی‌شون جانباز همون جنگه، این یعنی واقعاً بد. مادر که زنگ زده بود همینطوری کوتاه داشت می‌گفت آره این‌ور خونه‌مون فلان چیز بوده زده‌ن، اون‌ور خونه بهمان چیز بوده زده‌ن و همینطوری برو تا آخر. بازم من نمی‌دونستم تو محله‌ای که من کل بچگی‌م رو توش گذروندم، سر کوچه‌ی آخرین خونه‌ای که ایران بودم توش زندگی کردم، شرکت سحاب‌پردازه.
مثل غده‌ی سرطانی بدخیم می‌مونی، جمهوری اسلامی. همه‌جا ریشه دادی، عین پرچمت خرچنگ‌وار، و هزینه‌ش رو مردم من دارن می‌دن. دردش رو مردم من باید بکشن.
بمیر و تموم شو. تک‌تکتون بمیرید و تموم شید.

ما‌ کجا جنگ می‌خواستیم؟ ایرانی خارج‌نشین کجا جنگ‌طلب بود؟ پیج‌های اینستای ماها رو دیدید؟ خودمون رو دیدید، هرجا که هر جشنی هست بیشترین تعداد آدماش ایرانی‌ان؟ جشن کانادا دی تو‌ لافارژ لیک رو دیدید که دی‌جی ایرانی آورده بودن و آهنگای ایرانی و مردم می‌رقصیدن؟ ما چی‌کار داشتیم که جنگ بخوایم؟ ما که دنبال رقص بودیم و موسیقی و جشن و آواز؟ ما که آدم‌های معمولی بودیم، همین ایلیا پیج اینستاش رو دیدید؟ پیج اینستای وحید آن‌لاین رو دیدید؟
ما جنگ نمی‌خواستیم، ولی از قتل عزیزانمون، از سوگ برای این‌همه نور و زیبایی خسته شده بودیم. تاریخ فقط حق داره ما رو برای همین قضاوت کنه، که خواستیم قاتل‌های ما هم مرگ و وحشت و نابودی رو تجربه کنن، استیصال مطلق جلوی قلدر بزرگتری که در برابرش مطلقاً ناتوانن و فقط می‌تونن یک‌طرفه کشته شن.
همون چیزی که ما تجربه کردیم.