🎮 محققان به این نتیجه رسیدند حرکات دست و بدن بهتر از تولید صدا به عنوان یک وسیله ارتباطی است، بنابراین حدس می‌زنند توسعه گفتار، ابزار اصلی ارتباط بوده است.

🆕 گروهی از زیست شناسان و فیلسوفان برجسته اخیرا اعلام کردند: حشرات، اختاپوس ها، سخت پوستان، ماهی ها و سایر جاندارانی که معمولا نادیده گرفته می شدند آگاهی دارند.

👍 اشتیاق ما ،سرگرمی شما

🆕 ما نقش رقابت بین گونه‌ها و چگونگی اثرگذاری آن در درخت تکاملی خودمان را نادیده گرفته‌ایم. تأثیر آب‌و‌هوا بر گونه‌های هومینین تنها بخشی از داستان است.
در سایر مهره‌داران، گونه‌های جدید برای پر کردن کُنام‌های اکولوژیکی تکامل پیدا می‌کنند. فنچ‌های داروین را در نظر بگیرید: برخی از آنها منقار بزرگی برای شکستن دانه تکامل داده‌اند، در حالی که برخی دیگر منقار کوچکی برای تغذیه از حشرات تکامل داده‌اند. هنگامی که یک کُنام و منابع آن اشغال می‌شود، رقابت بین گونه‌ها شروع می‌شود، بنابراین پس از آن احتمال تکامل گونه‌های جدید فنچ بسیار کم می‌شود.

الگویی که ما در بسیاری از هومینین‌های اولیه می‌بینیم شبیه به سایر پستانداران است. ابتدا نرخ گونه‌زایی بالاست و سپس با پر شدن کنام‌ها، کاهش یافته و حتی به صفر می‌رسد. در این مرحله نرخ انقراض شروع به افزایش یافتن می‌کند و این به وضوح نشان می‌دهد که رقابت بین گونه‌ای عاملی موثر در تکامل ما بوده است.

🧩 ما متوجه شدیم با پر شدن کُنام‌های زیستی، گونه‌های بیشتر از انسان‌ها نیز تکامل پیدا کرده‌اند! و این در علم تکامل تاکنون سابقه نداشته است.

🏆استفاده از ابزار سنگی یا آتش یا تکنیک‌های شکار قابلیت‌هایی بسیار منعطف هستند. گونه‌ای که این توانایی‌ها را داشته باشد، می‌تواند خودش ایجاد کننده کُنام‌های تازه باشد و مجبور نیست طی زمان طولانی و بواسطه انتخاب طبیعی توانایی لازم برای بهره‌برداری از کُنام‌های طبیعی را کسب کند.

ون‌هلشتاین همچین استدلال میکند:
توانایی استفاده از فناوری برای فراتر رفتن از محدودیت‌های اکولوژیکی، گونه‌های دیگر را مجبور به رقابت برای زیستگاه و منابع میکند و این ممکن است دلیل تکامل سریع گونه‌های انسانی باشد.

هر چه بیشتر استراحت کنید، می‌توانید خلاق‌تر باشید، کنجکاوتر باشید، حافظه بهتری داشته باشید و مشکلات را بهتر حل کنید.
در تأثیر خواب عمیق بر موفقیت اجداد ما تردیدی وجود ندارد.

در هر یک از مناطق وسیع جهان، پستانداران موجود در آن منطقه با گونه‌های منقرض شده در همان ناحیه خویشاوندی نزدیکی دارند.
به همین دلیل احتمال قوی وجود دارد که در آفریقا، سابقاً میمون‌های انسان‌نمایی که اکنون منقرض شده‌اند زندگی میکرده‌اند که قرابت نزدیکی با گوریل‌ها و شامپانزه‌های کنونی داشته‌اند.
از آنجایی که گوریل‌ها و شامپانزه‌ها نزدیک‌ترین خویشاوندان انسان هستند، احتمال قوی وجود دارد که نیاکان ما بیش از هر جای دیگر دنیا در قاره آفریقا تکامل پیدا کرده باشند.