◀️ تکرار ، ماده خام برای تغییر
✅ برای مدتها طرز فکر متداول این بود که تغییرات اندک در ژنها ، سوخت لازم را برای تکامل از طریق انتخاب طبیعی تأمین میکند .
اما امروز میدانیم که تغییرات لزوما اندک و تدریجی نیستند . جهش های بزرگ در ژنوم با کپی کردن و تکرار ژنها میتوانند موجب تغییرات بزرگ شوند و به این ترتیب ، اختراعات پیش ساخته ای برای کاربردهای جدید در دسترس قرار دهند . اگر یک ژن تکرار شود ، به جای یک ژن ، دو ژن از آن نوع خواهیم داشت . این بدان معنا است که یکی از ژنها میتواند همان کارکرد قبلی را حفظ کند ، ولی نسخه دیگر میتواند تغییر کرده و کارکرد دیگری پیدا کند . در چشم بر هم زدنی میتواند ژن جدیدی ایجاد شود ، بدون آنکه هزینه ای برای جاندار در بر داشته باشد . تکرار میتواند در هر سطحی از ژنوم مبنایی برای تغییر باشد . قطعات پیش ساخته آماده اند تا تغییر را در راستایی جدید هدایت کنند . آنها از کهنه استفاده میکنند تا چیزی نو بسازند .
✅ بخوانید
@evolution_iran
✅ برای مدتها طرز فکر متداول این بود که تغییرات اندک در ژنها ، سوخت لازم را برای تکامل از طریق انتخاب طبیعی تأمین میکند .
اما امروز میدانیم که تغییرات لزوما اندک و تدریجی نیستند . جهش های بزرگ در ژنوم با کپی کردن و تکرار ژنها میتوانند موجب تغییرات بزرگ شوند و به این ترتیب ، اختراعات پیش ساخته ای برای کاربردهای جدید در دسترس قرار دهند . اگر یک ژن تکرار شود ، به جای یک ژن ، دو ژن از آن نوع خواهیم داشت . این بدان معنا است که یکی از ژنها میتواند همان کارکرد قبلی را حفظ کند ، ولی نسخه دیگر میتواند تغییر کرده و کارکرد دیگری پیدا کند . در چشم بر هم زدنی میتواند ژن جدیدی ایجاد شود ، بدون آنکه هزینه ای برای جاندار در بر داشته باشد . تکرار میتواند در هر سطحی از ژنوم مبنایی برای تغییر باشد . قطعات پیش ساخته آماده اند تا تغییر را در راستایی جدید هدایت کنند . آنها از کهنه استفاده میکنند تا چیزی نو بسازند .
✅ بخوانید
@evolution_iran
Telegraph
تکرار ، ماده خام برای تغییر
جهش در ماده ژنتیکی ، نیروی پیش برنده تکامل است . برای مدتها چنین تصور میشد که تنها تغییرات اندک در ژنها هستند که در پیشبرد تکامل نقش دارند . اما رفته رفته انواع متفاوتی از خطا (جهش) در سطوح مختلف از ماده ژنتیکی شناسایی شد . یک نوع از این خطاها میتواند تمام…
اهلی سازی گاو
AMIR
◀️ نقش گاو در تمدن بشر !
✅ اهلی سازی حیوانات یکی از ارکان اساسی شکل گیری شهرها و تمدن های اولیه است . در این میان ، گاو نقش ویژه ای را ایفا کرده و تاثیرات بزرگی در مسیر شکل گیری تمدن داشته است .
@evolution_iran
✅ اهلی سازی حیوانات یکی از ارکان اساسی شکل گیری شهرها و تمدن های اولیه است . در این میان ، گاو نقش ویژه ای را ایفا کرده و تاثیرات بزرگی در مسیر شکل گیری تمدن داشته است .
@evolution_iran
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
◀️ لک لک نیل
لک لک نیل یا نوک کفشی (Balaeniceps rex) ، پرندهای بسیار بزرگ شبیه لک لک است که نام خود را از نوک کفشی شکل عظیم خود گرفته است .
شکل کلی آن تا حدودی شبیه لک لک است و قبلاً براساس این مورفولوژی با لک لکها در یک ردیف طبقه بندی میشد .
با اینحال شواهد ژنتیکی خویشاوندی آن را به پلیکانها و حواصیلها نزدیکتر نشان میدهد .
شوبیل پرنده بسیار بزرگی است ، طوریکه ارتفاع پرنده بالغ تا ۱۵۰ و عرض بالها نیز تا ۲۵۰ سانتیمتر و وزن او تا ۷ کیلوگرم میرسد .
منقار عجیب و بزرگ او طولی بین ۱۹ تا ۲۴ سانتیمتر داشته و با لبه های تیز و نقطه های مایل به خاکستری جلوه خاصی دارد .
نوک کفشی در مناطق گرمسیری شرق آفریقا ، در باتلاقهای بزرگ زندگی میکنند .
تخمین زده میشود که تنها بین ۳۳۰۰ تا ۵۳۰۰ لک لک نیل در جهان باقی مانده باشد (عملا منقرض شده است!)
✅ بیشتر بخوانید
@evolution_iran
لک لک نیل یا نوک کفشی (Balaeniceps rex) ، پرندهای بسیار بزرگ شبیه لک لک است که نام خود را از نوک کفشی شکل عظیم خود گرفته است .
شکل کلی آن تا حدودی شبیه لک لک است و قبلاً براساس این مورفولوژی با لک لکها در یک ردیف طبقه بندی میشد .
با اینحال شواهد ژنتیکی خویشاوندی آن را به پلیکانها و حواصیلها نزدیکتر نشان میدهد .
شوبیل پرنده بسیار بزرگی است ، طوریکه ارتفاع پرنده بالغ تا ۱۵۰ و عرض بالها نیز تا ۲۵۰ سانتیمتر و وزن او تا ۷ کیلوگرم میرسد .
منقار عجیب و بزرگ او طولی بین ۱۹ تا ۲۴ سانتیمتر داشته و با لبه های تیز و نقطه های مایل به خاکستری جلوه خاصی دارد .
نوک کفشی در مناطق گرمسیری شرق آفریقا ، در باتلاقهای بزرگ زندگی میکنند .
تخمین زده میشود که تنها بین ۳۳۰۰ تا ۵۳۰۰ لک لک نیل در جهان باقی مانده باشد (عملا منقرض شده است!)
✅ بیشتر بخوانید
@evolution_iran
◀️ صخره های مرجانی
آبهای مناطق استوایی معمولا از نظر میزان مواد مغذی مانند نیتروژن و فسفر که برای اغلب اشکال حیات نقشی اساسی دارند فقیرند و تا حدودی نیز به همین دلیل است که آبهای مناطق استوایی اغلب تا به این حد زلالند .
در نتیجه ، در مناطق استوایی دریاها و اقیانوسها باید فاقد تنوع زیستی زیادی باشند .
در حقیقت آبهای استوایی ، مناطق بیابانی دریاها هستند .
اما صخره های مرجانی در این مناطق نظام بسیار مؤثری را بوجود آورده اند که همچون بازار عظیمی ، مواد مغذی را از طبقه ای از موجودات زنده به طبقه دیگر منتقل میکنند .
مرجانها بازیگران اصلی در این نظام پیچیده مبادله اند و همزمان بنیانی هستند که این تجارت را ممکن میسازند .
بنابراین صخره های مرجانی فقط جنگلهای بارانی زیرآبی نیستند ، بلکه جنگلهای بارانی صحرای آفریقا هم هستند !
بدون مرجانها دریاها مكان متروکی خواهند بود .
مرجانها طراحان معماری اکوسیستم هستند . پس
کاملا روشن است که اگر ناپدید شوند تمام اکوسیستم فرو خواهد ریخت .
@evolution_iran
آبهای مناطق استوایی معمولا از نظر میزان مواد مغذی مانند نیتروژن و فسفر که برای اغلب اشکال حیات نقشی اساسی دارند فقیرند و تا حدودی نیز به همین دلیل است که آبهای مناطق استوایی اغلب تا به این حد زلالند .
در نتیجه ، در مناطق استوایی دریاها و اقیانوسها باید فاقد تنوع زیستی زیادی باشند .
در حقیقت آبهای استوایی ، مناطق بیابانی دریاها هستند .
اما صخره های مرجانی در این مناطق نظام بسیار مؤثری را بوجود آورده اند که همچون بازار عظیمی ، مواد مغذی را از طبقه ای از موجودات زنده به طبقه دیگر منتقل میکنند .
مرجانها بازیگران اصلی در این نظام پیچیده مبادله اند و همزمان بنیانی هستند که این تجارت را ممکن میسازند .
بنابراین صخره های مرجانی فقط جنگلهای بارانی زیرآبی نیستند ، بلکه جنگلهای بارانی صحرای آفریقا هم هستند !
بدون مرجانها دریاها مكان متروکی خواهند بود .
مرجانها طراحان معماری اکوسیستم هستند . پس
کاملا روشن است که اگر ناپدید شوند تمام اکوسیستم فرو خواهد ریخت .
@evolution_iran
◀️ نابودی صخره های مرجانی
صخره های مرجانی در حکم استحکامات حیات و تنوع آن در آبهای کم عمق استوایی هستند و اکنون در مقابل ترکیبی از صدمات انسانی و عوامل طبیعی در حال نابودی هستند .
صخره های مرجانی در طول تاریخ وجود خود همواره پیشروی و پسرویهایی بر اثر عوامل طبیعی داشته اند . تغییرات اقلیمی شدید ، گردبادها و یا پدیده ال نینو هر از گاهی توده های بزرگی از مرجانها را نابود میکند . اما در شرایط عادی آنها به سرعت ، تنها ظرف یکی دو دهه خود را بازسازی میکنند .
اما در شرایط فعلی فعالیتهای انسانی این تنشهای طبیعی را تشدید کرده و تباهی مرجانها به پیش رفته ، بدون آنکه بهبودی و بازسازی چندانی وجود داشته باشد .
ماهیگیری در ابعاد گسترده ، رشد جلبکهایی که با مرجانها رقابت میکند و زباله های کشاورزی که به رشد این جلبکها کمک میکنند ، نابودی جنگلها که باعث آلودگی آبها میشود و ماهیگیری با دینامیت که قابلیت تخریبی آن آشکار است ، تنها بخش کوچکی از فشارهای وارد شده از سوی بشر به توده های مرجانی است . تمام این فشارها مرجانها را نسبت به پاتوژنها آسیب پذیرتر میکند . بیماری ملقب به نوار سفید ، یک عفونت باکتریایی است و آنطور که از اسمش بر می آید ، نواری سفید از بافت مردگی ایجاد میکند . این بیماری دو گونه از مرجانهای کارائیب را به نامهای اکروپورا پالماتا (یا مرجان شاخ الک) و اکروپورا سرویکورنیس (یا مرجان شاخ گوزنی) مبتلا کرد که تا همین اواخر صخره سازهای مسلط در منطقه بودند . این بیماری طوری این دو گونه مرجانی را تخریب کرده بود که اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت ، اکنون هر دو را در فهرست وضعیت بحرانی رو به انقراض قرار داده است . در همین حال مرجانهایی که کارائیب را پوشانده اند در دهه های اخیر تا حد هشتاد درصد کاهش یافته اند . نهایتا و شاید مهمتر از همه در فهرست این تهدیدها تغییر اقلیمی است که همزاد اهریمنی اسیدی شدن اقیانوسها محسوب میشود . صخره های مناطق استوایی نیاز به گرما دارند ، اما وقتی دما بیش از حد افزایش می یابد اختلال به وجود می آورد . این افزایش دما نوعی زندگی دوگانه را به مرجانهای صخره ساز تحمیل میکند . هر پولیپی بصورت فردی یک حیوان است و همزمان میزبانی برای گیاهان ذره بینی که به زوکسانتلای معروفند . زوکسانتلای با فوتوسنتز کربوهیدرات تولید میکند و پولیپها این کربوهیدرات ها را کشت میکنند ، بسیار شبیه به کشاورزانی که ذرت کشت میکنند . وقتی دمای آب از نقطه معینی عبور کند ، رابطه همزیستی میان مرجانها و مستأجرانش قطع میشود . این دما میتواند بسته به مکان و گونه های زیستی متغیر باشد . زوکسانتلای شروع به تولید تراکمهای خطرناکی از رادیکالهای اکسیژن میکند و پولیپها نومیدانه پاسخ میدهند و اغلب با بیرون راندن آنها سعی در دفاع از خود میکنند . مرجانها بدون زوکسانتلای که منبع رنگهای شگفت انگیزشان است سفیدند . این پدیده ای است که به نام سفید شدن مرجانها شناخته شده است . کولونیهای سفید شده از رشد باز می ایستند و اگر تخریب به اندازه معینی زیاد باشد نابود میشوند . سفیدسازیهای گسترده ای در ۱۹۹۸ ، ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰ به وقوع پیوستند و انتظار میرود تناوب و شدت چنین حوادثی با افزایش دمای زمین بیشتر شود . یک بررسی روی بیش از هشتصد گونه مختلف مرجانهای صخره ساز ، منتشر شده در نشریه ساینس در ۲۰۰۸ نشان داد که یک سوم از آنها در معرض خطر انقراضند که عموما نتیجه افزایش دمای اقیانوسهاست . این امر مرجانهای سنگی را در رده گروههایی قرار داده که در معرض بزرگترین خطر هستند . این مطالعه نشان داد که نسبت گونه های مرجانی که در رده در معرض خطر انقراض طبقه بندی شده اند ، بیش از اکثر گروههای حیوانی روی خشکی ، بجز دوزیستان است .
@evolution_iran
صخره های مرجانی در حکم استحکامات حیات و تنوع آن در آبهای کم عمق استوایی هستند و اکنون در مقابل ترکیبی از صدمات انسانی و عوامل طبیعی در حال نابودی هستند .
صخره های مرجانی در طول تاریخ وجود خود همواره پیشروی و پسرویهایی بر اثر عوامل طبیعی داشته اند . تغییرات اقلیمی شدید ، گردبادها و یا پدیده ال نینو هر از گاهی توده های بزرگی از مرجانها را نابود میکند . اما در شرایط عادی آنها به سرعت ، تنها ظرف یکی دو دهه خود را بازسازی میکنند .
اما در شرایط فعلی فعالیتهای انسانی این تنشهای طبیعی را تشدید کرده و تباهی مرجانها به پیش رفته ، بدون آنکه بهبودی و بازسازی چندانی وجود داشته باشد .
ماهیگیری در ابعاد گسترده ، رشد جلبکهایی که با مرجانها رقابت میکند و زباله های کشاورزی که به رشد این جلبکها کمک میکنند ، نابودی جنگلها که باعث آلودگی آبها میشود و ماهیگیری با دینامیت که قابلیت تخریبی آن آشکار است ، تنها بخش کوچکی از فشارهای وارد شده از سوی بشر به توده های مرجانی است . تمام این فشارها مرجانها را نسبت به پاتوژنها آسیب پذیرتر میکند . بیماری ملقب به نوار سفید ، یک عفونت باکتریایی است و آنطور که از اسمش بر می آید ، نواری سفید از بافت مردگی ایجاد میکند . این بیماری دو گونه از مرجانهای کارائیب را به نامهای اکروپورا پالماتا (یا مرجان شاخ الک) و اکروپورا سرویکورنیس (یا مرجان شاخ گوزنی) مبتلا کرد که تا همین اواخر صخره سازهای مسلط در منطقه بودند . این بیماری طوری این دو گونه مرجانی را تخریب کرده بود که اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت ، اکنون هر دو را در فهرست وضعیت بحرانی رو به انقراض قرار داده است . در همین حال مرجانهایی که کارائیب را پوشانده اند در دهه های اخیر تا حد هشتاد درصد کاهش یافته اند . نهایتا و شاید مهمتر از همه در فهرست این تهدیدها تغییر اقلیمی است که همزاد اهریمنی اسیدی شدن اقیانوسها محسوب میشود . صخره های مناطق استوایی نیاز به گرما دارند ، اما وقتی دما بیش از حد افزایش می یابد اختلال به وجود می آورد . این افزایش دما نوعی زندگی دوگانه را به مرجانهای صخره ساز تحمیل میکند . هر پولیپی بصورت فردی یک حیوان است و همزمان میزبانی برای گیاهان ذره بینی که به زوکسانتلای معروفند . زوکسانتلای با فوتوسنتز کربوهیدرات تولید میکند و پولیپها این کربوهیدرات ها را کشت میکنند ، بسیار شبیه به کشاورزانی که ذرت کشت میکنند . وقتی دمای آب از نقطه معینی عبور کند ، رابطه همزیستی میان مرجانها و مستأجرانش قطع میشود . این دما میتواند بسته به مکان و گونه های زیستی متغیر باشد . زوکسانتلای شروع به تولید تراکمهای خطرناکی از رادیکالهای اکسیژن میکند و پولیپها نومیدانه پاسخ میدهند و اغلب با بیرون راندن آنها سعی در دفاع از خود میکنند . مرجانها بدون زوکسانتلای که منبع رنگهای شگفت انگیزشان است سفیدند . این پدیده ای است که به نام سفید شدن مرجانها شناخته شده است . کولونیهای سفید شده از رشد باز می ایستند و اگر تخریب به اندازه معینی زیاد باشد نابود میشوند . سفیدسازیهای گسترده ای در ۱۹۹۸ ، ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰ به وقوع پیوستند و انتظار میرود تناوب و شدت چنین حوادثی با افزایش دمای زمین بیشتر شود . یک بررسی روی بیش از هشتصد گونه مختلف مرجانهای صخره ساز ، منتشر شده در نشریه ساینس در ۲۰۰۸ نشان داد که یک سوم از آنها در معرض خطر انقراضند که عموما نتیجه افزایش دمای اقیانوسهاست . این امر مرجانهای سنگی را در رده گروههایی قرار داده که در معرض بزرگترین خطر هستند . این مطالعه نشان داد که نسبت گونه های مرجانی که در رده در معرض خطر انقراض طبقه بندی شده اند ، بیش از اکثر گروههای حیوانی روی خشکی ، بجز دوزیستان است .
@evolution_iran
Wikipedia
سفیدشدگی مرجان
سفیدشدگی مرجانها (انگلیسی: Coral bleaching) فرآیندی است که در آن مرجانها به دلیل عوامل تنشزای گوناگون مانند تغییرات دما، نور یا مواد مغذی سفید میشوند. سفید شدن زمانی اتفاق میافتد که پولیپهای مرجانی جلبکهای همزیست زوگسانتاله (zooxanthellae) را که در…
the social leap 5
<unknown>
◀️ جهش اجتماعی
📖 خوانش کتاب جهش اجتماعی
✏️ نوشته : ویلیام فون هیپل
📝 ترجمه : میثم محمدامینی
☑️ فصل پنجم
⬅️ عناوین :
• انسان اجتماعی
• هوش اجتماعی
• تکامل خویشتن داری
• فراتر از خویشتن داری
• مزایای اجتماعی اعتمادبنفس کاذب
• خودفریبی
• خودفریبی چاره ساز است
☑️ درباره فایل خوانش کتاب
@evolution_iran
📖 خوانش کتاب جهش اجتماعی
✏️ نوشته : ویلیام فون هیپل
📝 ترجمه : میثم محمدامینی
☑️ فصل پنجم
⬅️ عناوین :
• انسان اجتماعی
• هوش اجتماعی
• تکامل خویشتن داری
• فراتر از خویشتن داری
• مزایای اجتماعی اعتمادبنفس کاذب
• خودفریبی
• خودفریبی چاره ساز است
☑️ درباره فایل خوانش کتاب
@evolution_iran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
◀️ هوش پرندگان !
کلاغها و برخی از طوطیها قادر به انجام کارهای شناختی مشابه با میمونهای بزرگ هستند . آنها بسیار باهوش هستند ، اما مسئله عجیب آنجاست که مغز بسیار کوچکی دارند !
این موجودات چطور با مغزهایی به اندازه گردو ، چنین قدرت شناختی چشمگیری دارند که حتی با پستانداران بزرگ برابری میکند و در بسیاری موارد از انها پیشی میگیرد ؟
مغز این پرنده ها حاوی تعداد بسیار زیادی نورون ، با تراکم عصبی بسیار بیشتر از آنچه در پستانداران یافت میشود است و از آنجا که این نورونها عمدتاً در مغز جلویی قرار دارند ، پرنده ها تعداد نورونهای جلو مغزی یکسان یا حتی بیشتر از میمونهایی با مغز بسیار بزرگتر دارند .
بنابراین مغز پرندگان این پتانسیل را دارد که در واحد جرم ، قدرت شناختی بسیار بالاتری نسبت به مغز پستانداران ارائه دهد .
بطور متوسط مغز طوطیها و پرندگان آوازخوان ، دو برابر تعداد نورونهای بیشتری نسبت به مغز پستاندارانی با همان جرم مغزی دارد که نشان میدهد مغز پرندگان تراکم نورونهای بیشتری نسبت به پستانداران دارد
@evolution_iran
کلاغها و برخی از طوطیها قادر به انجام کارهای شناختی مشابه با میمونهای بزرگ هستند . آنها بسیار باهوش هستند ، اما مسئله عجیب آنجاست که مغز بسیار کوچکی دارند !
این موجودات چطور با مغزهایی به اندازه گردو ، چنین قدرت شناختی چشمگیری دارند که حتی با پستانداران بزرگ برابری میکند و در بسیاری موارد از انها پیشی میگیرد ؟
مغز این پرنده ها حاوی تعداد بسیار زیادی نورون ، با تراکم عصبی بسیار بیشتر از آنچه در پستانداران یافت میشود است و از آنجا که این نورونها عمدتاً در مغز جلویی قرار دارند ، پرنده ها تعداد نورونهای جلو مغزی یکسان یا حتی بیشتر از میمونهایی با مغز بسیار بزرگتر دارند .
بنابراین مغز پرندگان این پتانسیل را دارد که در واحد جرم ، قدرت شناختی بسیار بالاتری نسبت به مغز پستانداران ارائه دهد .
بطور متوسط مغز طوطیها و پرندگان آوازخوان ، دو برابر تعداد نورونهای بیشتری نسبت به مغز پستاندارانی با همان جرم مغزی دارد که نشان میدهد مغز پرندگان تراکم نورونهای بیشتری نسبت به پستانداران دارد
@evolution_iran
◀️ هوش پرندگان
پرندگان تواناییهای شناختی پیچیدهای دارند ، کلاغهای ابزارساز و پرندگان آوازخوان این واقعیت را به خوبی اثبات میکنند .
حال با توجه به هوش بالا و توان شناختی پرندگان ، این سوال پیش می آید که چگونه این همه سیم کشی عصبی که برای بروز چنین توان شناختی لازم است در چنین بسته کوچکی جاسازی شده است ؟! مغز پرندگان به زحمت بزرگتر از یک گردوی پوست کنده است !
چطور ممکن است مغزی با این اندازه کوچک بتواند چنین تواناییهای بزرگی را بروز دهد ؟!
اکنون با تحقیقات و مطالعات فراوانی که انجام شده است پاسخی برای این سوال مهم داریم . به نظر میرسد مغز پرندگان نسبت به سایر حیوانات بسیار متراکم تر است و در حجم مساوی ، تعداد بسیار بیشتری نورون را در خود جا میدهد .
برای مدتها تصور بر این این بود که تنها اندازه و حجم مغز است که بطور مستقیم تعیین کننده میزان هوش حیوان است و در این میان ، تراکم نورونها در بین گونه های مختلف تفاوت چندانی ندارد .
اما در ده تا بیست سال گذشته این ادراک تغییر کرده و به خصوص در مغز پستانداران ، تفاوتهایی در تراکم نورونی مشاهده شده است .
با این وجود مغز پرندگان به قدری کوچک است که همواره تصور بر این بوده است که به تفاوتهای ساختاری نیاز دارد تا بتوانند شناخت پیچیده را در چنین حجم کوچکی انجام دهند ، ولی هرگز دقیقاً مشخص نشده بود که این تفاوت ساختار چگونه است .
در مطالعات جدیدی که صورت گرفت ، دانشمندان از مغز ۲۸ گونه پرنده نمونه برداری کرده و با هدف شمارش تعداد سلولهای مغزی آنها به آزمایشگاه بردند .
گرچه پیش از روشن شدن نتایج این شمارش نیز انتظار میرفت که مغز پرندگان از نظر اندازه و تعداد نورونها با پستانداران متفاوت باشد ، اما هرگز تصور نمیشد که این تفاوت آنقدر شدید باشد که در مغز یک طوطی ، به اندازه یک پستاندار با جثه متوسط نورون وجود داشته باشد !
اصولا در طراحی مغزها ، طبیعت دو گزینه دارد که میتواند آن را تغییر دهد . اول اندازه و تعداد نورونها و دوم توزیع نورونها در مراکز مختلف مغز و در پرندگان ، از هر دوی آنها استفاده کرده است .
✅ بیشتر بخوانید
✅ و اینجا و اینجا
@evolution_iran
پرندگان تواناییهای شناختی پیچیدهای دارند ، کلاغهای ابزارساز و پرندگان آوازخوان این واقعیت را به خوبی اثبات میکنند .
حال با توجه به هوش بالا و توان شناختی پرندگان ، این سوال پیش می آید که چگونه این همه سیم کشی عصبی که برای بروز چنین توان شناختی لازم است در چنین بسته کوچکی جاسازی شده است ؟! مغز پرندگان به زحمت بزرگتر از یک گردوی پوست کنده است !
چطور ممکن است مغزی با این اندازه کوچک بتواند چنین تواناییهای بزرگی را بروز دهد ؟!
اکنون با تحقیقات و مطالعات فراوانی که انجام شده است پاسخی برای این سوال مهم داریم . به نظر میرسد مغز پرندگان نسبت به سایر حیوانات بسیار متراکم تر است و در حجم مساوی ، تعداد بسیار بیشتری نورون را در خود جا میدهد .
برای مدتها تصور بر این این بود که تنها اندازه و حجم مغز است که بطور مستقیم تعیین کننده میزان هوش حیوان است و در این میان ، تراکم نورونها در بین گونه های مختلف تفاوت چندانی ندارد .
اما در ده تا بیست سال گذشته این ادراک تغییر کرده و به خصوص در مغز پستانداران ، تفاوتهایی در تراکم نورونی مشاهده شده است .
با این وجود مغز پرندگان به قدری کوچک است که همواره تصور بر این بوده است که به تفاوتهای ساختاری نیاز دارد تا بتوانند شناخت پیچیده را در چنین حجم کوچکی انجام دهند ، ولی هرگز دقیقاً مشخص نشده بود که این تفاوت ساختار چگونه است .
در مطالعات جدیدی که صورت گرفت ، دانشمندان از مغز ۲۸ گونه پرنده نمونه برداری کرده و با هدف شمارش تعداد سلولهای مغزی آنها به آزمایشگاه بردند .
گرچه پیش از روشن شدن نتایج این شمارش نیز انتظار میرفت که مغز پرندگان از نظر اندازه و تعداد نورونها با پستانداران متفاوت باشد ، اما هرگز تصور نمیشد که این تفاوت آنقدر شدید باشد که در مغز یک طوطی ، به اندازه یک پستاندار با جثه متوسط نورون وجود داشته باشد !
اصولا در طراحی مغزها ، طبیعت دو گزینه دارد که میتواند آن را تغییر دهد . اول اندازه و تعداد نورونها و دوم توزیع نورونها در مراکز مختلف مغز و در پرندگان ، از هر دوی آنها استفاده کرده است .
✅ بیشتر بخوانید
✅ و اینجا و اینجا
@evolution_iran
PNAS
Birds have primate-like numbers of neurons in the forebrain
Some birds achieve primate-like levels of cognition, even though their brains tend to be much smaller in absolute size. This poses a fundamental pr...