◀️ تقابل با میکروبها




✅ چرا میکروبها ما را بیمار میکنند ؟!

❇️ میکربها همانقدر محصول انتخاب طبیعی هستند که ما هستیم ! آنها با بیمار کردن ما به شیوه های عجیب و غریب ، مانند ایجاد زخم روی اندامهای تناسلی یا ایجاد اسهال ، چه منفعت تکاملی میبرند ؟
چرا میکربها تکامل می یابند که ما را بکشند ؟
این موضوع به نظر معماگونه میرسد و نتیجه معکوس میدهد ، زیرا میکربی که میزبان خود را میکشد خود را نیز کشته است .


☑️ بخوانید




@evolution_iran

◀️ جهش اجتماعی



❇️ شرح و بررسی کتاب جهش اجتماعی

✅ از دکتر حامد وحدتی نسب

☑️ ۹ قسمت سخنرانی جذاب و شیوا درباب خصوصیات رفتاری انسان و تکامل اجتماعی بشر ، براساس کتاب جهش اجتماعی ، اثر ویلیام فون هیپل

▪︎ قسمت اول
▪︎ قسمت دوم
▪︎ قسمت سوم
▪︎ قسمت چهارم
▪︎ قسمت پنجم
▪︎ قسمت ششم
▪︎ قسمت هفتم
▪︎ قسمت هشتم
▪︎ قسمت نهم


✅ کانال یوتیوب ماز

✅ کانال تلگرام ماز


@evolution_iran

◀️ گونه های مهاجم

⬅️ گونه مهاجم چیست ؟
⬅️ چه تاثیراتی بر تنوع زیستی دارد ؟
⬅️ گونه های مهاجم در ایران کدام هستند ؟

✅ برخی منابع :

🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗

✅ مطالعه بیشتر (فارسی)

🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗 🔗


☑️ در گروه علم و فلسفه علم


@evolution_iran

◀️ آشنايی با انسان شناسی زیستی


☑️ گفتگوی عرفان خسروی با محمدحسین کازرون
☑️ منبع : کانال پالئوگرام (عرفان خسروی)



@evolution_iran

◀️ چه تعداد انسان روی زمین زندکی کرده اند ؟!

تخمین تعداد کل انسانهایی که تاکنون روی زمین زندگی کرده اند به دو عامل بستگی دارد .
اول مدت زمانی که انسانها روی زمین بوده اند و دوم اندازه متوسط ​​جمعیتهای انسانی در دوره های مختلف .

طبق برخی تخمینها هومو ساپینس های مدرن در حدود پنجاه هزار سال قبل از میلاد ظاهر شدند و در این زمان جمعیت آنها حدود ۲ میلیون نفر بوده است
در آغاز کشاورزی ، یعنی حدود هشت هزار سال قبل از میلاد ، جمعیت جهان حدود ۵ میلیون نفر بود
در سال اول پس از میلاد جمعیت به ۳۰۰ میلیون نفر رسید که نشان دهنده نرخ رشد ۰/۰۵۱۲ درصد در سال است
امید به زندگی در بیشتر تاریخ بشر بطور متوسط تنها ۱۰ سال بوده است

تا سال ۱۶۵۰ میلادی ، جمعیت جهان به ۵۰۰ میلیون نفر افزایش یافت ، اگر چه طاعون سیاه که در سال ۵۴۲ پس از میلاد در غرب آسیا آغاز شد و ۵۰ درصد جمعیت امپراتوری بیزانس را در قرن ششم کشت (در مجموع حدود صد میلیون نفر) از سرعت آن کاست

تخمین زده میشود در طول تاریخ حضور انسان بر روی زمین ، حدود ۱۰۵ میلیارد نفر زندگی کرده باشند که امروز ۵/۵ درصد از آنها زنده هستند

✅ بیشتر بخوانید
✅ و اینجا و اینجا

@evolution_iran

◀️ تکرار ، ماده خام برای تغییر



✅ برای مدتها طرز فکر متداول این بود که تغییرات اندک در ژنها ، سوخت لازم را برای تکامل از طریق انتخاب طبیعی تأمین میکند .
اما امروز میدانیم که تغییرات لزوما اندک و تدریجی نیستند . جهش های بزرگ در ژنوم با کپی کردن و تکرار ژنها میتوانند موجب تغییرات بزرگ شوند و به این ترتیب ، اختراعات پیش ساخته ای برای کاربردهای جدید در دسترس قرار دهند . اگر یک ژن تکرار شود ، به جای یک ژن ، دو ژن از آن نوع خواهیم داشت . این بدان معنا است که یکی از ژنها میتواند همان کارکرد قبلی را حفظ کند ، ولی نسخه دیگر میتواند تغییر کرده و کارکرد دیگری پیدا کند . در چشم بر هم زدنی میتواند ژن جدیدی ایجاد شود ، بدون آنکه هزینه ای برای جاندار در بر داشته باشد . تکرار میتواند در هر سطحی از ژنوم مبنایی برای تغییر باشد . قطعات پیش ساخته آماده اند تا تغییر را در راستایی جدید هدایت کنند . آنها از کهنه استفاده میکنند تا چیزی نو بسازند .



✅ بخوانید



@evolution_iran

◀️ نقش گاو در تمدن بشر !



✅ اهلی سازی حیوانات یکی از ارکان اساسی شکل گیری شهرها و تمدن های اولیه است . در این میان ، گاو نقش ویژه ای را ایفا کرده و تاثیرات بزرگی در مسیر شکل گیری تمدن داشته است .



@evolution_iran

◀️ رقص با پرندگان


☑️ مستند فوق العادهء رقص پرندگان برای جذب جفت




@evolution_iran

◀️ لک لک نیل

 

لک لک نیل یا نوک کفشی (Balaeniceps rex) ، پرنده‌ای بسیار بزرگ شبیه لک لک است که نام خود را از نوک کفشی شکل عظیم خود گرفته است .

شکل کلی آن تا حدودی شبیه لک لک است و قبلاً براساس این مورفولوژی با لک لکها در یک ردیف طبقه بندی میشد .
با اینحال شواهد ژنتیکی خویشاوندی آن را به پلیکانها و حواصیلها نزدیکتر نشان میدهد .


شوبیل پرنده بسیار بزرگی است ، طوریکه ارتفاع پرنده بالغ تا ۱۵۰ و عرض بالها نیز تا ۲۵۰ سانتیمتر و وزن او تا ۷ کیلوگرم میرسد .
منقار عجیب و بزرگ او طولی بین ۱۹ تا ۲۴ سانتیمتر داشته و با لبه های تیز و نقطه های مایل به خاکستری جلوه خاصی دارد .


نوک کفشی در مناطق گرمسیری شرق آفریقا ، در باتلاقهای بزرگ زندگی میکنند .
تخمین زده میشود که تنها بین ۳۳۰۰ تا ۵۳۰۰ لک لک نیل در جهان باقی مانده باشد (عملا منقرض شده است!)


✅ بیشتر بخوانید


@evolution_iran

◀️ تارسیه

بیشتر بخوانید

@evolution_iran

◀️ صخره های مرجانی


آبهای مناطق استوایی معمولا از نظر میزان مواد مغذی مانند نیتروژن و فسفر که برای اغلب اشکال حیات نقشی اساسی دارند فقیرند و تا حدودی نیز به همین دلیل است که آبهای مناطق استوایی اغلب تا به این حد زلالند .
در نتیجه ، در مناطق استوایی دریاها و اقیانوسها باید فاقد تنوع زیستی زیادی باشند .
در حقیقت آبهای استوایی ، مناطق بیابانی دریاها هستند .


اما صخره های مرجانی در این مناطق نظام بسیار مؤثری را بوجود آورده اند که همچون بازار عظیمی ، مواد مغذی را از طبقه ای از موجودات زنده به طبقه دیگر منتقل میکنند .
مرجانها بازیگران اصلی در این نظام پیچیده مبادله اند و همزمان بنیانی هستند که این تجارت را ممکن میسازند .

بنابراین صخره های مرجانی فقط جنگلهای بارانی زیرآبی نیستند ، بلکه جنگلهای بارانی صحرای آفریقا هم هستند !


بدون مرجانها دریاها مكان متروکی خواهند بود .
مرجانها طراحان معماری اکوسیستم هستند . پس
کاملا روشن است که اگر ناپدید شوند تمام اکوسیستم فرو خواهد ریخت .



@evolution_iran

◀️ نابودی صخره های مرجانی



صخره های مرجانی در حکم استحکامات حیات و تنوع آن در آبهای کم عمق استوایی هستند ‌و اکنون در مقابل ترکیبی از صدمات انسانی و عوامل طبیعی در حال نابودی هستند .
صخره های مرجانی در طول تاریخ وجود خود همواره پیشروی و پسرویهایی بر اثر عوامل طبیعی داشته اند . تغییرات اقلیمی شدید ، گردبادها و یا پدیده ال نینو هر از گاهی توده های بزرگی از مرجانها را نابود میکند . اما در شرایط عادی آنها به سرعت ، تنها ظرف یکی دو دهه خود را بازسازی میکنند .
اما در شرایط فعلی فعالیتهای انسانی این تنشهای طبیعی را تشدید کرده و تباهی مرجانها به پیش رفته ، بدون آنکه بهبودی و بازسازی چندانی وجود داشته باشد .

ماهیگیری در ابعاد گسترده ، رشد جلبکهایی که با مرجانها رقابت میکند و زباله های کشاورزی که به رشد این جلبکها کمک میکنند ، نابودی جنگلها که باعث آلودگی آبها میشود و ماهیگیری با دینامیت که قابلیت تخریبی آن آشکار است ، تنها بخش کوچکی از فشارهای وارد شده از سوی بشر به توده های مرجانی است . تمام این فشارها مرجانها را نسبت به پاتوژنها آسیب پذیرتر میکند . بیماری ملقب به نوار سفید ، یک عفونت باکتریایی است و آنطور که از اسمش بر می آید ، نواری سفید از بافت مردگی ایجاد میکند . این بیماری دو گونه از مرجانهای کارائیب را به نامهای اکروپورا پالماتا (یا مرجان شاخ الک) و اکروپورا سرویکورنیس (یا مرجان شاخ گوزنی) مبتلا کرد که تا همین اواخر صخره سازهای مسلط در منطقه بودند . این بیماری طوری این دو گونه مرجانی را تخریب کرده بود که اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت ، اکنون هر دو را در فهرست وضعیت بحرانی رو به انقراض قرار داده است . در همین حال مرجانهایی که کارائیب را پوشانده اند در دهه های اخیر تا حد هشتاد درصد کاهش یافته اند . نهایتا و شاید مهمتر از همه در فهرست این تهدیدها تغییر اقلیمی است که همزاد اهریمنی اسیدی شدن اقیانوسها محسوب میشود . صخره های مناطق استوایی نیاز به گرما دارند ، اما وقتی دما بیش از حد افزایش می یابد اختلال به وجود می آورد . این افزایش دما نوعی زندگی دوگانه را به مرجانهای صخره ساز تحمیل میکند . هر پولیپی بصورت فردی یک حیوان است و همزمان میزبانی برای گیاهان ذره بینی که به زوکسانتلای معروفند . زوکسانتلای با فوتوسنتز کربوهیدرات تولید میکند و پولیپها این کربوهیدرات ها را کشت میکنند ، بسیار شبیه به کشاورزانی که ذرت کشت میکنند . وقتی دمای آب از نقطه معینی عبور کند ، رابطه همزیستی میان مرجانها و مستأجرانش قطع میشود . این دما میتواند بسته به مکان و گونه های زیستی متغیر باشد . زوکسانتلای شروع به تولید تراکمهای خطرناکی از رادیکالهای اکسیژن میکند و پولیپها نومیدانه پاسخ میدهند و اغلب با بیرون راندن آنها سعی در دفاع از خود میکنند . مرجانها بدون زوکسانتلای که منبع رنگهای شگفت انگیزشان است سفیدند . این پدیده ای است که به نام سفید شدن مرجانها شناخته شده است . کولونیهای سفید شده از رشد باز می ایستند و اگر تخریب به اندازه معینی زیاد باشد نابود میشوند . سفیدسازیهای گسترده ای در ۱۹۹۸ ، ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰ به وقوع پیوستند و انتظار میرود تناوب و شدت چنین حوادثی با افزایش دمای زمین بیشتر شود . یک بررسی روی بیش از هشتصد گونه مختلف مرجانهای صخره ساز ، منتشر شده در نشریه ساینس در ۲۰۰۸ نشان داد که یک سوم از آنها در معرض خطر انقراضند که عموما نتیجه افزایش دمای اقیانوسهاست . این امر مرجانهای سنگی را در رده گروههایی قرار داده که در معرض بزرگترین خطر هستند . این مطالعه نشان داد که نسبت گونه های مرجانی که در رده در معرض خطر انقراض طبقه بندی شده اند ، بیش از اکثر گروههای حیوانی روی خشکی ، بجز دوزیستان است .


@evolution_iran