◀️ لامارکیسم
⬅️ ترانسفورمیسم


ژان باتیست لامارک ، سال ۱۸۰۹ در کتاب خود با نام فلسفه جانورشناختی نظريه خود درباره تغییر گونه ها را ارائه داد .
در نظريه او که به تغیرگرایی یا ترانسفورمیسم (Transformisme) مشهور شد ، نیای مشترک وجود نداشت . بلکه لامارک باور داشت که ساختارهای ساده حیات ، به صورت پیوسته توسط پیدایش آنی به وجود می‌آیند . سپس نیرویی حیاتی که در ذات طبیعت است ، گونه ها را به سوی پیچیده شدن در طی زمان و حرکت بر نردبانی که با زنجیره عظیم هستی در ارتباط بود پیش میراند .

لامارک سازگاری موجودات با محیط را نیز اینگونه توضیح داد که همان نیرویی که باعث پدید آمدن پیچیدگیهای بیشتر میشود ، اندامهای جانوران و گیاهان را بر حسب به درد بخور بودن یا نبودنشان تغییر میدهد . درست همانطور که ماهیچه‌ها با تمرین بزرگ میشوند . اما چنین دگرگونیهایی توسط نسل بعدی به ارث میرسند و سازگاری آرام با طبیعت را نتیجه میدهند .


نظریات لامارک با وجود آنکه امروزه به طور کامل رد شده و جایگاهی در علم تکامل ندارند ، اما از منظر تاریخی نقش بسیار ویژه ای در شکل گیری اندیشه های تکاملی داشته است .

@Evolution_iran

◀️ پاسخ کوتاه به چند پرسش :

◀️ نظریه تکامل چیست ؟
◀️ چرا نظریه تکامل پذیرفته شده است ؟
◀️ آیا نظریه تکامل تنها منسوب به داروین است ؟
◀️ انتخاب طبیعی چیست ؟
◀️ گونه های جدید چگونه بوجود می آیند ؟


✅ از 'AMIR 'parsa

@Evolution_iran

◀️ درآمدی بر تکامل انسان



☑️ قسمت دوم
☑️ هومینین های اولیه


✅ دکتر محمدحسین کازرون


1⃣ قسمت اول
3⃣ قسمت سوم
4⃣ قسمت چهارم
5⃣ قسمت پنجم

@Evolution_iran

◀️ خویشاوندی ما با میمونهای انسان نما




حجیم بودن بدن بویژه برای این مناسب است که موجب میشود تا صرف انرژی برای گرم کردن بدن کاهش یابد . به این ترتیب جانوران تنومند با مواد غذایی کم کیفیت نسبت به موجودات کوچکتر بهتر میتوانند از عهده تعادل سوخت و ساز برآیند . این پدیده در رابطه با پریماتها بدین معنی است که گونه های تنومند مانند اورانگوتان ، شامپانزه و گوریل ، بایستی بتوانند با مواد گیاهی بی کیفیت نیازهای حیاتی خود را تأمین کنند ، زیرا بدنهای حجیم آنها انرژی را بیهوده هدر نمیدهند . این در مورد اورانگوتان و گوریل صادق بوده ، اما درباره شامپانزه ها با محدودیتهایی عمل کرده است . تحقیقات انجام شده در نواحی غیر جنگلی به درستی همین را مورد تأیید قرار داده اند . شامپانزه معمولا کیفیت غذایی خود را با گوشت بهبود میبخشد و به نظر میرسد حریصانه هم به دنبال آن میگردد . او نسبت به گوریلها به مواد گیاهی با کیفیت تر و با درصد بالایی از میوه جات نیازمند است . گذشته از این ، شامپانزه ها نسبت به گوریلهای بسیار تنبل زندگی بسیار فعالتری دارند .


✅ بخوانید


@evolution_iran

◀️ تیکتالیک

جانوران خشکی زی تفاوتهای چشمگیری با آبزیان دارند

آنها برخلاف آبزیان گردن دارند و سرهایشان میتواند به طور مستقل از شانه هایشان بچرخد
ماهیها برخلاف جانوران خشکی زی سراسر بدنشان فلس دارد
ماهیها باله دارند، اما جانوران خشکی زی دست و پا و انگشت، مچ و قوزک دارند

میتوانیم مقایسه را ادامه دهیم و یک فهرست بلند بالا از تفاوت ماهیها و جانوران خشکی زی تهیه کنیم

اما تیکتالیک، تفاوت میان این دو نوع جانور را در هم میشکند!

این جانور مانند یک ماهی فلس و باله دارای تیغه دارد، ولی مانند جانوران خشکی زی اولیه، یک سر مسطح و گردن دارد و هنگامی که به درون باله نگاه کنید، استخوانهایی را میبینید که با بخش بالایی بازو، ساعد و حتی بخشهایی از مچ شباهت دارد
مفاصل هم قابل مشاهده است. یک ماهی دارای شانه، آرنج و مچ و همگی آنها درون یک باله با یک شبکه

تقریبا تمام خصوصیاتی را که این موجود با موجودات خشکی زی به اشتراک دارد بسیار ابتدایی به نظر میرسد
برای مثال، شکل و برجستگیهای روی استخوان بالایی بازوی این ماهی، بخشی مانند ماهی و بخشی مانند دوزیستان است. همین موضوع در مورد شكل جمجمه و شانه صدق میکند
☑️ تیکتالیک
@Evolution_iran

◀️ درآمدی بر تکامل انسان



☑️ قسمت سوم
☑️ اولین گونه های انسان


✅ دکتر محمدحسین کازرون

1⃣ قسمت اول
2⃣ قسمت دوم
4⃣ قسمت چهارم
5⃣ قسمت پنجم


@Evolution_iran

گوریلها از نزدیکترین خویشاوندان انسان و بزرگترین گونه نخستی سان زنده هستند
تنها در جنگلهای استوایی و نیمه استوایی آفریقا زندگی میکنند و ۲ گونه زنده از آنها(گوریل شرقی و گوریل غربی)وجود دارد که جز جانوران در معرض انقراض هستند

گوریل نر بالغ بطور متوسط ۱۶۵تا۱۷۵ سانتیمتر قد و ۱۴۰تا۲۰۰ کیلو وزن دارد.ماده ها عموما جثه و وزن کمتر، گاهی تا ۵۰ درصد کمتر از نرها دارند

گیاهخوار هستند و رژیم غذایی اصلی آنها را برگ و میوه تشکیل میدهد و چنین رژیمی آنها را مجبور میکند بیشتر طول روز را مشغول خوردن باشند

بطور معمول بین ۳۰ تا ۵۰ سال عمر میکنند. نرها در ۱۱ تا ۱۳ سالگی بالغ میشوند و ماده ها معمولا در ۱۰ تا ۱۲ سالگی

دروه آبستنی گوریل ماده ۳۴ هفته و معمولا تنها یک بچه بدنیا می آورد. پس از آن تا زمانیکه بچه در کنار مادر است، مجددا آبستن نخواهد شد. عموما بین هر آبستنی ۳ الی ۴ سال فاصله است.
یک گوریل نر قوی معمولا رهبر گروهی ۵ تا ۳۰ عددی است. وی همه تصمیم‌ها را میگیرد. در درگیریها نقش میانجی را ایفا میکند و برای حرکت گروه تصمیم میگیرد.
گروه را به سمت خوراک راهنمایی میکند و مسئولیت رفاه و امنیت گروه را بر عهده دارد
@Evolution_iran

◀️ اسپرم


اسپرم یا زامه، سلولهای جنسی موجود نر هستند .
سلولهای اسپرم هاپلوييد هستند ، در انسان حاوی ۲۳ کرموزوم هستند و هنگامی که با ۲۳ کرموزوم تخمک زن ترکيب ميشوند ، يک سلول ديپلوييد دارای ۴۶ کرموزوم را ميسازند


اسپرمها تقسيم نميشوند و طول عمر محدودی دارند ، اما پس از رسیدن به تخمک ، سلول تخم يا زيگوت را به وجود می آورند که شروع به رشد و نمو ميکند

هر سلول اسپرم از يک سر ، قطعه ميانی و يک دم تشکيل شده است


سر حاوی هسته است و dna را حمل میکند که به شدت فشرده و متراکم شده است . در بخش جلو سر قسمتی به نام آکروزوم قرار دارد که حاوی آنزيمهای مورد استفاده برای نفوذ به تخمک است


بخش ميانی حاوی ميتوکندريهای فراوانی است که انرژی لازم برای حرکت اسپرم در طول دهانه رحم ، رحم و لوله های رحمی را فراهم ميکنند


دم يا فلاژلوم نیز حرکاتی شلاقی انجام ميدهد که اسپرم را به جلو ميراند .
اسپرم از طريق فلاژلوم حرکت ميکند و برای حرکت به سوی تخمک و لقاح نياز به آب دارد . اسپرمها به خاطر ماهيت حرکتشان نمیتوانند حرکت رو به عقب داشته باشند


✅ بیشتر بخوانید
✅ و اینجا


@Evolution_iran

◀️ سلول جنسی ، اسپرم

اسپرم ، از کلمه يونانی اسپرما به معنای بذر گرفته شده است و به سلولهای جنسی مردانه اطلاق ميشود .
توليدمثل جنسی ، در انسان از نوع آنيزوگامی یا اووگامی است . به اين معنا که تفاوت قابل‌ ملاحظه ای از لحاظ اندازه بین سلولهای جنسی دو جنس وجود دارد ‌و سلول کوچکتر مربوط به جنس مذکر است که همان سلول اسپرم است .
سلول اسپرم ، حدود صدهزار بار کوچکتر از سلول جنسی ماده یا تخمک است .

 
اسپرم برای اولين بار سال ۱۶۷۷ به وسيله آنتوان وان ليونهوک با استفاده از ميکروسکوپ مشاهده شد . وی پس از مشاهده اسپرم اینطور بیان کرد که انسان کوچکی درون اسپرم وجود دارد که بعدا در رحم زن رشد ميکند . امروز این ایده حتی مسخره به نظر میرسد ، اما در آن دوران ، ایده ای بود که از نظر بسیاری افراد میتوانست درست باشد . به تدریج در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با پیشرفتهایی که در زمینه ژنتیک و علوم مربوط به آن صورت گرفت ، ساختمان اسپرم و چگونگی تولید نسل بعد مشخص شد .

سلولهای اسپرم به دو گروه تقسیم ميشوند ، اسپرمهای مونث که حاوی کرموزوم X هستند و پس از لقاح با تخمک ، جنين دختر را تولید خواهند کرد و اسپرمهای مذکر که حاوی کرموزوم Y هستند و پس از لقاح جنين پسر ايجاد ميکنند .


اسپرم انسان شامل يک سر به اندازه ۵ در ۳ ميکرون و یک دم به درازای ۵۰ ميکرون است .
دم اسپرم ، حرکتی شلاقی در يک مخروط بيضوی دارد که اسپرم را با سرعت يک تا سه ميليمتر در دقيقه به جلو ميراند .

فعال بودن اسپرم و سرعت حرکت آن در دستگاه تناسلی زنانه نقش مهمی در موفقيت اسپرم برای نفوذ به درون تخمک دارد . دم اسپرم يا فلاژلوم ، مانند ملخ يک قايق اسپرم را به جلو ميراند و حاوی مجاری است که به طور اختصاصی ورود يونهای کلسيم را امکانپذير ميکنند . به عقيده دانشمندان ، ورود ناگهانی کلسيم به درون دم اسپرم ، باعث بيش فعالی و سرعت گرفتن اسپرم ميشود .

اولين مانعی که اسپرم برای وارد شدن به تخمک با آن رو به رو است ، گروهي از سلولها به نام سلولهای کومولوس است که دور تخمک را فرا گرفته اند .
دومين مانعی که اسپرم بايد از آن بگذرد ، غشايي به نام زونا پلاسيدا است که در اطراف تخمک قرار دارد .
يکی از پروتئينهایی که در زونا پلاسيدا قرار دارد ، به مولکول مکمل خود در اسپرم متصل ميشود (اين سازوکار قفل و کليد در هرگونه حياتی اختصاصی است و بنابراين مانع آن ميشود که اسپرم و تخمک گونه های متفاوت جانوری با هم ترکيب شوند)

هنگامی که اسپرم به تخمک ميرسد ، در ابتدا با لايه بيرونی تخمک به نام زونا پلاسيدا رو به رو ميشود . اسپرم با کمک آنزيمهايی که در بخش جلوی سرش قرار دارد ، ميتواند تا حدی اين غشا را حل کند . اما اين آنزيمها برای حل کردن کامل اين غشا و اتصال آن به تخمک کافی نيستند .
در واقع اگر فعاليت حرکتی اسپرم قبل از رسيدن به تخمک تشديد نشده و اسپرم به اصطلاح بيش فعال نباشد ، توانايی نفوذ به تخمک را نخواهد داشت .

در هر انزال منفرد مرد ، به اندازه نصف يک قاشق چايخوری پر ، يعنی ۲/۷۵ ميلی ليتر منی خارج ميشود که حاوی ۱۸۰ تا ۴۰۰ ميليون اسپرم است .

اگر شمار اسپرمها از ۲۰ ميليون پايينتر بيايد ، مرد را از لحاظ بالينی نابارور محسوب ميکنند .

هر اسپرم حدود ۴۰ ميکرون درازا دارد و حاوی ۲۳ کرموزوم است . با سرعت تقریبی ۳۰ سانتيمتر در ساعت حرکت ميکند و ميتواند تا ۳ روز در دستگاه تناسلی زن زنده بماند .


@Evolution_iran

◀️ درآمدی بر تکامل انسان



☑️ قسمت چهارم
☑️ نئاندرتالها و انسانهای متاخر


✅ دکتر محمدحسین کازرون


1⃣ قسمت اول
2⃣ قسمت دوم
3⃣ قسمت سوم
5⃣ قسمت پنجم

@Evolution_iran

◀️ ویروسها از کجا آمده‌ اند ؟


☑️ نظریات مختلف درباره منشا ویروسها
☑️ ترجمه و زیرنویس : سپنتا نوروزیان


@Evolution_iran

◀️ دندانها در پستانداران


دندانها سختترین بخش بدن ما هستند ، زیرا مینای دندان مقدار زیادی ماده معدنی هیدروکسی آپاتیت دارد . حتی بیشتر از آنچه در استخوانها یافت میشود .
دندانها به علت سختیشان اغلب بهترین بخش حفظ شده جانوری هستند که ما در باقیمانده فسیلها ، برای بسیاری از دورانهای زمانی می یابیم .
دندانهای فسیل شده میتوانند اطلاعات بسیار مهمی از جوانب مختلف گونه های منقرض شده در اختیار ما قرار دهند . برای مثال ، آنها سرنخ بسیار مهمی برای پی بردن به رژیم غذایی جانور هستند .
فسیلهای باقیمانده ، دریچه خوبی در مورد چگونگی پیدایش شیوه های مختلف تغذیه به روی ما می گشایند و این موضوع به ویژه در مورد تاریخچه پستانداران حائز بااهمیت است .

در حالی که بسیاری از خزندگان دندانهای مشابهی دارند ، دندانهای پستانداران متمایز هستند .
خزندگان زنده مانند تمساح ، مارمولک و مار ، فاقد آنچه هستند که دهان پستانداران را بی نظیر میسازد . برای مثال ، دندانهای تمساح همگی شکل تیغه مانند مشابهی دارند ، تنها تفاوت میان آنها این است که بعضیها بزرگ و بعضیها کوچک هستند .
خرندگان ، جفت شدگی دقیق دندانها را ندارند ، اما در انسان و دیگر پستانداران ، دندانهای بالا و پایین با هم جور میشوند .
همچنین در حالی که ما پستانداران فقط یک بار دندانهایمان را جایگزین میکنیم ، خزندگان معمولا در تمام دوران زندگیشان دندانهایشان را عوض و به محض ساییدگی و شکستگی جایگزین میکنند .

روش دقیق جویدن ما به شیوه پستانداران ، در فسیلهای مربوط به ۲۲۵ تا ۱۹۵ میلیون سال پیش از این برای نخستین بار پیدا میشود .

در قاعده سنگهای قدیمی ، خزندگان زیادی را پیدا میکنیم که به ظاهر سگ مانند هستند . روی چهار پا راه میروند ، جمجمه های بزرگی دارند و بسیاری نیز دارای دندانهای تیز هستند .
اما شباهت در همین جا پایان می یابد .
این خزندگان برخلاف سگها آرواره ای دارند که از استخوانهای متعددی ساخته شده است و دندانهای آنها به خوبی روی هم جفت نمیشوند .
همچنین به طور قطعی به شیوه خزندگان جایگزین میشوند ، یعنی در سراسر حیات جانور ، دندانهای جدید بیرون می آیند و می افتند .

به سنگهای لایه های بالاتر که برویم ، چیزی کاملا متفاوت می بینیم .
ظهور علائم پستاندار بودن .
استخوان آرواره کوچکتر شده ، به طرف گوش
حرکت میکند . میتوانیم اولین شواهد دندانهای بالایی و پایینی را ببینیم که به شیوه دقیقی جور میشوند . شکل آرواره نیز تغییر می یابد ، چیزی که در خزندگان ، شبیه یک میله ساده به نظر میرسید ، اکنون در پستانداران بیشتر شبیه یک بوم رنگ است .
در این زمان نیز دندانها فقط یک بار در طول زندگی جایگزین میشوند ، مانند دندانهای ما .


میتوانیم تمام این تغییرات را در بقایای فسیلها ردیابی کنیم ، به ویژه در بعضی مناطق اروپا ، آفریقای جنوبی و چین .
سنگهای دویست میلیون سال پیش ، حاوی موجودات جونده ای هستند که تازه داشتند پستاندار میشدند !
این جانوران که بزرگتر از موش نبودند ، بسیاری از خصوصیات اساسی ما ، از جمله دندانها را تکامل بخشیدند !


@Evolution_iran

◀️ درآمدی بر تکامل انسان



☑️ قسمت پنجم
☑️ ظهور انسان خردمند


✅ دکتر محمدحسین کازرون


1⃣ قسمت اول
2⃣ قسمت دوم
3⃣ قسمت سوم
4⃣ قسمت چهارم


@Evolution_iran

◀️ آیا تکامل انسان ادامه دارد ؟


آیا انتخاب طبیعی همچنان بر انسان موثر است ، یا انسان با پیشرفتهایی که داشته خود را از قید آن آزاد کرده است ؟

این سوالی است که بسیاری افراد میپرسند !

در طول قرن شانزدهم ، از هر ۳ نوزاد انگلیسی که متولد میشدند ، فقط یکی به سن ۲۱ سالگی میرسید و در قرن نوزدهم ، از هر ۲ نوزاد یکی .

اما در حال حاضر ، بیش از ۹۹ درصد نوزادانی که متولد میشوند به سن بلوغ رسیده و میتوانند ژنهای خود را به نسل بعد منتقل کنند .

میتوان گفت تمام نوزادانی که از بین میرفتند ، به نوعی ماده خام انتخاب طبیعی برای تکامل نوع بشر بوده اند . آنها با مرگ خود ژنهای خود را نیز حذف میکردند و به این ترتیب ، نسلهای بعد را تنها کسانی میساختند که ژنهای سالمتر را حمل میکردند .
امروزه با حذف نشدن ژنهایی که مطلوب انتخاب طبیعی نیستند ، میتوان گفت که انتخاب طبیعی در مورد انسان بی اثر شده است .

با اینحال برخی موارد طبیعی وجود دارند که در صورت رخ دادن میتوانند دوباره انتخاب طبیعی را بر گونه انسان حاکم کنند .

این رخدادها و توضیحات بیشتر را در ویدئو ببینید .

@Evolution_iran

◀️ خزندگان بالدار


پتروسورها (pterosaurs) یا خزندگان بالدار ، راسته ای از خزندگان هستند که گونه های متعددی را در خود جای میدهد .

پتروسورها ، اولین مهره دارانی بودند که برای اولین بار و میلیونها سال قبل از پرندگان ، توانایی پرواز را بدست آوردند .
ظهور بالهای چرمی (آنها پر نداشتند) ، استخوانهای بسیار سبک اما محکم و عضلاتی قوی ، در حدود ۲۲۰ میلیون سال پیش ، نخستین گونه های پتروسور را در جهت پرواز کردن تکامل بخشید .
بال این خزندگان از غشایی از پوست و ماهیچه ساخته شده بود که از قفسه سینه تا انتهای چهار انگشت دراز آنها را میپوشاند .


اندازه پتروسورها بسیار متنوع بود . کوچکترین آنها حتی از گنجشگ امروزی کوچکتر بوده است . اما بزرگترین جانوری که در تمام تاریخ زمین قادر به پرواز بوده نیز یک پتروسور بوده است .

آنها بطور عمده گوشتخوار بوده اند و از حشرات ، نرم تنان ، ماهیان و سخت پوستان تغذیه میکرده اند .
این نکته نیز قابل ذکر است که پتروسورها جز دایناسورها نبودند .

@Evolution_iran

◀️ تکامل دندان در پستانداران

از آنجا که دندانها به خوبی در لایه های فسیلی حفظ میشوند ، ما اطلاعات مفصلی در مورد چگونگی پیدا شدن الگوی جویدن و توانایی استفاده از رژیمهای غذایی جدید در طول زمان داریم . بیشتر تاریخچه پستانداران ، تاریخچه شیوه های جدید فرآوری غذاست .


در حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش ، در صخره های سراسر جهان ، ما پستانداران کوچکی به اندازه جوندگان را میبینیم که با نوع جدیدی از ردیف دندانها ، راه را برای وجود گونه های متنوع پستاندار و همینطور ما هموار کردند .

آنچه که این موجودات را استثنایی میکرده است ، پیچیدگی دهانشان بوده ، آرواره ها ردیف دندانهای متفاوتی داشتند .
دهان یک نوع تقسیم کار پیدا کرده بود .


دندانهای پیش برای بریدن تخصص یافتند ، دندانهای نیش که عقبتر بودند برای سوراخ کردن و دندانهای آسیاب در عقب برای خرد کردن و نرم کردن .

رژیم غذایی متنوع ما که از میوه تا گوشت و کیک متفاوت است ، فقط به این علت ممکن است که نیاکان پستاندار دور ما ، دهانی با انواع دندانهای متفاوت پیدا کرده بودند که به دقت روی هم جفت میشدند .
دندانهای جلویی الگوی تیغه و نوک متفاوتی با دندانهای عقب دارند .
@Evolution_iran

آنچه دندانها را استثنایی میسازد سختی آنهاست . دندانها باید سختتر از تکه های غذایی باشند که جویده میشوند .
دندانها به سختی سنگ هستند و دلیلش وجود یک مولکول بلوری درونشان است . این مولکول هیدروکسی آپاتیت نام دارد و ساختار مولکولی و سلولی دندان و استخوان را اشباع کرده است ، آنها را نسبت به خم شدن ، فشار و متراکم شدن مقاوم میسازد .
دندانها به علت لايه خارجیشان که مقدار هیدروکسی آپاتیتش بسیار بیشتر از هر ساختار دیگری در بدن است (مینا) بیش از حد سخت هستند .
البته مینا فقط یکی از لایه هایی است که دندانهای ما را میسازد. لایه های درونیتر نیز پر از هیدروکسی آپاتیت هستند.
موجودات زیادی وجود دارند که دارای بافتهای سخت هستند، مانند صدف دو کفه ای و خرچنگ دریایی . ولی آنها هیدروکسی آپاتیت ندارند.
سختی بدن آنها به دلیل وجود کربنات کلسیم و کیتین است.
این جانوران یک اسکلت خارجی نیز دارند که بدن را میپوشاند
اما سختی ما درون ما قرار دارد (اسکلت)!
به علت بافتهای حاوی هیدروکسی آپاتیت در بدنمان، ما میتوانیم غذا بخوریم، حرکت کنیم و نفس بکشیم.
برای این تواناییها، باید سپاسگزار نیاکان مشترکی باشیم که با ماهیها داریم!

@Evolution_iran

◀️ گوسفند دریایی

گوسفند دریایی (Costasiella kuroshimae⁩) جانوری از شاخه نرم تنان و در واقع یک نوع حلزون دریایی است

شکل این جانور کوچک که طول بدنش بطور میانگین بین ۵ تا ۱۰ ميليمتر است و در رنگهای متنوعی نیز یافت میشوند ، تداعی کننده گوسفند یا گاو است و با صورتی کوچک و دو چشم ریز که تقریبا به هم چسبیده اند ، مانند موجودات کارتونی به نظر میرسد
بیشتر در سواحل و آبهای ژاپن ، اندونزی و فیلیپین یافت میشود و جز جانوران نسبتا کمیاب به شمار می آیند


گوسفند دریایی از جلبک ها تغذیه میکند .
اما چیزی که این جانور را متمایز و بسیار شگفت انگیز میکند ، توانایی انجام فتوسنتز است

گوسفند دریایی تنها جانوری است که سلولهایش کلروپلاست داشته و توانایی انجام فتوسنتز را دارد

هنگامی که جانور از جلبکها تغذیه میکند ، کلروپلاست آنها را بیرون کشیده و تحت فرآیندی بنام کلپتوپلاستی ، کلروپلاست را با بدن خود ترکیب میکند .

با وجود اینکه گوسفندهای دریایی کلروپلاست را از جلبکها میگیرند و در واقع در انجام فتوسنتز به خوبی گیاهان و جلبکها عمل نمیکنند ، اما میتوانند تا ماهها بدون خوردن غذا و تنها با انجام فتوسنتز زنده بمانند .

@Evolution_iran

◀️ لایهٔ زایا
⏪ اکتودرم ، مزودرم ، اندودرم


با ادغام تخمک و اسپرم سلول تخم یا زیگوت تشکیل میشود . در مرحلهٔ بعد ، از زیگوت ، تودهٔ سلولی توخالی پدید می آید به نام بلاستولا.
در انسانها پس از حدود ۳ روز زیگوت با تقسیم میتوزی تبدیل به تودهٔ توپری از سلولها میشود به نام مورولا

در ادامه مورولا به بلاستوسیت تبدیل میشود که شامل یک لایهٔ سلولی خارجی است به نام تروفوبلاست و تودهٔ داخلی سلولها به نام امبریوبلاست

تودهٔ سلولی داخلی شامل دو لایه است ، هیپوبلاست و اپی بلاست

اپی بلاست لایهٔ جدیدی میسازد به نام اندودرم و در ادامه لایهٔ دومی به نام مزودرم تشکیل میشود . لایهٔ خارجی نیز اکتودرم نام دارد


لایه داخلی ، اندودرم یا اندوبلاست ، سیستم گوارشی یا تنفسی را میسازد که شامل غددی مشابه پانکراس ، تیروئید و کبد و تیموس هستند

لایهٔ میانی یا مزودرم ، استخوانها ، غضروفها ، دستگاه گردش خون ، لایهٔ داخلی پوست ، عضلات ، دستگاه تناسلی ، دستگاه ترشحی و لایه پوشانندهٔ خارجی را میسازد

لایه خارجی یا اکتودرم یا اکتوبلاست نیز دستگاه عصبی ، مغز و اپیدرم را میسازد که شامل پوست، ناخن و موها هستند


✅ بیشتر بخوانید


@Evolution_iran

◀️ از جنین تا انسان


در لحظه بارور شدن ، تغییرات عمده ای درون تخمک رخ میدهد . مواد ژنتیکی اسپرم و تخمک در هم ادغام میشوند و تخمک شروع به تقسیم شدن میکند و سلولها یک گوی میسازند . در انسان پس از پنج روز ، بدنه تک سلولی چهار بار تقسیم میشود تا یک گوی شانزده سلولی بسازد . این گوی سلولی که بلاستوسیست نام دارد ، مانند یک بادکنک پر از مایع به نظر میرسد . یک دیواره سلولی کروی شکل و نازک ، مایعی را که در وسط آن است احاطه میکند . در این مرحله هنوز به نظر نمیرسد که طرحی از بدن وجود داشته باشد . هیچ پشت و جلویی وجود ندارد و به طور مطمئن هنوز اندامها یا بافتهای مختلف وجود ندارند . در حدود ششمین روز از باروری ، کرۀ سلولها به زهدان مادر چسبیده ، فرایند اتصال به آن را شروع میکند ، به طوری که مادر و جنین بتوانند به جریان خون بپیوندند . هنوز هم هیچ شواهدی از طرح بدنی وجود ندارد . هنوز این کره سلولی از هر چیزی که آن را پستاندار ، خزنده یا ماهی میشناسیم بسیار دور است ، چه رسد به یک انسان !

اگر خوش اقبال باشیم ، گوی سلولی در زهدان مادر جای میگیرد ( ممکن است بلاستوسیست در جای نامناسبی بنشیند و آبستنی خارج زهدانی رخ دهد که میتواند نتیجه خطرناکی داشته باشد)
در این مرحله از رشد ، ما موجودات بینهایت محقری به نظر میرسیم !

در آغاز دومین هفته بارداری ، بلاستوسیست در زهدان کاشته میشود ، در حالی که بخشی از گوی به دیواره زهدان چسبیده و بخشی دیگر آزاد است . به بالونی فکر کنید که به دیوار فشار داده شده است ! این دیسک مسطح جنین انسان میشود . تمامی بدن ما فقط از بخش بالایی این گوی ایجاد میشود ، بخشی که به دیواره فرو رفته است . در این مرحله از رشد ، ما مانند یک بشقاب یا یک دیسک دولایه ساده به نظر میرسیم .

این بشقاب بیضی شکل چگونه تبدیل به چیزی شبیه به یک انسان میشود ؟

نخست آنکه سلولها تقسیم شده ، حرکت میکنند و سبب میشوند که بافتها هم حرکت کرده ، روی خود تا شوند . سرانجام همچنان که بافتها حرکت کرده و تا میشوند ، ما به شکل لوله ای با یک برجستگی تاشده در انتهای سر و یکی دیگر در انتهای دم میشویم ‌.
اگر در این زمان ما را دو نیمه کنند ، لوله ای در لوله ای دیگر خواهند یافت . لوله خارجی ، دیواره بدن ما و لوله داخلی ، مجرای گوارش نهایی ما خواهد بود . فضای میان این دو ، یعنی حفره آینده بدن ، هردو لوله را از هم جدا میکند .
این ساختارِ لوله ای درون لوله دیگر ، در تمامی زندگی با ما میماند . لوله احشایی پیچیده تر میشود ، با یک کیسه بزرگ برای معده و یک روده دراز که پیچ و تاب میخورد . لوله خارجی با مو ، پوست ، دنده ها و دست و پایی که در خارج است پیچیده میشود .
ولی طرح اولیه هنوز وجود دارد .
ممکن است ما پیچیده تر از زمانی باشیم که ۲۱ روز از باروری تخمک گذشته بود ، ولی هنوز هم لوله ای درون لوله ای دیگر هستیم و همه اندامهای ما از یکی از سه لایه بافتی درست شده است که در دومین هفته بارداری ظاهر شد .

نامهای این سه لایه بسیار مهم ، از محل آنها گرفته شده است :
لایه بیرونی که برون پوست نام دارد .
لایه درونی یا درون پوست
و لایه میان که میان پوست نام دارد .

برون پوست بیشتر قسمتهای خارجی بدن مانند پوست و اعصاب را تشکیل میدهد .
درون پوست یا لایه درونی ، بسیاری از ساختمانهای داخلی بدن را میسازد ، از جمله دستگاه گوارش و غده های متعددی که به آن مربوط اند .
لایه میانی یا میان پوست ، بافتهای میان احشا و
پوست ، از جمله بیشتر اسکلت و عضلات را میسازد .

بدن چه به ماهی آزاد ، جوجه ، قورباغه یا موش تعلق داشته باشد ، همه اندامهای آن از درون پوست ، برون پوست و میان پوست ساخته میشود .

@Evolution_iran

◀️ آیا شما بدنتان هستید ؟!


بدن شما از تریلیون ها سلول کوچک ساخته شده است که هر یک آن سلولها نیز ، خود از هزاران جز کوچکتر ساخته شده اند .
بعنوان نمونه ، میتوکندری ها ، باکتریهای کوچکی هستند که dna خود را دارند ! اما جزئی اساسی از بدن ما محسوب میشوند .

در هر ثانیه ، دو الی سه میلیون از سلولهای بدن شما میمیرند و با سلولهای تازه جایگزین میشوند . با این وجود شما زنده هستید و همچنان هویت پیشین خود را دارید .
اگر خوش شانس باشید و به سن ۷۰ سالگی برسید ، به این معناست که یک چرخه مداوم تعویض سلولهای بدنتان را پشت سر گذاشته اید !


هر یک از ما مجموعه ای عظیم از سلولهای کوچک هستیم که دائما در حال تغییر و جایگزینی هستند .
از این واقعیت چه نتیجه ای میتوان گرفت ؟
ویدئو را ببینید .

@Evolution_iran