🔸 #خبر ؛ هنرورزان متوهم !

محققان اسرائیلی در تحقیقی جدید، ادعا کرده‌اند که انسان‌های باستانی، اعماق دوردست و تاریک غارها را، گذرگاهی به جهان ماورا می‌دانستند و به منظور برقراری ارتباط با عوالم دیگر (در تصور خودشان) به اعماق غارها می‌رفتند. در چنین محیط تاریکی، نیاز به روشن کردن مشعل یا چیزی شبیه به این داشته‌اند و درنتیجه، با افت اکسیژن مغز (هایپوکسی) مواجه می‌شدند. در چنین حالت خلسه‌گونه و متوهمانه‌ای، دست به خلق نخستین و کهن‌ترین آثار هنری بشر زده‌اند.

منبع

@humanorigins

◀️ گونه زایی


یک گونه جدید زمانی بوجود می آید که یک جمعیت به دلایل تولید مثلی از دیگر اعضای گونهء خود جدا شود .
در واقع جدا افتادگی تولید مثلی ، کلید گونه زایی یعنی بوجود آمدن گونه های جدید از یک گونه اولیه است .
خزانه های ژنی دو جمعیت از یک گونه که به دلایلی جغرافیای یا بوم شناختی و ... با هم جفتگیری نمیکنند ، با گذشت زمان شروع به واگرایی در ترکیبات ژنتیکی خود میکنند .

به زبان ساده ، هر جمعیت تغییراتی ژنتیکی را حفظ خواهد کرد که در راستای سازگاری با محیط و منابع خود باشد .
در طول زمان بلند ، انباشت تغییرات ژنتیکی کوچک و متفاوت در هر جمعیت ، موجب تغییر هر جمعیت در مسیری متفاوت از جمعیت دیگر میشود .

هنگامی که یک جمعیت به اندازه کافی از گونه والدینی متفاوت شد ، به طوری که تبادل ژنتیکی بین آنها دیگر نتواند صورت بگیرد (نتوانند با هم جفتگیری کنند) گفته میشود که گونه زایی رخ داده است .


گونه زایی معمولا به دو طریق رخ میدهد :

گونه زایی دگربوم یا آلوپاتریک
و
گونه زایی هم بوم یا سیمپاتریک


@Evolution_iran

◀️ گونه زایی


طی نسلها ، یک جمعیت نسبت به شرایط اولیه خود دستخوش تغییرات گسترده ای میشود ، اما تا هنگامی که از نظر تولید مثلی از دیگر افراد گونه جدا نشده ، اعضای آن هنوز از اعضای همان گونه هستند .

از یک گونه منفرد ، به دو صورت میتواند گونه های جدیدی به وجود بیاید :

1⃣ آناژنز ، anagenesis
یا
تکامل تبارزایشی یا فیلتیک ، phyletic evolution
که تبدیل تمام افراد یک جمعیت به گونه ای جدید و متمایز در طول زمان است ، بدون افزایش تنوع زیستی .


2⃣ کلادوژنز ، cladogenesis
یا
تکامل انشعابی ، diversifying evolution
که انشعاب دو یا چند گونه جدید از یک گونه نیایی منفرد است .

فقط با وقوع کلادوژنز است که تعداد گونه ها و به دنبال آن تنوع زیستی افزایش پیدا میکند .


@Evolution_iran

◀️ گونه زایی دگربوم

جداافتادگی فیزیکی طولانی مدت و فشارهای گزینشی متفاوت منجر به گونه زایی دگربوم میشود

هنگامی که یک جمعیت از نظر جغرافیایی از دیگر افراد گونه جدا میماند و سپس تحت تأثیر انتخاب طبیعی یا رانش ژنتیکی دستخوش تغییر میشود گونه زایی دگربوم صورت میگیرد

به زبان ساده تر جمعیتهایی از یک گونه زمانی که در محیطهای متفاوت قرار میگیرند، تغییراتی را در طول نسلهای متمادی حفظ میکنند که در جهت سازگاری با آن محیط بخصوص باشد. برای مثال خرسهای قطبی تغییرات ژنتیکی در جهت سفید شدن را حفظ کرده اند، در حالی که در گونه های خرس که در قطب زندگی نمیکنند، رنگ سفید یک مزیت تکاملی به حساب نمی آید

گمان میرود این نوع گونه زایی عمومی ترین روش گونه زایی باشد و تکامل گونه های جدید جانوری از طریق این نوع صورت پذیرفته باشد

جداافتادگی جغرافیایی که عامل گونه زایی دگربوم است از روشهای مختلفی صورت میگیرد.
سطح زمین دائما در حال تغییر است، تغییر مسیر رودخانه ها، حرکت یخچالها، شکل گیری رشته کوهها، گسترش دیواره ها، سدهای برآمده از خشکی در کف آبگیرها و یا تقسیم دریاچه های بزرگ به چندین آبگیر کوچک، از جمله این عوامل هستند
@Evolution_iran

◀️ نمونه ای از گونه زایی دگربوم


در منطقه دیت والی کالیفرنیا و نوادا ، چشمه های بزرگی به علت آب و هوای مرطوب شکل گرفتند و در هر چشمه یک یا چند گونه ماهی کوچک به نام پاپ فیش سکنی گزیدند .

با گذشت زمان و خشک شدن آب و هوا ، چشمه های بزرگ خشک شدند و آبگیرهای مجزایی از خود بر جای گذاشتند .

هر آبگیر حاوی جمعیت کوچکی از ماهیها شد که به تدریج از گونه اجدادی واگرایی حاصل کرده و در حال حاضر در این نواحی بیش از ۲۰ گونه از ماهیهای مذکور زندگی میکنند .


@Evolution_iran

◀️ نمونه ای از گونه زایی دگربوم

سنجاب کایباب، مثالی دیگر برای گونه زایی دگربومِ در حال پیشرفت است .
در حدود هزار سال پیش، یعنی زمانی که در جنوب غربی آمریکا مناطق غیر قابل کشت کمتری وجود داشتند، جنگلهای منطقه پناهگاه و زیستگاه نوعی سنجاب درختی بودند.
جمعیت کوچکی از این سنجابها که در منطقه کایباب پلاتوه واقع در دره گراند کانیون زندگی میکردند، هنگامی که آب و هوا تغییر کرد (مناطق شمالی، غربی و شرقی کویری شدند) از نظر جغرافیایی جدا ماندند.

تنها چند مایل متمایل به جنوب، مابقی سنجابها به نام سنجابهای آبرت زندگی میکردند.

این دو گروه به وسیله دره مذکور از هم جدا میشوند.

در حال حاضر، با اینکه این دو جمعیت از نظر جغرافیایی از هم جدا هستند، ولی هنوز تقریبا شبیه هم به نظر میرسند.
اما تفاوت بین این دو مربوط به رنگ خز آنهاست. سنجابهای کایباب دارای دمی سفید و شکمی سیاه هستند، ولی سنجابهای آبرت دمی خاکستری و شکمی سفید دارند.


@Evolution_iran

◀️ نمونه ای از گونه زایی دگربوم

گونه زایی دگربوم این توانایی را داراست که وقوع آن نسبتا سریع باشد.
در اوایل سده پانزدهم، جمعیت کوچکی از خرگوشها در جزیره کوچکی به نام پورتو سانتو، واقع در آن سوی سواحل پرتغال رها شدند.

آنها به دلیل نبود خرگوشهای رقیب و صیاد در آن جزیره گسترش یافتند.

در سده نوزدهم، خرگوشهای پورتو سانتو نسبت به اجداد اروپایی خود از ویژگیهای متفاوتی برخوردار شدند.

اندازه ی آنها فقط نصف اندازه گونه اجدادی بود. الگوهای رنگی متفاوتی را از خود نشان میدادند و بیشتر زندگی شبانه داشتند.

با اهمیت ترین تغییر در آنها این بود که قادر به جفت گیری باخرگوشهای سرزمین اصلی نبودند.


زیست شناسان بسیاری بر این باورند که در
طول ۴۰۰ سال، مدت زمانی که برای تاریخ تکامل بسیار کوتاه است، گونه جدیدی از این خرگوش ها به وجود آمده است.

@Evolution_iran

◀️ گونه زایی همبوم یا سیمپاتریک


اگر چه جداافتادگی جغرافیایی برای بسیاری از پدیده های تکاملی عامل مهمی بوده است ، اما شرط و لازمه مطلق گونه زایی نیست .
در گونه زایی همبوم ، جدا افتادگی تولیدمثلی بدون نیاز به جدا افتادگی جغرافیایی رخ میدهد .


گونه زایی همبوم بیشتر در میان گیاهان مشاهده میشود ، اما هنوز نقش گونه زایی همبوم در تکامل جانوران به روشنی مشخص نشده است و تا به امروز نشان دادن آن در طبیعت بسیار دشوار بوده است ، با این وجود میتوان برخی نمونه های گونه زایی همبوم در میان جانوران نیز مشاهده کرد .


گونه زایی همبوم در گیاهان
گونه زایی همبوم در جانوران


@Evolution_iran

◀️ گونه زایی همبوم در جانوران


وقوع گونه زایی همبوم در جانوران بسیار نادرتر از گیاهان و سازوکارهای آن نیز متفاوت است .

جانوران در درون گستره جغرافیایی یک جمعیت ، هنگامی که عوامل ژنتیکی به آنها اجازه دهد تا از گوشه هایی از منابع طبیعی در دسترس که بطور معمول افراد جمعیت از آن منابع استفاده نمیکنند بهره بگیرند ، میتوانند تفکیک شوند و گونه های جدید پدید آورند .

برای نمونه یک گونه زنبور را در نظر بگیرید که گونه خاصی از درخت انجیر را گرده افشانی میکنند . هر تغییر ژنتیکی که افرادی از جمعیت زنبورها را وادار کند که گونه دیگری از انجیر را برای گرده افشانی برگزینند ، میتواند منجر به ظهور فنوتیپ های جدید و آغاز یک سیر تکاملی تازه شود .


@Evolution_iran

◀️ گونه زایی پیراجا


گونه زایی پیراجا یا پیرامون میهنی و یا پری پاتریک ، در واقع نوعی گونه زایی دگربوم بوم است که میتواند منجر به ظهور گونه جدید شود ‌.

تفاوت گونه زایی پیراجا با گونه زایی دگربوم در این است که در گونه زایی پیراجا ، یکی از جمعیتها ، بسیار بزرگتر از جمعیت دیگر است .

در این نوع از گونه زایی ، جمعیت کوچکی از یک گونه با ورود به کنامی جدید در نزدیکی محدوده جمعیت اصلی منزوی میشود و طی نسلهای متمادی از نظر تولیدمثلی از جمعیت اولیه جدا میشود .


نمونه ای از این گونه زایی در تکامل خرسهای قطبی از نوعی خرس گریزلی رخ داده است که زمانی در ایرلند زندگی میکرده است .

@Evolution_iran

◀️ گونه زایی درون میهنی


در گونه زایی درون میهنی یا پاراپاتریک ، مرز جغرافیایی میان افراد جمعیت وجود ندارد .

این نوع گونه زایی مخصوص جمعیتهایی است که در یک منطقه وسیع پراکنده شده اند .
گر چه افراد نزدیک میتوانند با هم آمیرش داشته باشند ، اما همین افراد قادر به آمیزش با افراد دورتر نیستند .
تحت این جدایی و تحت فشارهای انتخابی متفاوت ، جمعیتهای دور از هم از نظر تولید مثلی دست خوش تغییر میشوند .

@Evolution_iran

◀️ چرا فرگشت واقعی است ؟



مقاله ای از جری کویین ، نویسنده کتاب چرا فرگشت واقعی است با عنوان پمپ نامحتمل ها در پاسخ به کتاب چرا داروین اشتباه کرده بود .




◀️ اثر : جری کویین
◀️ ترجمه : دانیال جعفری
@Evolution_iran

◀️ چرا این همه نر

هر بار انزال یک مرد حاوی حدود ۳۰۰ میلیون اسپرم است که اگر همگی سالم و به طرز مناسبی توزیع شده باشند میتوانند همه جمعیت زنان ایالات متحده را باردار کنند!
از این گذشته اسپرمها با سرعت زیاد ۳۰۰۰ اسپرم در ثانیه تولید میشوند

در مقابل، زنها در سراسر عمر ۳۰ تا ۴۰ سالهء تولیدمثلی خود تنها در حدود ۴۰۰ تخمک تولید میکنند

این مقایسه و نیز در نظر گرفتن این واقعیت که ماده ها در هنگام پرورش فرزند و تغذیه او با شیر خود قادر به تخمک گذاری نیستند و مسئولیتهای سنگین پرورش فرزند که به طرز نابرابری بر عهده ماده هاست ، همه دلالت بر این موضوع دارند که یک نر منفرد میتواند زنان بسیاری را باردار کند


با این وصف سوالی که مطرح میشود این است که چرا طبیعت خود را برای تولید اینهمه مرد به زحمت انداخته است؟
به نظر می آید یک گونه بتواند با تولید ماده های بیشتر و نرهای کمتر، جمعیت خود را بهتر گسترش دهد
در این صورت وظیفه مردان اندکی که وجود دارند آمیزش به شکل چندزنی با زنان بیشتر میبود

اما میبینیم که نسبت نرها به ماده ها در همه پستانداران نزدیک به ۱:۱ است

چه توضیحی برای این برابری وجود دارد؟
اینجا بخوانید
@Evolution_iran

◀️ چرا این همه نر وجود دارد ؟!


یک پاسخ سطحی به این سؤال که چرا تقریبا تعداد انسانهای نر و ماده در هنگام تولد با یکدیگر برابرند این است که هر گامت تولید شده توسط ماده حاوی کروموزوم X و هر گامت تولید شده توسط نر حاوی کروموزوم Y یا X است که این دو نوع به یک میزان تولید میشوند .
نتیجه آنکه احتمال لقاح XX و XY یکسان است و این به معنی آن است که تعداد پسرها (XY) و دخترها (XX) برابر است . در واقع این مکانیسمی است که در همه پستانداران و پرندگان استفاده میشود (تنها تفاوت در این است که در پرندگان ، نرها XX و ماده ها XY هستند)


اما این تنها بخشی از پاسخ است .

نظام کروموزومی XY ، یک مکانیسم بلاواسطه و علت نزدیک برای تعیین جنسیت فراهم میکند ، اما ما میدانیم که این در معرض برخی دگرگونی هاست .
تخمین زده میشود که در انسانها ۳ ماه پس از انعقاد نطفه ، نسبت نرها به ماده ها ۱/۲:۱ است و به خاطر نرخ بالای مرگ و میر زهدانی رویانهای نر ، نسبت مذكور در هنگام تولد به ۱/۰۶:۱ سقوط میکند . در حدود ۱۵ تا ۲۰ سالگی به نسبت کاملا برابر ۱:۱ میرسیم .

آنچه ما به دنبال آن هستیم یک استدلال تکاملی نهایی است که اهمیت سازشی این مکانیسم بلاواسطه را بیان کند .

استدلالی که امروزه مورد قبول همگان است نخستین بار توسط فیشر در کتاب او به نام نظریه ژنتیکی انتخاب طبیعی در سال ۱۹۳۰ مطرح گردید .

برای درک برهان فیشر ، نخست باید خود را از شر تفکر گونه گرایی که مدام بیان میکند گونه با نرهایی کمتر موفقتر خواهد بود رها سازیم .
گونه شاید در این شرایط موفقتر باشد ، اما انتخاب نمیتواند بر روی گونه عمل کند .
انتخاب بر روی ژنهایی که افراد حمل میکنند عمل میکند و آنچه که ممکن است در سطح گروه بیفایده و عبث به نظر آید ، میتواند در سطح فرد کاملا منطقی و سودمند باشد .


سرنوشت ژن جهش یافته ای را در نظر آورید که بر حسب تصادف پدید آمده و توازن نسبت جنسی را به نفع ماده ها بر هم زده است .
این میتواند شکل ژنی را به خود بگیرد که احتمال لقاح یا بقای تخم XY را به طور مثبت تحت تأثیر قرار میدهد . یا ژنی که بر تعداد گامت های دارای X یا Y تولید شده توسط یک نر اثر میگذارد .
همچنین فرض کنیم که بنا به دلایلی این ژن پایگاهی کسب کرده و نسبت جنسی ماده ها به نرها را به ۱:۲ افزایش داده است .
حال موضع آن والدینی را تصور کنید که میخواهند تصمیم بگیرند فرزندانشان چه جنسی داشته باشند .
در مورد نوه ها ، پسرها سودآورتر از دخترها هستند ، چرا که به طور نسبی در ازای هر دفعه ای که یک دختر آبستن میگردد ، یک پسر دو ماده را باردار خواهد کرد . لذا به نفع والدین است که به جای دختر ، پسر به دنیا آورند . به بیان ژنتیکی ، حالا ظهور ژنی که نسبت جنسی زادگان را به نفع نرها تغییر دهد رونق خواهد یافت .
بدیهی است که این استدلال را برای حالت معکوس نیز میتوان به کار گرفت .

در جمعیتی که غالبيت آن را نرها تشکیل میدهند ، ثمربخش تر آن است که نوه ها دختر به دنیا بیاورند ، چرا که دختر آنها قطعا زادگانی تولید خواهد کرد ، در حالی که یک پسر ، به علت حضور بیش از حد نرها ، ممکن است نتواند چنین
کند .

همه این بحث را میتوان در قالب دو فشار پس خور منفی که در راستای پایدار ساختن نسبت
در حدود ۱:۱ اعمال میشوند خلاصه کرد .


منطق این استدلال را میتوان برای توجیه جفتگیری چندزنه نیز به کار بست .
فرض کنید تنها یک نر از هر ۱۰ نر موفق بوده و ۱۰ ماده را بارور میسازد . حتی با آنکه از هر ۱۰ نر ، ۹ تا احتمالا هرگز زاده ای تولید نمیکنند ، باز هم می ارزد که والدین به تعداد برابری نر و ماده تولید کنند . چرا که همان یک نر از ده تا که موفق است ، فرزندان بسیاری از خود بر جای میگذارد و این قماری است که ارزش ریسک دارد .
زایایی همین یک نر موفق ، ده برابر هر ماده است .


@Evolution_iran
@Evolution_irr

◀️ اندام تناسلی حیوانات


@Evolution_iran

◀️ نوزاد انسان

رنگ پوست نوزاد انسان اغلب به رنگ خاکستری تا آبی است.اما از لحظه ای که نوزاد شروع به تنفس میکند تا چند دقیقه پس از آن رنگ پوست او به رنگ عادی برمیگردد.

نوزادان مرطوب هستند. به وسیله رگه هایی از خون پوشیده شده و به وسیله عنصری سفیدرنگ روکش شده اند که گفته میشود بعنوان مرز ضدباکتری عمل میکند.

شانه ها و کتفهای نوزاد باریک است. دستها و پاها نسبتا کوتاهند. وزن متوسط نوزاد در حدود ۳/۲ کیلوگرم است، اما میتواند از ۲/۷ تا ۴/۶ کیلوگرم متغیر باشد. طول متوسط کل بدن نوزاد بین ۳۵ تا ۵۰ سانتیمتر است، هرچند که میتوانند بسیار کوتاهتر از این مقدار باشند!

سر نوزاد در مقایسه با ترکیب بقیه بدن بسیار بزرگ و جمجه او عظیم است!
در حالی که جمجمه انسان بزرگسال در ⅛ کل طول بدن است، جمجمه نوزاد دو برابر آن است. هنگام تولد بسیاری از مناطق جمجمه هنور استخوانی نشده اند. هنگام تولد شکل جمجمه نوزاد عوض شده که پس از چند روز یا چند هفته به حالت نرمال برمیگردد.

برخی نوزادان دارای موی بدن ظریفی هستند که معمولا در پشت، شانه ها، پیشانی، گوشها و صورت نوزاد وجود دارد. این موها در مدت چند هفته از بین میروند.


@Evolution_iran

◀️ تکامل در آزمایشگاه


ریچارد لنسکی از سال ۱۹۸۸ آزمایش خود را که طولانیترین آزمايش در زمینه تکامل است، بر روی ۱۲ جمعیت مجزا از باکتریهای اِ کلای آغاز کرده و تاکنون نیز در حال انجام است.

لنسکی و گروهش ۱۲ فلاسک جداگانه از باکتری را تهیه و هر روز منبع غذایی جدیدی برای تولیدمثل در اختیار آنها قرار میدهند.

باکتریهای اِ کلای که امروز در آزمایشگاه لنسکی وجود دارند و نوادگان باکتریهای سال ۱۹۸۸ هستند، با اجداد خود تفاوتهای اساسی دارند.
آنها حداقل ۸۰درصد سریعتر از اجداد خود رشد میکنند! و با مواد مغذی و شیمیایی که در آزمایشگاه به آنها داده میشود به خوبی سازگار شده اند.

سال ۲۰۰۸ جهشی بزرگ در یک جمعیت از باکتریها رخ داد. بعد از ۳۱۵۰۰ نسل، یکی از ۱۲ جمعیت توانست توانایی هضم سیترات را بدست آورد.
سیترات از ابتدای آزمایش همواره در ماده مغذی همه ۱۲ جمعیت وجود داشت. اما باکتری اِ کلای اساسا نمیتواند سیترات را هضم کند.
با اینحال یکی از ۱۲ جمعیت بعد از هزاران نسل در نتیجه جهشهای ژنتیکی توانست از سیترات بعنوان ماده غذایی استفاده کند.

بیشتر بخوانید
و اینجا و اینجا
@Evolution_iran

◀️ پیدایش انسان اندیشه ورز


راز موفقیت انسان برای بقا چه بود ؟
چرا نئاندرتالها با وجود سازگاریهایی که داشتند منقرض شدند ، اما انسان خردمند توانست تنها گونه از جنس انسان باشد که بقای خود را تضمین کند ؟


بخوانید

@Evolution_iran

◀️ جدا افتادگی تولید مثلی


تقسیم بندی موجودات زنده به گونه های مجزا چنان بدیهی به نظر میرسد که آن را اصلی خدشه ناپذیر فرض میکنیم!
هر موجودی خصوصیات و ویژگیهایی مختص به خود دارد که آن را از سایر موجودات متمایز میکند

اما دنیایی را تصور کنید که چنین تفاوتهای آشکاری در آن وجود نداشت!
هر موجودی میتوانست با دیگر موجودات جفتگیری کرده و موجوداتی جدید که حد واسط بین دو گونه والد هستند را بوجود آورد!
برای مثال پرنده ای که حاصل جفتگیری عقاب و کبوتر بوده و ویژگیهای هر دو پرنده را دارا باشد

اگر هیچ مانعی برای تولیدمثل میان گونه های مختلف وجود نمیداشت ، تنوعی که امروز در موجودات میبینیم نیز هرگز وجود نمیداشت و تنها موجوداتی که وجود داشتند ، زنجیره ای از قالبهای حیاتی شبیه به هم بودند

بنابراین یکی از مسائل مهم در تکامل، توضیح چگونگی تمایز میان گونه های مختلف و علت وجود جدایی تولیدمثلی است.
در واقع سوالی که مطرح میشود این است که چرا حتی گونه هایی که بسیار شبیه به هم هستند با هم جفتگیری نمیکنند ؟

مکانیسمهای عاملِ جداییِ تولیدمثلی را میتوان در دو گروه دسته بندی کرد :

1⃣ موانع پیش تخمی
2⃣ موانع پس تخمی

@Evolution_iran