◀️ تکامل گیاهان و جانوران
1⃣ قسمت اول


تکامل گیاهان و جانوران از دل دنیای خُرد ، بر مبنای زنجیره بلندی از همزیستی ها صورت گرفت و تداوم یافت ، همزیستی هایی که در ضمن آن ، ابتکارات باکتریایی از دو میلیارد سال قبل تا آن روز ، در قالب عملیاتی از خلاقیت بی پایان در هم آمیخت تا اشکال مناسب برای تداوم بقا برگزیده شدند .

خصلت اصلی این فرآیند تکاملی ، افزایش تخصصی شدن بود از اندامکهای نخستین یوکاریوتیکها گرفته تا سلولهای کاملا تخصصی شده در جانوران .

یکی از جنبه های مهم تخصصی شدن سلول ، ابداع تولیدمثل جنسی است که در حدود یک میلیارد سال قبل رخ داد .
ما اغلب جنسیت و تولید مثل را دارای پیوندی نزدیک تلقی میکنیم ، ولی آداب پیچیدہ تولیدمثل جنسی ، متشکل از چندین جزء منفرد است که به طور جداگانه تکامل یافته اند و تنها به تدریج بهم پیوسته و یگانه شده اند .

نخستین جزء مورد نظر ، نوعی تقسیم سلولی به نام میوز است که در ضمن آن تعداد کروموزومها دقیقا به نصف کاهش می یابد .
با این کار ، سلولهای تخمک و اسپرمِ تخصص یافته ایجاد میشوند ، سپس این سلولها در قالب عمل بارورسازی در هم ادغام میشوند .
در این روند تعداد همیشگی کروموزومها دوباره فراهم شده و سلول جدید (تخم بارور) پدید می آید.
پس از آن ، سلول دوباره و دوباره تقسیم شده و موجب رشد و نمو سازوارهای پرسلولی میشود .

ادغام ژنتیکی دو سلول مختلف ، در میان باکتریها کاملا رایج است و به شکل تبادل همیشگی ژنها که ربطی هم به تولیدمثل ندارد انجام میگیرد .

در گیاهان و جانوران اولیه ، تولیدمثل و ادغام ژنها به هم پیوند خوردند و سرانجام به شکل فرآیندها و مناسکی خاص و مفصل برای بارورسازی تکامل یافتند .
جنسیت اصلاحی بود که بعدها حاصل شد .

نخستین سلولهای جنسی (اسپرم و تخمک) تقریبا یکسان بودند ، ولی با گذشت زمان به صورت سلولهای ریز و پرتحرک اسپرم و تخمکهای درشت و ساکن تکامل پیدا کردند .

ارتباط میان بارورسازی و شکل گیری رویان ، مدتها پس از آن مسئله ، در تکامل جانوران خودنمایی کرد ‌.
در دنیای گیاهان ، بارورسازی منجر به پیدایش الگوهایی بغرنج از تکامل همگام گلها ، حشرات و پرندگان شد .


با پیشرفت تخصصی شدن سلولها در گونه های بزرگتر و پیچیده تر حیات ، قابلیت خود ترمیمی و نوزایی به شکلی فزاینده تحلیل رفت .

کرمهای پهن ، اسفنجها و ستاره های دریایی میتوانند با استفاده از پاره کوچکی از کالبد خود تقریبا تمام بدن خود را بازسازی کنند .
مارمولکها ، سمندرها ، خرچنگهای گرد ، خرچنگهای دراز و بسیاری از حشرات هنوز هم قادرند اندامهای از دست رفته شان را بازسازی نمایند ، ولی در جانوران عالیتر بازسازی محدود به نوسازی نسوج در بهبود زخمهاست ‌.

بعنوان برآیندی از همین فقدان قابلیت بازسازی ، تمامی سازواره های بزرگ پیر شده و سرانجام میمیرند .
اما حیات ، با تولید مثل جنسی ، روند جدیدی از فرایند بازسازی را ابداع کرد که تمام سازواره از آن طریق دوباره و دوباره شکل میگیرد و در هر نسل به یک سلول هسته دار واحد باز میگردد .

⬅️ قسمت اول
⬅️ قسمت دوم
⬅️ قسمت سوم
⬅️ قسمت چهارم
⬅️ قسمت پنجم
⬅️ قسمت ششم
⬅️ قسمت هفتم
⬅️ قسمت هشتم
⬅️ قسمت نهم
⬅️ قسمت آخر

🦖 @Evolution_iran