◀️ زمان ، حیات و اندازه

زمان و حیات به شیوه های بسیار متفاوتی در هم پیچیده اند.
یک باکتری ممکن است تمام دوره زندگیش را در نیم ساعت به پایان برساند ،ولی برای فیل ،یک نسل ۱۲ سال و برای یک سکویای غول آسا ۶۰ سال طول میکشد.

اما در انتهای این مقیاسهای زمانی در گونه های جانوری ،زمان فیزیولوژیکی قرار دارد ،یعنی قلب در یک دقیقه چند بار میزند؟

فعالیت قلب تا حد زیادی تحت تاثیر اندازه قرار دارد.

ضربان قلب یک فیل بزرگ ۲۵ بار در دقیقه است ،در حالیکه قلب یک موش کر کوچک بیش از ۶۰۰ بار در دقیقه میزند.
در حالیکه فیل با احتیاط و آهسته به یک طرف میرود ،گنجشک با سرعت برق میپرد!

میتوانیم مفهوم زمان لازم برای یک دوره زندگی و زمان لازم برای فعالیتهای فیزیولوژیکی سریع را به شیوه جالبی با هم ترکیب کنیم.
موش کر یک یا دو سال عمر میکند ،اما فیل چهل یا پنجاه سال.
با اینحال ،آنها در یک چیز مشترکند.
تعداد کل ضربان قلب هر دو در کل دوره زندگیشان تقریبا برابر است.


بنابراین حیات برای جانوران کوچکتر سریعتر میگذرد ،زیرا در مقایسه با جانوران بزرگتر موتورشان سریعتر کار میکند ،در حالی که بودجهء کل برای عملیاتشان یکی است!


🦖 @Evolution_iran

◀️ به ژنوم خوش آمدید



فهرست :
بخش اول : کشف
از مندل تا مولکول
واحدهای ساختمانی ردیف یابی ژنها
ردیف یابی ژنوم

بخش دوم : اطلاعات
پیشگیری از امکان سواستفاده از ژنوم
۹۹/۹ درصد
درخت حیات

بخش سوم : پیشرفت
دنیای آینده : پزشکی
دنیای آینده : کشاورزی


اثر : مایکل یودل
ترجمه : محمدرضا توکلی صابری



🦖 @Evolution_iran

◀️ ژنهای هومئوباکس

ژنهای هومئوباکس ، خانواده بزرگی از ژنهای مشابه است که تشکیل بسیاری از ساختارهای بدنی را طی تکوین اولیه جنین هدایت میکنند .

در انسان ، خانواده ژن هومئوباکس شامل بیش از ۲۰۰ ژن عملکردی ، به همراه تعداد کمتری ژن با ساختار مشابه که دستورالعملی برای ساخت پروتئین ارائه نمیکنند است و در همه کروموزمهای انسان اغلب بصورت دسته ای حضور دارند .

ژنهای هومئوباکس حاوی توالی dna خاصی هستند که دستورالعمل هایی برای ساخت یک رشته پروتئین متشکل از ۶۰ آمینواسید ارائه میکنند که به نام هومئودامین شناخته میشود .
هومئودامین بخشی از پروتئین است که به مناطق تنظیمی اختصاصی ژنهای هدف متصل شده و فعالیت سایر ژنها را کنترل میکند .

ژنهای موجود در خانواده هومئوباکس ، در محدوده وسیعی از فعالیتهای حیاتی طی تکوین دست دارند .
این فعالیتها شامل هدایت تشکیل دست و پا و اندامها در طول محور قدامی خلفی (یک محور فرضی که در جانوران از سر تا دم کشیده میشود) است .
برخی از ژنهای هومئوباکس نیز بعنوان سرکوبگر تومور عمل میکنند ، که یعنی از رشد و تقسیم سریع یا کنترل نشده سلولها جلوگیری میکنند .


🦖 @Evolution_iran

◀️ ژنهای هومئوباکس

از آنجا که ژنهای هومئوباکس عملکردهای مهم بسیار زیادی دارند ، جهش در این ژنها موجب انواع اختلالات تکاملی محسوب میشود ‌.
برای مثال ، جهش در ژنهای هومئوباکس PAX اغلب منجر به مشکلات چشمی میشود و یا تغییر در ژنهای هومئوباکس MSX منجر به تکامل ناقص دندان ، صورت و سر خواهد شد .
همینطور هر گونه جهش و تغییر در ژنهای گروه HOX معمولا سبب اختلالات شدید در اندام ها میشود .

به علاوه در ادامه زندگی شخص نیز ، افزایش یا کاهش فعالیت ژنهای هومئوباکس ، با چندین نوع از سرطان ارتباط دارد .


در آزمایشهایی که عمدتا بر روی ژنهای هومئوباکس در مگس سرکه انجام شده است ، تغییراتی مانند جهش ، سبب میشوند یک قسمت از بدن با ساختاری جانشین سازی شود که طبیعتا در جای دیگری از بدن مستقر است .
مثلا رشد پا در محل شاخک ها .


🦖 @Evolution_iran

◀️ ژنهای هاکس

تفاوت اصلی بین ژنهای هومئوباکس و ژنهای هاکس در این است که ژنهای هومئوباکس عمدتاً در تنظیم کل فرایند مورفوژنز دخیل هستند ، در حالی که ژن هاکس ، زیرمجموعه ای از ژنهای هومئوباکس است و فقط تشکیل محورها و زائده ها در موجودات هنگام فرایند تکوین جنینی را تنظیم میکند .

تنظیم توسعه ساختاری یک فرایند مهم در طول رشد جنین است .
ژنهای هوموبوكس و ژنهای هاکس ، با نقش عوامل رونویسی كه بیان ژنهای مربوطه را تقویت میكنند نقش مهمی در كل فرآیند دارند .


این ژنها بسیار محافظت میشوند و جهش در این ژنها میتواند عوارض جانبی بسیاری داشته باشد .


🦖 @Evolution_iran