آدامسی باستانی که ظاهر و صورت زن شکارچی گردآورنده را آشکار کرد .
هنگام حفاری در یکی از جزایر دانمارک آدامسی شش هزار ساله کشف شد .محققان دریافتند که این آدامس از شیره گیاه غوشه(توس) در منطقه لاگون است . برسی دی ان آ مشخص کرد که یک زن شکارچی گردآورنده با پوست و موی تیره و چشمان آبی آن را می جویده است .
بر اساس قدمتشناسی کربن، این زن در حدود پنج هزار و ششصد سال قبل در در منطقه لاگون دانمارک می زیسته است .
این اولین بار است که از منبعی به غیر از استخوان و دندان چنین نمونه دی ان آ کامل باستانی استخراج شده است .

Mike nobdy ...

مهارت استفاده از ابزار توسط میمونها .....

https://www.instagram.com/reel/C0JEjjTKvFf/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ==

عشق و دلسوزی نئاندرتالها ...

https://www.instagram.com/reel/C0qRx_UqeEw/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ==

انسان از گذشته تا آینده .....


https://www.instagram.com/reel/C2wk_huqw1D/?igsh=am5xdWVwZ2g1MHpo

به غیر از ما چند گونه انسانی دیگر قدم بر زمین گذاشته اند ؟؟؟؟

https://www.instagram.com/reel/C3BjLNIKRtj/?igsh=eTFuMnN6bWpodGJz

آیا فقط انسان دوران یائسگی دارد؟؟؟

https://www.instagram.com/p/CtH6dDPvCks/?igsh=MnJzNzA1bWJiY2Nx

انسان از آفریقا تا آمریکا بخش اول .....

https://www.instagram.com/reel/C3sUGonqZtN/?igsh=em4xa2xmaDZlNXVm

قدیمی ترین غذای پخته شده که تاکنون کشف شده است .

انسان باهوش یا انسان احمق؟
یوال نوح هراری
https://www.instagram.com/evoluscience?igsh=OXNjbzY1ZDZ3NzV3

هومو ارکتوس، شکارچی نابغه...

https://www.instagram.com/evoluscience?igsh=OXNjbzY1ZDZ3NzV3

خانه سازی کودکان ....

https://www.instagram.com/evoluscience?igsh=OXNjbzY1ZDZ3NzV3

حقیقت تاریک در مورد طبیعت خشن انسان ....
رابرت ساپلوسکی استاد دانشگاه استندفورد

https://www.instagram.com/evoluscience?igsh=OXNjbzY1ZDZ3NzV3

«چرا بعضی زنان آفریقایی، بدنشان را عمداً زخمی می‌کنند؟»
اگر امروز این تصاویر را ببینید، شاید فکر کنید با نوعی شکنجه یا خشونت روبه‌رو هستید.
اما برای برخی از قبایل آفریقا، این زخم‌ها زیبایی هستند.
در جوامعی مانند سوری، دینکا و چند گروه دیگر، زنان (و گاهی مردان) با ایجاد برش‌های ظریف روی پوست، اجازه می‌دهند زخم‌ها به‌صورت برجسته ترمیم شوند و نقش‌هایی دائمی روی بدن بسازند. این سنت «اسکاریفیکیشن» (Scarification) نام دارد.
اما چرا؟
از دیدگاه دگرگشت (تکامل)، انسان فقط با ژن‌هایش تغییر نکرده؛ فرهنگ نیز در طول هزاران سال دگرگون شده است.
در این جوامع، این زخم‌ها یک پیام بودند:
• من به بزرگسالی رسیده‌ام.
• من درد را تحمل کرده‌ام.
• من به این قبیله تعلق دارم.
• من شجاع هستم.
• و از نگاه فرهنگ خودم، زیبا هستم.
این همان چیزی است که انسان‌شناسی و روان‌شناسی دگرگشتی به ما یاد می‌دهند:
زیبایی یک حقیقت جهانی نیست؛ محصول تعامل مغز، جامعه و فرهنگ است.

https://www.instagram.com/evoluscience?igsh=OXNjbzY1ZDZ3NzV3

فرهنگ چگونه کار می کند ؟
https://www.instagram.com/evoluscience?igsh=OXNjbzY1ZDZ3NzV3

🐒 پنج میمون، یک موز و یک درس درباره فرهنگ
احتمالاً داستان معروف «۵ میمون و موز» را شنیده‌اید: ۵ میمون، یک نردبان و چند موز بالای آن. هر بار یکی برای رسیدن به موز بالا می‌رفت، همه با آب سرد تنبیه می‌شدند. کم‌کم میمون‌ها جلوی هر میمونی را که به سمت نردبان می‌رفت می‌گرفتند. بعد میمون‌ها یکی‌یکی عوض شدند؛ اما حتی میمون‌هایی که هیچ‌وقت آب سرد ندیده بودند هم مانع بالا رفتن دیگری می‌شدند. در نهایت هیچ‌کس نمی‌دانست چرا نباید از نردبان بالا برود؛ فقط می‌دانست: «اینجا رسمش اینه!»
🔴 اما یک نکته مهم: این داستان، برخلاف چیزی که در اینترنت گفته می‌شود، یک آزمایش علمی واقعی نیست و هیچ مدرک معتبری برای اجرای دقیق این آزمایش وجود ندارد.
با این حال، یک پژوهش واقعی و جالب وجود دارد که به ایده اصلی داستان نزدیک است. Gordon R. Stephenson در سال ۱۹۶۷ بررسی کرد که چگونه یک رفتار آموخته‌شده می‌تواند از طریق تعامل اجتماعی به میمون دیگری منتقل شود. میمون‌های رزوس یاد گرفته بودند از دستکاری یک شیء خاص خودداری کنند و سپس این رفتار در تعامل با میمون‌های آموزش‌ندیده نیز دیده شد.
پس داستان «۵ میمون» واقعی نیست؛ اما انتقال اجتماعی رفتار و یادگیری از دیگران، کاملاً موضوعی واقعی در پژوهش‌های علمی است.
🧠 شاید فرهنگ دقیقاً همین‌طور شکل بگیرد: ما بسیاری از رفتارها را نه از طریق تجربه مستقیم، بلکه از کسانی یاد می‌گیریم که قبل از ما آن‌ها را یاد گرفته‌اند.
گاهی بد نیست بپرسیم: «چرا این کار را انجام می‌دهیم؟» و مهم‌تر: «چه کسی این رفتار را به ما یاد داده؟»
📚 منبع پژوهش واقعی:
G. R. Stephenson (1967), Cultural Acquisition of a Specific Learned Response Among Rhesus Monkeys
متن کامل پژوهش
#علم #روانشناسی #فرهنگ #رفتارشناسی #تکامل #دگرگشت #یادگیری_اجتماعی #میمون #انسان #جامعه #روانشناسی_اجتماعی #Evolution #Psychology #Culture #SocialLearning

انسان‌هایی که DNA آن‌ها خارج از محدودهٔ تنوع ژنتیکی انسان‌های امروزی بود!
وقتی از «انسان مدرن» یا Homo sapiens صحبت می‌کنیم، معمولاً تصور می‌کنیم انسان‌های امروزی نمونه‌ای کامل از تنوع ژنتیکی گونهٔ ما هستند. اما یک پژوهش بزرگ منتشرشده در Nature این تصور را به چالش کشیده است.
پژوهشگران ژنوم ۲۸ انسان باستانی از جنوب آفریقا را بررسی کردند؛ افرادی که بین حدود ۱۰٬۲۰۰ تا ۱۵۰ سال پیش زندگی می‌کردند.
نتیجه حیرت‌انگیز بود:
تمام نمونه‌های باستانیِ قدیمی‌تر از حدود ۱۴۰۰ سال، ترکیب ژنتیکی‌ای داشتند که خارج از محدودهٔ تنوع ژنتیکی انسان‌های امروزی قرار می‌گرفت؛ حتی خارج از محدودهٔ جمعیت‌های امروزی Khoe-San در جنوب آفریقا.
اما این جمله دقیقاً چه معنایی دارد؟
⚠️ این افراد گونه‌ای دیگر از انسان نبودند. آن‌ها Homo sapiens بودند.
منظور از «خارج از محدودهٔ انسان‌های امروزی» این نیست که آن‌ها خارج از گونهٔ ما قرار داشتند. بلکه وقتی دانشمندان تنوع ژنتیکی انسان‌های باستانی و امروزی را در تحلیل‌های آماری کنار هم قرار دادند، بسیاری از این افراد باستانی در موقعیتی قرار گرفتند که در میان جمعیت‌های امروزی نمونهٔ مشابهی برای آن وجود ندارد.
به زبان ساده:
بخشی از تنوع ژنتیکی Homo sapiens که زمانی وجود داشته، امروز دیگر به همان شکل در هیچ جمعیت زنده‌ای دیده نمی‌شود.
این یافته اهمیت بزرگی دارد، زیرا بیشتر مطالعات ژنتیک انسان تاکنون بر DNA انسان‌های زنده متمرکز بوده‌اند. اما جمعیت‌های امروزی حاصل هزاران سال مهاجرت، اختلاط ژنتیکی و جابه‌جایی جمعیت‌ها هستند و ممکن است تصویر کاملی از گذشتهٔ گونهٔ ما ارائه ندهند.
جنوب آفریقا احتمالاً برای مدت بسیار طولانی یک پناهگاه جغرافیایی و ژنتیکی برای جمعیت‌های انسانی بوده است. داده‌های این پژوهش نشان می‌دهند که این جمعیت‌های باستانی برای هزاران سال—حدود ۹۰۰۰ سال در نمونه‌های بررسی‌شده—تغییرات مکانی و زمانی نسبتاً کمی در ساختار ژنتیکی خود نشان می‌دادند. همچنین پژوهشگران نشانه‌هایی از خروج ژن از جنوب آفریقا بیش از ۸۰۰۰ سال پیش یافتند، اما ورود ژنی قابل‌تشخیص به این منطقه عمدتاً پس از حدود ۱۴۰۰ سال پیش آشکار می‌شود.
🔬 بخش مهم دیگر پژوهش به چیزی مربوط می‌شود که دانشمندان آن را Homo sapiens-specific variants نامیده‌اند؛ یعنی تغییرات ژنتیکی‌ای که در انسان خردمند وجود دارند و در نمونه‌های بررسی‌شدهٔ نئاندرتال‌ها و دنیسوواها به شکل نیاکانی دیده می‌شوند.
برخی از تغییراتی که بر اساس نمونه‌های محدودترِ انسان‌های امروزی «تقریباً تثبیت‌شده» به نظر می‌رسیدند، در انسان‌های باستانی جنوب آفریقا هنوز متغیر بودند. این یعنی تصویری که ما از «ژن‌های مشخصهٔ Homo sapiens» ساخته‌ایم، ممکن است با اضافه‌شدن DNA انسان‌های باستانی بسیار متنوع‌تر شود.
نویسندگان مقاله پیشنهاد می‌کنند که تکامل ژنتیکی Homo sapiens احتمالاً همیشه به یک مجموعهٔ واحد و ثابت از تغییرات ژنتیکی ختم نشده است. ممکن است ترکیب‌های متفاوتی از انواع ژنتیکی بتوانند به انسان‌های کاملاً مدرن از نظر ژنتیکی منجر شوند.
این نتیجه پیام مهمی دارد:
🧬 انسان‌های امروزی، تمام تنوع ژنتیکی‌ای که Homo sapiens در طول تاریخ خود داشته را نمایندگی نمی‌کنند.
برای شناخت واقعی تاریخ تکاملی انسان، فقط نگاه‌کردن به DNA ما کافی نیست؛ باید تا جای ممکن DNA انسان‌های گذشته را نیز بررسی کنیم. هر ژنوم باستانی ممکن است بخشی از تاریخ تکاملی ما را آشکار کند که در جمعیت‌های زنده از بین رفته یا در اثر اختلاط جمعیت‌ها پنهان شده است.
و شاید مهم‌ترین پیام این پژوهش همین باشد:
Homo sapiens همیشه از نظر ژنتیکی به اندازه‌ای که امروز تصور می‌کنیم یکدست نبوده است. تاریخ گونهٔ ما احتمالاً شبکه‌ای پیچیده از جمعیت‌های جداشده، ارتباط‌های دوره‌ای، مهاجرت‌ها و ترکیب‌های ژنتیکی متفاوت بوده است؛ نه داستانی ساده از یک جمعیت واحد که مستقیماً به انسان امروزی تبدیل شده باشد.
منبع اصلی پژوهش:
Homo sapiens-specific evolution unveiled by ancient southern African genomes — Nature
#تکامل #فرگشت #دگرگشت #انسان #انسان_مدرن #هوموساپینس #HomoSapiens #تکامل_انسان #فرگشت_انسان #ژنتیک #ژنتیک_انسان #DNA ن#دی_ان_ای #باستان_شناسی #باستان_ژنتیک #انسان_باستانی #جنوب_آفریقا #آفریقا #نئاندرتال #دنیسووا #تاریخ_انسان #تاریخ_تکامل #زیست_شناسی #علم #Nature #HumanEvolution #AncientDNA #Genetics #Evolution

🧠 گاهی مشکل از «ضعیف بودن» ما نیست؛ مغزمان و بدنمان واقعاً تحت فشارند.
رابرت ساپولسکی، عصب‌شناس و زیست‌شناس دانشگاه استنفورد، سال‌ها درباره استرس و تأثیر آن بر مغز و بدن تحقیق کرده است.
یکی از نکات مهم در دیدگاه او این است که حمایت اجتماعی فقط یک موضوع احساسی نیست؛ می‌تواند یک عامل مهم در سلامت باشد.
وقتی انسان احساس کند تنهاست، کنترلی روی شرایط ندارد و نمی‌داند چه اتفاقی قرار است بیفتد، سیستم استرس بدن می‌تواند برای مدت طولانی فعال بماند. این وضعیت اگر مزمن شود، دیگر شبیه همان استرس کوتاه‌مدتی نیست که برای فرار از یک خطر به ما کمک می‌کند؛ بلکه می‌تواند به خواب، خلق‌وخو، سیستم ایمنی، قلب و حتی عملکرد مغز آسیب بزند.
ساپولسکی در مطالعه بابون‌ها به نکته جالبی رسید: در نگاه اول شاید فکر کنیم بهترین راه برای کاهش استرس، داشتن قدرت و جایگاه اجتماعی بالا است؛ اما با گذشت زمان به این نتیجه رسید که یک عامل بسیار مهم‌تر می‌تواند داشتن دوست و حمایت اجتماعی باشد.
و یک مثال فوق‌العاده جالب از اینکه وضعیت جسمی و روانی ما چقدر می‌تواند روی تصمیم‌گیری اثر بگذارد، مطالعه معروف «قاضی‌های گرسنه» است.
در یک پژوهش، ۱۱۱۲ تصمیم مربوط به درخواست آزادی مشروط بررسی شد. احتمال تصمیم مساعد در ابتدای هر جلسه حدود ۶۵٪ بود، اما هرچه جلسه جلوتر می‌رفت، این میزان کاهش پیدا می‌کرد و بعد از استراحت دوباره به حدود ۶۵٪ برمی‌گشت.
البته این پژوهش ثابت نمی‌کند که «گرسنگی باعث می‌شود قاضی‌ها مجرم را نبخشند». توضیح محتاطانه‌تر این است که خستگی، فرسودگی ذهنی و شرایط جسمی می‌توانند روی کیفیت تصمیم‌گیری اثر بگذارند.
این موضوع یک پیام مهم دارد:
ما ماشین نیستیم.
وقتی یک ماشین خراب است، با آن به جاده نمی‌رویم؛ تعمیرش می‌کنیم یا می‌گذاریمش در گاراژ.
اما وقتی خودمان خسته، بیمار، فرسوده یا زیر فشار شدید هستیم، گاهی انتظار داریم با همان وضعیت به کار، تصمیم‌گیری، ورزش، رابطه و زندگی ادامه بدهیم؛ انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.
در حالی که بدن و مغز هم ظرفیت محدودی دارند.
استراحت، خواب، درمان، ورزش، کاهش فشار و مهم‌تر از همه داشتن آدم‌هایی که واقعاً از ما حمایت می‌کنند، تجمل نیستند.
بخشی از نگهداری سیستم عصبی و بدن انسان‌اند.
گاهی لازم نیست بیشتر به خودت فشار بیاوری؛ شاید اول باید خودت را تعمیر کنی.
#رابرت_ساپولسکی #استرس #مغز #روانشناسی #عصب_شناسی #سلامت_روان #سلامت #حمایت_اجتماعی #تصمیم_گیری #علم #روانشناسی_تکاملی