@evoluscience

رفتاری دیگر از انسان
واژه و رفتاری به نام "دروغ"
دروغ چگونه در گونه انسان پدیدار شد؟
با ما همراه باشید ....
فرگشت دروغ

توانایی بیان دروغی متقاعد کننده، نتیجه طبیعت مشارکت و همکاری کننده گونه ما می باشد.
بر اساس مطالعات، "فریب تاکتیکی" در اجداد نخستی ما نیز وجود داشته است.
دروغ در واقع ابزاریست که فرد با شناخت خصوصیت همکاری و شراکت گونه خود، سعی در استثمار دیگران دارد.

بسیاری از گونه ها از جمله گونه ما به شکلی غیر معمول دارای ظرفیت شراکت و همکاری می باشند.
ما به شکل یک رفتار مشخص و مشهود زندگی، با یکدیگر مشارکت و همکاری می کنیم. وجود یک حس علاقه قدرتمند، برای مشارکت و همکاری در مقابل علایق و سلیقه های شخصی یک نیاز مهم بوده و چنین تقابلی نشان می دهد که این فرگشت به سادگی روی نداده است.
همکاری و مشارکت باعث می شود که برخی اعضا و اشخاص در این میان خیانت کنند که در نتیجه باعث کاهش میزان موفقیت و همکاری گروهی می شود. با همکاری و مشارکت، بی درنگ گروهی بوجود می آید که شخص نیز می تواند با آن همراه شود.
گاهی این همراه شدن و مشارکت برای فرد سودی نداشته و نفعی از این همکاری بدست نمی آورد.

دانشمندان زیست شناس در بحث فرگشت و اقتصاددانان به بازی prisoner's dilemma game, (ویدئو مربوط به این بازی در کانال پست شده است) اشاره می کنند. این بازی مدل ساده ای از همکاری می باشد که چه زمانی شخص باید همکاری کند و چه زمانی می بایست خیانت را در پیش بگیرد (این تصمیمات نتیجه قوانین مختلفی است که با یکدیگر در ارتباط هستند).

هنگامی که به الگو های رفتاری مختلف در طبیعت می‌نگریم در می‌یابیم که این الگوها و وجود خیانت در این بین، باعث شکوفایی هرچه بیشتر رفتارها و مشارکتهای گروهی شده است.
در واقع وجود خیانت به نوعی باعث بوجود آمدن مشارکتهای پیچیده تر و مرکب در گونه ها و هدایت فرگشت به سوی پیشرفت این رفتار شده است.
خفاشهای خون آشام برای نجات خود از گرسنگی به شکل مستقیم خون خورده شده را به شکل برگرداندن خون از معده خود در اختیار دیگران قرار می دهند و در دفعه بعد خفاشی که قبلا خون گرفته است اقدام به بخشیدن خون می کند. اما بررسی ها نشان می دهد میزان تمایل به دادن غذا (خون)، به خفاش سوم که قبلا به او کمک کرده نسبت به نفر اول کاهش پیدا می کند.
در بسیاری از گروه های جانداران مانند زنبورها، مورچه ها، موشهای بی مو (naked mole ساکن شرق آفریقا) و ... خطا و خیانت نتیجه تنبیه و همکاری و مشارکت، نتیجه پاداش را به همراه دارد.
انسان نیز مانند موجودات دیگر تمایل به چنین رفتارهایی دارد. او همچنین قادر به دادن اطلاعات غلط و شایعه پراکنی نیز می باشد و البته به دنبال همکاری با گروه هایی است که سابقه خوبی داشته و به اصطلاح خوش نام هستند. این رفتار مشارکت گروهی، انسان را بسیار پیچیده می کند.

انسان شناسان مدتها در حال مطالعه این موضوع هستند که چگونه خوشنامی و مقبولیت بدست می آید. در مطالعه ای که اخیرا انجام گرفته است روستایی در دومنیکن به مدت دو سال از لحاظ رفتارهای اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته که چه تعداد از افراد با یکدیگر مقابله و چه تعداد به یکدیگر کمک می کنند.
پژوهش ها نشان می دهد که فرگشت دروغ در واقع همسو با فرگشت همکاری و مشارکت بوده و این رفتار (دروغ) به نوعی گروه ها را به همکاری ترغیب می کرده است.
همچنین دروغ و خیانت در طول زمان باعث پیشرفت همکاری های گروهی، پیچیدگی و اصلاح نقص های آن شده است.
یک شخص می تواند با ابزاری به نام دروغ یک شخص یا جمعیتی بزرگ را برای همکاری و مشارکت بر انگیخته کرده و برای انجام کاری آنها را هدایت کند.
در گونه هایی که در آن همکاری و مشارکت بیشتری وجود دارد (به خصوص گونه های نخستی یا پرایمت ها) به همان میزان نیز دروغ، خیانت و فریب وجود دارد.
عصب شناسی به نام "سم هریس" در کتاب خود بیان می کند که ما می توانیم‌ در ساخت جامعه ای بهتر موثر باشیم اگر در موقعیت های دروغ، سخن درست را بگوییم. البته این عمل گاهی نیاز به گذشتن از امتیازات زندگی شخصی دارد. در ادامه او اشاره می کند که دروغ های پیش پا افتاده و یا دروغ های مصلحتی می تواند جامعه را به فساد بکشاند.
انسان به دنبال ساخت جامعه ای بر پایه دروغ است اما نظر سم هریس این است که شرایطمان بهتر می شود اگر راست بگوییم.

دروغ گو و البته فرد و جامعه متاثر از آن، در طی زمان تغییر می کنند.
هر چه فرد یا جامعه در تشخیص دروغ پیشرفت می کند شخص یا حتی گروه دروغ گو تاکتیکهای جدیدی را به کار می برد.
در بسیاری از گروه ها و جوامع بزرگ برای هدایت و کنترل در بحث سیاست، ارتباطات اجتماعی و تبلیغات از دروغ استفاده می شود.

✏️Mike nobdy

Rob Brooks

#انسان

#فرگشت

#دروغ

به ما بپیوندید

@irangreatwal

2.27K views11:58