موجودی باستانی به نام هومالودوتریوم
این پستاندار منقرض شده بومی آمریکای جنوبی بوده است .
فسیلهایی که از این پستاندار در دو کشور آرژانتین و شیلی یافت شده به دست محققان برسی و تصویر بالا طرحی از این فسیلها می باشد که به جای پوزه دارای یک خرطوم کوتاه و همچنین یال بوده است .

هومالودوتریوم دو متر طول و تا حدود 300 کیلوگرم وزن داشته است .
نکته قابل توجه در مورد این پستاندار حالت ایستادن و راه رفتن آن بوده است .
این گونه بر روی کف پای پشتی و سرپنجه و انگشتان در جلو راه می رفته است به همین دلیل قد او تا سرشانه نسبت به پاهای عقب بالاتر بوده است .
برسی دانشمندان نشان می دهد که هومالودوتریوم قادر به ایستادن بر روی پاهای عقب بوده و می توانسته به این وسیله شاخه های درختان را با پاهای جلوی خود به پایین بکشد .


✏️mike nobdy


#فرگشت

#فسیل

به ما بپیوندید


@irangreatwal
فسیل کشف شده پستانداری به نام هومالودوتریوم
محل کشف آمریکای جنوبی (آرژانتین ،شیلی )
اولین فسیل در سال 1870 کشف شده است.
این پستاندار در حدود 15 میلیون سال قبل می زیسته است .

@irangreatwal
یادگاری از اجدادمان


در بدن ما و موجودات دیگر به شکل نهادینه شده در ژنتیک، اندام و ساختارهایی وجود دارند که عملکرد آنها کم شده یا به طور کلی از بین رفته است. این اندام ها در واقع در اجداد ما و موجودات دیگر کارایی داشته و بر اساس فرگشت ارزش خود را به تدریج از دست داده اند.

این اندام ها که به اندام "وستیجیال" معروف هستند، با توجه به تغییرات محیطی و شرایط خاص، عملکرد خود را از دست داده اند.
البته باید توجه داشت که چنین رویدادی یک امر طبیعی در فرگشت به شمار می رود.

هنگامی که عضو و یا قابلیتی در یک موجود زنده با توجه به تغییرات محیطی ارزش خود را از دست دهد، اگر این عضو یا قابلیت برای موجود خطرناک باشد فرگشت آن را به کلی از بین می برد. اما اگر این عضو خطری برای موجود نداشته باشد به شکل کامل و یا قسمتی از آن در طول فرگشت بر روی نسلهای بعد باقی می ماند.

تصویر پست شده مربوط به زائده معروف داروین است که بین ما و اجداد پستاندارمان مشترک است. تصویر سمت راست مربوط به "ماکاکو خرچنگ خوار" که از خانواده نخستی ها بوده و ساکن جنوب شرقی آسیاست.

✏️Mike nobody

#فرگشت

#وستیجیال

#انسان

به ما بپیوندید


@irangreatwal
اندام وستیجیال
پاهای مار "بوآ " که در طول فرگشت قابلیت خود را از دست داده و تبدیل به زوائدی کوچک شده اند.
@irangreatwal
"اسپالاکس تیفلوس" یا موش کور با چشمانی بسیار کوچک .
این چشمها به شکل کامل با لایه ای از پوست پوشیده شده‌اند.

@irangreatwal
پاهای عقب وال بالین که کارایی خود را در این پستاندار از دست داده و به شکل چند استخوان در درون بدن آن وجود دارند.

@irangreatwal
راز مرد یخی ....
قتلی در حدود ۵۳۰۰ سال قبل


@irangreatwal
۱۹۹۱ کشف مرد اوتزی یا مرد یخی در بین یخها
........

@irangreatwal
رازی در دل کوه های آلپ

مرد یخی (اوتزی)


اواخر تابستان ۱۹۹۱ دو رهگذر که مشغول پیاده روی در کوه های"اوتزتال" آلپ ایتالیا بودند به جسدی برخوردند که قسمتی از آن از یخ بیرون زده بود. بعد از حضور کارشناسان مشخص شد که این جسد در واقع یک مومیایی ماقبل تاریخ است نه یک کوهنورد که روز بدی داشته است.

البته این بدان معنا نیست که این مومیایی روز خوبی داشته .. با توجه به مکان یافت شده این جسد، نام آن را "اوتزی" نهادند.

اوتزی با صورتی در برف و یک پیکان با سر سنگی فرو رفته در شانه در حدود ۵۳۰۰ سال قبل کشته شده است.
دلیل اینکه چرا به او حمله شده مشخص نیست اما احتمالا قاتل به شکلی ناگهانی او را هدف تیر خود قرار داده و به سرعت بدون برداشتن وسایلش محل را ترک کرده است. احتمالا بازگشتن به خانه با وسایلی مانند تبر و سگ و هر چیز دیگر مربوط به اوتزی برای او دردسر ساز بوده است.

بررسی ها نشان می دهد که احتمالا این حادثه خیانتی از سوی یک دوست بوده است.
مرگ اوتزی بیچاره در تنهایی بسیار دردناک بوده است. اما اوتزی و یافتن آن به دست دانشمندان بسیار ارزشمند می باشد.

بقایای کوله بار، لباسها، تبری از جنس مس، کمانی بلند همراه با تیر، بسته مخصوص ایجاد آتش، چکمه، شلوار، رو پوشی شبیه به شنل که احتمالا هنگام خواب نیز مورد استفاده قرار می گرفته است.
همچنین محققان دریافته اند که اوتزی با اینکه در محیطی سخت میزیسته، دارای بیماری های جالب توجه ای بوده است. به طور مثال او مبتلا به عفونت باکتریایی بوده و به غلات و لبنیات نیز حساسیت داشته است.
همچنین او آلوده به میزان کمی از آرسنیک نیز بوده است.

اوتزی اطلاعات بسیار شگفت انگیز و ارزشمندی را در اختیار ما گذاشته است.
نکته ای که توجه دانشمندان را به خود جلب کرده، وجود خالکوبی های متعدد و پیچیده بر روی پوست اوتزی می باشد. به لطف دمای بسیار پایین، پوست اوتزی تقریبا سالم مانده است.

اوتزی که به نام مرد یخی نیز معروف می باشد در شرایطی مناسب نگهداری و تحقیقات بیشتر بر روی او در حال انجام است.




✏️ Mike nobody

#انسان

#اوتزی

#مرد #یخی

به ما بپیوندید

@irangreatwal
اوتزی یا مرد یخی ......
کشف ۱۹۹۱
کوه های آلپ ایتالیا
۵۳۰۰ سال قدمت
کشته شده با پیکان سنگی که در شانه او فرو رفته است.

@irangreatwal
طرحی از مرد یخی زخمی که در تلاش برای روشن کردن آتش است.

@irangreatwal
@evoluscience pinned «رازی در دل کوه های آلپ مرد یخی (اوتزی) اواخر تابستان ۱۹۹۱ دو رهگذر که مشغول پیاده روی در کوه های"اوتزتال" آلپ ایتالیا بودند به جسدی برخوردند که قسمتی از آن از یخ بیرون زده بود. بعد از حضور کارشناسان مشخص شد که این جسد در واقع یک مومیایی ماقبل تاریخ است…»
داستان انسان شدن


هومونیدی به نام "تاوگی"

انسان اولداوی یا تاوگی فسیل گونه ای از انسان می باشد که سال ۱۹۶۸ در اولداوی (تانزانیا) کشف شده است.
بررسی ها نشان می دهد که قدمت این هومو به ۱.۸ میلیون سال قبل باز می گردد.
برخی دانشمندان هومو هابیلیس را هوموارکتوس آفریقایی می دانند.

تاوگی حجم مغزی بین ۵۹۰ تا ۶۰۰ سانتی متر مکعب داشته است.

همچنین تاوگی از نظر ظاهری نیز مشابه هومو رادولفنسیس می باشد که در ابتدا تصور بر طبقه بندی در همین گونه بود اما بررسی های بیشتر نشان می دهد که هوموهابیلیس مشخصاتی از گونه هومو رادولفنسیس را دارد اما در نهایت با تفاوتهای موجود، این هومو در طبقه بندی هومو هابیلیس قرار گرفته است.


✏️mike nobdy

#انسان

#فرگشت

#هومو

به ما بپیوندید


@irangreatwal
استتاکانتوس

این آبزی ماقبل تاریخ که از خانواده کوسه ها می باشد در حدود ۳۲۳ میلیون سال قبل می زیسته است.

وجود زائده ای کوهان مانند در پشت این کوسه به جای باله پشتی از خصوصیات جالب توجه این موجود می‌باشد.
کاوشگران فسیل استتاکانتوس، این کوسه منقرض شده را در آسیا و آمریکای شمالی کشف کرده اند.

✏️mike nobdy


#فسیل

#کوسه

به ما بپیوندید



@irangreatwal
استتاکانتوس
کوسه ماقبل تاریخ
۳۲۳ میلیون سال قبل

@irangreatwal
اجداد مدفون شده ما در غار مونت کارمل



فسیل انسان مدرن (هومو ساپینس) با قدمتی ۹۵ هزار ساله

بین سالهای ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۵ باقیمانده هفت فسیل بزرگسال به همراه سه فسیل کودک در مونت کارمل اسرائیل کشف شد که نشان می داد آنها دفن شده اند.

قدمت این فسیلها با استفاده از روش رزوننس چرخش الکترونی بین ۸۱ تا ۱۰۱ هزار سال تخمین زده شد و در روشی دیگر این فسیلها ۱۱۹ هزار سال قدمت سنجی شدند.

در بررسی ها بر روی سینه یکی از این فسیلها آرواره یک گراز وحشی (فک پایین) نیز کشف شد.

برامدگی در بالای حدقه چشم این فسیلها ابتدا تصور را بر گونه مدرن نئاندرتال قوت بخشید اما بررسی ها ی مختلف از جمله اندازه و شکل مغز نشان داد که این فسیلها متعلق به گونه هوموساپینس و انسان مدرن هستند.


✏️Mike nobdy

#انسان

#فرگشت

#هومو

به ما بپیوندید


@irangreatwal
یکی از فسیلهای کشف شده انسان مدرن
مکان کشف: مونت کارمل
قدمت: ۹۵ هزار سال


@irangreatwal
وقتی از فرگشت سخن می گوییم بر چه اساس و چه استنادی ارتباط دو یا چند گونه را با یکدیگر بیان می‌کنیم ؟
در مورد گونه های انسان (هومو)، ایپها و ارتباط آنها چگونه نتیجه گیری می‌کنیم؟
در این بخش، ما در چند پست و تصویر، مستندات و یافته های فسیلی در مورد والها را بررسی می کنیم که چنین یافته هایی در گونه انسان، اسب، فیل و بسیاری از جانداران دیگر نیز کشف شده است.

با ما همراه باشید

@irangreatwal
ایندوهیوس یک گونه از اردیوداکتیل می باشد که بر اساس پژوهش های انجام‌ شده از اجداد اولیه والها می‌باشد.
فسیل این پستاندار در کشمیر هند یافت شده است.
پاکیستسوس اینچوس یک وال اولیه که فسیل آن در پاکستان یافت شده است.
امبولوستوس ناتانس یک وال اولیه که فسیل آن در پاکستان یافت شده است.