دیپروتودون، بزرگترین گونه کشف شده مارسوپیال با وزنی حدود 3 تن.

این موجود ماقبل تاریخ که فسیل آن در استرالیا کشف شده است در نوع خود بزرگترین می باشد.
نام این غول، دیپروتودون است که از حدود 1.6 میلیون تا 46 هزار سال قبل در استرالیا می زیسته است.

دیپروتودون به معنای "دو دندان جلو آمده" می باشد و طولی به اندازه یک متر (از دم تا سر) و قدی حدود 2 متر (تا سر شانه) داشته است.
بر اساس بررسی اسکلت فسیل شده، وزن دیپروتودون به حدود 2790 کیلوگرم می رسیده است.
این اطلاعات با کشف فسیل یک گونه نر تقریبا کامل به همراه موهای به جا مانده بدست آمده است.


✏️mike nobdy

#فرگشت

#استرالیا


به ما بپیوندید


@irangreatwal
@evoluscience
عشق از نگاه علم بخش سوم در ادامه به این موضوع پرداختیم که آیا عشق برای اولین و آخرین بار اتفاق می افتد؟ در بخش قبل توضیح داده شد که عشق یک رویداد شیمیایی در مغز است و در همه حال احتمال تغییر در آن وجود دارد و نمی توان عشق را همیشگی و یک اتفاق ثابت برای…
عشق از نگاه علم

بخش چهارم (بخش پایانی)

در بخش های قبل به ابعاد مختلف عشق از جمله، عشق در یک نگاه اشاره کرده و آن را مورد بررسی قرار دادیم.

در این بخش و بخش پایانی پرسش این است که آیا عشق انواع مختلف و متفاوتی دارد؟ و اینکه هدف از عشق چیست؟


از نظر تالیکیت (دانشمند عصب شناس) وجود انواع مختلف و متفاوت عشق پذیرفته شده نیست و رد می‌شود.
در بررسی ابعاد مختلف مغز و سیستمهای عصبی، احساس عشق شخصی به شخص دیگر هیچ تفاوتی ندارد.
گاهی عشق مدت زمان بیشتری به طول می انجامد و گاهی نیز آنی و گذرا است، گاهی عشق می تواند گرم و صمیمی و گاهی سرد باشد که به این موارد تفاوت عشق نمی گوییم، اینها در واقع تجربیات مختلفی در زمان عشق هستند که نام های دیگری دارند که بر اساس این تجربیات نمی توان گفت عشق انواع مختلفی دارد.

فیشر (دانشمند زیست انسان شناس) بیان می کند که سه حالت و سیستم مغزی برای جفت شدن و تولید مثل وجود دارد... اولین مورد محرکی بر اساس میل به آمیزش جنسیست، دومین مورد احساسی براساس اشتیاق برای یک عشق رمانتیک می باشد و حالت سوم احساسی عمیق برای نزدیک شدن به یک شخص است که معمولا این حالات و فازها به اشتباه برداشت می‌شوند اما می توانند در الگوهای مختلفی فعال شده و حتی این قابلیت را دارند که به طور هم زمان نیز در یک رابطه وجود داشته باشند.

شما یک رابطه عمیق برای نزدیک شدن و در واقع دوستی با شخصی در دانشگاه، در محیط کار و یا اجتماعات مختلف را شروع می کنید.
ممکن است با گذشت زمان اتفاقاتی روی بدهد که ناگهان عاشق او شوید.

هدف از عشق چیست؟

تالیکیت بیان می کند که "تمام ماهیت عشق برای بقاست" شما نمی توانید به تنهایی در ساوانای آفریقا زنده بمانید، شما نمی توانید به تنهایی در جنگل زنده بمانید.
عشق و احساسات دیگر که مربوط به نزدیک شدن و دوستی می باشد به گونه ای فراهم شده اند که احساسی خوب و مثبت نسبت به افراد گونه خود داشته باشیم. این حس عشق و دوستی به شکل یک نیاز در ما بوجود آمده تا ما را در کنار هم نگه دارد برای هدفی به نام بقا.
فیشر بیان می کند که عشق چند میلیون سال قبل برای پیشرفت گونه ما و برای همکاری، جفت شدن و نزدیکی اشخاص فرگشت پیدا کرده است.
3 درصد از پستانداران برای پرورش فرزندان خود با یکدیگر همکاری می کنند که انسان نیز جزء این سه درصد است.
حدود چهار میلیون سال قبل این همکاری و هم یاری به شکل یک فعل و انفعال به عنوان یک عشق رمانتیک در مغز انسان فرگشت پیدا کرده است.
فرگشت و نهادینه شدن چنین خصوصیتی، قابلیتی را به ما می دهد که بتوانیم DNA خود را با همکاری و انتخاب شخص خاصی به آینده انتقال دهیم.


پایان بخش چهارم (بخش پایانی)


✏️mike nobdy


منبع:

https://www.wired.co.uk/article/what-is-love


#انسان

#فرگشت

#عشق

برای مطالعه بخشهای قبل به کانال مراجعه کنید

به ما بپیوندید


@irangreatwal
@evoluscience pinned «عشق از نگاه علم بخش چهارم (بخش پایانی) در بخش های قبل به ابعاد مختلف عشق از جمله، عشق در یک نگاه اشاره کرده و آن را مورد بررسی قرار دادیم. در این بخش و بخش پایانی پرسش این است که آیا عشق انواع مختلف و متفاوتی دارد؟ و اینکه هدف از عشق چیست؟ از نظر تالیکیت…»
واژه ای به نام عشق ...
عشق و مفهوم آن چیست ؟
دانشمندان به دنبال پاسخ علمی (ساینس) به این پرسش هستند

@irangreatwal

✅ آدرس هر بخش جهت دسترسی آسانتر:
"بخش اول"
https://t.me/irangreatwal/1174
"بخش دوم"
https://t.me/irangreatwal/1176
"بخش سوم"
https://t.me/irangreatwal/1178
"بخش چهارم"
https://t.me/irangreatwal/1184
از آغاز حیات بر روی زمین موجودات زنده بسیاری بر این کره خاکی پدیدار شده و از بین رفته اند، گونه هایی که تصور آن هم برای انسان دشوار است.
تمام این موجودات همچون تار و پودی با یکدیگر ارتباط داشته و شاخ و برگهایی را به نام درخت حیات بوجود آورده اند.
فرگشت و ظهور ما (هوموساپینس) در واقع بخشی بسیار کوچک از این درخت می باشد و ما نیز مانند دیگر موجودات، سرگذشتی همراه با فراز و نشیب داشته ایم و بسیاری از گونه های نزدیک و مشابه به ما منقرض شده و از بین رفته اند.
تصویر طراحی شده از موجودی به نام استرالوپیتکوس سدیبا را مشاهده می کنید.
این پستاندار که بسیار به هومو هابیلیس و استرالوپیتکوس آفریکانوس شباهت دارد، حدود 2 میلیون سال قبل در آفریقای جنوبی و در منطقه مالاپا می زیسته است.
دانشمندان این انسان نما را از گزینه های بوجود آمدن هومو (انسان) می دانند.
از این گونه 6 فسیل کشف شده است که اطلاعات مربوطه نیز با تجزیه و تحلیل این فسیل‌ها بدست آمده است.


✏️mike nobdy


#انسان

#فرگشت



@irangreatwal
فسیل استرالوپیتکوس سدیبا
منطقه مالاپای آفریقای جنوبی ....
در جستجوی پدر بزرگ


مجله تایم در جولای 2002خبری از کشف جمجمه ای در کشور چاد منتشر کرد.
این انسان نمای منقرض شده 7 میلیون سال قدمت دارد.

این دوران نزدیک به زمانیست که انسان و شامپانزه در حال جدایی از یکدیگر بودند.
نام این انسان نما "تومای"می باشد که معنای آن "امید به زندگی"است .
از نگاه برخی دانشمندان "ساحلانتروپوس"(تومای) جد مشترک انسان و شامپانزه می باشد.

احتمال دیگر این است که تومای خصوصیت هر دو یعنی انسان و شامپانزه را داشته و فاکتور جد مشترک در این احتمال در نظر گرفته نمی شود .


✏️mike nobdy


#فرگشت

#تومای

#انسان

به ما بپیوندید


@irangreatwal
@evoluscience
Photo
تصویر شبیه سازی شده از تومای کشف شده در کشور چاد.
قدمت 7 میلیون سال .
خویشاوندی به نام پارانتروپوس رابستوس

هنگامی که از یک موجود ماقبل تاریخ سخن می گوییم، عده ای اینگونه تصور می کنند که این موجود ساخته و پرداخته ذهن اشخاص است.
اما آنها می بایست بدانند برای هر کشف، آثار و فسیلهایی وجود دارد و دانشمندان بر اساس آنها اظهار نظر می کنند و روشهای علمی نیز بر روی این آثار انجام می گیرد.

انسان نمایی به نام پارانتروپوس رابستوس

فسیل این انسان نما در آفریقای جنوبی کشف شده است که قدمتی 1.8 میلیون ساله دارد.

پارانتروپوس رابستوس یا استرالوپیتکوس رابستوس یک انسان نما (هومونین) اولیه می‌باشد که اولین بار در سال 1938 کشف شده است.
دانشمندان بر این عقیده اند که این انسان نما بین 1.2 تا 2 میلیون سال قبل می زیسته است.
نوع آرواره و عضلات و دندانهای این موجود به گونه ای بوده که برای آب و هوای گرم و خشک فرگشت پیدا کرده است.


✏️mike nobdy


#انسان

#فرگشت

#هومو


به ما بپیوندید


@irangreatwal
فسیل کشف شده هومونینی به نام پارانتروپوس رابستوس (استرالوپیتکوس رابستوس) در آفریقای جنوبی با قدمتی 1.8 میلیون ساله
Forwarded from @evoluscience
فرگشت صورت انسان

بررسی های گوناگون نشان می دهد که رژیم غذایی،تامین نیاز تنفسی ،محیط و آب و هوا از عوامل بسیار مهم در فرگشت صورت انسان بوده است.

به طور مثال در حدود دو میلیون سال قبل انسانهای اولیه از دندانهای خود برای پاره کردن پوست درختان و برگها و... استفاده می کردند و به همین دلیل صورت به شکلی فرو رفته برای در امان ماندن اندام حساس و آرواره به شکل کشیده رو به بیرون بوده است

با گذشت زمان ، ساختن ابزار و همچنین بوجود آمدن آتش و پخت غذای نرم ،استفاده از دندان و آرواره محدود شده و در ادامه شکل و فرم صورت دچار تغییر شده است (از حالت تو رفتگی صورت خارج شده).

انسانهای اولیه در هوای گرم برای تنفس نیاز به بینی با ساختار بزرگ داشته اند و این شکل تا حدود 100 هزار سال قبل ادامه داشته است.

با سرد شدن هوا (عصر یخبندان) فرم و شکل بینی برای رساندن هوای گرم و مرطوب به ریه کوچک تر شد و آنچه امروز در انسان مدرن میبینیم نتیجه چنین رویدادی است.

اخیر عامل موثر دیگری نیز با تحقیقات دانشمندان دانشگاه یورک توضیح داده شده است.

ضرورت اجتماعی

انسان امروزی با استفاده از چین های صورت ،عضلات و فرم استخوانها و حرکت ابروها قادر به تشریح و بیان 20 نوع حالت و احساس می باشد.
ارتباط در انسانهای اولیه یک نیاز مهم بوده و بسیار اهمیت داشته است.

در نبود زبان برای ارتباط و محدود بودن آوا در انسان اولیه ،صورت نقش ارتباطی را بر عهده داشته است.

در کنار فرگشت صورت انسان با تاثیر عوامل مهم بیان شده ،نیاز به ارتباط با همنوعان نیز در کنار این عوامل باعث تغییرات ساختاری در صورت شده است. به طور مثال پوست پیشانی نرم و قابل انعطاف و شکل ابروها یکی از تغییراتی بوده است که در انسان برای ارتباط رخ داده است که قادر به بیان کردن حالات و احساسات می باشد.

به عقیده دانشمندان، شکل و فرم صورت در انسانهای اولیه باعث بوجود آمدن یک شبکه ارتباطی شده است که نقش مهمی در پیشرفت و همکاری اعضای گروه های انسانی داشته است.
دانشمندان بر این باورند که اولین پایه های ارتباطی بین انسان در کنار"آوا" از حرکات صورت انسان پایه ریزی و بوجود آمده است.

به طور کلی شکل صورت ما (انسان امروزی) در واقع محصول گذشته و اتفاقاتی است که برای اجداد ما رخ داده است.

✏️mike nobdy

This study has been published in Nature Ecology and Evolution .



#فرگشت

#انسان

@irangreatwal
انسان توتاولی

انسان توتاولی زیرگونه ای از هومو ارکتوس می باشد که فسیل آن در غار توتاول در فرانسه کشف شده است.
حفاری ها در این غار از سال 1964 آغاز شد و در سال 1969 فسیل این هومو کشف شد.

بررسی ها نشان می دهد که انسان توتاولی در حدود 450 هزار سال قدمت دارد.

در این غار دو فسیل از این گونه یافت شد که اولی با جنسیت ماده با بیش از 40 سال سن (1969) و دومی جنسیت نر با بیش از 20 سال سن (1979) بودند.

تخمین زده می شود که این گونه بین 400 تا 600 هزار سال قبل در این منطقه می زیسته است.


✏️mike nobdy

#انسان

#هومو

#فرگشت

به ما بپیوندید


@irangreatwal
انسان لانتیان

انسان لانتیان (هومو ارکتوس لانتیانسیس) زیر گونه ای از هومو ارکتوس می باشد که در سال 1963 در چین کشف شد.

هومو ارکتوس یکی از قدرتمندترین اجداد ما می باشد که توانسته خود را تا نقاطی مانند چین برساند .
فسیل و آثار انسان لانتیان در منطقه ای به همین نام در استان شانژی چین کشف شده است.
این گونه از همو ارکتوس با حجم مغز 780 سانتی متر مکعب به انسان جاوایی شباهت دارد (انسان جاوا را در کانال جستجو کنید).
بررسی دانشمندان نشان می دهد که قدمت این هومو ارکتوس چینی 1.63 میلیون سال می باشد.

✏️mike nobdy


#انسان

#فرگشت

#هومو

به ما بپیوندید


@irangreatwal
انسان جاوا 👇👇👇
Forwarded from @evoluscience
"انسان جاوا "

در سال 1891 کاوشگران در جزیره جاوا (اندونزی) و در حفاری های خود تعدادی دندان و استخوان کشف کردند.
بررسی ها نشان می داد که این همو از نوع "هموارکتس" بوده که در شرق جاوا و در حاشیه رود سالو می زیسته است.

در آن زمان ده ها کتاب و مقاله در مورد این کشف منتشر شد و برخی از دانشمندان این گونه را مابین ایپ ها و همو ها پذیرفتند.

انسان جاوایی از گیاهان و ریشه های آنها و حیوانات مرده تغذیه می کرده و احتمالا قادر به شکار کردن نیز بوده است.
همچنین از خصوصیات دیگر این همو نیز می توان به توانایی ساخت ابزار اشاره کرد.



#انسان


به ما بپیوندید



@irangreatwal
استرالوپیتکوس انامنسیس

کشفی که با تازگی انجام شده است

فسیلی دیگر از اجداد اولیه ما

این فسیل که مربوط به استرالوپیتکوس می‌باشد در اتیوپی کشف شده است.
چوپانی در حال حفر زمین برای نگهداری از بزهای خود بوده که اولین قطعه از این فسیل را کشف کرده است. به دنبال آن کاوشگران و محققان به این منطقه آمده و قطعات بیشتری را بدست آورده اند.
آنها برای این کار 25 متر مربع از آن منطقه را علامت گذاری کرده بودند و چون محیط محل نگهداری بزها بوده است، محققان مجبور بودند با دقت تمام در بین فضولات بزها به دنبال قطعات این فسیل بگردند.
محققان با بررسی لایه آتشفشانی زیرین که فسیل در آنجا کشف شده، قدمت آن را 3.7 تا 3.8 میلیون سال بیان می کنند.
دانشمندان فسیل یافت شده را شبیه به استرالوپیتکوس انامنسیس می دانند.

✏️mike nobdy


#انسان

#فرگشت

#هومو

به ما بپیوندید

@irangreatwal
استرالوپیتکوس انامنسیس
یکی از قدیمی ترین اجداد ما
زمانی که اجدادمان بیشتر به میمونها (ایپ) شباهت داشتند تا انسان
دانشمندان قدمت این هومونین را 3.7 تا 3.8 میلیون سال می دانند.

@irangreatwal