دهه ۱۹۸۰ که اولین نسخه از ادوبی برای ویرایش تصاویر و نقاشی دیجیتال معرفی شد یسری فکر می‌کردن که دیگه کار هنرمندها تمومه و از حالا دیگه هرکسی دلش بخواد می‌تونه هنر خلق کنه.
ولی خب حقیقتا نه تنها این اتفاق نیوفتاد بلکه هنر نقاشی به‌صورت تصاعدی پیش‌رفت کرد.
دیگه لازم نبود که پول زیادی صرف لوازم نقاشی بشه و استفاده از رفرنس هم مثل آب خوردن شده بود.
هوش مصنوعی هم دقیقاً همین روند رو طی خواهد کرد.
درسته که ممکنه آدم‌هایی که تا به حال نمی‌تونستن هیچ نقاشی‌ای بکشن الان به کمک هوش مصنوعی چندتا تصویر خلق کنن، ولی هوش مصنوعی همچنان یک ابزاره!
ابزاری که قدرت بازتولید تصاویر، کاستومایز کردن تصاویر دینامیک، خلاقیت، خلق زاویه دوربین، همخوان سازی بافت نقاشی، خطا گیری از جزئیات، بدون تکسچر باقی گذاشتن تصویر طراحی کاراکتر طراحی اکسپرشن و هزارتا چیز دیگه رو نداره.
همه این ها علاوه بر خطاهایی هست که توی جزئیات و پرسپکتیو می‌ده.
آره ممکنه محمدکوروش که هیچی از هنر سرش نمی‌شه با پرامپت «دختر انیمه‌ای بامزه» یه تصویر جدید به اینترنت اضافه کرده باشه ولی این عکس ارزش هنری نداره و به جز محمدکوروش احتمالاً کسی هم با این عکس ذوق نمی‌کنه.
درست مثل کسی که با براش چوب و برگ توی فتوشاپ یه درخت کشیده.
بله ساده‌ست. هرکسی می‌تونه انجام بده. ولی کَیفَ انجام دادن؟
هوش مصنوعی هم همینه
علاوه بر اینکه همه متوجه میشن شما ازش استفاده کردید، برای کسی هم جذاب نیست.
ابزار قوی ایه. برای هنرمندها معجزه می‌کنه. یه‌ صرفه‌جویی استثنایی توی وقت داره و سطح نقاشیا رو به طرز فاحشی بالاتر می‌بره‌.
ولی تا وقتی نحوه استفاده ازش رو بلد نباشید، به دردتون نمی‌خوره.
هر تکنولوژی که به یک صنعت اضافه می‌شه سطحش رو بالاتر می‌بره و باعث میشه فقط اونایی که خیلی خفن بودن تو صنعت بمونن.
هوش مصنوعی ممکنه در آینده امثال من رو از هنر حذف کنه ولی قطعاً آدم‌های هنرمند رو قوی‌تر می‌کنه.

نقاشی دیجیتال اینجوریه که یهو به خودت میای می‌بینی برای یه نقاشی ساده، یه پک کامل براش طراحی کردی

این #redraw حساب نمی‌شه چون استایل لباس و پوزیشن کاراکتر عوض شده.
لذا این remake تقدیم شما.
#نقاشی

اطلاعات موثق دارم امشب هم نمی‌زنیم
بخوابید.
(گربه‌های دم شعام بهم گفتن)

دانشگاه امیرکبیر مثل اون شَهره تو سریال فرامه.
هیچکس ازش خارج نمی‌شه هرسال فقط ورودی داره.

💎منتشر شد

🎀مجموعه #کمیک
«ماجراهای ایوا »

قسمت اول : ذهنیت جدید
قسمت دوم : مرغ همسایه

تهیه و تنظیم از : @evasfeelings

و لعنت به دستانی که «زمین دادند تا زمان بخرند»
#سوریه

مریز آبروی سرازیر ما را
به ما بازده نان و انجیر ما را

خدایا اگر دستبند تجمّل
نمی‌بست دست کمانگیر ما را

کسی تا قیامت نمی‌کرد پیدا
از آن گوشه کهکشان تیر ما را

ولی خسته بودیم و یاران همدل
به نانی گرفتند شمشیر ما را

ولی خسته بودیم و می‌برد توفان
تمام شکوه اساطیر ما را

طلا را که مس کرد، دیگر ندانم
چه خاصیتی بود اکسیر ما را
-محمدکاظم کاظمی

ایوای عزیز
سلام!
احتمالا تاحالا زیاد پیش اومده بری چتای قدیمیت رو بخونی و با خودت بگی « این که از طرف من پیام نوشته دیگه کیه؟»
نه تنها دیگه حرفای قدیمیت رو قبول نداری بلکه حتی دیگه درکشون هم نمی‌کنی. انگار نه انگار خودت این حرفا رو نوشتی. یادت نمیاد دقیقاً کی انقدر احمق بودی!؟
ممکنه خیلی هم از اون موقع نگذشته باشه. ممکنه برای یک سال دوسال یا حتی چندماه پیش باشه.
ولی چیزی که ازش مطمئنی اینه که تو دیگه اون آدم نیستی و «تغییر» کردی.
حالا تصور کن توی اون دوره از زندگیت یکی تو رو می‌شناخته و برای کل زندگیت قراره تو رو با همون ذهنیت قبلی ارزیابی و تحلیل کنه.
مهم نیست چقدر رشد کردی چقدر بزرگ شدی چه عادت‌هایی رو کنار گذاشتی یا چقدر بیشتر در مورد آدم‌ها یاد گرفتی.
حس بدیه نه؟
پس دهنت رو درمورد گذشته بقیه آدم‌ها ببند. می‌تونی بهشون اعتماد نکنی. تصمیم خودته. ولی حق نداری با پیش‌فرض ذهنیت اونا رو قضاوت کنی.
چون راستش رو بخوای خودت هم همچین آش دهن سوزی نبودی.