💥 #روایت_بيست_و_چهارم 💥

✍🏻 هديه ای برای شیعیان راجع به #تدلیس ‼️

- در کافی از روایت محمد بن ابي عمير از حماد بن عثمان آمده:
[ عَنِ اَلْحَلَبِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّي لَمَّا قَضَيْتُ نُسُكِي لِلْعُمْرَةِ أَتَيْتُ أَهْلِي وَ لَمْ أُقَصِّرْ قَالَ عَلَيْكَ بَدَنَةٌ قَالَ قُلْتُ إِنِّي لَمَّا أَرَدْتُ ذَلِكَ مِنْهَا وَ لَمْ تَكُنْ قَصَّرَتِ اِمْتَنَعَتْ فَلَمَّا غَلَبْتُهَا قَرَضَتْ بَعْضَ شَعْرِهَا بِأَسْنَانِهَا فَقَالَ رَحِمَهَا اَللَّهُ كَانَتْ أَفْقَهَ مِنْكَ عَلَيْكَ بَدَنَةٌ وَ لَيْسَ عَلَيْهَا شَيْءٌ ]

👈🏻 اما شیخ صدوق (ڪذوبــــ ) به نام #حلبۍ تصریح نڪردند و به جای آن از لفظ مبهم ( رجُݪ ) استفاده نمودند ‼️

- اصل سند شیخ صدوق همان سند کلینی است :

(( و ما كان فيه، عن حمّاد بن عثمان فقد رويته عن أبي عن سعد ابن عبد اللّه؛ و الحميريّ جميعا عن يعقوب بن يزيد، عن محمّد بن أبي عمير، عن حمّاد بن عثمان‌.))
📚من لا يحضره الفقيه ٤٥٣/٤

▪︎نكتــہ : این را تنها از این بایت یاد کردم، چون شیعیان مجازۍ میگویند دروغ و تدلیس بحساب می آید !

✍🏻 به همین قدر اڪتفاء میڪنم ؛ حاݪ اینڪه بیش از ده مثال دیگر در دسترس است 🌷

📌 سه نڪتـہ:
۱. این ۳۰ عدد که از دستکاری شیخ صدوق ( ڪذوبـــ ) آورده شد، تنها مثال است و الا اگر کسی بین این همه کتاب های ایشان بیشتر وقت بزارد، به بیش از ۱۰۰ مورد از چنین موارد پیدا خواهد کرد، حال آنکه ۳۰ عدد مذکور برای اسقاط عدالت شیخ صدوق کافی است، جدا از کلام اهل علم که راجع به ایشان و تدلیساتشان آورده شد.

۲. این مثال ها که یاد شد، تنها با مقارنه بین روایات منقوله ایشان و منبع اصلی و مأخذ او بود و الا بعید نیست روایاتی که از تفردات ایشان است، بیش از این اعداد و شمارش احادیث وضع و ساخته است.

- نظر بنده این است که شیخ صدوق برای خود قانون و اعتقاد خاصی راجع به تجویز دروغگویی و وضع روایات داشته است، همانطور که خیلی از زنادقه و حتی زهّاد چنین گمانی در برابر وضع حدیث داشته اند که اگر مسأله ای میدیدند که نیاز به هدایت مردم بوده، حدیثی برای آن میساختند.

۳. دستکاری های شیخ صدوق، در ابواب مختلف است، که اگر ملاحظه کرده باشید بیشتر در مسائل امامت، اصول اعتقاد (صفات و...) و همچنین فقهیات بود.
اما باید به این نکته توجه کنید، مثال هایی که آورده شد، دستکاری در کلام اصحاب ائمه و علما نبوده، بلکه در کلام خود معصوم و شرع است که آنان را تخطئه و کلام آنان را تحریف میکرده، و اگر این را نوعی وضع و کذب بر امامان ندانیم، چه باید آن را نامید !

♒️ سلسلـــہ "عبقریة اݪبخارۍ دوّخت الشیعــة اݪروافضـ"

🔻بخش ( ۱ )
🔻بخش ( ٢ )
🔻بخش ( ٣ )
🔻بخش ( ٤ )
🔻بخش ( ۵ )
🔻بخش ( ۶ )
🔻بخش ( ۷ )
🔻بخش ( ۸ )
🔻بخش ( ۹ )
🔻بخش (۱۰ )
✍🏻 تابـــــــــــعونا هنــا ↓↓
https://t.me/eulumhadith/539

┄┄┅━༅𖣔﷽𖣔༅━┅┄

#پاسخ_بہ_یڪ_شبـهه

✍🏻 ميگویند امام بخاری رحمه الله در کلام عبدالله بن مسعود راجع به "معوذتین" بر خلاف روایت حمیدی رحمه الله در مسند خود، تدلیس نمودند و کلام او را کامل نیاوردند !

- روایت امام بخاری :

[حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ ح وَحَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ زِرٍّ قَالَ سَأَلْتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ قُلْتُ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ إِنَّ أَخَاكَ ابْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ أُبَيٌّ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي قِيلَ لِي فَقُلْتُ قَالَ فَنَحْنُ نَقُولُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ]
📕 صحیح البخارۍ 4977

- روايت امام حميدی:

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ قَالَ: ثنا سُفْيَانُ قَالَ: ثنا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ، وَعَاصِمُ ابْنُ بَهْدَلَةَ أَنَّهُمَا سَمِعَا زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ يَقُولُ: سَأَلْتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ عَنِ الْمُعَوِّذَتَيْنِ فَقُلْتُ: يَا أَبَا الْمُنْذِرِ إِنَّ أَخَاكَ ابْنَ مَسْعُودٍ يَحْكِيهِمَا مِنَ الْمُصْحَفِ قَالَ إِنِّي سَأَلَتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قِيلَ لِي «قُلْ» فَقُلْتُ: فَنَحْنُ نَقُولُ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
📕 مسند الحميدي ٣٦٧/١

📌پاســــــــــــــــخ:

1. اولاً : بايد بدانيد كه منهج امام بخاری رحمه الله در کتاب او، این نیست که تمام متون رو ذکر کند و نه هم اینکه روایات که موافق باب نباشد لزوماً تمام آن را یاد کند و بلکه محل شاهد ایشان در روایت، کلام و بیان رسول اکرم ﷺ است که از آن دین و احکام گرفته میشود.

2. دوماً : ابهام این جمله [ حْكِيهِمَا مِنَ الْمُصْحَفِ ] از جانب امام بخاری رحمه الله نیست، بلکه از جانب امام سفیان بن عیینه است، و این از باب تدلیس نیست بلکه از باب بیان نظر و رأی شرع است و کلام شارع هم همان کلامی است که بر زبان رسول اکرم جاری میشود و الا خود سفیان بن عیینه رحمه الله -کما اینکه در مسند حمیدی مشاهده شد- روایت را کامل بیان کرده بود و این جمله ابن مسعود رضی الله عنه همچنان در آن بود و اساساً امام بخاری از حمیدی این روایت رو نقل نکرده است، بلکه از طريق علي بن عبدالله المديني از سفيان بن عيينه است.

3. سوماً : دلیل وجود ابهام از جانب دیگر روات، این است که در طرق غیر امام بخاری رحمه الله با ابهام روایت شده است.

-ابن حجر عسقلانی رحمه‌الله در فتح الباری میگوید:
[ وكأن بعض الرواة أبهمه استعظاما له. وأظن ذلك من سفيان فإن الإسماعيلي أخرجه من طريقي عبد الجبار بن العلاء عن سفيان كذلك على الإبهام ]

- يعني از طریق عبدالجبار بن العلاء از سفيان بن عيينه همچنین به ابهام روایت شده است.

- میگویم: در طریق غیر سفیان بن عیینه، کما اینکه در مسند امام احمد رحمه الله آمده، همچنان به ابهام یاد شده است و حکایت یحکهما و غيره در آن نيست.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عيَّاشٍ ، عَنْ عَاصِمٍ ، عَن زِرٍّ ، قَالَ : قُلْتُ لِأُبيٍّ : إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ يَقُولُ فِي الْمُعَوِّذَتَينِ، فَقَالَ : سأَلنَا رسول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيهِ وسلَّمَ عَنهمَا فَقَالَ : " قيلَ لي فَقُلْتُ ". فَأَنَا أَقُولُ كَمَا قَالَ.
📚مسند احمد 21181

- همچنین در روایت قتیبة و وكيع از سفيان كما اينكه در مسند احمد و غیره یاد شده؛ ذکری از این حکایت نیست و متن چنین آمده است:

حدَّثَنَا وَكِيعٌ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عن عَاصمٍ ، عَنْ زرّ قَالَ : سألت أبيّ بنَ كَعبٍ عَنِ الْمعَوّذتين، فَقَالَ : سَأَلْتُ النّبِيّ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنهُما، فَقَالَ : " قيلَ لِي فقُلتُ لَكُمْ فقولُوا ". قَالَ أُبَيٌّ : فَقَالَ لَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسلّمَ فَنَحْنُ نَقُولُ.

👈🏻 نتيجـہ : #حد_اقل در چهار طريق از تلاميذ سفيان بن عيينه [ علي بن المديني ؛ عبدالجبار بن العلاء ؛ وکیع ؛ قتيبة ] و از طریقی دیگر غیر از طریق سفیان بن عیینه رحمه الله؛ این حدیث به صورت ابهام یاد شده است فلذا تهمت ( فرضاً جرم بنامیم ) از امام بخاری رحمه الله منتفی است.

4. چهارماً : اگر این شیعیان کمی اهل تدلیس نباشند و یا اینکه بصیرت داشته باشند، کمی به این صفحه که از امام بخاری رحمه الله روایت آورده اند با دقت مطالعه کنند.
زيرا یک روایت قبل و حتی این روایت، ذیل باب دو سوره فلق و ناس آورده است، و کلام ابي بن كعب و دلالت بر قرآنی بودن آن از رسول خدا را آورده است، که این بیانگر واضح است که قصد تدلیسی نبوده و روایت را در باب معوذتین آورده که خواننده بداند موضوع راجع به سوره و قرآنی بودن فلق و ناس است و حکایت ابن مسعود زیرا به نام ابن مسعود هم تصریح شده است!
فلذا دیگر تدلیس چه نیازی بوده !