📌معانی اصطلاح «متفق علیه» :

¤ اصطلاح «متفق علیه» سه معنا دارد:

❶ حدیثی که شروط صحت در آن جمع شده باشد.
- اين قول ابو عبد الله بن منده و ابو نعيم اصفهانى است.
[ ن.ک: منهج الحافظ أبي عبد الله بن منده للمقبل (ص: ۵۹۲) ]

❷ احاديثى كه احمد و بخارى و مسلم روايت كرده باشند.
- اين قول ابو البرکات ابن تيميه و جمال الدين حنبلی است.
[ المنتقى في الأحكام الشرعية (ص: ۲۷)، إحكام الذريعة إلى أحكام الشريعة (ص: ٧٢) ]

❸ معنای مشهور این اصطلاح این است:
* حدیثی که در آن ۵ شرط وجود داشته باشد، «متفق علیه» نامیده می شود:
• شرط اول) امام بخاری رحمه الله و امام مسلم رحمه الله روایت کرده باشند.
• شرط دوم) در کتاب (صحیح) روایت شده باشد.
• شرط سوم) به صورت مسند روایت کرده باشند.
- شرط چهارم) از یک صحابی رضی الله عنهم باشد.
• فقهاء بر این روش هستند که اگر یک متن از دو صحابی روایت شده: اسم صحابی را ذکر نمی کنند و با «قال رسول الله صلی الله علیه وسلم» شروع می کنند، و در پایان می گویند: «رواه البخاري ومسلم»؛ و این فرق عبارت «متفق علیه» با عبارت «رواه البخاري ومسلم» است.
- شرط پنجم) در لفظ یا معنا یکی باشد.

💠 شیعیان واقعاً کتب رجالي دارند که حال راویان را مشخص نموده باشد !؟

از مهمترین کتاب ها در این زمینه که شیعیان به آن میبالند دو کتاب " الفهرست " و " رجال " طوسی میباشد.


اهمیت کتاب " الفهرست " همانطور که خود شیخ طوسی در مقدمه ذکر کرده به اینکه توثیق و ضعف تمام راویان کتاب خود را بیان میکند :

فإذا ذكرت كل واحد من المصنفين وأصحاب الأصول فلابد من أن أشير إلى ما قيل فيه من التعديل والتجريح، وهل يعول على روايته أو لا، وأبين عن اعتقاده وهل هو موافق للحق أو هو مخالف له، لان كثيرا من مصنفي أصحابنا وأصحاب الأصول ينتحلون المذاهب الفاسدة، وإن كانت كتبهم معتمدة.

📚 الفهرست للطوسي 32 /1   

📌 دقت کنید، تعداد افرادی که در کتاب ذکر شده اند ۹۱۲ شخص هستند.

👈🏻 اما آیا واقعاً حال این همه افراد را بیان کرده است !؟
قطعاً خیر، زیرا کسانی که در این کتاب توثیق شده اند، تنها ۱۲۰ نفر هستند و تنها ۲۰ راوی ديگر را تضعيف نموده اند که مجموعاً از ۹۱۲ نفر تنها حال ۱۴۰ فرد مورد بررسی قرار داده است !


⁉️ کتاب " رجال " طوسی چطــــــــــور است !؟

حال این کتاب چند برابر بدتر از کتاب قبلی است، زیرا از ۶۴۲۹ شخص، تنها ۱۵۶ نفر را توثیق، و ۴۳ نفر دیگر را تضعیف نموده است !

واقعاً این دو کتاب نیازی را برای شیعیان بر طرف میکند !؟ از این جهت می‌بینید که شیعیان متأخر و معاصر هر خار و خاشاکی را به اسم قاعده رجالی ساخته اند که حتی خود راویان و متقدمین از آنچه اینان ساخته اند مطّلع نبودند !

بعض الأخوة الأكارم طلب مني أن أترجم محتوى القناة إلى العربية ، و ذاك لأن الكثير ممن في القناة هم عرب و لا يجيدون الفارسية و لهذا في المستقبل القريب سنفتح قناة أخرى نترجم فيها محتوى هذه القناة [ علوم الحديث ] و أيضاً قناتي الأخرى [ التحقيقات ] حتى تعم الفائدة إن شاءالله .. .

{اݪتَحقِیقآت ــــــ📕} @rodoud_elmi
{علوم الحديث 📙} @eulumhadith

https://t.me/alhadeth87

از کانال های مفید در خصوص علوم حدیث [ نزد شیعه ] این کانال است که برای یکی از برادران عرب زبان میباشد

https://t.me/rgalalshiaa

این کانال جدیداً تأسيس شده كه خاص در بيان تراجم رجال شيعه است.

حِكايَةُ تَجْهيلِ ابنِ حَزْمٍ والخطيبِ البغداديِّ لأبي عِيسَى التِّرْمِذِي، عَرْضٌ ونَقْدٌ

▪︎ملخّص البحث :

💠 حكم به جهالت امام ترمذی توسط ابن حزم :

✍🏻 ابن حزم در كتاب " الإيصال " حكم به مجهول بودن محمد بن عيسى بن سورة ميكند چرا که نمیدانسته ایشان همان امام ترمذی است زیرا ابن حزم در کتاب " الرسالة الباهرة " بر امام ترمذی مدح و ثنا ميكند و در کتاب " المحلی " هم به تجهیل او اشاره ای ندارد. و یا اینکه در این خصوص گفته شود که ابن حزم در ابتدا امام ترمذی را نمیشناخت و پس از مدتی به امامت ایشان مطّلع شده و بر او ثنا نموده است.

💠 حكم به جهالت امام ترمذی توسط خطیب بغدادی :

✍🏻این ادعا تنها از ابن دحیه کلبي نقل شده كه اصلاً صحيح نيست و بلكه خلاف آن از خطيب بغدادی مشهود است.

https://t.me/eulumhadith/1123

#فائده_علمیة

قال محمد بن إسماعيل الشافعي:

شیخ ناصر فهد تعلیقی بر الرسالة الباهرة دارند و ميگن احتمالاً این زیادت از جانب نسّاخ هست.

و خودم موردی در کتاب الفصل دیدم که ابن حزم حدیثی رو از طریق امام ترمذی روایت کردند و سند آن را تصحیح کردند واین بیانگر مجهول ندانستن امام ترمذی نزد ابن حزم است.

لَوْ كَانَ الْحُمْقُ رَجُلاً لَكَانَ رَافِضِيّاً
اگر «حماقت» به‌شکل یک انسان درآید، یک رافضی خواهد

📌 بنده فرق رجال و فهرست رو از قبل اینکه الف با را یاد بگیری بلد بوده ام، منتها شما که بدیهیات دین و مسائل علمی رو نمی‌دانید بعید نیست مطلب واضح بنده را بفهمید، زیرا در خود کتاب " الفهرست " شیخ طوسی - که میگید کارش بررسی رجال نیست- چنین آمده :

فإذا ذكرت كل واحد من المصنفين وأصحاب الأصول فلابد من أن أشير إلى ما قيل فيه من التعديل والتجريح، وهل يعول على روايته أو لا، وأبين عن اعتقاده وهل هو موافق للحق أو هو مخالف له[ الفهرست للطوسي ]

یعنی هر شخصی که در این کتاب ذکر کنم، جرح و تعدیل و اعتقاد و اعتماد و بی اعتمادی به او را یاد خواهم کرد.

و این هم اقرار علمای شیعه به اینکه طوسی به وعده خود عمل نکرده است :

تعهّد الشيخ في مقدمة الفهرست أنّه سيتعرّض فيه للتعديل والتجريح، إلاّ أنّه في الواقع لم يوثِّق إلاّ ما يقارب مائة وعشرين شخصاً، ولم يضعِّف إلاّ ما يقارب عشرين، فيكون قد تعرّض لتعديل وتجريح ما يقارب مائة وأربعين شخصاً من أصل ما يقارب تسعمائة، وهذا لا ينسجم مع ما تعهّد به، ولا يرقى إلى ما يُتوقَّع من هذا التصنيف.

(الدرس 17 _ الاصول الرجالية 3)
https://al-roumayte.com/print.php?id=2087

فلذا الآن چه نام کتاب فهرست بزارید و چه رجال، طوسی هیچ کار خاصی - حد اقل - به آنچه ادعا داشت انجام نداده است.

📌 رافضی بعدش چنین گفته است : " شیخ طوسی کتاب دیگری در رجال دارد چرا اون کتاب رو استناد نکردی چون بیسوادی؟ "

این بنده خدا گیج است و نابینا ، زیرا بنده بلافاصله پس از موضوع کتاب " الفهرست " راجع به کتاب " رجال طوسی " بیان کردم و گفتم که وضع این کتاب بدتر است.

⁉️ کتاب " رجال " طوسی چطــــــــــور است !؟

حال این کتاب چند برابر بدتر از کتاب قبلی است، زیرا از ۶۴۲۹ شخص، تنها ۱۵۶ نفر را توثیق، و ۴۳ نفر دیگر را تضعیف نموده است

( این راجع به کتاب دومش است)

📺 بخاری بعد از دو قرن، این روایات رو از کجا آورده؟! | توضیح

در یوتوب، با کیفیت دلخواه تماشا کنید
__________________
@pezhvaak_ch

¤ قَالَ العَبَّاسُ بنُ عَبْدِ العَظِيْمِ: سَمِعْتُ ابْنَ مَهْدِيٍّ يَقُوْلُ: لَمَّا قَدِمَ الثَّوْرِيُّ البَصْرَةَ، قَالَ: يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ! جِئنِي بِإِنْسَانٍ أُذَاكِرُهُ.
فَأَتَيْتُهُ بِيَحْيَى بنِ سَعِيْدٍ، فَذَاكَرَهُ، فَلَمَّا خَرَجَ، قَالَ: قُلْتُ لَكَ: جِئنِي بِإِنْسَانٍ، جِئْتَنِي بِشَيْطَانٍ -يَعْنِي: بَهَرَهُ حِفْظُهُ-
[ سير أعلام النبلاء (٩ / ١٧٧) ]

‏كان ‎الذهبيُّ رحمه الله على سَعة علمه وفرط ذكائه متواضعًا محتقرًا لنفسه، وقد صنّف عدّة كتب في تراجم أعلام هذه الأمة فلم يترجم لنفسه فيها، بل أدرج نفسَه في كتابه الذي خصَّصه للضعفاء "ذيل ديوان الضعفاء" فقال:
«محمد بن أحمد بن عثمان: سيّءُ الحفظ، ليس بالمتقن ولا بالمتَّقي، سامحه الله تعالى».

‏وترجم لنفسه أيضًا في "المعجم" فقال:
«الذهبي، المُصنِّف، محمد بن أحمد بن عثمان... المُقرئ، المحدّث، مُخَرِّج هذا المعجم، جمع تواليف يُقال: مفيدة! والجماعة يتفضّلون ويُثنون عليه، وهو أخبرُ بنفسه وبنقصه في العلم والعمل، والله المستعان ولا قوة إلا به، وإذا سلِم لي إيماني فيا فوزي!».

سعد الشيخ.
فوائد حديثية(٢).

‍ «دعای فرج [سلامتی امام‌زمان]» چه زمانی و از کجا درآمده ⁉️

⚠️ شیعیان همیشه در جمع‌های خود و خصوصاً بعد از نمازها دعای معروف به فرج [سلامتی امام‌زمان] را می‌خوانند.

🤲🏻 اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَى آبَائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَفِي كُلِّ سَاعَةٍ...

📜 این دعا را «سیّد بن طاووس» از علمای قرن هفتم شیعی‌مذهب، در کتابش «إقبال الأعمال» روایت کرده :

✍🏻 مَا ذَكَرَهُ ابْنُ أَبِي قُرَّةَ فِي كِتَابِهِ : فَقَالَ بِإِسْنَادِهِ إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدِ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الصَّالِحِينَ قَالَ : ... اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْقَائِمِ بِأَمْرِكَ الْحُجَّةِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِيِّ عَلَيْهِ وَعَلَى آبَائِهِ أَفْضَلُ الصَّلَاةِ وَ السَّلَامِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَفِي كُلِّ سَاعَةٍ وَلِيّاً وَحَافِظاً وَقَائِداً وَنَاصِراً وَدَلِيلاً وَمُؤَيِّداً حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فِيهَا طُولاً وَعَرْضاً وَتَجْعَلَهُ وَذُرِّيَّتَهُ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْوَارِثِينَ.
📚إقبال الأعمال ٨٥/١

▬▭▬▭▬▭▬▭▬

🛑 میان ابن‌طاووس و «ابن أبي قرة» بیش از 200 سال فاصله است. و میان «ابن أبي قرة» و «علي بن حسن بن فضال» بیش از 150 سال فاصله است. همچنین با عبارتِ «بِإِسْنَادِهِ» معلوم می‌شود که میان «محمد بن عیسی بن عبید» و امام نیز، فاصله است!‌

🔺 به چنین روایتی «معضل» می‌گویند، که چندین نفر از إسناد آن افتاده است. چنین روایتی فاقد حجّیّت است و اصلاً اعتبار ندارد.

🔺 روایت، «مرسل» هم هست. زیرا میان راوی با امام، فاصله است. و شخصاً از امام نشنیده.

🔺 همچنین «مضمر» نیز هست. آن هم از نوع قادح‌اش. و تعبیر آورده : از صالحان!
یعنی معلوم نیست که روایت، اصلاً از امام‌ها باشد یا نه.

🔺 ضمن آنکه در آن، «أماره وضع» است. یعنی دلیل بر جعلی‌بودنش وجود دارد. زیرا در زمان امامان پنجم و ششم، دعا برای سلامتی «امام غائب» می‌کنند.
▬▭▬

🔺🔻🔺 هریک از این موارد، روایت را از اعتبار ساقط می‌کند :

وَحَالُ الْمُعْضَلِ حَالُ الْمُضْمَرِ وَالْمُرْسَلِ وَالْمٌعَلَّقِ فِي عَدَمِ الْحُجِّيَّةِ، إِلَّا مَعَ إِحْرَازِ مَنْ سَقَطَ مِنْهُ اسْمًا وَوَثَاقَةً.
📚 مقباس الهداية ٢٥٣/١

🧮 این دعای جعلی، در کتاب‌های دیگری نیز آمده. و همین اشکالات، در آنها نیز موجود است.

▬▭▬▭▬▭▬▭▬

🔥 روایتی که «موضوع:جعلی»، و «معضل» و «مرسل» و «مضمر» است؛ و انواع و اقسام ایرادات و اشکالات سندی دارد؛ [با کمال احترام] جایش سطل آشغال است
❌ نه در مساجد و نمازها و محافل دعا

برخی از شیعیان، به‌حساب خودشون چندتا پاسخ به این متن دادند. که عین عبارت آنها به‌همراه جوابش را عرض می‌کنم ↙️

🔥 پاسخ‌های رافضی + ردیه‌ی پاسخ‌هایش ♻️


⭕️ ۱. [نخستین پاسخ رافضی]
این دعا پیش‌ از ابن طاوس در کتاب الکافی (ط اسلامیه، ج۴، ص۱۶۲) و تهذیب الأحکام (ج۳، ص۱۰۳) و مصباح المتهجد (ط فقه الشیعة، ج۲، ص۶۳۰) آمده است.

✅ [پاسخ ما] :
آنچه در کافی و تهذیب آمده، شبیهِ این دعا است، آن‌هم با لفظِ «فلان بن فلان». نه دقیقاً در حقّ امام‌زمان.
واژه‌ی حجّت بن الحسن را [چنانکه عرض کردیم] نخستین بار «سیّد بن طاووس» در قرن هفتم به‌وجود آورد. ضمناً در همان کافی و تهذيب نیز، همین ایرادات سندی وجود دارد.


⭕️ ۲.  سند کلینی تا محمد بن عیسی متصل و معلق به اسناد پیشین است.

✅ این سخن، کاملاً اشتباهه. إسناد پیشین، از این قرار است : ابْنُ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ.
و خبری از محمد بن عیسی نیست.
و بازگشت‌اش به چندین سند قبل، نادرست و غیر قابل قبول است.


⭕️  ۳.  سید بن طاوس از کتابِ ابن ابی قرة روایت کرده که هم بنا به ظاهر کلامش به آثار او سند داشته و هم برخی آثارش به خط خود مؤلف در دست او بوده است.

✅ اتفاقاً بالعکس. بنا به ظاهر سخنش، از کتابش نخوانده. زیرا هیچ تصریحی نیست که مستقیماً از کتاب ابن‌أبي‌قره خوانده باشد. زیرا قاعدتاً باید می‌گفت : «وَقَرَأْتُ فِي كِتَابِ ابْنُ أَبِي قُرَّةَ».
لذا بین او و ابن‌أبي‌قره یا لااقل راوی کتاب او؛ انقطاع می‌باشد. و بر فرض که انقطاع میان ابن‌طاووس و ابن‌أبي‌قره حل بشود؛ سایر انقطاع‌ها را چه کنیم!؟


⭕️ ۴. مقصود از «صالحین» و «صادقین» را باید از محل کاربرد و عرف به‌کارگیرنده دریافت؛ نه معنای لغوی! روشن است که در اسناد امامی این الفاظ منصرف به ائمه علیهم السلام است.

✅ این فقط احتمال است و صراحت ندارد. چه‌بسا مقصودش از صالحان و خوبان، شیعیان باشد، نه خود امام‌ها.
وقتی صراحت نداشت، مضمر قادح است.


⭕️ ۵. ناصبی از کجا دریافته مقصود امام پنجم و ششم است؟!

✅ محمد بن عیسی بن عبید، از معاصران امام رضا بوده. و وقتی با إسناد و واسطه نقل می‌کند، احتمالاً از امامان قبلی نقل کرده.
و مهم، همین واسطه‌ها و انقطاع است. نه شماره‌ی امام!


⭕️ ۶. در کجای این دعا، سخن از امام غایب است که ناصبی آن را نشانه جعل شمرده است؟!! واضح است که این دعا عام است و برای امام هر عصر به کار می‌رود و برای همین در متن کافی «فلان بن فلان» آمده است نه اسم امام. اگر هنگام دعا خواندن می‌گوییم «الحجة بن الحسن» در واقع به جای عنوان مبهم و کلی «فلان بن فلان» است؛ چنان که در نقل سید بن طاوس هم به تناسب زمان، مصداق «فلان بن فلان»، جایگزین این عنوان مبهم شده است‌.

✅ در روایتِ سید بن طاووس، تصریح به «حجت بن الحسن» شده. و همچنین اشاره به دوران ظهور شده است :  [حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فِيهَا طُولاً وَعَرْضاً]


⭕️ ۷. مگر برای خواندن چنین دعای ساده و روشنی، سند صحیح یا قطع در انتسابش به معصوم نیاز است؟! دعا توقیفی نیست؛ هر چند بهتر است به لفظ مأثور دعا کرد. بنابراین، همین که اجمالا دعایی در منابع معتبر متقدم آمده و محتوای خوبی دارد برای خواندنش کفایت می‌کند.

✅ همینکه اعتراف کردند این دعا، سند و مدرکی ندارد و شیعیان از خودشون درآوردند؛ همین کفایت می‌کند.
بله. برای دعاهایی که «به‌قصد ورود خوانده می‌شود» باید سند معتبر داشت. وگرنه بدعت و حرام است.
این دعا در نگاه عموم شیعیان، به‌قصد ورود خوانده می‌شود.


⭕️ ۸. امامانِ ایشان خود گفته‌اند که در سند دعا و امثال آن تساهل می‌کنند. برای نمونه:
وَإِذَا رَوِينَا فِي فَضَائِلِ الْأَعْمَالِ وَالثَّوَابِ، وَالْعِقَابِ، وَالْمُبَاحَاتِ، وَالدَّعَوَاتِ تَسَاهَلْنَا فِي الْأَسَانِيدِ (المستدرك على الصحيحين، ج۱، ص۶۶۶).
وَإِذَا رَوَيْنَا عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي فَضَائِلِ الْأَعْمَالِ وَمَا لَا يَضَعُ حُكْمًا وَلَا يَرْفَعُهُ تَسَاهَلْنَا فِي الْأَسَانِيدِ»
الْأَحَادِيثُ الرِّقَاقُ يُحْتَمَلُ أَنْ يُتَسَاهَلَ فِيهَا حَتَّى يَجِيءَ شَيْءٌ فِيهِ حُكْمٌ»
الْخَبَرُ إِذَا وَرَدَ لَمْ يُحَرِّمْ حَلَالًا , وَلَمْ يُحِلَّ حَرَامًا , وَلَمْ يُوجِبْ حُكْمًا , وَكَانَ فِي تَرْغِيبٍ أَوْ تَرْهِيبٍ , أَوْ تَشْدِيدٍ أَوْ تَرْخِيصٍ , وَجَبَ الْإِغْمَاضُ عَنْهُ , وَالتَّسَاهُلُ فِي رُوَاتِهِ» (الكفاية في علم الرواية، ج۱، ص۱۳۴)

✅ ایشان گویا معنای تساهل را متوجه نشده.
تساهل یعنی حدیثی که مثلاً در سندش سيء الحفظ ويا ضعف قليل است، و اشکال و نکارة در آن نباشد؛ در آن آسان‌گیری می‌شود.
نه اینکه یک روایتِ بی‌سند و منقطع و معضل وبلکه جعلی، مورد قبول قرار گیرد!