تقاطع اخلاق و فناوری
508 subscribers
371 photos
50 videos
13 files
167 links
مجله تلگرامی کارگروه اخلاق و فناوری اندیشکده مهاجر، دانشگاه صنعتی شریف
ارتباط با ادمین:

@behzadface
@Abootalebsaf
@Mahdi7khalili
Download Telegram
🎬 معرفی ویدیو: ☝️☝️☝️

🗂#اخلاق_پزشکی #اخلاق_زیستی

پروفسور پیتر سینگر از اساتید بر جسته دانشگاه پرینستون در زمینه اخلاق زیستی است. او یکی از طرفداران اصلی نظریات سودگرایانه اخلاقی در جهان کنونی بشمار می‌آید. کتاب «آزادی حیوانات» معروف‌ترین اثر اوست. سینگر در این کتاب به نقد دامداری صنعتی و حمایت از گیاهخواری پرداخته است. هم‌چنین وی معتقد است به لحاظ اخلاقی، کمک نکردن به کودکان فقیر در حال مرگ، با کشتن آدم‌ها تفاوت چندانی ندارد. او با همین نوع نگرش از فقیران حمایت می‌کند و راه‌حلی نیز برای از میان بردن فقر جهانی ارائه داده‌است که بر مبنای کمک افرادی است که درآمدی بیش از نیاز خود دارند. ویدیو فوق مربوط به مصاحبه پیتر سینگر در زمینه اخلاق زیست پزشکی در دانشگاه اکسفورد است. مسائلی همچون اهمیت توجه به مسائل اخلاقی در حوزه پزشکی، نا تمامی علم و فناوری برای فراهم آوردن پاسخ‌های اخلاقی و همچنین انتقاداتی به رویکردهای پدرسالارانه در پزشکی در این مصاحبه مطرح می گردند.
معرفی تصویر 🌈

🗂#شبکه_اجتماعی #فناوری_ارتباطات_و_اطلاعات

بخش سوم از آثار آنخل بولیگان کاریکاتوریست مشهور در زمینه تبعات شبکه های اجتماعی و فناوری های ارتباطی نوین👇👇👇
📗 معرفی کتاب☝️☝️☝️

🗂#اخلاق_مهندسی

سوالات اخلاقی فراوانی پیش روی مهندسان و کارورزان فناوری وجود دارد سوال‌هایی که شاید در وهله نخست پاسخ‌های ساده‌ای داشته باشند اما با دقت و موشکافی متوجه عمق و دشواری آن‌ها خواهیم شد. برای مثال سوالاتی مانند این که چه کسی را باید به عنوان مسئول انفجار شاتل فضایی چلنجر معرفی نمود و آیا سیستم های اطلاعاتی نوین حریم خصوصی ما را تهدید می‌کنند یا خیر؟. جنس مواجه مهندسان با این مسائل باید متفاوت با شهروندان عادی باشد چرا که آن‌ها به عنوان متخصصان حرفه‌ای این حوزه‌ها شناخته می‌شوند. ازین رو هدف کتاب «اخلاق، تکنولوژی و مهندسی» افزایش مهارت اخلاقی دانشجویان رشته‌های مهندسی است برای این که بتوانند مواجه مناسبی با سوالات اخلاقی که ذاتی فعالیت‌های مهندسی است داشته باشند. این کتاب علاوه بر آموزش مفاهیم اخلاقی پایه به دانشجویان رویکرد سیستمی را تحت عنوان چرخه اخلاقی (EthicalCycle) می‌آموزد که آن‌ها را قادر می‌سازد تا به شکل معقولی بر نگرانی‌های اخلاقی فائق آیند.
یکی از ویژگی‌های این کتاب نمونه های واقعی متعددی است که از ایالات متحده، اروپا و سرتاسر جهان در اختیار ما قرار می‌دهند که می‌توانند روشنگر بسیاری از مسائل اخلاقی باشد که از دل فعالیت مهندسی برمی‌خیزند. این کتاب در مجموع شامل بررسی مسائل اخلاقی می‌گردد که از طراحی مهندسی، خطرات و نگرانی‌های تکنولوژی، چیدمان سازمانی،پایداری و دیگر موضوعات ایجاد می‌شوند. همچنین برخی مسائل کلان تر اخلاقی (macro ethical issue) مرتبط با فناوری‌های اتمی و نانو فناوری نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد.این کتاب دقیقا به این علت که مفاهیم پایه‌ای اخلاقی را فراهم می‌کند و این که ابزار‌هایی برای ارزیابی اخلاق در اختیار قرار می‌دهد گزینه‌ای بسیار مناسب برای تدریس در کلاس‌های اخلاق تکنولوژی برای دانشحویان دوره کارشناسی مهندسی به حساب می‌آید.
🎬معرفی ویدیو☝️☝️☝️

🗂#تازه‌های_فناوری

کازمو (Cozmo) یک مینی ربات با هوش مصنوعی بالاست که به تازگی به بازارهای جهانی عرضه شده است. این ربات داری شخصیت منحصر به خودش است و هر چقدر بیشتر با آن ارتباط برقرار کنید بیشتر یاد می‌گیرد و پیشرفت می‌کند. این ربات از فناوری بینایی کامپیوتری برای تشخیص چهره‌ها و فهم احساسات استفاده می‌کند. به این طریق می‌تواند بین افراد تمایز بگذارد و متناسب با احساسات آن‌ها عکس العمل‌ انجام دهد. کازمو مجهز به یک موتور احساسات است که اگر مدتی با آن بازی نکنید بد اخلاق می‌شود و قهر می کند و اگر صورت آشنایی را تشخیص دهد یا در بازی پیروز شود خوشحال می گردد.کازمو را می توان توسط گوشی‌های همراه هم کنترل کرد و با اپلیکیشن‌ها امکان فرا گرفتن برنامه ها و فعالیت های جدید را برای آن ایجاد کرد. در بالا ویدیوی مربوط به این ربات هوشمند و جذاب را ببنید.
🗣 خبر👇👇👇

🗂#محیط_زیست

روزنامه پرشمارگان گاردین؛ در یکی از شماره‌های ژوئن سال 2017 خود به یک افشاگری تاریخی علیه آب سالاران دست زده که البته خشم سدپرستان را به دنبال داشته است. یادداشت مزیور که به قلم خانم کیت هورنر، مدیر اجرایی سازمان غیرانتفاعی رودخانه های جهان است، یکی از دقیق ترین و جسورانه ترین گزارش هایی است که تاکنون در سطحی چنین گسترده منتشر شده و به نقد جدی توهم توسعه از راه تفکر سازه ای، به ویژه سدسازی پرداخته است.
حدود نیم قرن پیش، محافظان طبيعت و سازندگان سدها در ايالات متحده آمریکا، در يك نبرد سخت با يكديگر درگير بودند. سدسازي در سال هاي ١٩٤٠ و ١٩٥٠ همه جا را فراگرفته بود، برخي از رودخانه هاي مهم را در غرب آمريكا مسدود و آب آنها ذخيره شده بود. سدی که روی رودخانه اسنيك ساخته شد - و هنوز بر سر آن تا امروز جدال ادامه دارد - به نابودي تاسف بار میلیون ها قطعه آبزی و كاهش شديد ماهي هاي آزاد و قزل آلا منجر شد.
فرانك چرچ، سناتوري از ايالت آيداهو، که نخست در شمار مدافعان سدسازي بود؛ با مشاهده ویرانی محيط زيست ناشي از سدسازی، به جانبداري از رودخانه ها پرداخت. او "موج عظيمي از نگراني هاي مردم را براي سرنوشت اين رودهاي باشكوه مشاهده كرد كه جاذبه ها و تاب آوری بسياري از آنها از جانب سدها در خطر نابودي هميشگي قرار داشت." چرچ، نگارنده قانوني براي محافظت از مناطق رودخانه اي شد كه در سال ١٩٦٨ به تصويب رسید. اين قانون بيش از ١٢ هزار مايل (١٩هزار كيلومتر) از جريان آزاد رودخانه ها در ايالات متحده را محافظت می کند.
در طول ٦٠ سال گذشته، سدهاي مخزنی بزرگ، تأثيرات نابودكننده اي بر روي مردم و محيط زيست داشته اند. آن ها بوم سازگان يك رودخانه در حال جريان، سرد و مرتبط را به يك رودخانه گرم، راكد و تكه تكه شده تبديل کردند - با نتايج ويرانگر براي حیات وحش. سدها يكي از دلايل اصلي كاهش شمار ماهي هاي آبهاي رودخانه ای و مصب دریاها هستند - شوربختانه ٨٠ درصد از جمعيت چنين ماهي هايي از سال ١٩٧٠ تاكنون از دست رفته است و سازندگان سدها در این جنایت بزرگ و نابخشودنی، مقصر نخست هستند. در سال ٢٠٠٠، كميسيون مستقل جهاني Commision on Dams، كه به بررسي فوايد و ضررهاي سدها مي پرداخت، به اين نتيجه رسيد كه سدها موجب جابجايي ٤٠ تا ٨٠ ميليون نفر شده اند. و این البته جنایت دیگری است که منجر به افزایش حاشیه نشینی، تنش های اجتماعی و افسردگی شده است.
اینک سردمدار جنبش تعطيل كردن سدها، ایالات متحده آمریکا است. برداشتن سد از رودخانه Elwha در ايالت واشنگتن يك موفقيت بسيار بزرگ بود. يك سال پس از آن كه آخرين سد در سال ٢٠١٤ برداشته شد، بيش از ٤٠٠٠ ماهي شينوك در بالا دست مكاني كه در گذشته سد قرار داشت، سرشماری شدند. براي نخستين بار بود كه آنها پس از يك قرن آنجا ديده مي شدند. در ايالت نيويورك، موهاك ها نخستين قبيله بومی در آمریکا هستند که سد دولتی هوگانسبورگ بر روي رودخانه سنت رجیس را برداشته اند. اگرچه آمریکا در راه تعطيل کردن سدها همچنان حرکت می کند؛ اما همچنان صادر کننده آن مدلی از سدسازی است که در سرتاسر دنیا، به ویژه جهان سوم، هنوز رواج دارد! باعث تعجب نیست که این نکته سبب نگرانی گسترده مردم در ارتباط با محافظت از رودخانه های آزاد شده. به عنوان بخشی از تلاش های مشترک با جوامع محلی و ديگر سازمان های غیرانتفاعی، ما توانسته ایم به پیروزی های بزرگی در ماه های اخیر دست پیدا کنیم و دولت هايی را در جهان به تعطيلی و یا معلق کردن پروژه های سدسازی وادار سازیم.
به عنوان مثال، در آوريل گذشته، سازمان حفاظت محیط زیست برزيل، جواز ساختن سد Sao Luiz Tapajos را كه قرار بود دومین سد بزرگ تولید کننده برق در كشور شود، معلق کرد. در ماه جولای، بانک جهانی کمک های مالي برای سد Inga ۳ در کنگو را لغو کرد و یک ماه پس از آن Endesa، بزرگ ترین شرکت تولیدکننده نیرو در شيلی تعطيلی پروژه شش سد را اعلام کرد. دولت چین نیز برنامه برای ساختن چندين سد بر روي یکی از آخرين رودخانه های آزاد کشور را به تعویق انداخته. در ماه اکتبر دولت پرو اعلام کرد که چندين پروژه سدسازی روی رودخانه مارانون، یکی از شاخه های جانبی مهم آمازون، ديگر مورد بحث برای اجرا نخواهد بود. اما با وجود اینکه چنین پروژه هایی معلق و یا تعطيل شده اند، اما رودخانه ها به طور کل، كماكان محافظت نمی شوند. این نکته سبب مي شود كه آنها در معرض خطر تصمیمات آينده دولت ها برای اجرای برنامه های سدسازی باشند - بنا به آنچه كه تجربه نشان می دهد، پیروزی های محیط زیستی بیشتر موقتی هستند و شکست ها در این زمینه ماندنی. محافظان آب ها می بایست که پیوسته هوشیار باشند و تلاش های جدید برای بازگرداندن سدهای مخرب رصد کنند، اما اکنون فرصتی برای دستیابی به حفاظت از حوضه های آبخیز به وجود آمده است. اکنون زمان آن رسیده تا موفقیت های موقتی را به حفاظت های دایمی از رودخانه های آزاد تبديل کنیم.
در شيلی با برنامه Geute Conservation Sur که از بوم سازگانی بسیار ارزشمند، حمایت می کند و ارزیابی لایحه ای برای ارایه قانون جدید در حفاظت از رودخانه های این کشور انجام می دهد، حرکت های امیدوارکننده ای از سوی کنشگران محیط زیستی آغاز شده است.
نویسنده این گزارش افشاگرانه - خانم کیت هورنر، مدیر اجرایی سازمان غیرانتفاعی رودخانه های دنیا - International Rivers - می افزاید: "در كلمبيا با Rios Vivos همکاری می کنیم تا حمایت لازم و درازمدت را برای جریان های آزاد آب با كمك وکلای محیط زیستی به دست بياوريم. علاوه بر آن در پرو نیز چنین تلاش هایی برای حفاظت دایمی از رودخانه مارانون در حال انجام است. و ما به این اکتفا نمی کنیم. رودخانه های فرامرزی مانند. Nujiang / Salvin که از چین و میانمار می گذرند، و یا Gongri / Manas در بوتان و هند نیز امکاناتی برای حفاظت از آنها ارایه می دهند. برای نجات این رودخانه ها نیاز به همکاری های فرامرزی وجود دارد که اگر درست صورت بگیرد، کشورها می توانند از بروز درگیری مانند آنچه که بین چین و تایلند بر سر رودخانه Lancang /Mekong پیش آمد، جلوگيري كنند.
برای مبارزه موثر و عملی با سدسازی در آمریکا ده ها سال زمان لازم بود تا مردم و قانونگذاران به صرافت وضع قوانینی محکم برای حفاظت از رودخانه ها بپردازند.
اینک اما با توجه به اثرات مخرب و پیش برنده تغييرات اقليمي که زندگی را در تمامی سطوحش تهدید می کند، زمان آن فرا رسیده تا در سراسر دنیا از رودخانه های آزادمان حمایت کنیم."

منبع: خبرگزاری ایانا
📝 یادداشت

عنوان: «گل یا پوچ؟»

نویسنده: ابوطالب صفدری

پوچی یا نهیلیسمْ[۱] برخلاف نامش که شاید کمی مرموز و پیچیده به نظر بیاید اصلاً پدیدۀ عجیب‌وغریبی نیست. دست‌کم در روزگارِ ما. روزگاری که به نحو غیرقابل تشخیصی با پوچی به‌هم‌پیچیده است. اصلاً لازم نیست تا دست به دامنِ استدلال‌های پیچیدۀ فلسفی شویم تا بتوانیم این پوچیِ دامن‌گیر را نشان دهیم.

متن کامل در لینک زیر:👇👇👇

https://goo.gl/kPjGRD
🎬 معرفی ویدیو: ☝️☝️☝️

🗂#هوش_مصنوعی

سم هریس، نویسنده، فیسلوف و نوروساینتیست مشهور در این ویدیو درباره خطر توسعه هوش مصنوعی بدون توجه به پیامدهای آن هشدار می‌دهد. هریس این نظر که ابر هوش مصنوعی یک امکان بعید و شاید نا ممکن است را رد می کند. او به سه پیش فرض اشاره می‌نماید که هم اکنون محقق اند و لذا ما به نقطه‌ای خواهیم رسید که منجر به ساخته شدن ابر هوش مصنوعی خواهد شد. اولاً فرضی که هوشمندی را با میزان توانایی در پردازش اطلاعاتی مرتبط می سازد، دوم این که ما به بهبود ماشین های هوشمند فعلی خود ادامه خواهیم داد زیرا برای حل مشکلاتمان به آن ها نیازمندیم، و سوم این که ما در نقطه نهایی هوشمندی نایستاده ایم و هوشمندی می تواند بسیار فراتر از هوش انسانی برود.
از نظر هریس ابر هوش مصنوعی نوع رفتاری را با ما خواهد داشت که ما با مورچه ها داریم . ما در خیلی از موقعیت ها برای حفظ امنیت مورچه ها خود را به زحمت می‌اندازیم ولی در جایی که اهدافمان در تضاد قرار می گیرد به سرعت آن‌ها را قلع و قمع می‌کنیم. حتی اگر بهترین سناریو در مورد هوش مصنوعی را در نظر بگیریم که هیچ تهدید امنیتی برای جان انسان ها نداشته باشد تبعات اقتصادی به علت بیکاری گسترده و تبعات سیاسی که مربوط به جنگ سرد دیگر برای دست یابی به این فناوری است، مجدداً ما را تهدید می‌کنند.
محققان هوش مصنوعی تلاش می کنند بگویند ما با ابر هوش مصنوعی بیش از 50 سال فاصله داریم و لذا در حال حاضر نباید نگران چنین اموری باشیم. اما از نظر هریس اشاره به افق زمانی کاملا بی معناست چرا که ما به طور مداوم در حال بهبود ماشین های هوشمند هستیم و هیچ ایده ای نداریم که چگونه این فناوری را به صورت ایمن در آوریم. از نظر هریس ما به چیزی بزرگتر از پروژه منهتن برای هوش مصنوعی نیاز خواهیم داشت برای این که بفهمیم چگونه از یک مسابقه تسلیحاتی عظیم جلوگیری کنیم و این که چگونه آن را با منافعمان همسان سازیم.