استدلال ما
1.03K subscribers
282 photos
87 videos
57 files
172 links
استدلال ما

تحت نظـر جامع ترین مجموعه
نقد الحاد و آتئیسمـ

📨پاسخ شایعات اسلام ستیزان
📨گفتگویی منطقی با مُلحدین

هر روز یک تقابل🆚هر روز یک رسوایی

نقد و پیشنهاد:
@mahjuoor

🗄کتابخانه:
@Motale_gramm

کانالِ اصلی:
@Naghde_Elhad
Download Telegram
📝دکتر #زرین_کوب / #پذیرش_اسلام
📗کتاب "تاریخ مردم #ایران" - چاپ اول

🔸# قسمت دوم:
☑️ادامهء قسمت قبل ...

🖊📃اما آن کس که با اصرار در حفظ آیین پدران از ورود بیگانه و از آنچه نِخوَت و تَعدّی فاتحان میخواند ناخرسندی نشان می داد، از سلطهء این سواران نیزه گذار خود را در رنج می دید، با آنها به کینه جویی بر میخاست و جان و خواستهء خود و کسانش را در راه این ستیهندگی خویش به زیان می آورد.

لیکن وی نیز آنچه آن را به عنوان نخوت و تعدی ناروا در نزد برخی ازین فاتحان محکوم می کرد، خود و پدرانش یک دو نسل پیش در نبردهای خسروپرویز و تاخت و تازهای هیاطله در عهد پیروز و خسرو به صورتهای دیگر در نقش غالب یا مغلوب تجربه کرده بود و حتی نیم قرنی پیش ازین خود با کسانش نظیر آن را در نواحی ارمنستان و سوریه و مصر و فلسطین نسبت به کسانی که مقهور دستگاه جنگی سپاه خسرو شده بودند اعمال کرده بود.!
🗞(فصل افقهای تازه- صفحه ۱۴_۱۵)🗞

🖊📄بدینگونه، بنای چهارصدساله یی که در واقع #خسروپرویز " با #ستیزهای بیحاصل و #خونریزیهای بدفرجام خویش " پایه هایش را به شدت سست و متزلزل کرده بود بر سر #یزدگرد شهریار که در سنین هشت سالگی سرش در زیر بار مسئولیتهایی که یک تاج لرزان و و نامتعادل بر آن تحمیل می کرد به شدت خم گشته بود فرود آمد!

این آخرین ملکان ملکای خاندان اردشیر و شاپور با سلطنت کوتاه سراسر تشویش و آشوب خود جریمهء سلطنتهای طولانی و سراسر تجمل و تعدی اجدادی را پرداخت که آنچه دوران بعد از خسرو پرویز را در آشوبگری و نابسامانی دودمان برانداز دربار و پریشانی و نافرمانی تمام کشور فرو برد(*)
جز حاصل اجتناب ناپذیر آن بشمار نمی آمد و توالی رویدادها بار سنگین تمام مسئولیت های ناشی از آن احوال را بر دوش ناتوان وی افکنده بود.
👈🏼سرانجام مرگی نچندان آبرومند ، اورا در زیر سقف محقر یک #آسیاب دور افتاده، تنها و بی پناه ملاقات کرد. 🗞(صفحه ۱۷)

📌یادداشتها:
* #ادوارد_گیبون مورخ معروف انگلیسی درین باره خاطر نشان میسازد که "هر ولایت، و تقریبا هر شهر #ایران صحنهء جدایی طلبی، اختلاف و خونریزی بود" (پیش از حمله اعراب)🖊طول این مدت در روایت #یوتیکس که مأخذ گیبون درین باب بوده هشت سال مستمر ذکر شده.
📕مقایسه شود با:
Rawlinson, G, The seventh Monarchy/545


☑️ادامه دارد
📜سیر تاریخ

نـــشر و آگــاه سازی با همیاری یکدیگـــر
┏━━━━━🚸🚸━━━━━━┓
https://telegram.me/estedlale_ma
┗━━━━━🚸🚸━━━━━━┛
استدلال ما
⛔️ موضع منفی اهل بیت علیهم السلام در قبال #فتوحات [و حمله عرب] 📝روایات در این زمینه بسیار زیاد است؛ و اسناد صحیح و شناخته شده فراوانی دارد. از آن جمله میتوان به روایات حرمت جهاد و #جنگ_ابتدایی با غیر امام مفترض الطاعه و روایات زیادی در خصوص غیر مشروع بودن…
⛔️ موضع اهل بیت علیهم السلام در قبال #فتوحات (2)

⚠️ دفاع از خود و اسلام آری، دفاع از سلطان و کشور گشایی هرگز!


🔸«السَّبِيلَ مَعَ هَؤُلَاءِ لَا يَجُوزُ...»!

به سند معتبر، فقیه سرشناس، یونس بن عبد الرحمن گوید من از امام رضا پرسیدم:
فدایت گردم، شخصی به مردی از دوستان شما شمشیری و اسبی هدیه داده تا در قبالش در جهاد با دشمنان شرکت کند و وی نیز بدون آگاهی از شرایط جهاد در راه خدا آنها را پذیرفته. سپس با برخی از اصحاب شما برخورد کرده و متوجه شده که شرکت در این جنگ با مخالفان جایز نیست و اصحاب شما به وی دستور دادند که شمشیر و اسب را به صاحبش برگردانند.
👌حضرت فرمودند: بله چنین کند. یونس گفت: او تصمیم به همین کار گرفت ولی آن شخص را نیافت و به او گفتند که آن شخص کوچ کرده.
حضرت فرمود او تنها میتواند طبق وعده ای که داده مرزبانی کند و نباید بجنگد. یونس پرسید مانند مرزهای قزوین و دیلم و عسقلان؟ حضرت فرمود بلی. باز سوال کرد آیا می تواند جهاد کند؟ فرمود: نه، مگر آنکه بر نوامیس مسلمین بترسد. (پس تنها از اسلام دفاع کند، نه از سپاهیان سلطان)
پس پرسید اگر رومیان به مرز اسلامی داخل شوند بازداشتن آنها سزاوار نیست؟ حضرت فرمود: تنها مرزبانی کند و نجنگد؛ مگر انکه اصل اسلام و جان مسلمانان در خطر بیفتد در این صورت جنگش دفاع از خود است، نه دفاع از خلیفه و سلطان.
پرسید پس اگر دشمن به موضع مرزبانی وی حمله کند، تکلیف این شخص چیست؟ حضرت فرمود: در این صورت از اسلام و کیان اسلامی دفاع کند، و نه از (دولت) اینان؛ زیرا با تسلط کفار و اندراس (نام) اسلام، اصل دین در معرض نابودی است.

📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏5، به سند صحیح. ص: 21، علل الشرائع، ج‏2، ص: 603، تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏6، ص: 125، و در قرب الإسناد (ط - آل البیت)، ص: 345 مشابه آن از محمد بن عیسی.

🔸«اصْرِفْ مَا نَوَيْتَ مِنْ ذَلِكَ فِي أَبْوَابِ الْبِرِّ»

علی بن مهزیار گوید: کسی از بنی هاشم نامه ای به امام جواد نوشت و از حضرت پرسید که من قبلا نذر کردم که مدتی بصورت رایگان در سواحل دریا مرزبانی کنم. آیا عمل به این نذر لازم است؟ یا آنکه به جایش به کارهای خیر بپردازم؟ حضرت فرمودند: اگرکسی از مخالفین از نذر تو خبر دار شده است و از (تشنیع و آسیب) او می ترسی، (از روی تقیه) مدتی به مرزبانی برو و اگر کسی خبر دار نشده است لازم نیست به مرزبانی بروی و همین زمان را صرف کارهای خیر کن...

📚 تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏6، ص: 126، وسائل الشیعه، ج 15 ص 32 ح 19946

می دانیم که وفای به نذر لازم است؛ مگر آنکه مقضای آن جایز نباشد. و به نفع دنیا و آخرت نباشد. («لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَة» ر.ک وسائل الشيعة، ج‏23، ص: 317 باب أنه لا ينعقد النذر في معصية و لا مرجوح.) و این یعنی مرزبانی آن دولت ها جایز نبوده است.

🔸«الْوَيْلُ يَتَعَجَّلُونَ قَتْلَةً فِي الدُّنْيَا وَ قَتْلَةً فِي الْآخِرَةِ...»

عبد الله بن سنان گوید: از امام صادق در مورد حکم کسانی که در این جنگ ها در مرزهای اسلامی کشته میشوند پرسیدم. حضرت فرمودند: وای بر آنها! به خدا قسم بر کشته شدن در این دنیا عجله میکنند، و کشته آخرت نیز خواهند بود. (و شهید نیز محسوب نمیشوند!) ...

📚 تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏6، ص: 126؛ المحاسن، ج‏1، ص: 164 به سند دیگر از ابان بن تغلب.

متن کامل اسناد و روایات را در آدرس زیر تقدیم نموده ایم:
t.me/sohof2/869
t.me/sohof2/865
t.me/sohof2/867
t.me/sohof2/868

🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
🔷موضوع:
آیا امیر مؤمنان علیه السلام #فتوحات_خلفا را تأیید نمودند؟!

🔺در مطالب پیشین روایات متعددی در خصوص موضع منفی اهل بیت (ع) نسبت به #فتوحات خلفا ارائه شد، و گذشت که امیر المؤمنین (ع) در هیچ فتحی از خلفا ←شرکت نداشتند.

🔻اما با وجود نصوص صریح در عدم مشارکت حضرت امیر و دیگر امامان علیهم السلام در فتوحات عده ای با استناد به برخی مسائل حاشیه ای، مدعی رضایت امام نسبت به این جنگ ها شده اند!


1️⃣ شایع ترین مطلب مورد استناد این افراد، گزارش مشورت دادن حضرت علی (ع) به خلیفه دوم است.
اما روشن است که این گزارش در برابر روایات بسیار← مذمت فتوحات توان مقابله ندارد.

✓ توضیح آنکه بنا بر روایات بسیاری از اهل بیت (ع)«اگر قاتل امیرالمؤمنین ع و یا قاتلان انبیا و امویان و کفار نیز ایشان را امین شمارند و از ایشان نصیحت خواهد و مشورت گیرند، و ایشان (بنا به هر مصلحتی) بپذیرند، امانت را به نحو کامل به آنان خواهند رساند.» (الكافي، ط - الإسلامية، ج‏۵، ص: ۱۳۳، باب الأمانة، ح۱ تا ۵)

√و روایات در زمینه لزوم خیرخواهی نسبت به مشورت گیرنده بسیار است. ↑(به عنوان نمونه ر.ک
📩 t.me/sohof2/870)

🔻با این وجود در جریان جنگ های دوران خلیفه دوم نیز گرچه اشکالات بسیاری وجود داشت، اما به هرحال خلیفه ، امام را امین شمرده و از ایشان مشورت خواست! بنا بر این کاملاً طبیعی است که حضرت در مشورت دهی خیانت نکنند و تنها بی میلی خود را به شرکت در جنگ بیان دارند.

🔸 شناخت شرایط آن دوره به خوبی درستی روش امام را نشان می دهد.

⚡️عمٙر با لشکر کشی ایرانیان به سمت مرزهای ایران سراسیمه دست به دامن جمع بزرگان و مشورت خواهی از ایشان شده بود و می دانیم در آن دوران حکومت نوپای مسلمین خود درگیر شورش های داخلی متعدد و نیز تحرکات نظامی روم بود. همچنین در همین دوران ایران لشکرکشی هایی به حیره داشته است. (و حاکم آن را تعیین می کرده) و از سویی خروج سران یمن از تحت سلطه #ایران نیز آنان را به خشم داشته بود.
←در این شرایط گرچه اصل حکومت و روش خلفا و نبردهایشان اشکالات متعددی داشت، اما فساد حکومت ایران و ظلم و جور ایشان بسیار چشم گیر تر بود. پس عقل نیز حکم می کند که امام در برابر خطر یورش سپاه ایران و تسلط آن بر حکومت اسلامی و نوامیس مسلمین مشورت صحیح بدهند.

📝بنا بر پژوهش برخی محققان، امیر المؤمنین (ع) در زمان ابوبکر ۱۴ مورد مشورت داشتند که تنها 1 مورد آن نظامی بوده و در زمان عمر ۸۵ مورد با تنها 2 مورد نظامی؛ و در زمان عثمان ۸ مورد مشورت که هیچ موردی از آن نظامی نبوده است؛ و مجموع مشورت های نظامی حضرت کمتر از 3% مشاوره هایی بوده که ارائه فرمودند. این 3 مورد نیز در هنگامی صورت گرفته که در صورت عدم مداخله یک ضرر بزرگ یا به امنیت مسلمانان وارد می امده یا ظلم بزرگی به ساکنین مناطق فتح شده صورت میگرفته که بعد از درخواست خودشان حضرت مداخله کردند. (ر.ک علي والخلفاء، نجم الدين عسكري، ص ۹۹ - ۳۵۸)

🔸در روایات خود حضرت (ع) آمده که علت مشاوره مقطعی ایشان با خلفا به خاطر رضایت خاطر آنان نبوده؛ بلکه چون در غیر این صورت اصل اسلام در معرض تهدید قرار میگرفته است:
«دیدم گروهی میخواهند دین محمد (ص) را نابود سازند پس ترسیدم اگر اسلام و اهلش را یاری نکنم باید شاهد نابودی و شکاف در اسلام باشم که مصیبت آن برای من بزرگتر بود. سپس در اين پيشامدها به پاخاستم تا باطل از ميان رفت و نابود شد.»
(ر.ک نهج البلاغه‌، نامه62؛

هم چنان که سکوتشان در دوره ای را برای حفظ اصل اسلام مردم می دانند: الكافي، ط - الإسلامية، ج‏8، ص: 295)


🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
2️⃣ دومین مطلب مورد استناد مدعیان تأیید #فتوحات توسط امام، حضور برخی از ←یاران ایشان در برخی از نبرد های دوران خلفا است.


در پاسخ اگر به فرض در اصل گزارش های مشارکت برخی از اصحاب حضرت اشکالی نباشد، باز ارتباط ایشان با حضرت در آن دوره، و فرمان گرفتن آنان از حضرت برای جنگ دلیل می خواهد. حال به فرض دلیل کافی ارائه شود، باز نمي توان تأييد فتوحات در منظر امام را نتيجه گرفت.
←می دانیم اهل بیت (ع)بنا بر مصالحی مانند دستگیری از مؤمنین به بعضی از اصحاب دستور ورود به دستگاههای حکومتی می داده اند، حال آنکه بی شک این حکومت ها را باطل و طاغوت می دانسته اند. (علی بن یقطین، ابن بزیع، عبد الله بن سنان، نجاشی و... نمونه این اصحاب اند.)

3️⃣ آخرین مستند این ادعا نیز نحوه تعامل ائمه با برخي از ثمرات جنگ ها است. توضیح آنکه نحوه تعامل با زمین ها و اسیران در نبرد حق و نبرد باطل تفاوت دارد.
← ادعا شده که چون شواهدی وجود دارد که اهل بیت ع گاه با زمین ها و بردگان این جنگ ها معامله احکام نبرد حق کرده اند، پس فتوحات مورد رضایت ایشان بوده است!!
📔(نمونه ر.ک به مقاله فتوحات خلفا از منظر فقهای شیعه. مجله تاریخ در آینه پژوهش، محمد رضا هدایت پناه)

گذشته از نصوص پیشین این استدلال اشکالات بسیار دیگری نیز دارد:

نخست، آنکه در خود تفاوت های این احکام بین فقها اختلافاتی وجود دارد.

دوم، وجود شواهد و تصریحات خلاف این ادعا در مورد نحوه تعامل اهل بیت ع نسبت به این احکام در روایات و کلام فقها.

سوم، مشکلات کشف وجه فعل امام؛
توضیح مطلب آنکه با وجود گفتار صریح یک امام در مورد موضوعی، برای رفتار متفاوت ایشان در موردی خاص علت های بسیار زیادی متصور است؛ که بدون دانستن آن نمی توان به خلاف دستور صریح حکمی داد.

📝اما در بحث ما نیز مثلاً چون برخورد مخالفان با بردگان اشکالات زیادی داشته، و از سویی بسیاری از شیعیان نیز درگیر اشتباهات فوق بوده اند. اهل بیت (ع) برای رعایت حال شیعیان بنا بر اجازه الهی دستوراتی داده اند که شیعیان با مشکل مواجه نشوند.
↙️(بررسی تفصیلی این ادله از اهداف این مجموعه خارج است، و در کتب فقهی بدان پرداخته شده است.)



🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
آیا در دوره #حکومت_امیر_المؤمنین مسلمین #فتوحاتی داشتند؟

📝گرچه امیر مؤمنان (ع) در نبرد حق فعال ترین حضور را داشتند، و كسي در پيكار نمی توانست از ایشان پيشي گیرد، (هَلْ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَشَدُّ لَهَا مِرَاساً؟ الكافي، ج‏۵، ص:۶، معاني الأخبار، ص: ۳۰۹، نهج البلاغة، خ۲۷)
و دلاوری ایشان شهره مخالفان نیز بود. (عمر: و الله لولا سيفه لما قام عمود الإسلام، شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‏۱۲، ص: ۸۲، عثمان: رجلا له تجربة بالحرب و بَصَر بها، مروج‏الذهب، ج‏۲، ص:۳۱۰) اما علاوه بر عدم مشارکت در فتوحات خلفا، در حکومت خود ایشان نیز فتحی صورت نگرفت.

👌بعد از وفات پیامبر گرامی اسلام (ص) و در زمان خلافت ابوبکر، خلفا به فکر کشور گشایی و فتح سرزمین های مجاور افتادند.

🔸ابتدا شام و فلسطین دمشق و یرموک به دست مسلمانان درآمد. هرقل شام را رها کرد و به قسطنطنیه گریخت و شام به تدریج دردست مسلمانان افتاد و تا کوههای توروس در آسیای صغیر پیش رفتند. از آن پس عُمٙر به گسترش فتوحات در مصر و شمال آفریقا شتافت. در عهد عُمٙر مسلمانان تا ماوراءالنهر و شمال خلیج فارس و همه ایران (بجز سواحل شمال آن سوی دیواره‌های البرز) و سرزمین عراق، شام، مصر و باریکه سواحل لیبی را تصرف نمودند. در زمان عثمان، تا دریاچه آرال و کناره‌های دریای خزر تا دریای سیاه (شرق آسیای صغیر و جنوب قفقاز)، و قسمت اعظم سواحل لیبی متصرف شدند.

▫️اما در زمان حکومت 5 ساله امام علی (ع) تمامی این لشگر کشی ها به سرزمین های غیر مسلمان متوقف شد، و جنگ های زمان امام علی(ع) صرفاً در برابر شورشیان مسلمان بود.
- جنگ جمل در برابر فتنه عایشه و طلحه و زبیر رخ داد.
- جنگ صفین نیز برای سرکوب فتنه انگیزی های معاویه صورت گرفت.
- جنگ نهروان نیز برای سرکوب شورش خوارج انجام شد.

پس از شهادت امیر المومنین و در عهد خلافت معاویه فتوحات دوباره ادامه یافت و معاویه، قبرس را فتح کرد ولید بن عبدلملک، به ماوراءالنهر حمله برد و سمرقند، بخارا را فتح کرد و پادشاه چین را هم به پرداخت جزیه واداشت پس از آن، مولتان و پنجاب و تا مرز هند پیش رفتند را تصرف نمود در آفریقا سودان نیز فتح شد، و بعد ها شمال غرب آفریقا تا مغرب، اندلس تصرف شد و بر متصرفات افزوده شد. 📚(نمونه ر.ک به اطلس تاریخ اسلام، صادق آیینه وند، انتشارات مدرسه، ۱۳۷۸؛ تارخ سیاسی اسلام، رسول جعفریان، انتشارات دلیل ما، ۱۳۸۹؛ «تاریخ اسلام»، پایگاه حوزه، بازبینی‌شده در فروردین ۱۳۹۲)

📌ولی در دوران 5 ساله خلافت امیر مؤمنان ع این فتوحات تعطیل شد!

📎 تذکر این نکات در مورد سه نبرد داخلی امام نیز مفید است:

1. شورشیان جمل در بصره بیش از سیصد نفر را كشتند و جنایات فراوانی مرتکب شدند که حضرت در این جنگ به دفاع از اسلام و سركوب ایشان همت کردند.

2. تاریخ بیهقى می گوید: على (ع) با اهل جمل نجنگید تا آن كه سه روز به اطاعت و حق فراخواندشان و از جنگ پرهیز کرد. بعد از جنگ و فرونشاندن فتنه، فراریان را رها کردند و سایر مخالفان را مجازات نكردند. لذا امام در جایگاه دفاع بوده است. شروع جنگ نیز از سوی سپاه پیمان شکنان و با کشتن نماینده حضرت بود.

3. برخی از اعمال خوارج علیه حکومت اسلامی:

* شورش، قتل، غارت و تحدید امنیت جامعه و حکومت اسلامی.
* کارشکنی در سپاه اسلام در صفین
* قتل فجیع عبداللَّه بن خباب (کارگزار حضرت) و همسرش.

4. امام علی (ع) چند بار با خوارج اتمام حجت کردند:
* از خوارج خواست تا قاتلان عبداللَّه و دیگر شهدا را تسلیم کنند، ولی آنان امتناع ورزیدند.
* جوانی را با قرآن به سوی آنان روانه کرد تا به کتاب خدا دعوتشان کند، ولی او راتیرباران کردند.
* شخص امام (ع)و یارانش برای خوارج سخنرانی‏ها کردند تا شاید هدایت شوند.
* دادن پرچم امان به دست ابوایّوب انصاری که از دوازده هزار نفر تنها حدود هزار و هشتصد نفر باقی ماندند و با امام (ع) جنگیدند.
* سرانجام هم جنگ از جانب خوارج آغاز شد.

☑️گفتنی است اسلام ستیزان در راستای نیات پلید خود بدون استناد به منابع معتبر، گزارش هایی در از نبردهایی در دوران امام می آورند که یا جعل خود آنهاست، و یا به مجعولات دیگران چنگ انداخته اند.


🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
شرح مختصر نخستین جرقهء حمله مسلمین به عراق و #فتح_ایران (1)

1⃣کنار گذاشتن قبیله بنی لخم توسط خسرو پرویز، که از مهمترین دیوارهای دفاعی ایران بود؛
2⃣نبرد مسلمین در مرزهای عراق برای دفع اهل رده؛
شرح مختصر نخستین جرقهء حمله مسلمین به عراق و فتح ایران (2)

3⃣تحریک ابوبکر برای #فتح حیره و حمله به ایران توسط سران برخی از قبایل عرب مورد نفوذ ایران، (در کنار اوضاع آشفته ایران به جهت جنگ ها با روم)
شرح مختصر نخستین جرقهء حمله مسلمین به عراق (3)

اخبار مربوط به فتوحات با اختلاف فراوان نقل شده و یکی از این راویان «سیف بن عمر» بود که به گفته علمای اهل سنت به دروغگویی معروف بوده. (تاريخ سیاسی اسلام)
⚠️ #نبرد_بنی_قریظه

گزارش ابن اسحاق در مورد کشتار گسترده جنگجویان قبیله یهودی بنی قریظه در جریان جنگ احزاب از مسائلی است که در دوران اخیر مورد توجه فراوان اسلام ستیزان قرار گرفته است.

🔻افراد زیادی متکفل نقد و بررسی اشکالات تاریخی این گزارش شده اند.

🔸نمونه: ↓
1⃣ yon.ir/R24DH
2⃣ yon.ir/SIaNO
3⃣ yon.ir/sH7iO

و برخی صریحاً آن را برگرفته از برخی افسانه های یهودی دانسته و استدلال هایی در این زمینه آورده اند.
📡 (shahaab.blogsky.com/1390/01/20/post-15/)

⭕️علامه سید مرتضی عاملی با مناقشه در اسناد این واقعه معتقد است تعداد تمامی زنان و کودکان این قبیله بیش از 750 نفر نبوده و با وجود اینکه به طور طبیعی زنان و کودکان چند برابر مردان جنگی هستند طبعا تعداد مردان جنگی باید کمتر از 100 الی 200 باشد، که تنها برخی از ایشان کشته شدند و نه همه‌ی آنها. در روایاتی تصریح شده که تنها علی ع و زبیر متولی قتل بنی قریظه شدند و از طرفی در روایات دیگری تصریح شده است که علی ع تنها 10 نفر را در این جنگ به قتل رسانید.

✔️ همچنین علامه سید جعفر مرتضی نقل ابن اسحاق را مخالف با قرآن می داند.

تنها منبع موثق و هم‌ عصر واقعه بنی قریظه، قرآن است که در آیه ۲۶ سوره احزاب بسیار کوتاه به حادثه اشاره می‌کند:

وَأَنزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُم مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًا

«[خدا] آن کسانی که از که اهل کتاب به ایشان (یعنی به قریش) کمک کردند را از قلعه هایشان بیرون کرد، و ترس در دلهایشان بیفکند، عده‌ای از ایشان را کشتید، و جمعی دیگر را اسیر کردید.»
در این آیه هیچ اشاره‌ای به تعداد کشتگان در این واقعه وجود ندارد.

👌اما در نقل قرآن سه نکته وجود دارد که وقوع کشتار گسترده مورد ادعای ابن اسحاق را نفی می‌کند از جمله:

اشاره قرآن فقط به کسانی است که در جنگ شرکت داشته‌اند، "الَّذِينَ ظَاهَرُوهُم" و صرفا کسانی که پشتیبانی کردند نه همه افراد قبیله بنی قریظه و این جنگجویان به دو دسته تقسیم شدند: بخشی کشته شدند و بخشی اسیر شدند، در حالی که ابن اسحاق نقل می‌کند تمامی مردان قبیله و تمامی نوجوانانی که به سن بلوغ رسیده بودند کشته شدند و این با ظاهر قرآن منافات دارد.

علامه سید جعفر مرتضی عاملی معتقد است منظور از آیۀ... فَرِیقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِیقًا ترجمه:...گروهی را می‌کشتید و گروهی را اسیر می‌کردید.
📙( احزاب–۲۶)

فقط مردان هستند، و مفهوم آیه این است که جمعی از مردان جنگی که به مشرکین کمک کرده بودند را کشتید و جمعی از مردان جنگی را اسیر کردید؛ زیرا واژه "تاسرون" با اسارت مردان تناسب دارد و نه زنان.

📘(ر.ک: الصحیح من سیره النبی الاعظم، سید جعفرمرتضی عاملی، ج ۱۲)



🔚 یکی دیگر از محققین برای نقض این قضیه به سیره استدلال میکند:

🔷با توجه به اینکه شهر مدینه جایگاه وقایع مهم تاریخی پیامبر اسلام ص را در خود حفظ کرده و تمامی میدان‌های نبرد و حتی مکان نماز پیامبر ص را حفظ کرده است، با این وجود در هیچ کجای مدینه مکان یا آثاری از این واقعه وجود ندارد. در منابع معتبر اسلامی از جمله نهج البلاغه هیچ اشاره‌ای به این داستان نشده است.

این با وجودی است که امام علی (ع) اشارات مکرری به سوابق خود در نهج البلاغه دارد و حتی مدت ها بعد از غزوه بنی قریظه، زمانی که مسلمانان خیبر را فتح کردند، پیامبر اسلام ص به خیبریان فرمود: «با وجود اینکه دشمنی شما را نسبت به خدا و رسولش می‌دانم، اما این باعث نمی‌شود بیش از آنچه با برادرانتان رفتار کردم با شما رفتار کنم». و لذا نه تنها خیبریان را نکشت بلکه به ایشان اجازه داد در منطقه بمانند.


از جمله کسانی كه اصل اين واقعه را رد مي كنند، آقای نجاح الطائی، سيد جعفر شهيدي و آقاي عرفات هستند.



🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
#نبرد_بنی_قریظه
🔻(قسمت دوم)

🔺... از جمله دیگر نقد نگاران بر ماجرای بنی قریظه، ←ولید عرفات است. كه آثاری به انگليسي در اين باره نگاشته است.
📩 (library.tebyan.net/fa/Viewer/Text/91599/1)

☑️ ایشان معتقد است قدیمی ترین منبعی است که به شرح ماجرای بنی قریظه پرداخته‌است، سیره ابن اسحاق 151 ق است و تاریخ‌نگاران بعدی عموماً برآن تکیه کرده‌اند. گرچه در نسخه ناقص موجود از سيره او، اين ماجرا نيامده است، ولي ابن هشام م ۲۱۳ ق بنقل از ابن اسحاق این واقعه را نقل کرده است. محمد بن عمر واقدي م ۲۰۷ ق نيز در كتاب مشهور المغازي اين ماجرا را به طور كامل شرح داده است. زمان نگارش سیره ابن اسحاق را ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پس از فوت پیامبر اسلام تخمین می‌زند. بگفته ولید عرفات، مورخان و سیره نویسان استانداردهایی که محدثان در ارتباط با احادیث نبوی و امور فقهی رعایت می‌کردند، را رعایت نمی‌کردند و برخوردی بسیار سهل گیرانه تر داشتند.

محدثان اصرار داشتند که تمام راویان ثقه باشند و از فرد پیش از خود بدون واسطه روایت کرده باشند. رابسون معتقد است ابن اسحاق مدعی نیست؛ هر چه نقل می‌کند معتبر است و تلاش نمی‌کند صرفا احادیثی که سلسله سند محکم دارند را نقل کند و ما تنها می‌توانیم مواردی که ابن اسحاق سلسله سندش را (توسط افراد معتبر) تا زمان پیامبر رسانده است اعتماد کنیم.

🔻مالک ابن انس از هم‌عصران ابن اسحاق و بنیان‌گذار فقه مالکی، معتقد بود که ابن اسحاق در نقل حدیث دقت کافی نمیکند و لذا او را «دروغگو» و «دجَال» و «کسی که روایاتش را از یهودیان می‌گیرد» تعبیر می‌کند. ابن حجر عسقلانی، نیز این داستان را انکار می‌کند و علت تضعیف ابن اسحاق از سوی مالک را نقل اینگونه داستان‌ها می‌داند.

🔸سایر محدثین معتبر اهل سنت از جمله بخاری و مسلم، گرچه داستان وقوع جنگ بنی قریظه را نقل کردند، ولی هیچ اشاره‌ای به کشتار گسترده پس از آن نکردند. از میان مورخین معاصر سید احمد برکات نیز با دلایل مختلف، داستان نقل شده از طرف ابن اسحاق نسبت به یهودیان بنی‌قریظه را نفی می‌کند. ولید عرفات نیز با بیان فاصله زیاد بین ابن اسحاق و جریان بنی‌قریظه، نداشتن سند صحیح از سوی ابن اسحاق را دلیلی بر ضعف این داستان دانسته و دلایل دیگری مانند شواهد مشابه آن در افسانه های یهود نیز اقامه کرده است.❗️❗️


🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📽🎞ماجرای#بنی_قریظه
👌🏼به زبان ساده
۰۶:۴۲
⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
⚡️ماجرای بنی قریظه در منابع شیعه

بعد از اشاره به اشکالات گزارش منابع سنی در مورد قضیه بنی قریظه با نقد تاریخی و بررسی سند، گفتنی است از منظر عالمان شیعه استناد به این منابع اشکالات بیشتری نیز دارد.
اما آیا در منابع شیعه مطالبی در این مورد وجود دارد؟
در مورد جریان کشتار گسترده بنی قریظه تنها گزارش مسند که در مصادر معتبر شیعه امامیه آمده از شخصی به نام ابوالبختری است. (قرب الإسناد، ط - آل البیت، ص: 133 و در تهذیب الأحكام، ط - الإسلامية، ج‏6، ص: 173 از همو)
این در حالی است که بسیاری از عالمان شیعه و سنی وهب بن وهب ابو البخترى را شدیداً تضعیف کرده و او را از كذّاب ترین راویان و از قاضیان سنی دانسته اند، که هیچ یک از روایاتش مورد اعتماد نیست. (ابو البخترى من اكذب البرية - إنّه كان كذّابا- انه ضعيف عامى المذهب، و... ر.ک قاموس الرجال، ج‏10، ص: 457)
با این وجود روایاتی از ائمه شیعه ع هم در تکذیب نسبت او با ایشان در منابع آمده.
پس او هم سنی است، و هم شدیداً کذاب شمرده شده، و هم گزارشش مشابهی در شیعه ندارد، و هم جایگاه حکومتی داشته و برای جعل یا گزارش این دست روایات انگیزه داشته؛ چه آنکه او گماشته هارون الرشید بود و فتوای قتل جمعی از بنی الحسن را با وجود امان نامه داد، و جایزه بسیار از هارون گرفت! (همان، ص: 458)
هم چنین تفسیر منسوب به امام عسکری ع نیز گرچه اشاراتی به قضیه بنی قریظه دارد. ولی امروزه بسیاری از محققان تفسیر را مجعول می دانند. (نمونه ر.ک به نگاهی به دریا، سید احمد مددی؛ الاخبار الدخیلة، محقق شوشتری؛ نوشته های حسن انصاری در سایت کاتبان و...) با این وجود می دانیم که نویسنده تفسیر در بیان مطالب تاریخی استفاده گسترده ای از منابع سنی داشته و دچار اشکالات بسیار گشته است.
اما گزارش بی سند موجود در تفسیر منسوب به قمی نیز بی شک برگرفته از اخبار سنیان و گزارش ابن اسحاق است. چه آنکه هم گزارش های بی سند این تفسیر در مورد شان نزول ها برگرفته از منابع سنی است، و هم تعابیر آن در این مورد مشابه تعابیر ابن اسحاق است.
گزارش بدون سند ارشاد شیخ مفید نیز با وجود نقل به مضمون، ظاهراً وضعیت مشابهی دارد.
👈بنابراین مطالب، هیچ سند اصیل شیعی در زمینه جزئیات ادعایی نبرد بنی قریظه وجود ندارد.

🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
🔴 دست و پا زدن بی دینان!

متأسفانه عموم آتئیست ها نه معنای منبع دست اول را می فهمند! و نه جایگاه ضعف سند را می دانند، و نه از انگیزه های جعل اطلاع دارند؛ و نه کار به بررسی قرائن خلاف نظر خود دارند. و... یا حد اقل در این موارد تجاهل می کنند.
این ها هم به این خاطر است که در زمینه علومی اظهار نظر می کنند که تخصصی در آن ندارند. و حد اقل این زحمت را به خود نمی دهند، که در زمینه مسائل هر علمی، به تفصیلی ترین استدلال های دانشمندان آن علم مراجعه کنند. و اگر به پژوهش های مسلمین اعتماد ندارند، حد اقل بررسی های مستشرقان را کامل تر ببینند.

🔺در یکی از متن های عوامانه ای که این گروه در مورد ماجرای بنی قریظه نوشته اند، کلماتی آمده که نشان می دهد گوینده را نسبتی با تحقیق و پژوهش نیست، و تنها در فکر القای اندیشه های عامیانه خود است:

«اگر هیچ سندی هم بجز تاریخ یعقوبی نبود یعنی اگر فقط تاریخ یعقوبی بود قطعا برای اثبات کشتار بنی قریظه کفایت میکرد، مسلمین اگر هر تاریخ دیگر را نادیده بگیرند، قطعا تاریخ یعقوبی را جرات ندارند که قبول نکنند. یعنی در واقع در صورت قبول نکردن تاریخ یعقوبی به شدت به ضرر خودشان عمل کرده اند.»

🌱پاسخ: عالمان محقق مسلمان کتاب های معتبرتر حدیث و فقه (مانند کافی در شیعه، و بخاری در سنت) را هم کاملاً صحیح و بی نیاز از نقد نمی دانند، حال چه شده که مدعی قبول نقل یک کتاب تاریخی با تسامح، که ریشه نقلش کشف و نقد شده را واجب می داند؟ و بنا بر توهم نویسنده از کی مسلمین به اتفاق تاریخ یعقوبی را برترین تاریخ اسلامی دانسته اند، که ما خبر نداریم؟!
این عبارت مدعی چه معنایی دارد که «در صورت قبول نکردن تاریخ یعقوبی به شدت به ضرر خودشان عمل کرده اند»؟؟ نویسنده ناآگاه هنوز این قدر نمی داند که تاریخ یعقوبی کتابی متشکل از صد ها سند مختلف است؛ و چنین نیست که یا صد در صد آن را رد کنیم و یا دربست آن را بپذیریم.
وانگهی یعقوبی در این جا سند خود را هم ذکر نمی کند. به نظر می آید مطلب مختصر یعقوبی برگرفته از چند گزارش باشد. اما به هر حال او به تعداد کشتگان تصریح نمی کند. آتئیست مدعی است یعقوبی کشتگان را 750 دانسته و به او نسبت داده: «شمار آنان (که گردن زد) هفتصد و پنجاه نفر بود»
در حالی که عبارت یعقوبی بعد از ذکر مجازات اعدام برخی و اسارت برخی چنین است: «...كانت عدتهم سبعمائة و خمسين، فانصرف رسول الله و اصطفى منهم ست عشرة جارية فقسمها على فقراء...» (تاريخ‏ اليعقوبى، ج‏2، ص:52) بنا بر این چنان که برخی محققان گفته اند احتمال دارد، عدد 750 ناظر به کل بنی قریظه و یا بخش خانواده های جنگجویانشان بوده باشد. در همان جا یعقوبی حکم سعد بن معاذ در مورد جنگجویان چنین آورده: «قد حكمت أن تقتل مقاتلتهم و تسبي ذراريهم‏» یعنی جنگندگان بنی قریظه (که پیمان شکسته و همدست کفار در جنگ احزاب شدند) کشته شوند و بازماندگان (جنگندگان) اسیر گردند.
سند این فراز را طبری در تاریخش آورده است. (تاريخ ‏الطبري، ج‏2، ص:587) و به فرض که آن را بپذیریم و ناسازگار با قرآن ندانیم، اما باز با گزارش ابن اسحاق فاصله زیادی دارد. (و برای تعبیر «تقتل مقاتلتهم» ر.ک به أسد الغابة، ج‏2، ص: 223، تاريخ اليعقوبى، ج‏2، ص: 52، دلائل النبوة، ج‏4، ص: 19، الطبقات الكبرى، ج‏2، ص: 59، و ج‏3، صص 323، و 324، البداية و النهاية، ج‏4، ص: 118، و ص: 124، إمتاع ‏الأسماع، ج‏9،ص:25، تاريخ الإسلام، ج‏2، ص: 309)
و به هر حال مطلب نا معقولی در آن نیست. و آن اینکه عده ای در مدینه که پیمان همکاری با مسلمین داشتند، در هولناک ترین هجوم مشرکین برای نابودی مسلمین، همرزم آنان شده، بدیهی است جنگجویان این دشمن کینه توز خانگی اگر به خوبی تنبیه نشوند، آثار خطرناک آن در ادامه باقی خواهد ماند. این در حالی است که وقتی بعدها مشرکین در فتح مکه رو به ضعف نهادند، پیغمبر فرمان عفو عمومی داد.

🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
🔺دست و پا زدن آتئیست ها

... نویسنده در ادامه نوشته:
«قصد داریم آب پاکی را روی دست مسلمین بریزیم و از یکی از خدایان اسلام برایشان سند بیاوریم... مسلمین راهی بجز پذیرش این جنایت بزرگ نداند؛ مگر انکه علامه طباطبایی را دروغگو دشمن اسلام و مزدور صهیونیست ها بدانند!»

🌱پاسخ: اولا پاسخ این مورد از نوشته های پیشین معلوم شد، اما در جهت نقد روشی نیز می گوییم:
نویسنده متوهم چرا آقای طباطبایی را از خدایان مسلمین دانسته؟!
آقای طباطبایی اهل تألیف و بررسی در رشته تفسیر و تا حدی هم فلسفه بود، ایشان نه یک مورخ بود، و نه یک حدیث پژوه و رجالی مطرح!
بلکه متخصص یک فن هم باز مورد نقد دیگر متخصصان قرار می گیرد. هم چنان که محققان شیعه نقدهایی بر مبانی تفسیری و فلسفی آقای طباطبایی نوشته اند. و این روش عالمان شیعه بوده که به هیچ غیر معصومی تعبد نداشته باشند. حال گزارش بنی قریظه بعد از چندين قرن وارد کتاب آقای طباطبایی شده، و تازه ایشان هم در کتابش بنا نداشته که تنها روایات مورد قبولش را بیاورد. چرا آتئیست عقل ستیز پذیرش چنین نقلی را بر مسلمین واجب می داند؟
هر چند که به هر حال در متن المیزان برخی جزئیات مدنظر مدعیان وجود ندارد، و چنانکه گذشت اصل وقوع نبرد بنی قریظه و کشته شدن برخی از آنان و اسارت برخی مورد اختلاف نبوده است.
این مشکل در دیگر استنادات این اسلام ستیزان نیز وجود دارد، که برای تایید متنی با جزئيات خاص، به متن های ضعیف تر و حتی بدون آن جزئیات استناد می کنند.

🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
⚖️ مقایسه #رفتار_رسول_الله صلّی الله علیه و آله و #داریوش کبیر

1️⃣ رفتار رسول الله صلّی الله علیه و آله

🔸روایت شده است که جوانی مشتاقِ جهاد ، در رکاب رسول خدا صلی الله علیه و آله بود؛ اما پدر و مادرش از دوری او احساس خوبی نداشتند. در این باره از پیامبر (ص)مشورت خواست؛ پیامبر فرمود: در کنار پدر و مادرت بمان؛ به خدایی که جانم در دست او است، اگر یک روز و شب پدر و مادرت با تو انس بگیرند؛ از یک سال جهاد بهتر است.

↑(الکافی؛ دار الکتب الإسلامیة؛ ج‏۲؛ ص۱۶۰– الأمالی للصدوق؛ ص۴۶۱ - روضة الواعظین؛ ج‏۲؛ ص۳۶۷)

🔸و در روایت دیگری آمده است که جوانی آمد تا با رسول الله صلی الله علیه و آله به جنگ برود؛ در حالی که پدر و مادرش گریان بودند. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: برگرد و پدر و مادرت را بخندان؛ چنان که آنان را به گریه انداختی.
↑(سنن أبی داود؛ ج‏۳ ؛ ص۱۰۹۵)

🔸همچنین در روایت دیگری آمده است که مردی بدون آن که از پدر و مادرش اجازه بگیرد، از یمن به مدینه آمد تا به همراه رسول الله صلی الله علیه و آله به جهاد برود؛ ایشان فرمود: برگرد و از پدر و مادرت اجازه بگیر. اگر اجازه دادند به جهاد بیا و گر نه به پدر و مادرت نیکی کن.
↑(سنن أبی داود، ج‏ ۳، ص ۱۰۹۶)


☑️به دلیل این گونه روایات است که علماء اسلام، اجازه پدر و مادر را در جهاد شرط می دانند؛ مگر در برخی موارد.
(رجوع کنید به: جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام؛ ج۲۱، ص ۲۲)


2️⃣ رفتار داریوش کبیر!

«یکی از ایرانیان بنام آبازوس (آباز) پدر سه پسر که هر سه بنا بود در لشکر داریوش به جنگ بروند نزد شاه رفته تمنا کرد که شاه از بردن یکی از پسران او صرف نظر کند و داریوش مثل اینکه این شخص از دوستان او بوده و تقاضای کوچکی نموده اظهار کرد که با ماندن هر سه پسر او موافقت می کند، آباز بسیار خوشحال شد؛
به این امید که تمام پسرهای او از خدمت معاف می گردیدند؛ ولی شاه به خدمتگزاران خود فرمود که سه پسر آباز را گرفته بی درنگ به قتل آوردند و بدین ترتیب همه ایشان را باقی گذاشت ولی بعد از آن که جانشان را گرفت!»

↑(تاریخ هرودوت، ص۲۷۴، ترجمه وحید مازندرانی، مرکز انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ سوم)


🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
گوشه ای کوچک از جنایات داریوش کبیر در راستای کشور گشایی، به روایات تاریخ هرودوت

🆔 @Estedlale_Ma
🔺نسبت فتوحات و گسترش اسلام

بعد از ارائه روایات و ادله موضع منفی روایات ائمه علیهم السلام نسبت به فتوحات مسلمین،
(t.me/estedlale_Ma/42)
این سؤال پیش می آید که اگر فتوحات دوران خلفا رد شود، با وجود تاثیر آن در گسترش اسلام، آیا می توان منکر اثر مثبت آن از این جهت شد؟

پاسخ:
1️⃣ اولاً، برخی از ثمرات مفید کار یک شخص دلیل بر این نیست، که خود آن شخص نیز در انجام این کار مورد تأیید باشد. توضیح مطلب آنکه بنا بر روایات اسلامی گاه کسانی به ترویج دین کمک می کنند، که خود ابداً اهلیت آن را ندارند، و یا حتی فاسق و فاجر هستند.
در روایتی زیبا و طولانی از امام صادق ع بعد از تأکید بر این نکته که جهاد تنها برای افرادی خاص و یا شرایطی سخت جایز است، در برابر کسانی که به هر قیمت و لو بدون شرایط الهی آن جهاد کنند، و با معصیت و جهل و کورکورانه در این راه قدم می گذارند، می فرماید: «خداوند دین خود را با گروه هایی که خود نصیبی (از خیر یا اجر الهی) ندارند، یاری می کند.»
«... أَنْ لَا يَكُونَ مُجَاهِداً عَلَى مَا فِيهِ مِنَ الْإِصْرَارِ عَلَى الْمَعَاصِي وَ الْمَحَارِمِ وَ الْإِقْدَامِ عَلَى الْجِهَادِ بِالتَّخْبِيطِ وَ الْعَمَى وَ الْقُدُومِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالْجَهْلِ وَ الرِّوَايَاتِ الْكَاذِبَةِ فَلَقَدْ لَعَمْرِي جَاءَ الْأَثَرُ فِيمَنْ فَعَلَ هَذَا الْفِعْلَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَنْصُرُ هَذَا الدِّينَ بِأَقْوَامٍ‏ لَا خَلَاقَ‏ لَهُمْ»
📘(الكافي، ط - الإسلامية، ج‏5، ص: 19)

و این مطلب به اسناد دیگری نیز آمده (شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‏14، ص: 234 «انّ اللَّه ليؤيّد هذا الدّين بالرّجل‏ الفاجر».
📙و رجال الكشي، ص: 388/ 726)

2️⃣ ثانیاً، گسترش ادیان فقط وابسته به فتوحات نیست.
گرچه فتوحات اثری ظاهری در این مورد دارد، اما دلیلی نداریم، در درازمدت این تاثیر همواره مثبت باشد. توضیح آنکه به عنوان نمونه دین مبین اسلام از همان آغاز با معارف عقلانی حضرت رسول اکرم ص و بر خورد خوش ایشان در میان جمعی از اهل مکه جایگاهی یافت تا آنکه اهل مدینه بدون هیچ لشکر کشی با آغوش باز از ایشان استقبال نمودند. در این میان نیز گرچه برخی تحرکات نظامی مانند فتح مکه به استقرار حکومت اسلامی کمک شایانی کرد، اما جمع زیادی از قبایل عرب بدون آن و تنها با تبلیغ مبلغان اسلام را پذیرفتند. در دوره بعد از رسول اکرم نیز گرچه سرزمین هایی با نبرد به مملکت اسلامی پیوست، اما در ایران و دیگر بلاد، مناطق بسیاری با صلح به اسلام ملحق شدند. در این میان حتی برخی از مناطقی که با حمله نظامی تسلیم شدند، بعدها سر به شورش نهادند. و احتمال دارد، که برخورد های بد بعضی از خلفا در جنگ ها و پس از آن خود روند اسلام گرایی را کند می کرد.
به هر رو در دوران پسین نیز بیشترین جمعیت های اسلامی نیز هرگز با فتوحات به اسلام نپیوستند. جمعیت عظیم مسلمانان جنوب شرق آسیا و بخش هایی از افریقا و نیز جمعیت های پراکنده مسلمان در ملل غرب از این دسته اند.
با بررسی بزرگترین فتوحات تاریخ بشر، مانند کشور گشایی های هخامنشیان، فتوحات اسکندر مقدونی، فتوحات صدر اسلام، حمله مغول، لشگر کشی های روس و... به نظر می آید هیچ یک منجر به تغییر گسترده و کلی دین دیگر ملت ها نشد؛ مگر پس از فتوحات مسلمین. در حالی که حکومت ها همواره بنای بر آن دارند مردم را هم عقیده خویش سازند. این خود نشان می دهد مسلمان شدن ملت ها علتی فراتر از صرف فتوحات دارد. خصوصاً وقتی که حکومت نوخاسته اسلامی که هنوز دو دهه از آن نگذشته بر امپراطوری عظیم ایران از هند تا روم و مصر، که گفته می شود، حد اقل ۱۴۰ میلیون نفر جمعیت داشته، تنها بواسطه نیروی نظامی پیروز شده؟ چندان باور پذیر نیست. (ر.ک به yon.ir/tXZSa)

ادامه دارد...

🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma
🔺 نسبت فتوحات و گسترش اسلام (2)

3⃣ تنگ نظری و اهداف کوتاه فاتحان

خلفا علاقه زیادی به مسلمان شدن ایرانیان نداشتند. آنان در ابتدا گرفتن مالیات جزیه را بر افزون شدن نو کیشان مسلمان -که از این نوع از مالیات معاف بودند- ترجیح می‌دادند. و این خود غیر مسلمانان بودند که به تدریج به مزایای فرهنگی، اقتصادی و امنیتی اسلام پی بردند.
📚 Homa Katouzian, The Persians: Ancient, Mediaeval and Modern Iran, p. 66

ایران به راحتی فتح شد، امّا فاتحان که نیّت و هدفشان از یک سو، فتح و کشورگشایی، و از سوی دیگر پیشگیری از حمله احتمالی امپراطوری ایران بود، برای تربیت اسلامی ایرانیان تلاشی نکردند، و خود نیز به تدریج سیره پیامبر اسلام(ص) را ـ در فتوحات ـ به فراموشی سپردند.
👌روش آن حضرت این بود که پس از فتح یک سرزمین، یا پذیرش اسلام توسّط قومی، مربّیانی را به میانشان می فرستاد تا با تربیت اسلامی آشنا شوند.
همانطور که امیرالمومنین علی (ع) به یمن فرستاده شد تا یمنی ها را با معارف اسلام آشنا کند.
📚 علی(ع) و ایرانیان دکتر محسن حیدرنیا، مجله صحیفه مبین، ش۲۵

امّا در فتح ایران، از این مسئله غفلت شد. علّت غفلت از این امر مهمّ، به هدف فاتحان بر می گردد. نقل شده است هنگامی که عمر بن خطّاب مردم را به جنگ با ایرانیان فراخواند، استقبالی نکرده و بی توجّهی کردند. در این گیر و دار قبیله «ازد» مهیّای جنگ شد، که عُمــَر برای ترغیب بیشتر آنها به جنگ، غنائم کسریٰ را یادآور شد:
«ثمّ انّ عُمر ندب الناس الی العراق فجعلوا یتحامونه و یتثاقلون عنه، حتّی همّ ان یغز و بنفسه، و قدم علیه خلق من الازد یریدون غزو الشام فدعاهم الی العراق و رغبهم فی غنائم آل کسری ...».
📚 فتوح البلدان، بلاذری، ص۲۵۳

ابو نصر بن مطهّر بن طاهر مقدسی، نیز در مورد دلیل حمله مسلمانان، روایتی از عمر بن خطّاب نقل می کند که قبل از حمله به ایران گفته بود: «خدا شما را به زبان رسول خویش گنج خسروان و قیصران وعده داده ‌است، برخیزید و جنگ با فارس را ساز کنید.»
📚الْبَدْءُ وَ التّاریخ، ابو نصر بن مطهر بن طاهر مقدسی، ج۵، ص۱۶۹

مثنی بن حارثه، در حیره، مردم را به جهاد علیه ایران تحریک می کرد، و به غارت خزائن ملوک ساسانی تطمیع می نمود.
از جمله کسانی که برای حمله به ایران مامور شد، جریر بن عبدالله بجلی بود که پیروان زیادی داشت. وقتی عـُمـَر او را برای جنگ با ایران فرا خواند، جریر با عمر قرار گذاشت به این شرط به جنگ می رود که یک چهارم غنائم را برای خود و اتباعش بر دارد، و عمر این شرط را پذیرفت، و جریر به سوی ایران حرکت کرد. «... و قدم جریر بن عبدالله من السراة فی بجیله فسال ان یاتی العراق علی ان یعطی و قومه ربع ما غلبوا علیه، فاجابه عمر الی ذلک، فسار نحو العراق»
📚اسلام ایرانیان و عمر بن خطاب، عطایی اصفهانی، ص۱۲۲، به نقل از: فتوح البلدان، بلاذری، ص۲۵۳.

علاوه بر این، از رفتارهای نژادپرستانه خلفا ـ که از تعالیم عصر رسول اکرم (ص) فاصله گرفته بودند ـ معلوم می شود که آنان اسلام را یک دین عربی می دانستند. نه از اسلام آوردن غیر عرب خشنود می شدند و نه برای اسلام آوردن آنها تلاشی می کردند.
📚برای آگاهی بیشتر در این باره رجوع کنید به: عصر زرّین فرهنگ ایران، ریچارد فرای، صفحه۷۸

به همین سبب در زمان خلیفه دوّم از اختلاط اعراب با ایرانیان، و برابر دانستن آنها با یکدیگر جلوگیری می شد.

📚فضل بن شاذان، الایضاح، مؤسسه اعلمی للمطبوعات بیروت، ۱۹۸۲م، صفحات۱۵۳- ۱۵۵ و تاریخ الطبری، محمد بن جریر طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: دارالتراث، ۱۹۶۷ م، ص۵۸۸.

👈 بنابر آنچه نقل شده، مجاهدین با رفتارهایی ناشایسته و به دور از آداب جهاد اسلامی به فتح سرزمین ساسانی پرداختند، که این خود از عواملی بود که ایرانیان را از اعراب ناراضی می کرد و سبب تاخیر در ایمان حقیقی شان شد.

🙏🏼حقیقت جو باشیم.

⛔️ تقابُـل اِستـدلال
🆔 @Estedlale_Ma