***فیلم یلدایی:
مستند ناشناخته ساخته 2017 به پرونده مربوط به پروژه های تحقیقاتی افشاگرانه می پردازد و علت اِعمال قوانین خاص و سخت در مورد افشای حقایق مربوط به اشیای ناشناخته را مورد بررسی...
@espash
مستند ناشناخته ساخته 2017 به پرونده مربوط به پروژه های تحقیقاتی افشاگرانه می پردازد و علت اِعمال قوانین خاص و سخت در مورد افشای حقایق مربوط به اشیای ناشناخته را مورد بررسی...
@espash
Forwarded from پایگاه فضایی اسپاش
Forwarded from اتچ بات
😍😍😍سحابی جبار(شکارچی)
در آسمان پائیز و زمستان می توان به حق گفت که جرمی به زیبایی سحابی جبار وجود ندارد چرا که به علت وسعت زیاد‚ آن را حتی با چشم غیر مسلح می توان دید ولی اگر از یک دوربین دوچشمی و یا یک اپتیک آماتوری استفاده کنیم زیبایی آن بیشتر آشکار می شود و لذت بیشتری خواهیم برد.😊
سحابی جبار در زیر کمربند جبار یعنی همان صورت فلکی جبار قرار گرفته است که برای آشنایی بیشتر توضیح مختصری در این باره خواهم داد ،صورت فلکی شکارچی، صورت فلکی است که نیمی از آن در آسمان نیمکره جنوبی و نیم دیگر آن از نیمکره شمالی زمین قابل دیدن است. این صورت فلکی شاید شناختهشدهترین و زیباترین صورت فلکی در آسمان باشد. جبار شامل ستارگان درخشان بسیار است. ستارههای صورت فلکی جبار شباهت به یک شکارچی دارد که از هزارها سال پیش در جهان شناخته شدهاست.
این سحابی حدود 1500 سال نوری از ما فاصله دارد و از توده های ابری متشکل از گازهای نورانی تشکیل شده که در آسمان یک درجه پهنا دارد و آنقدر زیباست که دل هر رصد گری را به شوق می آورد و نباید دیدن آن با یک اپتیک مناسب را ازدست داد. این ناحیه از صورت فلکی جبار یعنی قسمت خنجر آن را سحابی ها و ستارگان نسبتا” جوان و داغ تشکیل می دهند و همین ستارگان جوان باعث درخشش این سحابی زیبا شده اند که از این دسته از ستارگان می توان به ستاره ( 1 θ تتا ) از قدر 5 اشاره کرد یا ستاره ( 2 θ تتا ) که آن هم در کنار (تتا 1) قرار دارد و یا می توان به ستاره (آیوتا) در قسمت جنوب سحابی اشاره کرد که درخشانترین ستاره این ناحیه نیز هست و از قدر 3 می درخشد وستاره ای غول پیکر و داغ با رنگ سفید و آبی است.
طول سحابی جبار بسیار زیاد بوده (حدود 20 سال نوری ) و هنوز به دلیل کثرت گازهای موجود در آن می تواند ستارگان زیادی را در خود به وجود آورد و این مسئله سحابی جبار را به یک زایشگاه کیهانی تبدیل کرده است . در ضمن سحابی جبار از نوع سحابی های نشری بوده که بر اثر مجاورت با ستارگان داغ درخشان شده و پرتو افکنی می کنند .
🔭برای رصد این سحابی لازم نیست زیاد به زحمت افتاد به علت آنکه در فصل زمستان که صورت فلکی شکارچی یا همان جبار در حدود ساعت 8 شب که به موقعیت مناسب رصدی می رسد ‚ کافیست در زیر سه ستاره ای که در یک ردیف قرار گرفته و کمربند جبار را تشکیل می دهند و بسیار بارز و زیبا نیز هستند به دنبال جرمی مه آلود گشت که با چشم غیر مسلح همانطور که گفته شد مشخص است و اگر اپتیک در دسترس بود این سحابی را در مرکز دید آن قرار داده و از دیدن رنگ چشم نواز آن لذت برد.😍
@espash
در آسمان پائیز و زمستان می توان به حق گفت که جرمی به زیبایی سحابی جبار وجود ندارد چرا که به علت وسعت زیاد‚ آن را حتی با چشم غیر مسلح می توان دید ولی اگر از یک دوربین دوچشمی و یا یک اپتیک آماتوری استفاده کنیم زیبایی آن بیشتر آشکار می شود و لذت بیشتری خواهیم برد.😊
سحابی جبار در زیر کمربند جبار یعنی همان صورت فلکی جبار قرار گرفته است که برای آشنایی بیشتر توضیح مختصری در این باره خواهم داد ،صورت فلکی شکارچی، صورت فلکی است که نیمی از آن در آسمان نیمکره جنوبی و نیم دیگر آن از نیمکره شمالی زمین قابل دیدن است. این صورت فلکی شاید شناختهشدهترین و زیباترین صورت فلکی در آسمان باشد. جبار شامل ستارگان درخشان بسیار است. ستارههای صورت فلکی جبار شباهت به یک شکارچی دارد که از هزارها سال پیش در جهان شناخته شدهاست.
این سحابی حدود 1500 سال نوری از ما فاصله دارد و از توده های ابری متشکل از گازهای نورانی تشکیل شده که در آسمان یک درجه پهنا دارد و آنقدر زیباست که دل هر رصد گری را به شوق می آورد و نباید دیدن آن با یک اپتیک مناسب را ازدست داد. این ناحیه از صورت فلکی جبار یعنی قسمت خنجر آن را سحابی ها و ستارگان نسبتا” جوان و داغ تشکیل می دهند و همین ستارگان جوان باعث درخشش این سحابی زیبا شده اند که از این دسته از ستارگان می توان به ستاره ( 1 θ تتا ) از قدر 5 اشاره کرد یا ستاره ( 2 θ تتا ) که آن هم در کنار (تتا 1) قرار دارد و یا می توان به ستاره (آیوتا) در قسمت جنوب سحابی اشاره کرد که درخشانترین ستاره این ناحیه نیز هست و از قدر 3 می درخشد وستاره ای غول پیکر و داغ با رنگ سفید و آبی است.
طول سحابی جبار بسیار زیاد بوده (حدود 20 سال نوری ) و هنوز به دلیل کثرت گازهای موجود در آن می تواند ستارگان زیادی را در خود به وجود آورد و این مسئله سحابی جبار را به یک زایشگاه کیهانی تبدیل کرده است . در ضمن سحابی جبار از نوع سحابی های نشری بوده که بر اثر مجاورت با ستارگان داغ درخشان شده و پرتو افکنی می کنند .
🔭برای رصد این سحابی لازم نیست زیاد به زحمت افتاد به علت آنکه در فصل زمستان که صورت فلکی شکارچی یا همان جبار در حدود ساعت 8 شب که به موقعیت مناسب رصدی می رسد ‚ کافیست در زیر سه ستاره ای که در یک ردیف قرار گرفته و کمربند جبار را تشکیل می دهند و بسیار بارز و زیبا نیز هستند به دنبال جرمی مه آلود گشت که با چشم غیر مسلح همانطور که گفته شد مشخص است و اگر اپتیک در دسترس بود این سحابی را در مرکز دید آن قرار داده و از دیدن رنگ چشم نواز آن لذت برد.😍
@espash
Telegram
attach 📎
Forwarded from Deleted Account
حتی یک تغییر فوق العاده کوچک دریکی ازپارامترهای کلیدی در قوانین فیزیک،در هرکجایی در جهان، زندگی راغیرممکن میسازد.(این تنظیمات کلیدی از کجاست؟)
ورود به دنیای حقایق علمی👇
👁🗨 @Science_edu
ورود به دنیای حقایق علمی👇
👁🗨 @Science_edu
Forwarded from پایگاه فضایی اسپاش
ایلان ماسک در جدیدترین پست توییتری خودش ، اولین تصاویر موشک Falcon Heavy را منتشر کرد
ین موشک قدرتمند که عملاً سه فالکون 9 را در کنار یکدیگر قرار می دهد
@espash
ین موشک قدرتمند که عملاً سه فالکون 9 را در کنار یکدیگر قرار می دهد
@espash
Forwarded from پایگاه فضایی اسپاش
✳️فضا در هفتهای که گذشت؛ براری آمد، فضا خشن شد
—------
❗️ادامه مطلب 👇🏻👇🏻👇🏻
http://espash.ir/news/5338
—------
@espash
—------
❗️ادامه مطلب 👇🏻👇🏻👇🏻
http://espash.ir/news/5338
—------
@espash
Forwarded from Deleted Account
برای دریافت از آخرین اخبار و تحلیل های فناوری فضایی داخل و خارج به ما بپیوندید:
https://t.me/joinchat/AAAAAEAmQ9ExfbZAtZcoaQ
https://t.me/joinchat/AAAAAEAmQ9ExfbZAtZcoaQ
Forwarded from اتچ بات
🚀ناسا۲۰۶۹ به منظومه آلفا سنتوری می رود.
ناسا تصمیم دارد تا ۲۰۶۹ میلادی فضاپیمایی به منظومه «آلفا سنتوری» بفرستد که با ۱۰ درصد سرعت نور حرکت می کند.
ناسا در کنفرانس American Geophysical Union این پروژه را به نام nebulous اعلام کرد. طبق این پروژه فضاپیمایی که می تواند با ۱۰ درصد سرعت نور حرکت کند، به فضا می رود. چنین سرعتی بسیار زیادتر از سرعت فضاپیمایVoyager1 است که با ۰.۰۰۱ درصد سرعت نور حرکت می کند.
@espash
ناسا تصمیم دارد تا ۲۰۶۹ میلادی فضاپیمایی به منظومه «آلفا سنتوری» بفرستد که با ۱۰ درصد سرعت نور حرکت می کند.
ناسا در کنفرانس American Geophysical Union این پروژه را به نام nebulous اعلام کرد. طبق این پروژه فضاپیمایی که می تواند با ۱۰ درصد سرعت نور حرکت کند، به فضا می رود. چنین سرعتی بسیار زیادتر از سرعت فضاپیمایVoyager1 است که با ۰.۰۰۱ درصد سرعت نور حرکت می کند.
@espash
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
ونوس یک سیاره مرده نیست
اخترشناسان میگویند، آخرین عکسهای راداری از سطح سیاره ونوس که توسط کاوشگر "ماژلان" گرفته شده، فعالیتهای "ژئولوژیکی" را نشان داده است.
دیلیمیل، ونوس مدتها بود که سیارهای مرده فرض میشد، اما اخترشناسان فاش کردند که به تازگی علائمی از تغییر در آن دیده شده است.
پژوهشگران اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا از تصاویر راداری سطح ونوس که کاوشگر ماژلان در ماموریت خود طی سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ گرفته، استفاده کردند تا ساختارهای سطح این سیاره را با دید کلی ببینند.
قطعات بزرگ پوسته ونوس در واقع قارههایی هستند که به علت نیروهایی که در زیر آن قرار دارد، به سمت اطراف حرکت، چرخش و سقوط میکنند.
محققان معتقدند با درجه حرارت سوزان ۴۶۲ درجه سلسیوس در سطح ونوس، پوسته میتواند به اندازه کافی گرم شود که ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر پایین رفته و بلوکهای نازک پوستهای ایجاد کند که میتواند به راحتی مانند گسلهای زمین حرکت کند.
@espash
اخترشناسان میگویند، آخرین عکسهای راداری از سطح سیاره ونوس که توسط کاوشگر "ماژلان" گرفته شده، فعالیتهای "ژئولوژیکی" را نشان داده است.
دیلیمیل، ونوس مدتها بود که سیارهای مرده فرض میشد، اما اخترشناسان فاش کردند که به تازگی علائمی از تغییر در آن دیده شده است.
پژوهشگران اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا از تصاویر راداری سطح ونوس که کاوشگر ماژلان در ماموریت خود طی سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ گرفته، استفاده کردند تا ساختارهای سطح این سیاره را با دید کلی ببینند.
قطعات بزرگ پوسته ونوس در واقع قارههایی هستند که به علت نیروهایی که در زیر آن قرار دارد، به سمت اطراف حرکت، چرخش و سقوط میکنند.
محققان معتقدند با درجه حرارت سوزان ۴۶۲ درجه سلسیوس در سطح ونوس، پوسته میتواند به اندازه کافی گرم شود که ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر پایین رفته و بلوکهای نازک پوستهای ایجاد کند که میتواند به راحتی مانند گسلهای زمین حرکت کند.
@espash
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
🤔🤔غرش فضایی چیست؟
اگر بخواهیم علم را بر اساس نامهای عجیبش مورد قضاوت قرار دهیم٬ غرش فضایی و در همتنیدگی کوانتومی دو نام از عجیبترین نامها در عالم علم هستند. در حالی که به نظر میرسد غرش فضایی ترکیبی از کلمات در هم و برهم و نامربوط باشد اما در واقع قسمتی جدی و حقیقی در مطالعات ِ کیهانشناسی است.
⁉️در واقع مشخص شده است که فضا دارای نویزی در پس زمینه است اما به خاطر دارید که فضا از خلاء تشکیل شده است و بنابراین میانجی برای عبور امواج صوتی در فضا وجود ندارد. پس صدای فریاد شما یا هر صدای دیگری در فضا هیچ وقت به گوش کسی نخواهد رسید. پس چگونه فضا سر و صدا راه انداخته است؟🤔🤔
جواب این است: یک مقدار موذیانهتر از آنچه که تصورش را بکنید، با استفاده از رهگیری «امواج رادیویی».
بگذارید داستان خود را با چگونگی کشف آن آغاز کنیم: در سال ۲۰۰۶ ناسا برای مطالعه گرمای ناشی از ستارگان اولیه بالونی را به ارتفاع ۳۶ کیلومتری اتمسفر فرستاد تا با ابزارهای دقیقش به مطالعۀ امواج رادیویی بپردازد که با چشمان غیر مسلح قابل مشاهده نیستند. محققان میخواستند ستارگان دوردستی را پیدا کنند که امواج رادیویی ضعیفی منتشر می کردند. اما با شروع آزمایش بسیار متعجب شدند چرا که با صدای غرشی روبهرو شدند که شش برابر بلندتر از چیزی بود که انتظار داشتند.
این صدای غرش نه تنها به قدری بلند بود که شناسائی ستارگان دوردست را غیر ممکن میکرد بلکه غیرقابل توضیح هم بود. به گفته یکی از محققان، امواج رادیویی با این طول موج که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت معمولا با تشعشعات حرارتی همراهی میشود اما با بررسیهای به عمل آمده از تشعشعات حرارتی راه شیری به نظر نمیرسید منشا این غرش مربوط به کهکشان ما باشد.
هنوز یکی از احتمالات میتواند این باشد که منشا این تشعشعات ستارگان اولیه باشند چرا که ستارگان اولیه در اطرافشان هیچ گونه غباری نداشتند (زیرا اولین غبارها خود در درون این ستارگان تشکیل شدند). این مساله میتواند توضیح دهندۀ میزان این امواج بدون وجود و همراهی تشعشعات حرارتی به میزان مرتبط با آن باشد.
فرضیه دوم این است که ممکن است منشا این امواج گازهای منتشر شده در بین خوشههای کهکشانی عظیم بوده باشد که تاکنون شناسایی آنها برای ما ممکن نبوده است.
و سومین احتمال این است که ممکن است این امواج از کهکشانهای دوردستی منشا گرفته باشند که امواج رادیویی با شدت کم ولی به مقدار زیاد گسیل میکنند. با وجود فرضیاتی در این زمینه هنوز دادههایی که مشخص کند کدام فرضیه درست است، وجود ندارد. اما دانشمندان امیدوارند مطالعات آینده در نهایت راهگشای این رمز و راز کیهانی باشد.
@espash
اگر بخواهیم علم را بر اساس نامهای عجیبش مورد قضاوت قرار دهیم٬ غرش فضایی و در همتنیدگی کوانتومی دو نام از عجیبترین نامها در عالم علم هستند. در حالی که به نظر میرسد غرش فضایی ترکیبی از کلمات در هم و برهم و نامربوط باشد اما در واقع قسمتی جدی و حقیقی در مطالعات ِ کیهانشناسی است.
⁉️در واقع مشخص شده است که فضا دارای نویزی در پس زمینه است اما به خاطر دارید که فضا از خلاء تشکیل شده است و بنابراین میانجی برای عبور امواج صوتی در فضا وجود ندارد. پس صدای فریاد شما یا هر صدای دیگری در فضا هیچ وقت به گوش کسی نخواهد رسید. پس چگونه فضا سر و صدا راه انداخته است؟🤔🤔
جواب این است: یک مقدار موذیانهتر از آنچه که تصورش را بکنید، با استفاده از رهگیری «امواج رادیویی».
بگذارید داستان خود را با چگونگی کشف آن آغاز کنیم: در سال ۲۰۰۶ ناسا برای مطالعه گرمای ناشی از ستارگان اولیه بالونی را به ارتفاع ۳۶ کیلومتری اتمسفر فرستاد تا با ابزارهای دقیقش به مطالعۀ امواج رادیویی بپردازد که با چشمان غیر مسلح قابل مشاهده نیستند. محققان میخواستند ستارگان دوردستی را پیدا کنند که امواج رادیویی ضعیفی منتشر می کردند. اما با شروع آزمایش بسیار متعجب شدند چرا که با صدای غرشی روبهرو شدند که شش برابر بلندتر از چیزی بود که انتظار داشتند.
این صدای غرش نه تنها به قدری بلند بود که شناسائی ستارگان دوردست را غیر ممکن میکرد بلکه غیرقابل توضیح هم بود. به گفته یکی از محققان، امواج رادیویی با این طول موج که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت معمولا با تشعشعات حرارتی همراهی میشود اما با بررسیهای به عمل آمده از تشعشعات حرارتی راه شیری به نظر نمیرسید منشا این غرش مربوط به کهکشان ما باشد.
هنوز یکی از احتمالات میتواند این باشد که منشا این تشعشعات ستارگان اولیه باشند چرا که ستارگان اولیه در اطرافشان هیچ گونه غباری نداشتند (زیرا اولین غبارها خود در درون این ستارگان تشکیل شدند). این مساله میتواند توضیح دهندۀ میزان این امواج بدون وجود و همراهی تشعشعات حرارتی به میزان مرتبط با آن باشد.
فرضیه دوم این است که ممکن است منشا این امواج گازهای منتشر شده در بین خوشههای کهکشانی عظیم بوده باشد که تاکنون شناسایی آنها برای ما ممکن نبوده است.
و سومین احتمال این است که ممکن است این امواج از کهکشانهای دوردستی منشا گرفته باشند که امواج رادیویی با شدت کم ولی به مقدار زیاد گسیل میکنند. با وجود فرضیاتی در این زمینه هنوز دادههایی که مشخص کند کدام فرضیه درست است، وجود ندارد. اما دانشمندان امیدوارند مطالعات آینده در نهایت راهگشای این رمز و راز کیهانی باشد.
@espash
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
🌒😳🤔برای رانندگی با پراید روی ماه چه تغییراتی باید در آن ایجاد کرد؟!
⁉️ فضانوردان مأموریت «آپولو» برای رانندگی روی سطح ماه مجبور بودند سوار بر وسیلهای درشکهمانند شوند. اما اگر روزی بخواهید دریای آرامش ماه را با پراید خود طی کنید، آیا میدانید چه تغییراتی باید در خودروی محبوب خود بدهید؟
@espash
👈 متأسفانه خودروی شما روی سطح ماه با مشکلات عدیدهای مواجه است. اصلیترین مشکل مسئلهی احتراق سوخت است. از آنجا که هیچ اکسیژنی روی ماه وجود ندارد، موتور شما نمیتواند از سوزاندن سوخت برای تولید نیرو استفاده کند. علاوه بر این، تایرهای لاستیکی پراید شما روی سطح ماه ترک میخورند یا ذوب میشوند؛ زیرا دمای سطح ماه در بازهی دمای نیتروژن مایع تا آب جوش تغییر میکند.
@espash
🛠 خوشبختانه تغییرات لازم نسبتا سرراست هستند. نخست باید لاستیکهای بیمصرف خود را با دو جفت تایر شبکهفلزی ویژهی ماهنوردی ناسا تعویض کنید. همچنین لازم است تا از شر موتور احتراقی خودروتان خلاص شوید. استفاده از موتورهای الکتریکی متداولی که بر مبنای سلول سوختی هیدروژنی کار میکند، بهترین کارایی ممکن را در محیط خشن ماه دارد.
@espash
🚗 همچنین روی ماه خبری از ترافیک نیست. البته باید هزینهی بردن پراید خود را به ماه بپردازید. نرخ فعلی باربری ناسا برای ارسال محموله به ماه، ۵۰ هزار دلار به ازای هر کیلو است. اما به لطف وزن اندک پراید در مقایسه با خیلی از خودروها، هزینهی بردن پراید به ماه تنها حدود ۴۰ میلیون دلار (۱۵۰ میلیارد تومان ناقابل) میشود. بنابراین به نظر میرسد درشکهی دونفرهای که از مأموریت آپولو روی ماه باقی مانده است، خیلی هم چیز بدی نباشد.
@espash
⁉️ فضانوردان مأموریت «آپولو» برای رانندگی روی سطح ماه مجبور بودند سوار بر وسیلهای درشکهمانند شوند. اما اگر روزی بخواهید دریای آرامش ماه را با پراید خود طی کنید، آیا میدانید چه تغییراتی باید در خودروی محبوب خود بدهید؟
@espash
👈 متأسفانه خودروی شما روی سطح ماه با مشکلات عدیدهای مواجه است. اصلیترین مشکل مسئلهی احتراق سوخت است. از آنجا که هیچ اکسیژنی روی ماه وجود ندارد، موتور شما نمیتواند از سوزاندن سوخت برای تولید نیرو استفاده کند. علاوه بر این، تایرهای لاستیکی پراید شما روی سطح ماه ترک میخورند یا ذوب میشوند؛ زیرا دمای سطح ماه در بازهی دمای نیتروژن مایع تا آب جوش تغییر میکند.
@espash
🛠 خوشبختانه تغییرات لازم نسبتا سرراست هستند. نخست باید لاستیکهای بیمصرف خود را با دو جفت تایر شبکهفلزی ویژهی ماهنوردی ناسا تعویض کنید. همچنین لازم است تا از شر موتور احتراقی خودروتان خلاص شوید. استفاده از موتورهای الکتریکی متداولی که بر مبنای سلول سوختی هیدروژنی کار میکند، بهترین کارایی ممکن را در محیط خشن ماه دارد.
@espash
🚗 همچنین روی ماه خبری از ترافیک نیست. البته باید هزینهی بردن پراید خود را به ماه بپردازید. نرخ فعلی باربری ناسا برای ارسال محموله به ماه، ۵۰ هزار دلار به ازای هر کیلو است. اما به لطف وزن اندک پراید در مقایسه با خیلی از خودروها، هزینهی بردن پراید به ماه تنها حدود ۴۰ میلیون دلار (۱۵۰ میلیارد تومان ناقابل) میشود. بنابراین به نظر میرسد درشکهی دونفرهای که از مأموریت آپولو روی ماه باقی مانده است، خیلی هم چیز بدی نباشد.
@espash
Telegram
attach 📎
عصمت فاطمه وعزّت حیدر داری
تو مقام از سخن مدح فراتر داری
تو عطا و کرم آل پیمبر داری
ز حسین و ز حسن جلوه دیگر داری
میلاد شاه عبدالعظیم حسنی مبارک
@espash
تو مقام از سخن مدح فراتر داری
تو عطا و کرم آل پیمبر داری
ز حسین و ز حسن جلوه دیگر داری
میلاد شاه عبدالعظیم حسنی مبارک
@espash
Forwarded from اتچ بات
جدیدترین اخبار ایران و جهان
معرفی بهترین کتاب ها و مقاله های دنیای نجوم
عکس های روز ناسا و سازمان های فضایی کشورها
همه در کانال خبری سوپرنوا
@supernovanews
معرفی بهترین کتاب ها و مقاله های دنیای نجوم
عکس های روز ناسا و سازمان های فضایی کشورها
همه در کانال خبری سوپرنوا
@supernovanews
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
-#تاسواره ها چیستند؟
شاید شما هم این اسم را بارها و بارها شنیده باشید. در واقع تاسواره ها نام ماهواره های مکعبی کوچک هستند.
صنعت فضا و ماهواره سازی دارد به سمتی میرود که بتوانند با کمترین هزینه ماموریت های مهم فضایی خود را به طور کامل انجام دهند. تاسواره ها به دلیل کوچک بودن و هزینه ساخت کم و نابودی خودکار پس از ماموریت که درباره آن توضیح خواهیم داد مورد توجه قرار گرفته اند.
-سروکله تاسواره از کجا پیدا شد؟
درطول دهه گذشته #رابرت_تویگز از دانشگاه استنفورد و #جوردی_پویگ از دانشگاه پلی تکنیک کالیفرنیا با ساخت تاسواره ها تغییر شگفتی در عرصه فضایی ایجاد کردند. نقطه عطف ساخت تاسواره در سال 2000 با انجام پروژه موفق دانشگاه استنفورد به نام اپال(پرتابگر خودکار پیکوماهواره های مداری) اتفاق افتاد.این پرتابگر ، شش پیکو ماهواره به ابعاد یه توپ هاکی را به فضا پرتاب کرد.پس از آن تویزگر تلاش کرد که ماهواره های خود را به سمت مکعبی شدن و بزرگتر شدن ببرد تا ظرفیت عملیاتی ماهواره را بالا ببرد. او با دیدن جعبه کلاه بچه گانه در نزدیک خونشون به این ایده رسید که بهتر میشود اگر ماهواره های خود را به صورت مکعبی به ضلع 10 سانتی متر و وزن یک کیلوگرم تبدیل کند.اولین پرتاب موفق تاسواره به نام #کوئک_ست1 در سال 2003 توسط ناسا انجام گرفت.(ماموریت این تاسواره لرزه نگاری بود)
-اندازه های تاسواره ها
تاسواره ها در 3 سایز هستند:
10*10 سانتی متر معروف به1U
20*10 معروف به 2U
30*10 معروف به 3U (بیشترین کاربرد)
-چرخه ماموریت یک تاسواره
یک تاسواره پس پرتاب توسط یک پرتابگر از آن جداشده و وارد فضا میشود و در مدار قرار میگیرد. بادبان های تاسواره بعد از پایان ماموریت باز میشود. این بادبان ها باعث سقوط تاسواره به درون اتمسفر میشود.(این اتفاق 70-120 روز طول میکشد)
-کشورهایی که تا کنون توانسته اند تاسواره به فضا بفرستند
آمریکا-هلند-هندوستان-ویتنام- انگلستان- اکوادور-پاکستان-ترکیه-عراق-ایتالیا- امارات متحده عربی- اسلواکی
ایران نیز قرار است بزودی تاسواره ای به نام #نوآر به کمک دانشجویان خود به فضا بفرستد.
@espash
شاید شما هم این اسم را بارها و بارها شنیده باشید. در واقع تاسواره ها نام ماهواره های مکعبی کوچک هستند.
صنعت فضا و ماهواره سازی دارد به سمتی میرود که بتوانند با کمترین هزینه ماموریت های مهم فضایی خود را به طور کامل انجام دهند. تاسواره ها به دلیل کوچک بودن و هزینه ساخت کم و نابودی خودکار پس از ماموریت که درباره آن توضیح خواهیم داد مورد توجه قرار گرفته اند.
-سروکله تاسواره از کجا پیدا شد؟
درطول دهه گذشته #رابرت_تویگز از دانشگاه استنفورد و #جوردی_پویگ از دانشگاه پلی تکنیک کالیفرنیا با ساخت تاسواره ها تغییر شگفتی در عرصه فضایی ایجاد کردند. نقطه عطف ساخت تاسواره در سال 2000 با انجام پروژه موفق دانشگاه استنفورد به نام اپال(پرتابگر خودکار پیکوماهواره های مداری) اتفاق افتاد.این پرتابگر ، شش پیکو ماهواره به ابعاد یه توپ هاکی را به فضا پرتاب کرد.پس از آن تویزگر تلاش کرد که ماهواره های خود را به سمت مکعبی شدن و بزرگتر شدن ببرد تا ظرفیت عملیاتی ماهواره را بالا ببرد. او با دیدن جعبه کلاه بچه گانه در نزدیک خونشون به این ایده رسید که بهتر میشود اگر ماهواره های خود را به صورت مکعبی به ضلع 10 سانتی متر و وزن یک کیلوگرم تبدیل کند.اولین پرتاب موفق تاسواره به نام #کوئک_ست1 در سال 2003 توسط ناسا انجام گرفت.(ماموریت این تاسواره لرزه نگاری بود)
-اندازه های تاسواره ها
تاسواره ها در 3 سایز هستند:
10*10 سانتی متر معروف به1U
20*10 معروف به 2U
30*10 معروف به 3U (بیشترین کاربرد)
-چرخه ماموریت یک تاسواره
یک تاسواره پس پرتاب توسط یک پرتابگر از آن جداشده و وارد فضا میشود و در مدار قرار میگیرد. بادبان های تاسواره بعد از پایان ماموریت باز میشود. این بادبان ها باعث سقوط تاسواره به درون اتمسفر میشود.(این اتفاق 70-120 روز طول میکشد)
-کشورهایی که تا کنون توانسته اند تاسواره به فضا بفرستند
آمریکا-هلند-هندوستان-ویتنام- انگلستان- اکوادور-پاکستان-ترکیه-عراق-ایتالیا- امارات متحده عربی- اسلواکی
ایران نیز قرار است بزودی تاسواره ای به نام #نوآر به کمک دانشجویان خود به فضا بفرستد.
@espash
Telegram
attach 📎
Forwarded from پایگاه فضایی اسپاش