غم از دلم نمیرود از گریه کم نمیشود…

ی هفته دیگه به کنکور دکترا مونده
اما اینجوریم که برای کی بخونم
برای چی بخونم
اصلا روان سالمی مونده:)

‏علاوه بر فضای مجازی حتی علاقم رو به فعالیت در دنیای واقعی هم از دست دادم.

ایرانی بودن فرسایشی‌ترین اتفاقیه که دچارشم.

چرا هرچی گریه میکنم غمم کم نمیشه؟ نکنه تا ابد غمگین بمونم..

آزاردهنده و غم انگیزه
وقتی میدونی تمام این تقلاها
نه برای یک زندگی مرفه
بلکه فقط برای یک زندگی عادیه

قبلا پول نداشتم مهاجرت کنم
الان پول ندارم همینجا زندگی کنم.

شب همگی بخیر. اگر دیگه بین ما نیستید، شب شما هم بخیر. زمان با رفتن شما ایستاد. همه‌ی ما هنوز جایی اواخر دی ماه هستیم نه اواسط بهمن. زمان ایستاد و ما هرروز هوایی رو نفس کشیدیم که بوی خون پاک شمارو می‌داد. نمی‌دونم می‌بینید یا نه، احتمالا نه، اما ما شمارو می‌بینیم. زمان ایستاده و ثانیه‌ها کش میان و ما در تک‌تک لحظات این ثانیه‌های طولانی شمارو می‌بینیم و در مورد شما می‌شنویم و از شما میگیم. امیدوارم خوب بخوابید، ما خیلی وقته که نمی‌تونیم خوب بخوابیم. دوستتون دارم. ببخشید.

بعضی وقتا بدترین جایی که میتونی باشی، توی مغز خودته.😅

‏این کله حداقل تا هفت هشت تا تناسخ بعدی خراب می‌مونه.

لانگ دیستنس فقط فاصله افسردگی الانم با افسردگی ماه پیش همین موقع.

محل ازمون کنکور و زده دانشگاه علامه
اخه ۸ صبح جمعه سگ میره بیرون🚶🏻‍♀️‍➡️

همچی از این روز و این ساعت شروع شد💔.

وقتی ینفر تو خانواده فوت میکنه خانوادش اون سال عید ندارن،امسال یه ایران عید نداره.

به تموم دنیا وصل شدم،ولی به زندگی نه.

کاش ما آخرین نسلی باشیم که این زندگی رو تجربه می‌کنه.

وقتی بیشتر از سنت درگیر مشکلات بشی، زندگی ازت آدم ساکت تری میسازه.

در عزایمان رقصیدین
باشد که بر سر قبرتان شادی کنیم.