🔻بنا بر گزارش نهادهای حقوق بشری، بامداد شنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۴ دو برادر کُرد اهل شهر خوی، بە نام‌های خالص و یوسف پرویزی، در پی تیراندازی نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران جان خود را از دست دادند.

این دو که به ترتیب ۳۰ و ۴۰ ساله و هر دو پدر چند فرزند بودند، هنگام تردد با خودرو در محدوده مرزی بخش قطور هدف گلوله قرار گرفته‌اند.

منابع محلی می‌گویند این حادثه در شرایطی رخ داده که در روزهای اخیر حضور و فعالیت نیروهای امنیتی در منطقه افزایش یافته بود.

گزارش‌ها همچنین حاکی است که نیروهای اطلاعات سپاه پس از کشته شدن این دو برادر، پیکرهای آنان را با خود منتقل کرده و تا لحظه تنظیم این خبر از تحویل اجساد به خانواده‌شان خودداری کرده‌اند.

یک منبع مطلع گفته است این رفتار نگرانی خانواده و ساکنان روستای قنله، محل زندگی قربانیان، را دوچندان کرده و آنان خواستار روشن شدن جزئیات حادثه و بازگرداندن پیکرها شده‌اند.

@aryentvfarsi

خطر در سوریه «جدید» رو به افزایش است: داعش در کمین است!

داعش که از زمان فروپاشی رژیم اسد از ساختار جهادی‌گرای دولت جدید و بی‌ثباتی در سوریه بهره می‌برد، در تلاش است تا دوباره قدرت بگیرد.

مطالعه خبر

Telegram | Instagram | Facebook | X | Website

🔳 نامهٔ دختر احمد کایا به پدرش در سالگرد وفاتش؛ کوه‌ها دارند سبز می‌شوند.

❑ امروز سالگرد وفات #احمد_کایا، هنرمند بزرگ کورد است که در ١٦ نوامبر سال ٢٠٠٠ در غربت فرانسه چشم از جهان فروبست. دخترش ملیس کایا، مطلبی در وصف پدرش نوشته است که برای مردمش، برای ستمدیدگان، برای کوه‌ها می‌خواند. کوه‌هایی که می‌گفت با اشک‌های ما، روزی سبز می‌شوند و حالا این اتفاق دارد می‌افتد.

@aryentvfarsi

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
❑ انقلابــــ روژآوا
https://t.me/enqelabrojava

🔳 ه‌س‌د: نیروهای ما حملهٔ نیروهای حکومت موقت سوریه را در حومهٔ رقه دفع کردند.

❑ نیروهای سوریهٔ دمکراتیک/ه‌س‌د، در بیانیه‌ای اعلام کردند که مبارزان‌شان حملهٔ گروه‌های مسلح حکومت موقت سوریه را در حومهٔ شهر رقه دفع کردند و از مجروح شدن ۳ مبارز خود در این حمله خبر دادند...

متن بیانیه در لینک زیر👇👇
https://telegra.ph/Enqelabrojava-11-16-3

🔳 هشدار یک شیخ عرب در ادارهٔ خودگردان دموکراتیک؛
«تفرقه‌افکنی علیه کورد و عرب برای بی‌ثبات‌کردن منطقه»

❑ شیخ حسن فرحان، رئیس طایفهٔ عرب «طای» در ادارهٔ خودگردان دموکراتیک شمال و شرق سوریه/روژآوا، در گفت‌وگو با روزنامهٔ «روناهی» می‌گوید که حملهٔ اخیر گروه‌های مسلح وابسته به «دولت انتقالی سوریه» به یکی از روستاهای رقه با واکنش سریع نیروهای سوریهٔ دمکراتیک/ه‌س‌د دفع شده است.

❑ او تاکید کرده این حمله با جنگ روانی رسانه‌های نزدیک به دمشق و آنکارا همراه بوده و هدف برخی بازیگران منطقه‌ای «ایجاد شکاف میان عرب و کورد برای برهم‌زدن ثبات شمال و شرق سوریه» است.

❑ نیروهای سوریهٔ دمکراتیک نیز گفته‌اند که اجازه نخواهند داد این تلاش‌ها به تنش‌های اتنیکی و بی‌ثباتی گسترده‌تر منجر شود.

@aryentvfarsi

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
❑ انقلابــــ روژآوا
https://t.me/enqelabrojava

پژاک و بازنشر یک فایل قدیمی:جنگ ویژه و سیاست قدرت:

در روزهایی که جنبش آزادیخواهی کوردستان تلاش میکند میان خستگی جنگ و امید به صلح راهی تازه بیابد، ناگهان فایلی صوتی از پانزده سال پیش بیرون کشیده میشود؛ سخنان امیر کریمی، رئیس مشترک پژاک. فایلی که نه از روی تصادف، بلکه با زمان سنجی دقیق توسط عوامل و افراد تحت امر علی جوانمرد با همکاری میت ترکیه منتشر شد. این کار، تصادفی رسانه ای نیست؛ بخشی از جنگ ویژه ای است که از اتاق فکرهای شناخته شده با همکاری نهادهای امنیتی طراحی شده تا پژاک را در افکار عمومی بی اعتبار کند.رژیم های ترس به خوبی میدانند که در معادلات کنونی خاورمیانه پژاک در آستانه یک تغییر استراتژیک قرار دارد پ.ک.ک پس از دهه ها مقاومت مسلحانه، حال در مسیر بازتعریف خود در قالب پروسه صلح با ترکیه و تمرکز بر ساختارهای اجتماعی و سیاسی تازه است. طبیعی است که این تغییر، خلائی ایجاد میکند: چه نیرویی میتواند حامل ادامه‌ همان پروژه  فکری و سیاسی در شرق کوردستان (روژهلات) باشد؟ پاسخ روشن است: پژاک. اما همین پاسخ، همانقدر که برای جنبش آزادیخواهی امید آفرین است، برای ساختارهای اطلاعاتی و سیاسی منطقه تهدید به شمار میرود. از نگاه قدرتهای منطقه من جمله رژیم ایران و بارزانی ها، تهدید به شمار میرود،از نگاه سرکوب گران منطقه ای پژاک تنها یک سازمان چریکی نیست؛ بلکه حامل فلسفه ای است که از محدودیت دولت، حزب، و ناسیونالیسم کلاسیک عبور کرده.فلسفه ای که بر محور «خودمدیریتی»، «کنفدرالیسم دموکراتیک»، و آزادی زن بنا شده است. و درست به همین دلیل، پژاک در تحلیل دستگاه های امنیتی رژیم های ذکر شده، خطرناک ‌تر از یک حزب چریکی است چون حقیقت رهایی را در ذهن مردم میکارد،نه فقط در کوه.انتشار دوباره ی فایل قدیمی، درست در زمانی انجام شد که پ.ک.ک وارد فاز گفتگو و کاهش تنش شده بود. هدف، روشن است: ایجاد شکاف میان نیروهای هم خانواده، ایجاد بی اعتمادی در بدنه ی جنبش، و کاستن از مشروعیت پژاک پیش از آنکه بتواند جایگاه خود را در قندیل و در ساختار سیاسی نوین خاورمیانه تثبیت کند. این همان «جنگ ویژه » است: حمله نه با گلوله، بلکه با روایت.توسط علی جوانمردی و کانال های مربوط به او که این روایت آماده شده توسط اتاق های فکر رژیم های نام برده رنگ واقعیتی به خود بگیرد.از زاویه ی رئال پولیتیک انقلابی، این اقدام را باید بخشی از سیاست مهار متقاطع دانست. وقتی اقتدار نمیتواند جنبشی را با زور سرکوب کند، تلاش میکند با شبه اخلاق و رسانه آن را منزوی کند.همان کاری را که بر علیه هر زن آزاده ای که تا صدایش بلند میشود انجام میدهند،وقتی نمیتوانند صدایی را خاموش کنند، آن را در هیاهوی دروغ دفن میکند.اما در سطح اندیشه آزاد ماجرا ژرف تر است. این حملات فقط علیه یک سازمان نیستند؛ علیه زنانی هستند که در کوه تصمیم میگیرند، علیه نسلی هستند که از اقتدار سنتی و مردسالار عبور کرده اند،علیه خود مفهوم آزادی بدون مجوز.و درست به همین دلیل، تخریب پژاک برای نیروهای محافظه ‌کار چه درون حاکمیت، چه در میان اپوزیسیون کلاسیک به یک پروژه مشترک بدل شده است.اما آنها در یک چیز اشتباه میکنند: اندیشه را نمیشود ترور کرد. وقتی فلسفه‌ی «ژن، ژیان، ئازادی» در جان مردم ریشه کند، دیگر هیچ اتاق فکری نمیتواند آن را مهار کند. آنها میخواهند پژاک را «آسیب‌پذیر» کنند، اما همین واکنش عصبی نشان میدهد که پژاک به نقطه ای رسیده که دیگر نادیده گرفتنی نیست.در نهایت، این ماجرا تنها دعوای داخلی احزاب کورد نیست. پژاک، با همه‌ نقدها و ضعف هایش، اکنون در موقعیت تاریخی ایستاده که باید میان دو مسیر انتخاب کند: یا در جنگ فرسایشی منطقه گم شود، یا تبدیل به زبان تازه آزادی شود. همان گونه که سنت شکنی کرد.آنچه امروز در قالب تخریب، فایل صوتی و حملات رسانه ای میبینیم،در واقع ترس قدرت از تولد همین زبان جدید است.جهان قدیم  اقتدارطلب پدرسالار هنوز نمیخواهد بپذیرد که سیاست فردا، دیگر از دهان مردان مسلح یا دولتها بیرون نمی آید؛ بلکه از دهان زنانی بیرون می آید که میفهمند آزادی، اگر تقسیم نشود، توهم است. و پژاک، با تمام خطاها و دردهایش، بخشی از همین تغییر است. نتیجه:اقتدارطلبان از هر دو سوی مرز با همکاری علی جوانمردی از هر روزنه ای برای ایجاد شکاف در صف نیروهای آزادیخواه استفاده میکنند.زیرا پژاک،به عنوان صدای جوان تر و رادیکال تر جنبش،در نگاه آنان تهدید است،چون برخلاف احزاب کلاسیک،دیگر به اقتدار متمرکز و قیم مآبانه باور ندارد،در این مرحله تخریب شخصیتی،تحریف تاریخی و اتهام پراکنی ابزار جنگ اند،نه تحلیل.انها میخواهند فلسفه این زن شورشی رها را کنترل و پیکرش را بسوزانند. Zaniar_taheri