ادامه لیست تقدیر شده انجمن فیزیک آمریکا در سال های ۱۹۹۸تا ۲۰۱۰
لیست از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ می‌باشد
مابقی اسامی در روزهای آینده گذاشته خواهد شد
2003

کریس ادوارد آدلفسن

یفیم آگلیتسکی

ریکاردو آلارکون

ریچارد جی اندرسون

اوا آندره

هارتموت آرنهوول

الكساندر واسیلیویچ بالاتسكی

آلبرت-لازلو باراباسی

تد بارنز

ولفگانگ دبلیو بائر

دیوید پیتر بلانگر

دانیل بن اورهام

پیتر A. بنت

هربرت جی. برنشتاین

رابرت ام بیفلد

نورمن اوون بیرژ

بلومل را دوباره نگه دارید

ابرهارد بودنشاتز

جان ال. بوهن

داگلاس بن

تیموتی هوارد بویر

الکساندر ایگناسه براگینسکی

توماس ای. باودر

David L. Brower

استوارت ای براون

وسلی آر. بورگارد

جو چارلز کمپبل

جان ایروین کاستور

آنتونیو اچ کاسترو نتو

روی ویلیام شانترل

متیو ویلیام Choptuik

Demetrios N. Christodoulides

اجتناب از Lien Chuang

آندری V. چوبوکوف

خوان ایگناسیو سیراک

اندرو جی کوهن

استفان لنس کوپر

مایکل کوپرتهویت

پ. دانیل داپکوس

موکوندا پراساد داس

N. آن دیویس

دیوید اسپنسر دی یانگ

ژان راجر دیلاین

مورتون میس دن

جرالد فرانسیس دیون

ویلیام دیتو

اسکات دودلسون

گری دین دولن

اسرائیل داستروفسکی

جان درک داول

دیوید آلن درابولد

روي روي دو

راسل D. Dupuis

پل جی اما

چانگ-بیوم ایوم

گریگوری لارنس ایینک

Gerard M. Faeth

توماس لی فرل

یورگ فینک

ریچارد فیتزپاتریک

کریستوفر جان پا

استفان گوتفرید فراونورف

ژان اچ فوتل

چارلز گیل

جولیا گالی

Shubhra Mukerjee Gangopadhyay

لورا جاستین گاروین

رونالد گیلمن

ویتالی ال گینزبورگ

جیمز ال گول

آلن گریفین

لئوپولد ارنست هالپرن

توماس سی. هالزی

تائو هان

فرانسیس هاروی هارلو

استیون پی. هچت

والتر الكساندر دو هیر

کریس سی. هگنا

جک جی

اریک A. Hessels

رابرت سی. هیلبورن

جان سی هیل

اندرو هیم

ای. جان هینچ

موری جان هلند

لئو ویلیام هالبرگ

میهالی هورانی

چیا رن هو

آماندا آیلین هوبارد

ووی یان پاوشی هوانگ

پل ایندلیکاتو

کنت intriligator

یعقوب نیسیم اسرائیلاچویلی

چنوپاتی جاگادیش

سامسون A. Jenekhe

دبورا شیو-لان جین

سانگو جین

دون داگلاس جانسون

مارک برایان جانسون

آلون دنی وین جونز

رابرت ادوین جونز

Berend Thomas Jonker

رابرت کایتا

ریچارد دی. کاس

افتیمیوس کاکسیراس

یونگ کی کیم

پل ماروین کینتنر

جیکوب کلاین

ریچارد I. کلاین

ویکتور I. کلیموف

الکسی اوگنیویچ کوشلف

رابرت جی لا هی

قوانین پریسیلا دبلیو

جان دبلیو

رابرت جی لمپرت

های چینگ لین

پل فردریک لیندن

مایکل عنان لیزا

ولادیمیر ن. لیتویننکو

جیا مینگ لیو

آندره لنگتین

ویلیام سی لویی

آنوپام مادوکار

دیوید جی مادلند

مسیحی مایلیوت

فابیو مارچسونی

آن م. مایز

دانکن الدریج مک براید

Paul L. McEuen

دیوید پل مک گینیس

Rodney A. McKee

یگال میر

گریگوری پی مایزنر

بردلی استوارت مایر

استفان اس مایر

اسکات توماس میلنر

پارتا پراتیم میترا

هنری کیت موفات

پیتر مولر

هیتوشی مورایاما

ادموند گریگوری مایرز

رون نعمان

مایکل جی ناتون

فیلیپ سی. نلسون

ویتالی فدوروویچ نسترنکو

ینس ک. نورسکوف

اسماعیل کفدت نویان

Keith A. Olive

رنه ا. اونگ

اریش اورماند

الكساندر Z. Patashinski

جی ریچی پترسون

ریچارد دی. پتراسو

اروین دیوید پولیاکوف

نیل پمفری

مارا گاف پرنتیس

فیلیپ نیکلاس قیمت

لئو رادزیوفسکی

لیزا راندال

هلن لوئیز رید

جک ال. ریچی

راچارد دبلیو رابینت

نیتین سامارث

گری هیلتون سندرز

پیتر آر ساولسون

جورج آلبرت ساوتاتسکی

کنت جوزف شفر

نوربرت اف شرر

ایلمه شلیشتینگ

دارل جی شلوم

هانس شوخ را دوباره نگه دارید

دیوید وینستون شوئنکه

توشیموری سکینه

جفری اچ شاپیرو

ژی ژون شن

استفان اچ شنکر

بروس آرن شروود

جان داگلاس سیمون

پکا کالروو سینروو

سورندرا پی. سینگ

مانو سینگهام

فریدا آکسلرود استال

کنت گراهام ایستاده

کریستوفر جی استنتون

هوارد استون

جیمز بی استریت

رامان سانندروم

کونیو تاکایاناگی

Kazuo A. Tanaka

الیاس توو

کارلوس ال. ترالرو-گینر

مایکل سی. ترینگیدس

رام K. تریپاتی

گریت ون در لان

جی والاس ون اوردن

جیمز ویکارو

جوچن وامباخ

استفان مایکل واندزورا

لای شنگ وانگ

رابرت الیور واتس

جان پی وفل

جی وی

بروس وارن وسلز

جان اس. وتلاوفر

پاول ویگمن

گری آلن ویلیامز

فیلیپ کارل ویلیامز

Charles H. K. Williamson

کارن ایرنه وینی

جفری وینیکور

مارک برایان ویز

جان کورتیس رایت

آیهوا زی

وایتائو یانگ

جیمز ا. یورک
#فیزیک_اندیشه

2004

 

نایجل گراهام آدامز

مارسلو آلونسو

دیوید آندلمن

ناتن آندره

Dmetri V Averin

پاول اوری

یشای آویشایی

کریستینا آلیسا بازگشت

اندرو رابرت بادن

جیمز ادوارد بیلی

رابرت آلن بارتینسکی

رابرت جان بیچنر

گریگوری بنفورد

هربرت استنتون بنت

Bernd A. Berg

زوی برن

رابرت هوارد برنشتاین

نیکلاس پی بیگلو

ایکاروس من بیگی

دیتر اچ بیمبرگ

ریموند فرانسیس اسقف

دانیلا بورتولتو

رابرت دبلیو بوئر

مارک جان بوویک

مایکل برنر

جوزف وارن بریل

کالین لزلی برهلم

جی مایکل براون

رامش چاندرا بودانی

آدی بولسارا

ماتیاس بورکارد

فولکر دیتمار بورکرت

جی دیوید کارلسون

جان لنارت کارلستن

ریچارد روی کاوانا

غارهای کارلتون ام

مارشال رابرت کله لند

رابرت ادوارد کوهن

پیتر سملر کوپر

هانس یورگن کوفال

هارولد جی کریگ هد

رومن سوزوکو

دیوید جارویس دین

جیمز اچ. دگنان

کلارنس فوربس دیویی

اولریک دیبولد

مالگوراتزا دوبروولسکا

پیتر آرنولد دوبن

راینر آندریاس درسلر

داگلاس جک دوریان

دیوید جی ایگلشام

برونو اکهارد

رابرت اس آیزنبرگ

استیون ری الیوت

هنینگ اسبنسن

ویلیام ای. حتیسون

هاریندرا جوزف فرناندو

Galen B. Fisher

لارنس H فورد

جورج فیتاس

پل روسل قرابدیان

خولیو گیآ باناکلوچه

رابرت دی. گهرز

Graciela Beatriz Gelmini

دیوید گرشونی

بروس گیبارد

جان دیل گیلاسپی

فیلیپ آر گود

الكساندر یو گروسبرگ

گادفری آنتونی گامبس

هونگ گوا

الكساندر لو هریس

فرانک هریس

کنت چارلز هاس

ژاکلین ن.هویت

کنت اچ هیکس

پیتر جوزف هیرشفلد

استفان هالووی

هوارد ریچارد هاف

هربرت E. هوپرت

زاهد حسین

تئودور جاکوبسون

ابوالحسن جواهری

هانتائو جی

رابرت جوینت

پیتر یونگ

توشیتاکا کاجینو

آن رنه کاراگوزیان

علمگیر کریم

جورج ام کارنیاداکیس

کنت فرانکلین کلتون

Anatoli S. Kheifets

رابرت فرانسیس کیفل

هاینز-یورگن کلوگه

کاترین کنیپ

مارک الوود کوپکه

وی. آلن کوستلکی

Predrag S. Krstic

سرگئی لبدف

تینگ کو کو

آرلین جودیت لنوکس

Maciej Lewenstein

رالف لینسکر

جین E.G. لیپسون

آندره جو-وی لیو

هوی چون لیو

چی-یوان لو

تیموتی سی لوس

بنگت I. لوندقویست

کورین آلیسون مانوگ

ماروین لوید مارشاک

نیکلاس لئون سمپل مارتین

ایگور ایلیچ مازین

راجر مک ویلیامز

کورتیس A. میر

زین-ادین مزیانی

آنتونی Mezzacappa

جیمز آنگوس میلر

عمر محدین

مری بث تاد مونرو

دیوید اسکات مونتگومری

دیوید استیون مور

دونالد تی مورلی

مایکل دیوید مورس

فردریک ایور اولس

کنجو اتسوکا

سرژ یوریویچ اووچینیکوف

هو جونگ پایک

جیواک محمود پارپیا

رابرت ادوین پیترکین

ریچارد دبلیو پیترسون

Lal Ariyaratna Pinnaduwage

استفان اس پینسکی

آنیک پوکت

جان سی قیمت

کریشنا راجاگوپال

منیژه رازقی

ژیفنگ رن

دیوید اچ رایس

لئونید ریوکین

اسکات اچ رابرتسون

توماس دیل رونگلین

ویلیام ملوین روکمور

کارولین آن راس

آنجل روبیو

چسلاو زیگمونت رودویچ

جان بلتینگ راندل

ویکتور رایزی

حسین روشنی صادق پور

ریچارد تی اسکالتار

پیتر ارنست شیفر

بیت اشمیتمن

مایکل شولز

بنجامین وید شوماخر

رابرت ادوارد شوال

جان کمبل اسکات

پاول آر سلوین

موشه شاپیرو

ویوک آناند شارما

جوزف شنار

جان سینگلتون

آندری اسمولیاکوف

Gregory R. Snow

استفان استیممن

آندریس تالیس استلبویچ

Kellogg Sheffield Stelle

مارک دیوید استایلز

جوزف پل استرالی

مایکل آنتونی استروشیو

لیندا الن سوگیاما

مایکل جیمز سایفرز

رونجیا تائو

کریگ تارور

Michael L. Telson

لوئیس جی ترمینلو

استفن تورنتون

دیوید تومانک

سالواتوره تورکواتو

مایکل متیو جان تریسی

رابرت استفان تسیرهارت

یوهای تو

دونالد پی امستادتر

ورونیکا وایدا

خوزه لوئیس ویسنت

پیتر ویلیس وورهیس

آلبرت فوردایس واگنر

دیوید هنسی والدک

لارنس وینستین

مایکل استفن ورتهایم

فرانک ویلچک

پیتر وولفل

جاناتان سیرکین وورتل

مین شیائو

ویکتور میخائیلوویچ یاکوونکو

پری یانی

ویکتور آ. یاربا

جون یه

نای چانگ یه

لی هوآ یو

هوراس پی یوئن

گری پی. زنک

فرانک زیمرمن

استفان زولنر

خوان جی پابلو

Ubirajara L. van Kolck

#فیزیک_اندیشه
🆔https://t.me/endishea

سخنرانی و پرسش پاسخ پروفسور #کامران_وفا
#Cumrun_Vafa
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

هر کسی یک نابغه است . ولی اگر یک ماهی را از روی توانایی‌اش در بالا رفتن از درخت قضاوت کنی، آن ماهی تمام عمرش را با این باور زندگی خواهد کرد که یک احمق است.
#آلبرت_انیشتین
 #Albert_Einstein
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

#آوی_لوئب اخترشناس دانشگاه هاروارد معتقد است، اگر یک «تمدن بیگانه» از لحاظ تکنولوژی بسیار پیشرفت کند، می‌تواند جهان‌های جدید بسازد.

طبق دانسته‌هایمان کیهان در اثر بیگ بنگ متولد شده، اما علت این رویداد هنوز مشخص نیست. برخی کیهان‌شناسان از تولد کیهان در تکینگی سیاهچاله و جهان چرخه‌ای که با انبساط و انقباض همراه است و منجر به تولد جهان‌های جدید می‌شود، صحبت کرده‌اند. اما هیچگاه ساخت جهان توسط یک تمدن فوق پیشرفته را جدی نگرفتند. «آوی لوئب» اخترشناس دانشگاه هاروارد معتقد است یک تمدن فوق پیشرفته ممکن است فناوری خود را توسعه داده باشد و بتواند از “هیچ کوانتومی” یک جهان نوزاد بسازد.

به گفتۀ لوئب، این فرضیه ما را به عنوان تمدن نوع C توصیف می‌کند، در واقع ما به عنوان تمدنی که به ستارۀ میزبانمان وابسته هستیم، فقط یک تمدن نوع C محسوب می‌شویم. حتی برخی معتقدند سطح تمدن ما در حد D است، زیرا موجب تغییر آب و هوا و تخریب طبیعت شده‌ایم. اما اگر بتوانیم از لحاظ تامین انرژی از خورشیدمان مستقل شویم به تمدن نوع B تبدیل می‌شویم و اگر جهان‌های جدیدی را با موفقیت طراحی کنیم، به برترین نوع تمدن یعنی نوع A تبدیل خواهیم شد.

بنابراین طبق این فرضیه، یک تمدن نوع A کیهان ما را به وجود آورده است. هنوز بسیاری از سوالات بدون پاسخ باقی مانده‌اند، مثلاً: آیا تمدنی که کیهان ما را ساخته در زندگی ما هم دخالت می‌کند؟ آیا خیرخواه است یا شرور و یا بی‌تفاوت؟ شاید لوئب در یک مقاله‌ی دیگر این نکات را بیشتر توضیح دهد.

#فیزیک_اندیشه
🆔https://t.me/endishea

این مطلب شامل گفتگوهایی میباشد که ویلیام هرمان شاعر و نویسنده ی مشهور آلمانی در سال های ۱۹۳۰ ،۱۹۴۰ ،۱۹۴۸ و ۱۹۵۵ با #آلبرت_اینشتین داشته است.
#بخش_اول

هرمان: چطور نابغه شدید؟

اینشتین: چه کسی می گوید که من نابغه ام؟

هرمان: منظورم این بود که چگونه نظریه ی نسبیت را کشف کردید؟

اینشتین: هنگامی که تقریبا پنج ساله بودم، پدرم قطب نمایی به عنوان بازیچه به من داد. حرکت عقربه ی قطب نما چنان مرا به خود جلب کرده بود که از خواب و خوراک مانده بودم. می خواستم بدانم چرا حتی وقتی قطب نما را به این طرف و آن طرف می چرخانم، عقربه اش از جای خود تکان نمی خورد. سرانجام از پدرم پرسیدم که آیا می توان تصور کرد که نوعی کشش خارجی عقربه ی قطب نما را همواره در جهت شمال نگاه می دارد یا نه. پدرم گفت که بله، چنین کششی وجود دارد، ولی نمی توانست برایم شرح دهد که این نیرو از کجا سرچشمه می گیرد. وقتی این مسئله را از عمویم که مهندس بود پرسیدم، بی درنگ بعضی از مقدمات جبر را به من آموخت و توصیه کرد: وقتی چیزی را نمی دانی، اسم آن را بگذار ایکس، و بعد آنقدر آن را دنبال کن تا بالاخره بفهمی که چیست. از آن زمان به بعد هر چه را که نمی فهمیدم یا نمی دانستم، اسمش را می گذاشتم ایکس، به خصوص نیروی مغناطیسی را…به هر حال وقتی به سن دوازده سالگی رسیدم، یک کتاب هندسه ی قطور اقلیدوس، مقدس ترین دارایی من شده بود. قضیه های مختلف، درباره ی پاره خطهای راست و مثلثها چنان شوق و ستایشی در من پدید آورده بود که با خود عهد کردم همواره مثل اقلیدس بیندیشم، و خیلی زود عادت کردم که به همه چیز دنیای اطرافم با دیدگانی هندسی بنگرم.

هرمان: آیا فکر نمی کنید که تنهایی باجی است که دنیای ما از نبوغ می ستاند، و آیا چیزی شبیه به نبوغ در وجود خودتان احساس نمی کنید؟

اینشتین: فقط یک نفر بود که به من ایمان داشت و آن هم مادرم بود. وقتی چهار یا پنج ساله بودم، روزی مادرم مرا به دیدن خاله ام برد. سر غذا نمی دانم چطور شد که مادرم گفت:” یادتان باشد که چه می گویم، آلبرت مشهور خواهد شد!”..هرگز فراموش نمی کنم که همه ی حاضران سر سفره ی میز غذا با چه نگاههایی به مادرم خیره شده بودند. خاله ام این حرف را برای دیگر خویشاوندانم تعریف کرد و از آن زمان به بعد من شده بودم مضحکه ی بر و بچه های فامیل!”

هرمان: ولی فکر نمی کنید که مادرتان حق داشت؟

اینشتین: به هیچ وجه، به هر حال مدرسه از من مایوس شد و من هم از مدرسه، حوصله ام از مدرسه سر می رفت. معلمان مثل گروهبان ها بودند. من می خواستم چیزهایی را که مایل بودم یاد بگیرم حال آنکه آنها می خواستند من برای امتحان چیز یاد بگیرم. بیشتر از همه، از روح رقابت حاکم بر مدرسه منزجر بودم، به خصوص در ورزش. به همین دلیل به درد هیچ کاری نمی خوردم و چند بار هم مسئولان مدرسه از من خواستند آنجا را که یک مدرسه ی کاتولیک در مونیخ بود، ترک گویم. احساس می کردم که عطش من برای آموختن در مدرسه خفه می شود. معلمان جز نمره دادن راه دیگری برای سنجش کار شاگردان نمی شناختند. با چنین روشی معلم چطور می تواند به زوایای روح جوانان پی ببرد؟

هرمان: بدین ترتیب شما از همان موقع خواهان اصلاح نظام آموزشی بودید؟

اینشتین: نمی دانم خواهان چه بودم، همین قدر می دانم که از سن دوازده سالگی نسبت به هر گونه اقتدار و قدرت نمایی ظنین شدم و اعتمادم از معلمان سلب گشت. بیشتر یادگیریهایم در خانه بود، نخست از عمویم و بعد از دانشجویی که هفته ای یک بار با ما غذا می خورد. او اغلب کتابهایی درباره ی فیزیک و نجوم برایم می آورد.

هرچه بیشتر می خواندم بیشتر متعجب می شدم از نظم عالم و بی نظمی ذهن آدمی، و همچنین از دانشمندانی که نمی توانستند در مورد چون و چرای آفرینش توافق کنند. تا آنکه روزی همان دانشجویی که گفتم، کتاب نقد خرد ناب امانوئل کانت را برایم آورد. با مطالعه ی کانت نسبت به هر چه آموخته بودم شک کردم. حالا دیگر صانع عالم را نه آنطور که در کنیسه ها می گفتند، بلکه از طریق اسرار و جستجو در طبیعت می شناختم. مدتی بعد اندیشه ای به مغزم راه یافت که سالهای سال افکارم را به خود مشغول داشت.

#فیزیک_اندیشه
🆔https://t.me/endishea

#بخش_دوم
هرمان: در آن موقع چند ساله بودید؟

اینشتین: تقریبا شانزده ساله. در یک مدرسه ی شبانه روزی در سوییس بود. یک روز صبح، در همان حال که روی تخت خود نشسته بودم و لباس می پوشیدم به نوری که از پنجره می گذشت می نگریستم، به این فکر افتادم که مسیر نور از نقطه ای به نقطه ی دیگر را اندازه بگیرم. پیش از آن به من آموخته بودند که نور از خلال اتر۱ می گذرد و من از معلمانم می پرسیدم که آیا می توان چنین مسیری را اندازه گرفت و از این طریق اطلاعات بیشتری در مورد رابطه ی نور با اتر و چرخش زمین کسب کرد؟ بعضی از آنها حرفم را نمی فهمیدند، بعضی دیگر هم می خندیدند و توصیه می کردند که فلان یا بهمان کتاب را مطالعه کنم…اما مطالعه ی این کتابها بسیار مشکل و ملال آور بود. مطالب کتابها، اعم از اینکه در زمینه ی ریاضیات بودند یا علوم طبیعی، تقسیم شده و پارا پاره بودند، حال آنکه من به اصولی عام و جهانی نیاز داشتم… حتی در سن شانزده سالگی هم احساس می کردم که زندگی کوتاه تر از آن است که انسان وقت خود را با جست و جو و دست و پا زدن در زمینه های بسیار تخصصی تلف کند..ولی در کل باید بدانیم که قوانین اساسی جهان بسیار ساده است، ولی از آنجا که حواس ما محدود است نمی توانیم به ای ن قوانین چنگ بیندازیم. عالم آفرینش از الگوی معینی پیروی می کند.
هرمان: پس اگر حواس ما محدود است چگونه می توانیم این قوانین اساسی را کشف کنیم؟

اینشتین: البته! ولی ریاضیات عالی را هم داریم، مگر نه؟ ریاضیات مرا از قید چشمانم آزاد می سازد. زبان ریاضیات حتی از زبان موسیقی هم فطری تر و جهانی تر است. هر فرمول ریاضی همچون بلور شفاف است و به هیچ یک از حسهای ما هم وابسته نیست. بنابر این نوعی آزمایشگاه ریاضی برای خود ساختم و همان طور که در اتومبیل می نشینیم در داخل آن جای گرفتم، و همراه با یک پرتوی نور به سیر و سیاحت پرداختم…من همیشه مفتون نور بوده ام. وقتی کلید چراغ برق را می زدم، نور سرتاسر اتاق را فرا می گرفت، درست همان طور که نور خورشید زمین را فرا می گیرد. این را هم می دانستم که نور با سرعت تقریبا ۳۰۰ هزار کیلومتر در ثانیه حرکت می کند و هشت دقیقه طول می کشد تا از خورشید که تقریبا ۱۴۸۸۰۰۰۰ کیلومتر با ما فاصله دارد به زمین برسد
بدین ترتیب، باید بدانید که خورشید هر روز هشت دقیقه زودتر از آنچه به نظر ما می رسد طلوع می کند. در همان احوال، در مدرسه به من می آموختند که جهان انباشته از اتر است و این اتر امواج نورانی ای را بر خود حمل می کند، اما چون معلمانم نمی توانستند به من بگویند که اتر چگونه چیزی است، فکرهایی درباره ی آن به مغزم راه یافت. به خودم گفتم، فرض کن که اتری در بین نباشد. آیا امواج نورانی خواهند توانست بدون هر نوع واسطه ای حرکت کنند؟ یا اینکه شاید اتر واقعا وجود داشته باشد ولی نه آنطور که به من آموختند. مزید بر همه ی این ها، از فرضیه ی نیوتنی هم که به موجب آن نور به خط مستقیم حرکت می کند چندان دل خوشی نداشتم.

هرمان: پس چگونه مشکل اتر را حل کردید؟

اینشتین: اتر را هرگز کسی مشاهده نکرده بود، بنابراین من آن را نادیده گرفتم و همه چیز را با نگاهی تازه به طبیعت آغاز کردم. آرزوی من، یا بهتر است بگویم رسالت من، همواره آن بوده است که زندگی آدمی را از طریق ساده سازی اندیشه ی بشری تسهیل نمایم. نظریه ی من بیانگر آن است که ماده و انرژی چیز واحدی هستند و از همین دیدگاه بود که توانستم قوانین میدان را در زمینه ی علم مکانیک وحدت بخشم. من هیچگاه در برابر مفاهیم جا افتاده ی علم فیزیک، هر چه دیر پا و معزز و مستقر هم که بوده باشند، زیاده از حد هراسان نشده ام. نیوتن فضا و زمان را مطلق می دانست، و من زمان را بعد چهارم می دانم. به همین طریق، نیوتن گرانش را نوعی نیرو می دانست، و من آن را نوعی خمیدگی فضا می دانم.

هرمان: هیجان انگیزترین بخش کشف شما کدام است؟

اینشتین: تفسیرهایی که معاصرانم از نظریه ی من به عمل می آورند. چون با توضیحاتی که دیگران درباره ی نظریه ی من ارائه می دهند خودم هم دیگر نمی توانم آن را بفهمم.

#فیزیک_اندیشه
🆔https://t.me/endishea

#بخش_سوم
هرمان: ولی آیا می دانید که هانری پوانکاره مدعی است که مقام علمی شما از کوپرنیک هم والاتر است؟

اینشتین: پوانکاره حق دارد. ولی نه در مورد من، بلکه در مورد شخص خودش و نقش مهمی که در پیشرفت هندسه ایفا کرده است. چنین مقایسه هایی در بعضی از موارد گمراه کننده است، گالیله نخستین کسی بود که نظریه ی هندسی را به تجربه گذاشت، و برای همیشه به عنوان پدر فیزیک جدید باقی خواهد ماند. و نظریه ی نیوتنی گرانش به احتمال قوی بزرگترین تلاش ذهن آدمی برای توضیح پدیده های طبیعی بوده است. ولی حتی او هم در محدوده ی دانش زمان خود عمل میکرد. من هم اینک هر چه باشم مسلما قادر نخواهم بود از روی سایه ی خود بپرم.

هرمان: وقتی فرمول مشهور خود را بدست آوردید با آن چه کردید؟

اینشتین: توضیحات خود را در سیزده صفحه نوشتم و آنها را به ناشر مجله ی جورنال آف فیزیکس، در برن سپردم. بعد یکراست به خانه برگشتم، به رختخواب رفتم، و چهارده روز بیمار بودم.
هرمان: و احتمالا ناشر هم به سبب آنکه فهم مطالب شما بی نهایت دشوار بود، بیمار شد.

اینشتین: فکر نمی کنم. او به ندرت نگاهی به کارهای من می افکند. تا آن زمان، چیزهای زیادی از من چاپ کرده بودند و بنابراین ضرری نداشت که این یکی را هم چاپ کنند. به علاوه، در آن موقع من به این تصور آرامش بخش خو گرفته بودم که کسی به کارهای من توجهی نخواهد کرد.

هرمان: با این حال، آخرین کار شما در واقع قلوه سنگی بود که به آبگیر آرام علم پرتاب کردید.

اینشتین: نه، سنگریزه ای بیش نبود، چون سالها طول کشید تا امواج خفیف آن به ساحل رسید!

هرمان: نتیجه ی علمی نظریه ی شما چیست؟

اینشتین: خب، اگر سطح کره ی زمین خیلی شلوغ شد، شما می توانید از انرژی ماده استفاده کنید و خودتان را به سطح کره ی ماه برسانید. یا اینکه می توانید کشف کنید در آزمایشگاه چگونه از طبیعت تقلید نمایید. یا اینکه خواهید توانست چهارپایان را به جای علف با مواد مصنوعی تغذیه کنید. از سوی دیگر، اگر آدم مردم گریزی هستید می توانید با فشار یک دکمه از شر خودتان خلاص شوید و در عین حال نیمی از کره ی زمین را هم با خودتان نابود سازید.

هرمان: هولناک است!

اینشتین: ولی همیشه یادتان باشد که فرمول من خنثی است. این که کاربرد آن مصدر خیر باشد یا شر بسته به تصمیماتی است که بشریت اتخاذ خواهد کرد.

هرمان: چه مدتی روی فرمول خودتان کار کردید؟

اینشتین: نه سال. ولی فقط یک فرمول نبود. هزار فرمول نوشته شده و به دور انداخته شد. بارها پیش آمد که تصمیم گرفتم موضوع را رها کنم. ولی سرانجام، پس از تلاشهای پایان ناپذیر و بی خوابیهای متمادی فرمول مورد نظر را یافتم.

هرمان: پروفسور شما رمز نبوغ را بر من آشکار ساختید. نبوغ چیزی نیست که ساخته ی دست و فکر دیگران باشد، خود به خود شکل می گیرد و تکامل می یابد.

اینشتین: آری درست است که من سفت و سخت به موضوع چسبیده بودم. نوعی مکاشفه ی درونی محرک من بود. بسیاری از متفکران معتقدند که پیشرفت نوع بشر را باید معلول تجربیاتی عملی و نقد آمیز دانست، ولی من می گویم که دانش حقیقی آن است که از خلال نوعی فلسفه ی قیاس و استنتاج حاصل آید.

چون در عمل مکاشفه است که جهان را بهبود می بخشد و نه فقط گام زدن در راه های پیموده شده ی اندیشه. مکاشفه ما را بر آن می دارد که به واقعیت های نا مرتبط با یکدیگر بپردازیم و بعد آنقدر درباره ی آنها بیندیشیم تا عاقبت بتوانیم آنها را زیر چتر قانون واحدی جای دهیم. مکاشفه پدر دانش جدید است، حال آنکه تجربه گرایی صرف چیزی نیست جز انباشتن دانشهای کهنه. مکاشفه، و نه تعقل صرف، شزم باز شویی ای۲ است که بدان نیاز داریم.

#فیزیک_اندیشه
🆔https://t.me/endishea

 هم دانش و هم مذهب الزام و تأکید بر ایمان به خدا دارد .برای مؤمنین خداوند در ابتدای هر چیز است و برای فیزیکدانان خدا در پایان تمام محاسبات و مطالعات است. برای قالبگیر خدا بنیان و اساس است .خداوند تاج هر بنای باشکوه  در قلمرو دانش و هر قلمرو دیگری است.

(#ماکس_پلانک در کتاب دین و دانش طبیعی سال 1937)
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

نبرد خنده دار فیزیکدان ها 😃
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

نقیض یک قضیه صادق یک قضیه کاذب است، اما نقیض یک حقیقت ژرف گاهی حقیقت ژرف دیگری است.»   

#نیلز_بور

در منطق و یا ریاضیات، نقیض یک عملگر منطقی یکتایی است، که نتیجه آن در صورتی که گزاره تحت آن نادرست باشد درست خواهد بود و در غیر این صورت نادرست است.
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

سخنان تاثیر گذار پروفسور #استیون_هاوکینگ در مورد شناخت کیهان و رازهای علمی ، در سالهای پایانی عمرش
#Stephen_William_Hawking
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

#خدا و #ماوراءالطبیعه
چه چیزی میتواند تو را قانع کند خدا وجود دارد ؟

برگرفته از کانال تنیدگی
.
گفتگوی پروفسور #برایان_گرین و #ریچارد_داوکینز
#Brian_Greene
🆔@endishea

بزرگترین دشمن دانش جهل نیست، بلکه توهم دانش است.
#استیون_هاوکینگ
#Stephen_William_Hawking
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

هر چقدر که زندگی سخت به نظر برسد همیشه چیزی وجود دارد که انجام بدهید و در آن موفق شوید.
#استیون_هاوکینگ
#Stephen_William_Hawking
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

✔️توضیحات دکتر #کامران_وفا
درباره دریافت جایزه "مصطفی "
#Cumrun_Vafa
#فیزیک_اندیشه

🆔@endishea

محدودیت ذهن بشر
#لئونارد_ساسکیند
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea

#میچیو_کاکو و #آنتونیو_داماسیو
#Michio_Kaku
آیا می‌شود از رویا عکس‌برداری کرد.؟!
#فیزیک_اندیشه
🆔@endishea