اگه بدونید با راه دادن آدمای بیخود به زندگیتون، چقدر روحِتونو خسته میکنید؛ هیچ وقت این ظلم رو در حق خودتون نمیکردید.
وقتی منو به عنوان یه دوست از دس دادی معنیش این نیس که حالا دشمنتم، اتفاقا هنوزم دوس دارم کلی خوب زندگی کنی و اتفاقای خوب برات بیوفته؛ ولی نه سر میز من!
کاش الان ظهر 10 سال پیش بود و داشتم شیرکاکائو میخوردم و فیتیله نگاه میکردم و نمیدونستم زندگیم 10 سال بعد با سردرد آمیخته شده.
ولی اگه سکوت میکنم، اگه هیچ حرکتی نمیزنم و فقط نگاه میکنم، به خاطر اینه که بهم ثابت شده هیچی یادتون نمیمونه، هیچوقت نمیفهمید کساییو که از جون واستون مایه میزارن تا ی ذره دلتون شاد بشه. فقط و فقط میرید میچسبید به کسی که محل بهتون نمیزاره و فقط چی؟ دوسش دارید. اون آدمی که دوسش داری و هیچکاری واست نکرده رو ترجیح میدی به همچین کسی، لیاقتت همینه که یه قدمم واست برندارم تا خودت بفهمی فرق آدمارو. تا وقتی یه مدت بگذره و چشمات ببینه دور و برتو. وقتی دلت ترحمِ اونی که دوسش داریو میخواد، یا اینکه ببینه حال بدیاتو بیشتر خوشحالت میکنه، پس من دیگه حرفی ندارم.
گفتم ميترسي عاشقم بشي؟!گفت ميترسم كه فقط من باشم كه عاشق ميشم...
و من واقعا فهميدمش.
و من واقعا فهميدمش.