«خواستم زنده بمانم
و فکر کردن به تو،
تنها سلاحم بود
تنها کمانم
تنها سنگم...»

وقتی به یه نفر که حالش بدتر از خودمه دلداری و امید به فردایی سبز میدم یاد این شعر میوفتم:
* خود خَزانیم و دم از شوق بهاران می‌زنیم *
ای بابا:)))

'🪦'

اما من هیچ‌وقت نفهمیدم چرا یکی اول میشکنه؟!به ضخامت دل بستگی داره؟ به شدت ضربه؟شکستن به چی بستگی داره؟

بین دو نیم کره مغزم خاطرات شروع به رقصیدن میکنن.

من وقتی یکیو دوسدارم میخوام با هیچکس حرف‌ نزنه با هیچکس جز من خوب نباشه. در این حد حسود=/

میدونم حرف زدنو دوسنداری پس ساکت کنارت میشینم و به سکوتت گوش میدم.

باور کن هرچقدر به این جهان عشق بدی همونقدر عشقتو به بهترین نحو تو باسنت فرو میکنه.

هی میخوای تمومش کنی
هی میخوای تمومش کنی
هی میخوای تمومش کنی
هی میخوای تمومش کنی
اما یه لبخندش همه چیزو عوض میکنه!
همه چیزو...

🤍,

حالا بین خودمون باشه ولی خیلی از نمیشه ها نمیشه نیست، نمیخوامه!

دقیقا همونجایی که میگی نه فلانی اینکارو نمیکنه؛ دقیقا جوری میزاره تو کاست که دیگه ازین زرا نزنی😂.

یکی بود اما برا همه بود.