کاش مثل سربازیت بودم؛ هم اجباری بودم، هم دوسال تماماً مال من بودی.بعد اون دوسال هم هرجا میرفتی از خاطراتم میگفتی!
چه فایده ای داره وقتی نگران من باشی ولی از من دفاع نکنی؟ خیلی دوستم داشته باشی، اما منو نفهمی؟جایه خالیمو حس کنی، اما سراغمو نگیری؟چه فایده ای داره بین وسایلت باشم اما مهمترینش نباشم؟!
ذوقمو کور نکن؛ ذوقم کور شه، دیگه هیچ چیزی رو نمیبینه حتی قشنگی خندهاتو=)
مدتیه دیگه حوصله بحث کردن ندارم از بین دو گزینه ی حق با شماست و کون لقت بسته به شرایط یکیو انتخاب میکنم.