قلبم انگار وسط 2 تا سنگ مونده، یا انگار پرت شده وسط خیابون ماشینا ازش رد شدن، انگار از یه ارتفاع ۱۰۰۰ متری سقوط کرده، یا توی اقیانوس آرام غرق شده، انگار داخل یه ساختمونی که آتیش گرفته و هیچ راه فراری نیست سوخته، اما هنوز میتپه.
با کارای تخمیت حرص من نيست كه در مياد فقط هر دفعه بهم يادآوري ميكني كه تو کجا و من کجا؟!
اگ بهت میگم دوست دارمو برام مهمی لطفا باور کن چون من از نظر خانوادم ی عوضی، بی احساسِ مغرورم ک هیچی براش مهم نیس.
𝘽𝙪𝙗𝙗𝙡𝙚
از لحاظ روحی احتیاج دارم فقط ب من نگا کنی.
از لحاظ روحی احتیاج دارم شبا بریم تو مه خودمونو گم کنیم.
اگه یکی دوستون داره به این معنی نیست که بی عیب و نقصید؛کی میخواین اینو بفهمید لاشیا؟