‏نه مامان عزیزم‌ ‏اون ظرفو قابلمه کوچیکه با چندتا قاشق چنگالت نمیدونم کجاس. ‏واسه اون کسکش غذا میبردم، اونم انقد نیاورد تا کات کردیم. ‏رها کن مادر، دیگه اون قابلمه و قاشق چنگالا واس اوناس.

افسردگیم سه هیچ طنزتو میزنه.

شب‌ های به مراتب بدتری هم صبح شده و تو دنیا آب از آب تکون نخورده ولی آدم هربار فکر میکنه نه این یکی دیگه محاله.

رفتم بخوابم عزیزم.
فرصت امشب رو هم که بخوای بهم پیام بدی از دست دادی.

‏من معتقدم اگر باهم درد دل نکنیم، گریه نکنیم، نخندیم، بازی نکنیم، فیلم نبینیم، آهنگ گوش نکنیم، هیچیه هم نیستیم.

‏لطفا در مورد مواقعی که کمکتون کردیم هم غیبت کنید.

تنها کسی که وقتی ناراحت میشم از ناراحتیم ناراحت میشه معدمه.

‏جدی جدی دلت تنگ نشده؟ یعنی احساس نمیکنی که
یه چیزی رو از دست دادی که نباید؟
یکم فکر کن، من دیگه پیشت نیستما.

هالوین امسال شبیه سلامت روانم بودم؛ وحشتناک.

اصله کاریه اونیه که دیگه باید کم کم فراموشش‌ کنی و به خاطرات بسپاریش.

"🌤🛖'

اونی که جای خالیش درد می‌کنه، همونیه که وقتی بود مغزتو میگایید.

می‌پنداشتم او با همه فرق دارد، نجاتم خواهد داد. فرق داشت، اما نجاتم نداد. بقیه اگر رهایم کردند، او غرقم کرد.