‏تو نمیخوایی وگرنه بهم زنگ میزدی میگفتی که عه ببخشید دستم خورد.

اونقدری که من برای غمگین نشدن ازت تلاش کردم، خودت برای غمگین نکردنم تلاش نکردی.

تربیت من طوریه که به همه آدما حس خوبی بدم و احترام بذارم، اینکه کیه؟ چی برداشت میکنه؟ مربوط به تربیت خودشه.

کلی آدم هست، هیچکدومشون تو نیستی.
کاش هیچکدوم نبودن، ولی تو بودی.

فقط اعتراف کن که هیچوقت دوستم نداشتی، تا تمام این عذابی که بهم دادی، یطوری با عقل جور در بیاد.

یه روزی میرسه که من سکوت میکنم و تو اون روز برای اولین بار مفهوم دیر شدنو خیلی خوب میفهمی، خیلی خوب.

تصوراتی که ازت داشتم، خیلی از خود واقعیت بهتر بود.

‏آخه اصلا بهش نمیخوره اینجوری باشه و مرض.
به همه همه‌چی میخوره، ب اونایی ک نمیخوره اتفاقا بیشتر میخوره.

من اوایل فکر میکردم آداب معاشرتم ضعیفه بعد فهمیدم کلا از آدما بدم میاد .

مجبورم کردی رهات کنم، تویی که حاضر بودم بخاطرت بمیرم.

به مامانت بگو شام درست نکنه چون عادت کردی گوه مارو بخوری.