یعنی اصلاً هیچ جوره راه نداشت تو یکی ناراحتم نکنی؟!

بعدا؟ بعدا حتی دیگه یادم نیست چرا ناراحتم کردی، به قول قدیمیا دلخوریت کهنه بشه آدمش هم فراموش میشه.

يهويى رفتنو؛ از پیش كسايى كه فكر ميكنن هیچ وقت نميريد ياد بگیرید.

خطاب به خودمون دوتا: ‏رابطه‌ای که با شکستن دل یکی دیگه شروع شه رابطه نمیشه قربونت برم.

ریده تو زندگیم استوریمم لایک میکنه.

من دوام آوردم، باز هم دوام میارم. اما دلم می‌خواست معنای زندگیم چیزی بیشتر از دوام آوردن باشد.

خطاب به خودم:
خیلی تلاش کردم اما نتونستم برات کاری کنم. متاسفم.

از لحاظ روحی احتیاج به صحبت با یه غریبه تو بالکن یه مهمونی شلوغ رو دارم، در حالی که مستیم و سیگار دستمونه راجب ستاره ها حرف بزنیم و داستان زندگیمونو واسه هم تعریف کنیم.

بعضی از این میمیرم براتا و تا ابد کنارت میمونما و هیچوقت تنهات نمیذارما، مثل شام در خدمت باشیم، بفرمایید منزل ما و یا رو من حساب کن، تعارف ایرانی محسوب میشه زیاد جدی نگیر دوست من.

بعضیا ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ که ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮششون ﻛﺮﺩﻳﻢ، ﺍﻣﺎ وقتی ﺣﺮﻓﺸوﻥ زده میشه ﺩیگه نمیتونیم ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻴﻢ.