‏نَگید بلد نیست، آدما برای کسی که دوستش دارن اگه بلد نباشن میرن یاد می‌گیرن، بحث خواستنه.

‏مثلا من روزانه چند دقیقه به این موضوع فکر میکنم که آیا برق چشام دوباره برمیگرده یا نه؟!

شاید یروزی دوباره همدیگرو دیدیم و به هم توضیح دادیم که واقعا چه اتفاقی افتاد.

دوباره بدجوری درگیرتم، دعا نویست کیه بچه؟!

ته من این نیست ک سرت داد و فریاد کنم، ته من اینه ک دیگه ازت انتظاری ندارم. همون داد و فریادم تلاش برای این بود ک کار ب اینجاها نکشه.

روزهای خوشحالیمو برگردونید.

🌼؛

من دیگه حوصله فهموندن خودم به تورو نداره، خودت برو ببين بقيه برات من میشن یا نه.

از ابتدایی‌ترین مراحل عاقل شدن اینه که بفهمی از هر عاملی که آرامشت رو به هم میزنه باید دوری کنی، فرقی نمیکنه چقدر از رابطه‌تون گذشته یا با اون فرد چه نسبتی داری، رسالت بعضی آدما حذف شدنه، رهاش کن.

یادتونه قبلنا هی میگفتم تو مرز فروپاشی ام؟ گه میخوردم.
اونجا خیلی با مرز فاصله داشت. مرز اینجاست که الان وایسادم.

کم مونده بود تیمارستان بستری شم، بعد میگه “مگه من چیکارت کردم؟”.