خوشبحالتون شفق قطبی دیدین من که تاحالا فقط مادر قحبه‌ی دو قطبی دیدم.

واسه من استوری معنادار نذارید من اگه سرم میشد با شما رفت و آمد نداشتم دلقکای لیدوکایینی.

اگه با یکی آشنا شدید صورتتون جوش زد، معده درد گرفتید، خوابتون بهم ریخت ازون آدم دوری کنید بدنتون هیچوقت اشتباه نمیکنه.

از آشنایی با شما خیلی ناراحتم، اگه ممکنه دیگه ارتباطی باهم نداشته باشیم.

[ کاش یه راه میذاشتی بشه برگشت [ 🖤

us 🐗

تو توی دایرکتشی، ولی من موضوع اصلی جلسات تراپیشم.

وقتی “archive story” اینستاتو میبینی تازه میفهمی چه اسکولی بودی.

هردفعه از یه راه جالب‌تری ناامیدم میکنی، ای خارکسه ی خلاق.

شاید به غمم عطر مشهدی زدن که انقد موندگاریش زیاد شده.

وقتی که بخاطر استرس گریه میکنم، ولی تبدیل میشه به گریه برای خانواده، گریه برای اشتباهات گذشته‌م و گریه برای کارهایی ک نمیتونم درستشون کنم. دارم گریه میکنم چون نمیدونم چی درسته. چون بعضی روزا همه چی باهم میریزه روی سرم.