بعضی از دعواها اصلاً مال اون لحظه نیستن، مال وقتاییه که مدام گفتی ”عیبی نداره“ ولی داشته.
به عنوان کسی که کل زندگیش شرایط رو درک کرده و با همه چی کنار اومده بهتون میگم؛ خودخواه باشید.
من خیلی پذیرای بهونهام؛ برای قطع ارتباط، برای نرفتن، حرف نزدن، ندیدن، پیام ندادن، برای هر چیزی که یهبار نشونم بده آرامشی برام نداره یا درگیرم میکنه و این بهترین خودخواهیه منه.
امروز همه شخصیتامو چک کردم دل هیچکدومشون برات تنگ نشده؛ بالاخره باختی عزیزم.
لاس و لوس قبل رابطه از خود رابطه بهتره، نامزدی بهتره از خود عروسی، و چهارشنبهها بهتره از پنجشنبه و جمعهها؛ تقریبا هرچیزی قبلش بهتره از خودش.
تایپ من آدم حسابیه، آدمی که منطقیه، آدمی که جا و مکان میشناسه، آدمی که حرمت و احترام حالیشه.
دنیای واقعی اونقدر بیرحمه که بعضی روزا بیدار میشی و واژهای نداری برای توصیفِ اوضاع و صرفا ساکت و مبهوت با چیزایی که باید باهاشون روبهرو شی؛ دست و پنجه نرم میکنی.
منو به جاهای شاد دعوت نکنید؛ من به افسردگیم تعهد دارم. منو دعوت کنید بریم بیابون گریه کنیم، بشینیم زیرزمین خونتون تریاک بکشیم، تو یه کافهی درب و داغون چاوشی گوش بدیم، من دیگه توان بزن برقص و الکی خوشحال بودنو ندارم.